All Chapters of รักนี้โหดเอาเรื่อง (Savage Love): Chapter 31 - Chapter 40

“ฉันเสียใจที่พี่เคย์เดนทำตัวแย่ๆ กับเธอ ฉันจะกลับไปบอกแด๊ด ให้แด๊ดจัดการ”แครอลพูดคุยกับมิ่งขวัญอีกสักพักก็กลับ ปล่อยให้หญิงสาวได้อยู่คนเดียว มิ่งขวัญอาบน้ำเสร็จก็ล้มตัวนอน เธอกระวนกระวายใจไม่หาย หลังจากที่กลับมา คัลเลนได้พูดอะไรกับลุงโทนี่หรือเปล่า แต่เธอน่าจะวางใจ เพราะหากเกิดเรื่อง ปะปี๊มะมี๊ของเธอก็คงโทรมาแล้ว เคย์เดนก็ปีศาจ คัลเลนก็ปีศาจ ทำไมชีวิตเธอต้องมาเจอคนแบบนี้ด้วยร่างที่นอนคุดคู้อยู่ในผ้าห่มผืนหนา จู่ๆก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำเอาเจ้าแมวน้อยคัลกี้ถึงกับร้องประท้วง มันตกใจ คุณแม่คนสวยเป็นอะไรกัน มิ่งขวัญหอบเหนื่อย เธอฝันเห็นเคย์เดนกับคัลเลน พวกเขาสองคนเหมือนปีศาจที่วิ่งไล่เธอไม่หยุด หญิงสาวหน้าซีดเซียวพักหายใจสักครู่ก็เหลือบไปมองนาฬิกา ตอนนี้ 08.40 น. แล้ว ยิ่งกว่าฝันร้ายก็คือเข้าเรียนไม่ทันนี่แหละ คนหายไปจากเตียง ความวุ่นวายได้เริ่มต้นขึ้น คัลกี้หาวหนึ่งหวอด มันเฝ้ามองมิ่งขวัญวิ่งหยิบนั่นนี่ก็นึกเห็นใจ ทีหลังมันคงต้องปลุกเอง รอนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างเตียงไม่ได้แล้ว“มี๊ไปแล้วนะครับคนดี” มิ่งขวัญจุ๊บแมวตัวน้อยหนึ่งทีก็สวมรองเท้าแตะเรียบง่ายออกจากห้องไปเลย เธอไม่ทันมื้อเช้า ยิ่งไม

“แต่มีเรื่องหนึ่ง เราต้องบอกเธอเพราะเราเป็นห่วง พวกพี่พากันพูดว่าเธอเอาแต่ดูแลเพื่อนสาขาอื่น ไม่ยอมมาช่วยสาขาตัวเอง เราบอกพี่เขาไปแล้วว่าเธอกับแครอลสนิทกันมาก ไม่มาก็ไม่เป็นไร แต่กลัวว่าพวกพี่กับเพื่อนจะมองมิ่งขวัญไม่ดี”“อ๋อ ขอบใจที่ช่วยพูด”“ตอนนี้เราได้เป็นตัวแทนแล้ว วันประกวดกับคณะอื่น เราอยากให้มิ่งขวัญเชียร์เรานะ”ปัง! ประตูห้องน้ำเปิดออก คนที่เดินเชิดๆปรี่เข้ามาหาริสาคือแครอล“เพื่อนฉันจะเชียร์ใครก็ไม่ใช่เรื่องของหล่อน อย่ามาตาใสแถวนี้ และฝากไปบอกพวกรุ่นพี่ที่นินทาเพื่อนฉันด้วยนะ ถ้าเก่งนักก็มาคุยต่อหน้า”ริสาเลิ่กลั่กเล็กน้อย เธอไม่ทันมองว่ามีคนอยู่ในห้องน้ำ เมื่อแครอลฉายแววดุร้ายใส่ ริสาก็ยิ้มตอบบางๆแล้วรีบออกไปทันที“ช่างเถอะแคล นางได้สิ่งที่ต้องการแล้ว เราไปเที่ยวดีกว่า”“อย่าให้เห็นมาเกาะแกะเธออีกแล้วกัน แม่จะตบสักเปรี้ยง หมั่นไส้”มิ่งขวัญกับแครอลออกมาจากห้องน้ำก็พบกับกลุ่มคนยืนรออยู่ เป็นริสาและเพื่อน ไม่รู้ว่ามีเจตนาอะไร แต่คงไม่จบเรื่องที่พูดในห้องน้ำเมื่อครู่แน่ “มิ่งขวัญ แครอล พวกเธอกำลังเข้าใจเราผิดนะ เราหวังดีจึงพูดแบบนั้นออกไป” ริสาน้ำตาเอ่อล้น เมื่อมันไหลออกมา เ

เสื้อนักศึกษาถูกถอดออก ตามมาด้วยบราสีชมพูหวาน คัลเลนใช้ลิ้นร้อนๆของเขาตวัดไล่ไปมาบนก้อนนุ่มนิ่มจนเกิดการเปลี่ยนแปลง“แข็งแล้ววะ ทำให้หน่อยดิ” บางอย่างกำลังตื่นตัวชนกับก้นของมิ่งขวัญ มันขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และเหมือนว่าจะทะลวงกระโปรงเข้ามาในร่างของเธอแล้ว“ไม่เอา มีคนมา พี่หยุดนะ” คัลเลนล้วงมือเข้าไปในกระโปรงพลีทสีดำ เขาลูบต้นขาเรียวของเธอก่อนจะใช้นิ้วหยาบกระตุ้นไปบนกลีบดอกไม้นุ่มสวย ซึ่งถูกชั้นในบางเบาห่อหุ้มอยู่“ใส่แค่นี้เองเหรอวะ” นอกจากชั้นใน ก็ไม่มีอะไรขวางกั้น คัลเลนเกี่ยวขอบผ้าชิ้นน้อยออกไปด้านข้างเพื่อเล่นกับพื้นที่อ่อนไหว การกระทำของเขาส่งผลให้มิ่งขวัญอ่อนแรง เธอทรุดกายลงซบไหล่กว้างก่อนจะร้องไห้ ทำเรื่องแบบนี้กันในที่สาธารณะ มันน่าอายมาก คัลเลนรู้ว่าสาวน้อยเริ่มงอแงแล้ว เขาจึงปลดกางเกงพร้อมกับสวมถุงยางอนามัย มือหนึ่งโอบคนให้ยกตัวขึ้น อีกมือจับท่อนกายมั่น สองร่างสวมใส่เข้าหากัน เกิดความรู้สึกแน่นตึงจนยากขยับ“อ้า~ อย่าพึ่งบีบดิ” ช่องทางคับแคบหดเกร็งเพราะความตื่นตระหนก คัลเลนต้องกอดเธอเอาไว้แล้วเอนตัวนอนลง“พี่คัลเลน หนูเจ็บ”“ทำตัวสบายๆ”“สบายของพี่น่ะสิ หนูเจ็บ” มิ่งขวัญประ

อิงดาวทำให้วางใจแล้ว ทั้งสามก็ขอบคุณ พูดคุยกันอีกสักพักจึงแยกย้าย สาขาของมิ่งขวัญไม่เรียกรวมเพราะพวกรุ่นพี่ต้องเอาเวลาไปทุ่มให้กับดาวคณะ สาขาไหนไปประกวด พี่สาขานั้นจะต้องทำงานหนักเป็นพิเศษ มิ่งขวัญกับแครอลเตรียมไปดูหนังต่อ ระหว่างที่เดินผ่านก็เห็นริสาซ้อมประกวดอยู่ เธอตั้งใจมาก แครอลอยากจะปรบมือให้ตรงนั้นเลย“มิ่งขวัญ แครอล” เสียงเรียกเล็กๆน่ารักทักทายพวกเธออย่างเป็นมิตร ริสาขอพี่ๆพักสักครู่เพื่อเดินไปหามิ่งขวัญกับแครอล“จะกลับกันแล้วเหรอ”“ใช่ ริสามีอะไรหรือเปล่า” มิ่งขวัญต้องเป็นคนสนทนาด้วย เพราะแครอลมักจะเก็บอารมณ์ไม่ค่อยได้ ยิ่งตอนนี้ไม่ชอบหน้าริสา ก็จะพาลหาเรื่องซะเปล่า“เราเดินไม่ค่อยดีเลย วันประกวดรอบสาขา แครอลเดินสวยมาก เราอยากให้แครอลช่วยแนะนำเราหน่อยได้ไหม”“แค่ไม่ต้องมีจริตเกินจริงก็พอแล้ว เธอลดลงนิดเดียวริสา มันจะเพอร์เฟคเลยล่ะ ไปเถอะที่รัก ขอโทษนะพอดีไม่ว่างคุย” แครอลตัดบทจบเลย หากยังอยู่ริสาต้องพูดมากกว่านี้แน่เมื่อไม่เป็นที่ต้อนรับ ริสาก็กลับไปหารุ่นพี่และกลุ่มเพื่อนของเธอ ใบหน้าหมองเศร้าผสมกับน้ำตาที่กำลังเอ่อล้น ดูน่าสงสารมาก“เกิดอะไรขึ้นหนู” รุ่นพี่ถามไถ่ด้วยความเป

“หนูถามเพื่อนก่อนนะคะ” มิ่งขวัญไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แครอลก็ตอบรับแทบจะทันที ส่วนธาวิน แม้จะเกิดความลังเล แต่เขาก็ตัดใจจากทีเจแล้วตามพวกเธอไป มิ่งขวัญกับธาวินรออยู่ที่หน้าตึก ส่วนแครอลกับอิงดาวไปเอารถ สักพักหญิงสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาทั้งสอง“มิ่งขวัญ กลับแล้วเหรอ” มิ่งขวัญหันไปหาเจ้าของเสียง เธอยิ้มให้ครั้งหนึ่งก่อนจะตอบ“มีธุระต้องไปต่อ ยินดีกับเธอด้วยนะ”“ตอนประกวดเราคิดว่าตัวเองแบกหน้าตาคณะไว้จะแพ้ไม่ได้ เลยตั้งใจทำเต็มที่ ขอบคุณนะ” ริสากล่าวเสียงสดใส เป็นอีกวันที่เธอรู้สึกว่าตัวเองสำคัญมากรถยนต์สีดำ อีกคันหนึ่งสีแดงขับเข้ามาจอดหน้าตึก เมื่อกระจกค่อยๆ เลื่อนลง อิงดาวก็ทักทายริสาพอเป็นพิธี มิ่งขวัญกับธาวินแยกกันไปนั่งคนละคัน อิงดาวต้องมีเพื่อน ฉะนั้นธาวินจึงไปกับแครอล รถยนต์สองคันเคลื่อนตัวจนพ้นสายตา ริสาก็ยังไม่ไปไหน เธอคิดว่าตัวเองกำลังพลาดส่วนสำคัญหรือเปล่า“ริสา มาทำอะไรตรงนี้ ลมเย็นนะ เดี๋ยวไม่สบาย” อั๋น พี่รหัสของริสาที่ทั้งรวยและใจดีกล่าวกับน้องรหัสคนสวย เขาเอ็นดูเธอเป็นพิเศษ ดอกไม้คะแนนโหวตในคืนนี้ก็เป็นเขาที่เหมาทั้งหมด“พี่อั๋น พี่อิงพาเพื่อนหนูไปไหนเหรอคะ”“ไอ้อิงเหรอ น