All Chapters of รักนี้โหดเอาเรื่อง (Savage Love): Chapter 11 - Chapter 20

เมื่อรถยนต์สีเงินหรูหราขับเข้ามาจอดในคฤหาสน์ของตระกูลซันวาทอเรย์ แครอลก็บอกให้คัลเลนลงไปพร้อมกับเธอ ดูสีหน้าแล้ว พอเธอไป เกรงว่าพี่ชายจะบึ่งรถหนีทันที“พี่คัลเลน วันนี้วันเกิดแด๊ดนะ พี่ไปทานข้าวด้วยกันสักครั้งเถอะ”คัลเลนถูกน้องสาวรบเร้าอย่างหนัก เขาถอนหายใจแล้วตามเธอเข้าไปข้างใน ป้าอุ่นแม่บ้านอาวุโสมารอต้อนรับ พอเห็นคัลเลน ป้าอุ่นก็ยิ้มดีใจจนแก้มปริ คุณหนูรองโตเป็นหนุ่มแล้ว ไม่อยู่ที่คฤหาสน์กับนายท่านสามปี เปลี่ยนไปมากจนจำแทบไม่ได้เลย แครอลสวมกอดป้าอุ่นพร้อมกับถามหาคนอื่นๆ“นายท่านรออยู่ที่โต๊ะค่ะ”“ขอบคุณค่ะป้าอุ่น เดี๋ยวหนูพาพี่คัลเลนไปก่อนนะคะ” แครอลผลักหลังพี่ชายเดินไปห้องอาหาร มัวแต่ยืนนิ่ง นี่ก็บ้านของตัวเอง ทำเหมือนไม่คุ้นเคยไปได้“แด๊ด หนูกลับมาแล้วค่ะ” แครอลส่งเสียงสดใส ที่โต๊ะอาหารนอกจากโทนี่ ซันวาทอเรย์ ผู้เป็นพ่อของเธอแล้ว ยังมีพี่ชายคนโตนั่งอยู่ด้วย แครอลเลื่อนเก้าอี้ให้คัลเลนก่อนค่อยวิ่งไปกอดแด๊ดของเธอ “แด๊ดสุขสันวันเกิดนะคะ” แครอลนำของขวัญที่เธอกับคัลเลนซื้อมามอบให้ผู้เป็นพ่อ ชายวัยกลางยิ้มอ่อนโยน ลูกสาวคนนี้ผ่านไปกี่ปีก็น่าเอ็นดูเหมือนเดิม“พี่เคย์เดน ไม่เจอกันตั้งนา

กรรมการชี้ไปยังกลุ่มผู้ชม และแน่นอนว่าไม่มีคนอยากหาเรื่องให้ตนเอง คัลเลนกลับไปห้องเก็บตัว เขาสวมเสื้อเสร็จก็เช็ดคราบเลือดหยาบๆ ก่อนจะกลับไปดื่มเหล้าที่เดอะเค เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น คัลเลนเปิดอ่าน ก็เห็นจำนวนเงินหกหลักที่ได้จากการขึ้นชกเมื่อครู่โอนเข้าบัญชี“ค่าเหนื่อยวะ” ข้อความของโจนาสตามมาหลังจากนั้นไม่กี่วินาที ทำให้คิ้วเข้มของคัลเลนพันกันยุ่ง“กูแค่มาระบายอารมณ์ ไม่ต้องการเงิน”“เอาเถอะ ยังไงมึงก็โดนต่อยไปหลายหมัด เอาไปซื้อยา จ้างพยาบาลสวยๆมาดูแล” คัลเลนปิดโทรศัพท์แล้วเข้าไปดื่มเหล้าในเดอะเค คืนนี้เขาอยู่คนเดียวเพราะเพื่อนไม่ว่างกันหมด แต่ก็ดี จะได้พักหูบ้าง รำคาญพวกมันเหมือนกัน เจ้าของร่างสูงโปร่งกระดกเหล้าลงคอ พร้อมกับทอดสายตาจากชั้นสองของผับไปยังฟลอร์เต้น เผื่อว่าจะเจออะไรน่าสนุก แต่ก็ต้องผิดหวัง มีสาวสวยอยู่จริง แต่ไม่ดึงดูดให้สนใจได้เลย แตกต่างจากวันที่นางฟ้าร่างเล็กปรากฏตัว เธอทำให้เขากระสับกระส่ายอยู่ไม่นิ่ง ตอนนั้นเขามีความรู้สึกว่าอยากจะเอาเธอให้ได้ คัลเลนยิ้มมุมปาก ใบหน้าที่มีรอยแผลเล็กน้อย ทำให้คนดูป่าเถื่อนเร่าร้อนมาก“คุณคัลเลนต้องการเพื่อนนั่งด้วยไหมคะ”ห

ทุกคนตอบว่าเข้าใจ แต่มิ่งขวัญกำลังงุนงง ด้วยความที่ติดนิสัยข้องใจอะไรก็ถามตรงๆ เธอจึงยกมือแล้วพูด“ทำไมถึงใส่ทรงเอไม่ได้คะ” เรื่องร้านเหล้าเธอพอเข้าใจ เรื่องแขวนป้ายที่คอก็ไม่เท่าไร แต่การแต่งกาย เธออยากรู้จริงๆ“เพราะมันไม่เรียบร้อยค่ะน้องมิ่งขวัญ นั่งลำบาก ลุกลำบาก พ้นเทอมซัมเมอร์ไปค่อยใส่ดีกว่า เชื่อพี่นะ”ตอบมาก็ยังไม่เข้าใจเหมือนเดิม แล้วพลีทนี่ไม่ลำบากเลยสินะ มิ่งขวัญอยากจะโต้เถียง แต่ริสาดันโพลงออกมา บอกว่าปีหนึ่งควรใส่กระโปรงพลีท จะได้ดูน่ารักสมวัย ถ้ามิ่งขวัญไม่มี เธอซื้อมาเยอะ เดี๋ยวจะแบ่งให้ คำพูดนี้มีไมตรีมาก ใครๆต่างก็เอ็นดูความเอาใจใส่ของริสา แต่มิ่งขวัญกลับมองว่ามันเป็นอาการขาดความสนใจไม่ได้ เธอเรียกร้องมันตลอดเวลาเลย“เลิกรวมแล้วไปหาอะไรกินกันดีไหม” พอพี่ปล่อยกลับบ้าน ริสาก็รีบมาเกาะแขนของมิ่งขวัญ ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนรอยยิ้ม มิ่งขวัญเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ มีใครยิ้มตลอดเวลาเหมือนริสาบ้าง เจ้าหล่อนสวยก็จริง แต่ทำตัวแปลกๆ“เอ่อ ฉันต้องกลับหอแล้ว มีนัดน่ะ”“เสียดายจัง เราชอบหุ่นของมิ่งขวัญมากเลยนะ ทานอาหารคลีนเหรอ”“ไม่ค่อยทานหรอก ฉันชอบหมูกระทะ แต่ไม่กินบ่อย สัปดาห์ละคร

“ก็เพื่อนชั้นปีเราบอกว่าพี่จะส่งเธอไปประกวดดาวเดือน เธอเตรียมพร้อมหรือยัง งั้นวันเสาร์นี้ฉันพาเธอไปเสริมสวย ทำผมใหม่ ซื้อชุดใหม่ดีกว่า”“เดี๋ยวก่อนแครอล ไปเอาข่าวมาจากไหน ฉันไม่ได้จะไปประกวดดาวเดือนอะไรนั่น”“ถ้าเธอไปก็ดีมากเลยนะที่รัก ฉันจะเป็นสปอนเซอร์ให้เอง”“อย่าพูดไปเรื่อย” มิ่งขวัญทำหน้าบึ้ง คนพากันมองเธอตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ก็เพราะการประกวดอย่างนั้นหรือ เธอไม่ได้ไปตกลงหรือคุยกับใคร แล้วรู้มาจากไหนช่วงเย็นมิ่งขวัญกับแครอลต้องเข้าประชุมเชียร์ วันนี้พี่อิงดาวหัวหน้าชั้นปีที่สองแจ้งกับทุกคนว่า จะมีการจับฉลากพี่รหัส ให้เตรียมพร้อม ถ้ารู้ปริศนาแล้ว ต้องทายว่าเป็นใคร พร้อมกับขอเข้าร่วมสาย ทำให้พี่ตัวเองยอมรับให้ได้ มิ่งขวัญจับเป็นคนที่สาม เธอได้คำว่า เคียงคู่ท้องฟ้า พอเดาไปๆมาๆ ก็พอจะรู้ว่าเป็นใคร ไม่ใช่เรื่องยากเลย“มีเวลาสามวันให้พี่รหัสยอมรับ ถ้าใครทำไม่สำเร็จเราจะมีบทลงโทษเล็กๆน้อยๆ เช่น ไปเต้นไก่ย่างหน้าคณะ”ปีหนึ่งรับทราบ พอช่วงพักมิ่งขวัญก็เดินไปหาอิงดาวแล้วบอกว่าเธอจับได้ใคร อิงดาวทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เธอบอกว่าไม่ใช่ตัวเอง แต่มิ่งขวัญรู้ว่าใช่“ไม่ใช่พี่อิงดาวจริงๆเหรอคะ”“พี่จะบ

หญิงสาวเจ้าของเสียงขู่เข้มข้นกำโทรศัพท์ของมิ่งขวัญเอาไว้ เธอดูไร้มารยาทมาก ไม่เคยรู้จักกัน มาทำแบบนี้กับคนอื่นได้ยังไง“คุณเป็นใครไม่ทราบคะ ถ้าไม่คืนโทรศัพท์ฉันมา ฉันคงต้องแจ้งความ”“ฉันถามว่าเธอเป็นอะไรกับคัลเลน”“คัลเลน คัลเลนไหนคะ แค่ชื่อฉันก็ไม่เคยได้ยิน เอาคืนมาค่ะ” มิ่งขวัญแสดงสีหน้าเรียบเฉย บุคลิกก็ดี เหมือนจะมีการศึกษาด้วย แต่ทำตัวแย่จริงๆ “มิ่งขวัญ เกิดอะไรขึ้น” แครอลซื้อของเต็มสองมือ เธอเห็นว่าเพื่อนกำลังถูกคุกคามก็รีบเดินมาช่วยทันที“แครอล นี่เธอก็รู้จักมันเหรอ”“คุณเรียกใครว่ามันไม่ทราบ ถ้าจะถ่อยก็กลับบ้านไปสงบสติอารมณ์เถอะ ลำบากคนอื่น” มิ่งขวัญลุกขึ้นบ้าง เธอยังไม่หายปวดคอ แต่อีกเดี๋ยวหากมีเรื่อง เธอคงไม่ยอมอยู่เฉยๆแน่“ออ นึกว่าคนบ้าที่ไหน” แครอลวางป็อบคอร์นกับน้ำอัดลมลง เธอเอื้อมมือไปดึงโทรศัพท์ของมิ่งขวัญคืน“ที่แท้ก็พลอยชมพูเน่านี่เอง มีอะไร มาหาเรื่องเพื่อนฉันทำไม”“เพื่อน” พลอยชมพูสวมชุดสีแดงรัดรูป เมื่อเธอเหวี่ยง คนจึงให้ความสนใจพากันมอง“เพื่อนฉันเอง เธอจะทำไม”“ฉันอยากรู้ว่าคัลเลนกับเพื่อนของเธอเป็นอะไรกัน บอกฉันมา” พลอยชมพูแสดงท่าทางโกรธเคือง เหมือนว่าคำถามนี้