جميع فصول : الفصل -الفصل 10

22 فصول

บทที่ 1

เช้าวันถัดมา ทั้งสองอยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย ถูกเฉียวเนี่ยนอวี่ เพื่อนสมัยเด็กของเขาเห็นเข้า เธอเหมือนถูกฟ้าผ่า ดวงตาแดงก่ำก่อนจะวิ่งออกไป แต่กลับถูกรถบรรทุกที่เสียการควบคุมพุ่งชน เสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันทีตั้งแต่นั้นมา ฉางหลีก็รู้สึกว่าลี่เยี่ยนโจวเหมือนกลายเป็นคนละคนไปเลยเขาจัดการงานศพของเฉียวเนี่ยนอวี่อย่างเยือกเย็น แต่งงานกับเธออย่างเยือกเย็น นอนกับเธอทุกคืนอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็พูดอย่างเยือกเย็นว่ายังไม่อยากมีลูก และพาเธอไปทำแท้งครั้งแล้วครั้งเล่าการทำแท้งครั้งที่สิบแปด ฉางหลีมีอาการตกเลือดอย่างหนัก นอนบนโต๊ะผ่าตัด และได้ยินหมอโทรหาเขาส่วนเขายังคงเยือกเย็นเหมือนเดิม “ตายหรือยัง? รอให้ตายแล้วค่อยแจ้งฉัน”ในวินาทีนั้น ฉางหลีก็เข้าใจในที่สุดว่า เขาเกลียดเธอเขาเกลียดที่เธอเป็นฝ่ายยอมตัวเป็นยาถอนพิษให้เขา และเกลียดที่ความผิดพลาดโดยบังเอิญของเธอทำให้เฉียวเนี่ยนอวี่ต้องตายในวินาทีที่ฉางหลีสิ้นใจบนเตียงผ่าตัด ความเสียใจก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างเมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองได้กลับมาเกิดใหม่ กลับมาในวันที่ลี่เยี่ยนโจวถูกวางยาวันนั้น…มองดูผู้ชายที่ปกติแล้วเย
اقرأ المزيد

บทที่ 2

หลังจากวางสาย ฉางหลีก็รีบเช็ดน้ำตาของตัวเอง หยิบเอกสารแล้วเตรียมจะออกจากบ้านแต่ทันทีที่เธอเปิดประตูห้อง ก็ก็เกือบชนเข้ากับผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูพอดีรอยจูบหนาแน่นทั่วลำคอของลี่เยี่ยนโจวปรากฏเข้าสู่สายตาของฉางหลีอย่างชัดเจนทันทีแม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่คงมีคงมีอะไรกันไปแล้ว แต่ในวินาทีนั้น ฉางหลีก็ยังคงเบือนสายตาของตัวเองออกไปเงียบ ๆการเคลื่อนไหวเล็กๆ ของเธอย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของลี่เยี่ยนโจวได้ อีกทั้งดวงตาที่แดงระเรื่อของเธอ ทำให้ผู้ชายคนนั้นนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีน้ำเสียงเย็นชาของเขาแฝงด้วยการเตือนเล็กน้อย “ฉางหลี ไม่ว่าเธอจะยอมรับหรือไม่ ตอนนี้ฉันกับเนี่ยนอวี่คบกันแล้ว”“ต่อไปฉันจะแต่งงานกับเขา ในเมื่อเธอยังอยู่ที่นี่ ก็ต้องให้เกียรติเขา คำพูดไร้สาระแบบเมื่อก่อน อย่าพูดอีก”ฉางหลีก้มตาลง ก่อนจะตอบอย่างสงบว่า “หนูเข้าใจแล้วค่ะ คุณอาลี่”ทันทีที่คำว่า “คุณอาลี่” หลุดออกมา ลี่เยี่ยนโจวก็รู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างยิ่งเขาก้มหน้าลงมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างลึกซึ้งเขาเองก็จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองไม่ได้ยินคำเรียกนี้มานานแค่ไหนเมื่อก่อน ตอนที่ฉางหล
اقرأ المزيد

บทที่ 3

ฉางหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย “ฉันไม่ได้หลบ”ลี่เยี่ยนโจวเดินเข้ามาอีกสองสามก้าว มองสำรวจสีหน้าที่พยายามหลบเลี่ยงของเธออย่างละเอียด “ยังจะบอกว่าไม่ได้หลบอีกเหรอ? ทุกวันเธอออกเช้ากลับค่ำ เห็นฉันก็ไม่ทักสักคำแล้วเดินหนีไป แบบนี้ไม่เรียกว่าหลบหน้าฉันเหรอ?”“ทำไมล่ะ? ก็เพราะฉันกับเนี่ยนอวี่คบกันแล้วงั้นเหรอ?”ฉางหลีรีบส่ายหัว “ไม่ใช่ค่ะ! คุณอาลี่ อาได้อยู่กับคนที่อาชอบ ฉันในฐานะคนที่อายุน้อยกว่าก็รู้สึกดีใจกับอาจริง ๆ ฉันขออวยพรให้คนที่รักกันได้ลงเอยกัน อาวางใจได้เลย ตอนนี้ฉันยอมรับแล้วว่าอาจะไม่มีวันชอบฉัน เพราะงั้นเพราะงั้นฉันก็จะไม่ชอบอีกแล้วค่ะ”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับกำลังบอกเล่าความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว แต่สีหน้าของลี่เยี่ยนโจวกลับหม่นลง และรู้สึกว่าคำพูดเหล่านั้นช่างบาดหูอย่างอธิบายไม่ถูกฉางหลีไม่ชอบเขา นี่คงเป็นคำพูดที่ไร้สาระที่สุดที่เขาเคยได้ยิน“เคยมาสารภาพรักกับฉัน ฉันก็ปฏิเสธ ตามตื๊อฉันทุกวัน ฉันก็ยังปฏิเสธ ตอนนี้เลยเปลี่ยนวิธีมาดึงความสนใจฉันงั้นเหรอ?”ลี่เยี่ยนโจวพูดไปพลางสังเกตสีหน้าของเธอไปด้วย พอเห็นว่าเด็กสาวชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือควา
اقرأ المزيد

บทที่ 4

หลังจากวันนั้น ฉางหลีไม่ได้ใส่ใจคำพูดนั้นเลยเธอเพียงแค่เงียบ ๆ รอให้ขั้นตอนย้ายถิ่นผ่านโดยเร็ว แล้วก็จากไปแต่เฉียวเนี่ยนอวี่กลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆวันหนึ่ง เฉียวเนี่ยนอวี่ทำตัวเป็นมิตร ลากเธอออกไปเดินห้างด้วยกัน แต่เพิ่งขึ้นรถได้ไม่นาน ฉางหลีก็ถูกวางยาจนหมดสติพอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองถูกมัดอยู่บนหน้าผาริมทะเลอีกฝั่งหนึ่ง เฉียวเนี่ยนอวี่ก็ถูกมัดในท่าทางเดียวกันฉางหลีพยายามดิ้นรนสุดแรง อยากถามว่าทำไม แต่เสียงทั้งหมดกลับถูกเทปกาวที่ปิดปากไว้กลายเป็นเพียงเสียงอู้อี้เฉียวเนี่ยนอวี่เหมือนจะเข้าใจคำถามของเธอ จึงยิ้มเย็นชา “ฉางหลี ฉันก็ไม่ได้อยากลักพาตัวเธอหรอกนะ”“แต่คำพูดของเยี่ยนโจววันนั้นมันทำให้ฉันไม่สบายใจ ฉันเลยอยากพิสูจน์ว่า สำหรับเขาแล้ว ใครสำคัญกว่ากัน”ได้ยินแบบนั้น หัวใจของฉางหลีก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมามันยังต้องพิสูจน์อะไรอีก? คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอไม่นาน ลี่เยี่ยนโจวที่ได้รับข้อความจากคนร้ายก็รีบถือเงินสดสองกล่องมาถึงอย่างร้อนรนเขาโยนกล่องเงินไปข้างหน้า แล้วพูดเสียงเข้ม “เงินฉันเอามาแล้ว ปล่อยพวกเธอ!”แต่คนร้ายที่ได้รับคำสั่งจากเฉียวเนี
اقرأ المزيد

บทที่ 5

แรงตบครั้งนี้รุนแรงจนฉางหลีล้มลงไปกองกับพื้นทันทีใบหน้าของเธอบวมแดงขึ้นอย่างรวดเร็วไม่พอ แม้แต่มุมปากก็ยังมีเลือดไหลซึมออกมา!หูของฉางหลีอื้ออึงไปหมดเธอไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว และก็มองไม่เห็นอะไรทั้งนั้นเธอยกมือที่สั่นเทาขึ้นลูบแก้มตัวเอง และทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสรอยฝ่ามือนั้น น้ำตาในดวงตาก็ไหลทะลักลงมาอย่างไม่หยุดนี่เป็นครั้งแรกที่ลี่เยี่ยนโจวตบหน้าเธอแต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัวได้ ร่างของเขาก็หายลับออกไปทางประตูอย่างรวดเร็วฉางหลีสูดหายใจลึก รีบลุกขึ้นจากพื้นแล้ววิ่งตามออกไปเธอกลัว…กลัวว่าเฉียวเนี่ยนอวี่จะเกิดเหตุไม่คาดฝันเหมือนในชาติก่อน“ครืน!”เสียงฟ้าร้องทึบต่ำดังต่อเนื่องทีละระลอก พร้อมสายฝนกระหน่ำซัดล้างไปทั่วทั้งโลกท่ามกลางม่านฝน ชายรูปร่างสูงโปร่งกำลังกอดร่างหญิงสาวตัวเล็กไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนาเฉียวเนี่ยนอวี่ดิ้นรนไม่หยุด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน แต่เธอกลับทำเรื่องแบบนี้ แล้วจะให้ฉันอยู่ที่นั่นต่อได้ยังไง ในเมื่อเธอยังไม่ตัดใจจากคุณ ฉันก็ไม่อยากไปแย่งกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง งั้นฉันคืนคุณให้เธอไปเลยก็แล้วกัน…”ล
اقرأ المزيد

บทที่ 6

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในห้อง และข้างเตียงนั้น ลี่เยี่ยนโจวกำลังยืนอยู่ สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง“ครั้งนี้เธอก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เดิมทีฉันควรจะขังเธอไว้สามวันสามคืน แต่เนี่ยนอวี่ใจดี ไม่คิดเอาเรื่องเธอ ยังมาขอร้องฉันให้ปล่อยเธอออกมา”“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอยังไม่เลิกคิดไม่ซื่อกับฉัน แต่ฉางหลี เธอฟังให้ดีนะ ฉันไม่มีทางชอบผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าฉันตั้งสิบสองปี ระหว่างเธอกับฉัน มันไม่มีทางเป็นไปได้ตลอดไป”พอพูดจบ ประตูห้องก็ถูกปิดกระแทกลงตรงหน้าฉางหลี เสียงปิดประตูดังสนั่น กลบคำอธิบายที่เธอกำลังจะเอ่ยออกมาในชั่วพริบตาเธอเอนหลังพิงหัวเตียง หลับตาลง แล้วถอนหายใจยาว ก่อนจะพึมพำประโยคนั้นออกมา“ลี่เยี่ยนโจว ฉัน…ไม่ชอบคุณแล้วจริง ๆ”หลังจากนั้นไม่กี่วัน ตระกูลลี่ก็กลับมาคึกคักเป็นอย่างมากคนทั้งวิลล่าต่างกำลังเตรียมงานให้กับงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึงของลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่เฉียวเนี่ยนอวี่คอยสั่งการไปด้วย พร้อมกับดึงมือฉางหลีอย่างกระตือรือร้น ราวกับว่าเรื่องไม่สบายใจทั้งหมดก่อนหน้านี้ได้สลายหายไปหมดแล้ว“สถานที่กับการจัดงานก็เกือบเรียบร้อยแล้ว
اقرأ المزيد

บทที่ 7

ตลอดทั้งคืน วิลล่าตระกูลลี่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟฉางหลีนั่งอยู่บนโซฟาอย่างกระสับกระส่าย เล็บจิกฝ่ามือของตัวเองจนลึก เลือดซึมออกมาเต็มมือแต่เธอกลับเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย เอาแต่มองนาฬิกาแขวนบนผนังอย่างจ้องเขม็งเธอมองดูเข็มนาฬิกาบนผนังเคลื่อนจากเที่ยงคืนไปจนถึงเจ็ดโมงเช้าอย่างไม่ละสายตาในจังหวะที่นาฬิกาบอกเวลาตรงเป๊ะ เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากนอกประตู ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆดวงตาของลี่เยี่ยนโจวมืดดำลึกจนแทบมองไม่เห็นก้นบึ้ง แฝงไปด้วยไออำมหิต ทำให้ฉางหลีหนังศีรษะชาวาบ ความเย็นยะเยือกไหลจากปลายเท้าลามไปทั่วทั้งร่างลี่เยี่ยนโจวรับแส้ยาวมาจากมือคนรับใช้ แล้วค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว“ฉางหลี เธอรู้ไหมว่า อีกนิดเดียว เนี่ยนอวี่กับลูกในท้องแทบจะไม่รอดแล้ว”ลูก?เฉียวเนี่ยนอวี่ตั้งครรภ์แล้วเหรอ?หลังจากความตกตะลึงอย่างสุดขีด ฉางหลีก็ได้สติกลับมาทันทีใช่แล้ว ในชาติที่แล้ว เธอก็ตั้งครรภ์ในช่วงเวลาเดียวกันนี้พอดีในชาตินี้ เธอเป็นคนผลักเฉียวเนี่ยนอวี่ให้ไปเป็นยาถอนพิษให้ลี่เยี่ยนโจว ดังนั้นคนที่ตั้งครรภ์ก็ย่อมเป็นเนี่ยนอวี่อยู่แล้วเธอไม่มีเวลาจะคิดต่อไปมากนัก มองลี่เยี่ยนโจวที่
اقرأ المزيد

บทที่ 8

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา งานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของตระกูลลี่กับตระกูลเฉียวก็จัดขึ้นตามกำหนดเนื่องจากคำนึงว่าเฉียวเนี่ยนอวี่กำลังตั้งครรภ์ ดังนั้นขั้นตอนต่าง ๆ ของงานแต่งจึงจัดแบบเรียบง่ายแม้จะลดขั้นตอนลง แต่ความหรูหราของงานแต่งก็ยังทำให้แขกที่มาร่วมงานต่างตะลึงตั้งแต่ก่อนแขกจะเข้างาน พนักงานก็แจกของชำร่วยให้แต่ละคน ซึ่งมีมูลค่าสูงถึงหลายแสนนอกจากนี้ สิ่งที่แขกได้เห็นเมื่อเข้านั่งในงาน ล้วนเป็นของสั่งทำพิเศษทั้งหมดดอกกุหลาบจูเลียตที่บานสะพรั่งทั่วทั้งงาน เป็นสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวปลูกไว้เพื่อเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะตั้งแต่สิบปีก่อนเพดานที่ประดับไปด้วยคริสตัลเพชรทั่วทั้งงาน ก็เป็นสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวออกแบบและสั่งทำขึ้นเพื่อเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะนอกจากนี้ แม้แต่จานอาหารตรงหน้าของแขกก็ยังถูกสั่งทำโดยช่างฝีมือระดับปรมาจารย์ ตามความชอบของเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะทุกรายละเอียดของงานแต่งสะท้อนให้เห็นถึงความรักอันลึกซึ้งที่ลี่เยี่ยนโจวมีต่อเฉียวเนี่ยนอวี่แขกที่มาร่วมงานต่างพากันเอ่ยชมไม่ขาดปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉาปนชื่นชม“ความสัมพันธ์ของคุณลี่กับคุณเฉียวนี่ดีจริง ๆ นะ ได้ยินมาว่าพวก
اقرأ المزيد

บทที่ 9

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ถูกลี่เยี่ยนโจวปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็วเป็นไปได้ยังไงกัน ฉางหลีรักเขาจนแทบบ้าคลั่งจะให้เธอไม่ชอบเขา มันยิ่งทรมานกว่าการฆ่าเธอเสียอีกเธอต้องกำลังแกล้งถอยเพื่อรุกแน่ ๆพอคิดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็วาบความเย็นชา ไม่ว่าเธอจะทำอย่างไร เขาก็ไม่มีวันรักเธอ ทั้งชีวิตนี้คนที่เขารักสุดหัวใจมีเพียงเฉียวเนี่ยนอวี่คนเดียวเท่านั้น!พอคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็รีบดึงสติกลับมา แล้วหันไปมองเจ้าสาวตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง ทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เนี่ยนอวี่ ไม่ว่าจนหรือรวย ไม่ว่าสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย ฉันก็ยินดีจะแต่งงานกับเธอ จะไม่มีวันทิ้งเธอไป ชีวิตนี้และทุกภพทุกชาติ เธอจะเป็นภรรยาของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น”คำสารภาพรักที่เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกทำให้เฉียวเนี่ยนอวี่ตรงหน้าขอบตาแดงระเรื่อ เธอตอบรับเขาอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะโอบกอดและจูบเขาอย่างเร่าร้อนพิธีแต่งงานครั้งนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่นเป็นพิเศษสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวกังวลไว้ล้วนไม่เกิดขึ้นเลยเหตุการณ์แย่งเจ้าสาวที่เขาคาดไว้ก็ไม่เกิดขึ้น ภรรยาของเขาตลอดทั้งพิธีก็ไม่มีอาการผิดปกติอะไรเลยแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังถูก
اقرأ المزيد

บทที่ 10

ผู้ช่วยมองคนตรงหน้านานอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ขานรับคำหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไป และบังเอิญชนเข้ากับเฉียวเนี่ยนอวี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูพอดี“คุณผู้หญิง”ผู้ช่วยรีบเรียกเฉียวเนี่ยนอวี่เสียงหนึ่ง ถึงค่อยดึงความสนใจของชายที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานให้หันมาทางนี้ได้สีหน้าของลี่เยี่ยนโจวเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหยิบผ้าห่มจากพนักเก้าอี้ข้าง ๆ แล้วเดินตรงไปหาเฉียวเนี่ยนอวี่“เธอตื่นแล้วเหรอ หนาวไหม ลูกไม่ได้กวนเธอใช่ไหม?”ลี่เยี่ยนโจววางผ้าห่มคลุมไหล่ให้เฉียวเนี่ยนอวี่ไปด้วย พร้อมกับกุมมือทั้งสองของเธอไว้เพื่อให้ความอบอุ่นเฉียวเนี่ยนอวี่ยิ้มตรงหางตา แต่คำพูดกลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “คุณไม่อยู่ ฉันนอนไม่หลับ ก็เลยอยากมาดูคุณหน่อย”“พอดีได้ยินคุณคุยกับผู้ช่วยเรื่องอาหลี ทำไมเธอไปต่างประเทศล่ะ? หรือว่าเป็นเพราะฉัน…”พอพูดถึงตอนท้าย ดวงตาของเฉียวเนี่ยนอวี่แดงขึ้นมา เธอก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดทำเอาลี่เยี่ยนโจวตกใจ รีบโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วก้มลงจูบเบา ๆ ที่เส้นผมของเธอ“จะเป็นเพราะเธอได้ยังไง ก็แค่เด็กคนหนึ่งงอแงเท่านั้น ไม่ต้องไปสนใจฉางหลีหรอก”แต่ในแววตาของเฉียวเนี่ยนอวี่ยังคงไม่สบายใจ เ
اقرأ المزيد
السابق
123
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status