หลังจากกลับบ้านจากโรงพยาบาลแล้ว สิ่งแรกที่ฉันทำก็คือโทรหาป้าที่อยู่ต่างประเทศ“ป้าคะ หนูตัดสินใจแล้ว หนูจะไปหาป้าที่ต่างประเทศ ป้าช่วยติดต่อโรงพยาบาลเฉพาะทางด้านสมองที่เชื่อถือได้ให้หนูทีนะค่ะ หนูจะผ่าตัดค่ะ”เมื่อป้าได้ยินว่าฉันจะผ่าตัด เสียงก็สั่นเครือด้วยความกังวล และรีบถามฉันว่ามันเกิดอะไรขึ้นฉันฝืนหัวเราะ พยายามกลั้นความอ่อนแอของตัวเองไว้ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่มีเนื้องอกในสมองเท่านั้นเองค่ะ”“แค่เนื้องอกเองงั้นหรือ? เสี่ยวหรู นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ! สามพี่น้องตระกูลสวี่รู้เรื่องนี้ไหม?”เมื่อเอ่ยถึงพวกเขา ความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยายก็ผุดขึ้นในใจ น้ำตาสองสามหยดไหลออกมา“ช่างมันเถอะ ป้าไม่ต้องบอกพวกเขาแล้วค่ะ”ป้าเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถอนหายใจในที่สุด “ก็ได้ ป้าซื้อตั๋วเครื่องบินล่วงหน้าครึ่งเดือนให้หนูแล้วนะ รีบมาข้างกายป้าให้ป้าได้ดูแลหนูดีๆ”น้ำตาของฉันไหลพรั่งพรูออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ตอนนี้ นอกจากป้าแล้ว ไม่มีใครห่วงใยฉันแบบนี้อีกแล้วหลังจากวางสายไป เสียงที่ร่าเริงของผู้หญิงก็ดังมาจากประตู “รีบอะไรนะ?พี่เสี่ยวหรู นี่พี่คิดจะทำอะไรอีก?”เสิ่นเหยียนเดินเข้ามาอย่างช้าๆ
อ่านเพิ่มเติม