All Chapters of ทางยาวไกล ดาวยังมาช้า: Chapter 11 - Chapter 20

บนสุดของกล่องมีแผ่นกระดาษโน้ตวางอยู่เด่นชัด ตัวอักษรขนาดใหญ่กว่าปกติไม่กี่คำพุ่งเข้ามาในสายตาของเขาอย่างกะทันหัน—[หลักฐานการก่ออาชญากรรมของเฉียวเนี่ยนอวี่]!ชั่วพริบตาเดียว ลี่เยี่ยนโจวก็ไม่ได้ยินอะไรอีกเลย มือของเขาสั่นเทา ขณะค่อย ๆ หยิบของด้านในออกมาทีละชิ้น ๆยิ่งเปิดดูมากเท่าไร สีหน้าของเขาก็ยิ่งมืดครึ้มลงมากขึ้นเท่านั้น!ตระกูลลี่เฉียวเนี่ยนอวี่ที่กำลังอาบแดดจนเคลิ้มจะหลับ สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างเร่งร้อนเฉียวเนี่ยนอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย หรี่ตาครึ่งหนึ่ง ยังไม่ทันมองหน้าจอให้ชัดก็รับสายไปทันที“ใครคะ?”วินาทีถัดมา เสียงเย็นชาปนโหดร้ายก็ดังมาจากปลายสาย “พอได้เป็นคุณนายลี่แล้ว ก็ลืมฉันไปเลยเหรอ?”มือของเฉียวเนี่ยนอวี่ที่จับโทรศัพท์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นหัวเราะเย็นชา “ลืมเหรอ? ฉันจะลืมได้ยังไงกัน?”“แกนี่มันนักฆ่าที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย ฉันจ่ายเงินไปตั้งมากมายจ้างแก สุดท้ายแกยังจัดการฆ่าคนให้ฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ”“ถ้าเป็นฉัน ป่านนี้คงฆ่าตัวตายไปแล้ว”……ขณะที่เฉียวเนี่ยนอวี่กำลังโต้เถียงกับคนปลายสาย เงาดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเงียบ ๆ อยู่

คืนนั้น คนของตระกูลลี่กับตระกูลเฉียวต่างก็ไม่มีใครได้นอนเลยฝ่ายตระกูลเฉียวพยายามทำเรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องเล็ก ท้ายที่สุดแล้ว ในวงการตระกูลมหาเศรษฐีแบบนี้ ก็ไม่มีใครที่มือสะอาดจริง ๆ สักคนแม่เฉียวเองก็เคยจัดการผู้หญิงที่เข้ามาแทรกความสัมพันธ์อยู่ไม่น้อย ดังนั้นเธอจึงอธิบายพฤติกรรมเลวร้ายของเฉียวเนี่ยนอวี่ว่า แค่รุนแรงเกินไปเท่านั้นอีกอย่าง เฉียวเนี่ยนอวี่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ต้องชดใช้เลย เธอสูญเสียลูกในท้องไปเพราะเรื่องนี้ แถมตัวเธอเองก็อาจจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกตลอดชีวิต จากการที่ลี่เยี่ยนโจวถีบเธอในครั้งนั้นทางฝั่งตระกูลลี่กลับยืนกรานให้ลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่หย่ากันท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลลี่ไม่มีทางยอมให้คนที่มีหลายชีวิตติดอยู่ในมือ มาเป็นคุณนายลี่เด็ดขาดขณะที่ทั้งสองตระกูลกำลังทะเลาะกันอย่างดุเดือดจนแทบหยุดไม่อยู่ ตำรวจกลุ่มหนึ่งก็พังประตูบุกเข้ามา แล้วพาตัวเฉียวเนี่ยนอวี่ไปต่อหน้าทุกคนทันทีเพียงชั่วข้ามคืน ตระกูลลี่ก็กลายเป็นกระแสทันทีคู่สามีภรรยาใหม่ของตระกูลลี่ที่เคยรักกันหวานชื่นถึงขีดสุด ฝ่ายหญิงเข้าไปอยู่ในคุก ส่วนฝ่ายชายเข้าโรงพยาบาลสองตระกูลกลับมาวุ

เมื่อเห็นภาพคนทั้งสองรักใคร่กันเช่นนั้น ใบหน้าของพ่อฉางก็เต็มไปด้วยความพอใจหลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ พ่อฉางก็พาหลินอวี่โจวขึ้นไปที่ห้องทำงานผ่านไปครึ่งชั่วโมง หลินอวี่โจวจึงออกมา กล่าวลาฉางหลีแล้วเตรียมกลับฉางหลีรีบลุกขึ้นไปส่งเขาทั้งที่เพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก แต่เธอกลับเริ่มรู้สึกไม่อยากให้เขาจากไปแล้วแต่เธอก็ไม่รู้จะพูดออกมายังไง กลัวว่าหลินอวี่โจวจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงไม่สำรวมความลังเลและความไม่อยากจากของเธอ ถูกหลินอวี่โจวมองออกทั้งหมดเขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วบีบมือเธอเบา ๆ“พรุ่งนี้เจอกันนะ”ดวงตาของฉางหลีสว่างขึ้นทันที เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความดีใจรอยยิ้มในดวงตาของชายหนุ่มยิ่งชัดเจนขึ้น เขากอดเธออีกครั้ง ก่อนจะก้มตัวขึ้นรถจนกระทั่งรถของหลินอวี่โจวถูกประตูใหญ่หนาทึบปิดกั้นจนลับสายตา ฉางหลีจึงค่อย ๆ หันกลับเข้าวิลล่าอย่างอาลัยด้านนอกคฤหาสน์ หลินอวี่โจวเหลือบเห็นมายบัคที่จอดอยู่มุมไกล ๆ ได้ในทันทีกระจกรถสีดำสนิททำให้มองไม่เห็นสีหน้าของคนด้านใน แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเพียงหมุนลูกประคำบนข้อมือเล่นเบา ๆ“คนเรา…อย่าว่างเกินไปจะดีกว่า”หลังจ

พายุหิมะครั้งนี้ทำให้ลี่เยี่ยนโจวกลับมาเป็นไข้สูงและหมดสติอีกครั้งเห็นเขาที่สะลึมสะลือพร่ำเรียกชื่อฉางหลีซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้เขาวิ่งเต้นหาคนช่วยตลอดทั้งคืน เพียงเพื่อขอให้ฉางหลีมาที่โรงพยาบาล มาเจอลี่เยี่ยนโจวสักครั้งแต่สุดท้ายผู้ช่วยกลับได้รับเพียงเครื่องบันทึกเสียงที่หลินอวี่โจวให้คนใช้เอามาส่งเท่านั้นในห้องที่เงียบสงัด มีเพียงลี่เยี่ยนโจวอยู่คนเดียวเขามองเครื่องบันทึกเสียงในมืออยู่นาน ก่อนจะกดเปิดมันในที่สุดหลังจากเสียงซ่าแทรกอยู่ครู่หนึ่ง เสียงของฉางหลีก็พุ่งตรงเข้ามาในหูของเขาแบบไม่ทันตั้งตัวน้ำเสียงของเธอแฝงด้วยการเยาะเย้ยเล็กน้อย “ถ้าเฉียวเนี่ยนอวี่ไม่เกิดเรื่องขึ้น ฉันคงไม่มีวันได้ยินคำขอโทษจากเขาไปจนตาย”“คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ กว่าจะรู้ความจริง กว่าจะสูญเสียไปแล้ว ถึงจะรู้จักเสียใจภายหลัง แต่ฉันไม่ต้องการความเสียใจที่มาช้าแบบนั้นเลย และฉันก็ไม่อยากจะไปพัวพันกับลี่เยี่ยนโจวเพราะเรื่องพวกนั้นอีก เพราะนอกจากจะทำให้ฉันเพิ่มความทุกข์ใจแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ต่อไปนี้ไม่ติดต่อกันอีก ไม่พบเจอกันอีก นั่นคือบทสรุปที่ดีที่สุดระห

เพราะมีเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เป็นบทเรียน หลินอวี่โจวจึงจัดให้มีบอดี้การ์ดจำนวนมากคอยเฝ้าตามทางเข้าต่าง ๆ ตอนจัดงานวันเกิดให้ฉางหลีเพราะกลัวว่าเผลอเมื่อไหร่ ลี่เยี่ยนโจวจะบุกเข้ามาอีกครั้งแต่ที่น่าแปลกคือ ครั้งนี้ลี่เยี่ยนโจวกลับไม่ปรากฏตัวหลังจากได้ยินรายงานจากพ่อบ้าน แววตาของหลินอวี่โจววาบความประหลาดใจขึ้นชั่วขณะ แต่ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกดังนั้นเขาจึงยังสั่งให้พ่อบ้านจัดคนเฝ้าระวังต่องานเลี้ยงวันเกิดของฉางหลีครั้งนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เป็นพิเศษหลินอวี่โจวไม่เพียงเช่าพื้นที่จอโฆษณาทั่วทั้งอังกฤษเพื่อฉายตลอดเวลาเท่านั้น รอบปราสาททั้งหลังก็ถูกจัดวางดอกไม้ไฟไว้เต็มไปหมดเตรียมไว้จุดในช่วงที่ฉางหลีเป่าเทียนวันเกิดนั้นนอกจากนี้ทั่วทั้งปราสาทยังถูกประดับตกแต่งด้วยดอกไม้หลากหลายชนิดและเพชรที่ฉางหลีชื่นชอบของขวัญวันเกิดที่แขกนำมามอบกองสูงเป็นภูเขาเล็ก ๆ จนแทบจะสูงเท่ากับเค้กปราสาทที่หลินอวี่โจวสั่งทำเป็นพิเศษช่วงไฮไลต์ของงานวันเกิด ฉางหลีสวมสร้อยคอ “Heart of True Love” ที่หลินอวี่โจวประมูลมาด้วยเงินกว่าร้อยล้าน ก่อนจะร่วมกันเป่าเทียนเค้กวันเกิดกับเขาทัน