All Chapters of นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Chapter 81 - Chapter 90

บทที่ 82 งานแต่งงานหรือสนามรบหลี่อิงอิงยืนมองป๋ายเจินจูด้วยรอยยิ้มมุมปาก คนเป็นสามีอย่างเฉิงจี้หยวนรู้แล้วว่าภรรยาของเขาไม่ได้เครียดกับคำพูดผู้หญิงบ้าคนนี้ หลี่อิงอิงบีบมือสามีเบาๆ บอกว่าเธอจัดการได้“จุ๊ ๆ ๆ ป๋ายเจินจู เธอมั่นใจแล้วใช่ไหมที่พูดแบบนี้ ไม่ว่ายังไงเธอต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเองให้ดีนะ และฉันเชื่อว่า แขกเหรื่อทั้งหลายที่อยู่ในงาน ไม่ว่าหัวหงอกหัวดำ พวกเขาไม่ได้ โง่ ที่จะเชื่อเธอหรอกนะ”หลี่อิงอิงเน้นย้ำคำว่า โง่ ชัดเจน ในเมื่อเลือกที่จะเชื่อแม่นางสะตอคนนี้ เธอก็ไม่จำเป็นที่ต้องไว้หน้าใคร ส่วนคนที่ไม่เชื่อเธอไม่ได้ด่า ไม่ต้องเดือดร้อน“หลี่อิงอิงที่ผ่านมาเธอทำร้ายฉันไม่พอเหรอ ล่าสุดเธอยังพรากลูกที่ยังไม่ทันลืมตาขึ้นมาของฉันไปอีก สิ่งเดียวที่พี่จี้หยวนทิ้งไว้ให้คือลูกของฉัน ตอนนี้ฉันขอร้องในตอนนี้ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว คืนพี่จี้หยวนให้ฉันได้ไหม ต่อให้ฉันเป็นบ้านรองฉันก็ยินดี” ป๋ายเจินจูร้องไห้น้ำตาไหลจนน่าสงสารแต่สำหรับหลี่อิงอิงเธออยากกระโดดถีบยอดหน้าแม่สตอบอแหลนี่เหลือเกิน แหมบทนางเอกเจ้าน้ำตาก็มา ‘จัดไปอิงอิง อย่าให้เสียบทนางร้ายมือหนึ่งของยุค คิดว่าเล่นบทเจ้าน้ำตาเป็นคน

บทที่ 84 ปู่ผู้เห็นแก่ตัวหลี่ตวนเมื่อได้ยินลูกชายคนโตที่เขาตัดขาดไปแล้วบอกเรื่องทรัพย์สินที่ท่านนายพลมอบให้หลานสาวก็ตาลุกวาว หากเขามีส่วนสักเล็กน้อยคงพอจะให้เขาไปยัดเจ้าหน้าที่เพื่อให้ลูกชายคนรองและลูกสะใภ้รีบกลับออกมา และยังเหลือเก็บไว้ให้หลานชายได้เรียนต่อและขอภรรยา หลี่ตวนยังคงฝันหวานกับเรื่องนี้จนไท่เป่าเองก็ได้พูดขึ้นถึงเรื่องของเขาที่ได้แต่งงานกับเสี่ยวหลินและท่านนายพลเป็นคนมอบสินสอดให้ นั่นยิ่งทำให้หลี่ตวนคิดว่าอย่างน้อย ๆ เขาต้องได้บ้าง ในฐานะของปู่ภรรยาท่านนายพล จนลืมไปว่าหลานสาวอย่างหลี่อิงอิงที่ตอนนี้ใช้แซ่ของสามีมาเป็นเฉิงอิงอิงนั้นได้มีหนังสือตัดขาดที่พ่อเธอได้ทำไว้ และเธอไม่จำเป็นต้องแสดงความกตัญญูใดๆ ทั้งสิ้น“งานแต่งงานวันนั้นมีคู่ของผมและเสี่ยวหลินด้วยครับ พี่จี้หยวนหรือว่าท่านนายพลยังเป็นคนมอบสินสอดที่ผมต้องให้กับเจ้าสาวอย่างเสี่ยวหลินก้อนใหญ่อีกด้วย หากไม่เชื่อถามพ่อคังเทียนได้เลยครับ”ชาวบ้านที่ได้ยินว่าไท่เป่าเองแต่งงานกับเสี่ยวหลินด้วยเช่นกันต่างก็มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ มีหลายคนที่ไม่รู้เรื่องของทั้งสองคน ต่างก็คิดกันว่าทั้งสองคนนี้ไปรักกันตอนไหน ไท่เป่าก็

บทที่ 86 ก็คนมันหวงหลังจากแผลเริ่มหายดีเฉิงอิงอิงเริ่มที่จะไม่อยู่นิ่งอีกแล้ว แต่ก่อนที่จะทำอะไรเธอไม่ลืมเรื่องของคุณยายสั่งไว้ให้ดื่มน้ำในคฤหาสน์ในมิติ เธอยืนมึนอยู่ในนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง คุณยายท่านนั้นลืมบอกหรือเปล่าว่าขวดไหน ในเมื่อคฤหาสน์ของเธอนั้นมีน้ำตั้งเยอะ ป้าแม่บ้านสั่งมาทีเป็นร้อยแพ็คแล้วเธอจะรู้ไหมล่ะคะว่าขวดไหน คิดอะไรไม่ออกก็เปิดน้ำในตู้เย็นออกมากินเธอคิดว่าตัวเองไม่ผิด คุณยายบอกว่าน้ำในคฤหาสน์ ไม่ได้บอกว่าขวดไหน เมื่อจัดการตามคำสั่งเรียบร้อยแล้ว เธอจึงได้ออกมาจากมิติ ก่อนจะเห็นเป็ดย่างและหมูหันเล่นเอาเฉิงอิงอิงน้ำลายสอ แต่ก็ต้องตัดใจเพราะไม่อยากกินของอร่อยคนเดียว อย่างน้อยๆ ต้องให้ครอบครัวได้กินด้วย เดี๋ยวรอไปตลาดมืดก่อน ค่อยว่ากัน เธอเองตั้งใจจะไประบายของในตลาดมืดเหมือนกัน “พี่ใหญ่พี่รอง เราต้องเข้าไปสอบวันไหน”เฉิงอิงอิงถามเมื่อเดินออกมาเจอพี่ชายทั้งสองคน เธอนั้นลืมถามสามีสุดที่รัก ตั้งใจจะถามเมื่อคืน หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จเข้าห้องมาอาบน้ำ เธอก็โดนสามีจับกินทั้งคืน ตื่นเช้ามาสามีก็ไม่อยู่แล้ว“พรุ่งนี้ พี่จี้หยวนบอกมา แล้วทำไมไม่คุยกับสามีเองล่ะ”หลี่ฮุ่ยหมินเอ

บทที่ 88 อิจฉาเหรอ กระโดดน้ำตายไปเลยหลงจื่อมองเจ้านายอย่างไม่เข้าใจ วันนี้เจ้านายเขาเป็นอะไรไปกันแน่ อยู่กันมาเป็นสิบปี เจ้านายไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย“เจ้านายจะกลับบ้านก่อนไหมครับ ผมให้คนไปส่งเจ้านายก่อน”“ไม่ต้องนายไปหาของกินมาก่อน ฉันยังมีเอกสารที่ต้องเซ็นอนุมัติอีกหลายชุด ยังมีประชุมช่วงบ่ายอีก”เขาไม่ใช่คนอ่อนแอ หากต้องทิ้งงานจากอาการป่วยที่ไม่รู้สาเหตุของเขานั้นมันไม่ใช่เรื่อง เขาจึงเลือกที่จะให้ลูกน้องคนสนิทอย่างหลงจื่อไปหาอะไรมาให้กินก่อนดีกว่าหลงจื่อเองเมื่อเจ้านายยืนยันว่าไม่เป็นอะไรเขาจึงได้ไปหาของกินให้ตามคำสั่ง แต่ในใจนั้นยังเป็นห่วงเจ้านายอยู่มาก เขาคิดไปถึงเรื่องที่ร้ายแรงที่สุดหากว่าเจ้านายเกิดเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย แล้วอิงอิงจะทำยังไงเจ้านายเองยังไม่มีลูกเลย ตายๆๆ ไม่ได้แล้วเขาต้องรีบกลับไปปรึกษาคนรักเสียแล้วเย็นนี้ จะได้หาทางออกกันได้ หากว่ารอให้เจ้านายบอกเองคงจะยากคงไม่อยากให้ใครเป็นห่วงยิ่งเป็นภรรยาสุดที่รัก อย่าหวังว่าเจ้านายจะบอกว่าตัวเองป่วยกลับมาทางด้านเสี่ยวหลิน หลี่ฮุ่ยหมิน และหลี่ฮุ่ยหยาง ปั่นจักรยานกลับมาด้วยรอยยิ้ม ทั้งสามคนยังไม่กลับเข้าบ้านแต่ปั่นจ

บทที่ 90 การตายของลุงรองหลี่วันต่อมาเฉิงจี้หยวนพาภรรยาไปโรงพยาบาลอีกครั้ง และได้คำตอบเหมือนเดิมคือเฉิงอิงอิงท้องได้สองเดือน เขาเองยังไม่ชินเสียทีทั้ง ๆ ที่เมื่อวานก็ดีใจไปแล้วหนึ่งรอบ เมื่อเสร็จเรื่องจากโรงพยาบาลเขารีบพาภรรยากลับมาพักผ่อนที่บ้านเมื่อคืนเฉิงอิงอิงคุยกับสามีเรื่องการค้าของเธอในตลาดมืด เธอยังคงเป็นห่วงเพราะมีเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถหาของมาลงได้ เฉิงจี้หยวนเองไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่บอกว่าถ้าจะไปไหนให้บอกเขาล่วงหน้า เขาจะให้ลูกน้องเป็นคนมารับไปและต้องมีลูกน้องเขาไปด้วยเขาถึงจะวางใจ เฉิงอิงอิงเองก็ยินยอม เธอรู้ว่าสามีเป็นห่วง เธอได้ตกปากรับคำ บ้านหลี่ใหญ่ได้รับข่าวร้ายว่าลูกชายและลูกสะใภ้ได้ประสบอุบัติเหตุขณะทำงานในไร่ที่ถูกส่งไปชดใช้ความผิด เนื่องจากทั้งสองคนเดินเข้าป่าลึกโดยไม่แจ้งเจ้าหน้าที่ ทำให้ทั้งสองคนตกเขาตายแต่เจ้าหน้าที่ผู้คุมขังมองว่าทั้งสองคนอาจจะคิดหลบหนี ถึงได้ขึ้นไปบนเขาทั้ง ๆ ที่เจ้าหน้าที่เอ่ยห้ามนักโทษทุกคนว่าอย่าเข้าไปเพราะมันอันตราย หากสังเกตสักนิดจะรู้ว่าเรื่องนี้ผิดปกติ เพราะนักโทษหญิงและชายปกติจะแยกกันทำงาน และแยกกันคุมขังหลี่ตวนเ