Short
ทางยาวไกล ดาวยังมาช้า

ทางยาวไกล ดาวยังมาช้า

By:  ดวงดาวCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
22Chapters
7.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอตกหลุมรักเพื่อนของพ่อ เป็นผู้ชายที่อายุมากกว่าเธอ 12 ปี ครั้งแรกที่เธอได้พบเขา เขาสวมสูทเนี้ยบไหล่กว้างเอวคอด แค่เหลือบมองก็รู้ว่าเขาโดดเด่นที่สุดในฝูงชน เขายิ้มแล้วลูบหัวเธอเบา ๆ ก่อนจะมอบชุดเดรสเจ้าหญิงสวย ๆ ให้เธอ ตอนอายุยี่สิบปี เขาไปงานเลี้ยงแล้วถูกวางยา ส่วนเธอสวมชุดเดรสเจ้าหญิงตัวนั้น มอบร่างบริสุทธิ์ของตัวเองเพื่อเป็นยาถอนพิษให้เขา

View More

Chapter 1

บทที่ 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Takkie FX
Takkie FX
ดูตรงไหนว่าปลอดล็อคใช้กี่คะแนนหรือดูอย่างไร งง
2026-04-18 07:03:43
0
0
Tikompron Densamud
Tikompron Densamud
ดี อ่านเพลินๆ
2026-04-16 02:09:45
0
0
Sunisa Pads
Sunisa Pads
สนุกมากๆค่ะ
2026-04-14 09:54:21
0
0
22 Chapters
บทที่ 1
เช้าวันถัดมา ทั้งสองอยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย ถูกเฉียวเนี่ยนอวี่ เพื่อนสมัยเด็กของเขาเห็นเข้า เธอเหมือนถูกฟ้าผ่า ดวงตาแดงก่ำก่อนจะวิ่งออกไป แต่กลับถูกรถบรรทุกที่เสียการควบคุมพุ่งชน เสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันทีตั้งแต่นั้นมา ฉางหลีก็รู้สึกว่าลี่เยี่ยนโจวเหมือนกลายเป็นคนละคนไปเลยเขาจัดการงานศพของเฉียวเนี่ยนอวี่อย่างเยือกเย็น แต่งงานกับเธออย่างเยือกเย็น นอนกับเธอทุกคืนอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็พูดอย่างเยือกเย็นว่ายังไม่อยากมีลูก และพาเธอไปทำแท้งครั้งแล้วครั้งเล่าการทำแท้งครั้งที่สิบแปด ฉางหลีมีอาการตกเลือดอย่างหนัก นอนบนโต๊ะผ่าตัด และได้ยินหมอโทรหาเขาส่วนเขายังคงเยือกเย็นเหมือนเดิม “ตายหรือยัง? รอให้ตายแล้วค่อยแจ้งฉัน”ในวินาทีนั้น ฉางหลีก็เข้าใจในที่สุดว่า เขาเกลียดเธอเขาเกลียดที่เธอเป็นฝ่ายยอมตัวเป็นยาถอนพิษให้เขา และเกลียดที่ความผิดพลาดโดยบังเอิญของเธอทำให้เฉียวเนี่ยนอวี่ต้องตายในวินาทีที่ฉางหลีสิ้นใจบนเตียงผ่าตัด ความเสียใจก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างเมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองได้กลับมาเกิดใหม่ กลับมาในวันที่ลี่เยี่ยนโจวถูกวางยาวันนั้น…มองดูผู้ชายที่ปกติแล้วเย
Read more
บทที่ 2
หลังจากวางสาย ฉางหลีก็รีบเช็ดน้ำตาของตัวเอง หยิบเอกสารแล้วเตรียมจะออกจากบ้านแต่ทันทีที่เธอเปิดประตูห้อง ก็ก็เกือบชนเข้ากับผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูพอดีรอยจูบหนาแน่นทั่วลำคอของลี่เยี่ยนโจวปรากฏเข้าสู่สายตาของฉางหลีอย่างชัดเจนทันทีแม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่คงมีคงมีอะไรกันไปแล้ว แต่ในวินาทีนั้น ฉางหลีก็ยังคงเบือนสายตาของตัวเองออกไปเงียบ ๆการเคลื่อนไหวเล็กๆ ของเธอย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของลี่เยี่ยนโจวได้ อีกทั้งดวงตาที่แดงระเรื่อของเธอ ทำให้ผู้ชายคนนั้นนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีน้ำเสียงเย็นชาของเขาแฝงด้วยการเตือนเล็กน้อย “ฉางหลี ไม่ว่าเธอจะยอมรับหรือไม่ ตอนนี้ฉันกับเนี่ยนอวี่คบกันแล้ว”“ต่อไปฉันจะแต่งงานกับเขา ในเมื่อเธอยังอยู่ที่นี่ ก็ต้องให้เกียรติเขา คำพูดไร้สาระแบบเมื่อก่อน อย่าพูดอีก”ฉางหลีก้มตาลง ก่อนจะตอบอย่างสงบว่า “หนูเข้าใจแล้วค่ะ คุณอาลี่”ทันทีที่คำว่า “คุณอาลี่” หลุดออกมา ลี่เยี่ยนโจวก็รู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างยิ่งเขาก้มหน้าลงมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างลึกซึ้งเขาเองก็จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองไม่ได้ยินคำเรียกนี้มานานแค่ไหนเมื่อก่อน ตอนที่ฉางหล
Read more
บทที่ 3
ฉางหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย “ฉันไม่ได้หลบ”ลี่เยี่ยนโจวเดินเข้ามาอีกสองสามก้าว มองสำรวจสีหน้าที่พยายามหลบเลี่ยงของเธออย่างละเอียด “ยังจะบอกว่าไม่ได้หลบอีกเหรอ? ทุกวันเธอออกเช้ากลับค่ำ เห็นฉันก็ไม่ทักสักคำแล้วเดินหนีไป แบบนี้ไม่เรียกว่าหลบหน้าฉันเหรอ?”“ทำไมล่ะ? ก็เพราะฉันกับเนี่ยนอวี่คบกันแล้วงั้นเหรอ?”ฉางหลีรีบส่ายหัว “ไม่ใช่ค่ะ! คุณอาลี่ อาได้อยู่กับคนที่อาชอบ ฉันในฐานะคนที่อายุน้อยกว่าก็รู้สึกดีใจกับอาจริง ๆ ฉันขออวยพรให้คนที่รักกันได้ลงเอยกัน อาวางใจได้เลย ตอนนี้ฉันยอมรับแล้วว่าอาจะไม่มีวันชอบฉัน เพราะงั้นเพราะงั้นฉันก็จะไม่ชอบอีกแล้วค่ะ”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับกำลังบอกเล่าความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว แต่สีหน้าของลี่เยี่ยนโจวกลับหม่นลง และรู้สึกว่าคำพูดเหล่านั้นช่างบาดหูอย่างอธิบายไม่ถูกฉางหลีไม่ชอบเขา นี่คงเป็นคำพูดที่ไร้สาระที่สุดที่เขาเคยได้ยิน“เคยมาสารภาพรักกับฉัน ฉันก็ปฏิเสธ ตามตื๊อฉันทุกวัน ฉันก็ยังปฏิเสธ ตอนนี้เลยเปลี่ยนวิธีมาดึงความสนใจฉันงั้นเหรอ?”ลี่เยี่ยนโจวพูดไปพลางสังเกตสีหน้าของเธอไปด้วย พอเห็นว่าเด็กสาวชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือควา
Read more
บทที่ 4
หลังจากวันนั้น ฉางหลีไม่ได้ใส่ใจคำพูดนั้นเลยเธอเพียงแค่เงียบ ๆ รอให้ขั้นตอนย้ายถิ่นผ่านโดยเร็ว แล้วก็จากไปแต่เฉียวเนี่ยนอวี่กลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆวันหนึ่ง เฉียวเนี่ยนอวี่ทำตัวเป็นมิตร ลากเธอออกไปเดินห้างด้วยกัน แต่เพิ่งขึ้นรถได้ไม่นาน ฉางหลีก็ถูกวางยาจนหมดสติพอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองถูกมัดอยู่บนหน้าผาริมทะเลอีกฝั่งหนึ่ง เฉียวเนี่ยนอวี่ก็ถูกมัดในท่าทางเดียวกันฉางหลีพยายามดิ้นรนสุดแรง อยากถามว่าทำไม แต่เสียงทั้งหมดกลับถูกเทปกาวที่ปิดปากไว้กลายเป็นเพียงเสียงอู้อี้เฉียวเนี่ยนอวี่เหมือนจะเข้าใจคำถามของเธอ จึงยิ้มเย็นชา “ฉางหลี ฉันก็ไม่ได้อยากลักพาตัวเธอหรอกนะ”“แต่คำพูดของเยี่ยนโจววันนั้นมันทำให้ฉันไม่สบายใจ ฉันเลยอยากพิสูจน์ว่า สำหรับเขาแล้ว ใครสำคัญกว่ากัน”ได้ยินแบบนั้น หัวใจของฉางหลีก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมามันยังต้องพิสูจน์อะไรอีก? คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอไม่นาน ลี่เยี่ยนโจวที่ได้รับข้อความจากคนร้ายก็รีบถือเงินสดสองกล่องมาถึงอย่างร้อนรนเขาโยนกล่องเงินไปข้างหน้า แล้วพูดเสียงเข้ม “เงินฉันเอามาแล้ว ปล่อยพวกเธอ!”แต่คนร้ายที่ได้รับคำสั่งจากเฉียวเนี
Read more
บทที่ 5
แรงตบครั้งนี้รุนแรงจนฉางหลีล้มลงไปกองกับพื้นทันทีใบหน้าของเธอบวมแดงขึ้นอย่างรวดเร็วไม่พอ แม้แต่มุมปากก็ยังมีเลือดไหลซึมออกมา!หูของฉางหลีอื้ออึงไปหมดเธอไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว และก็มองไม่เห็นอะไรทั้งนั้นเธอยกมือที่สั่นเทาขึ้นลูบแก้มตัวเอง และทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสรอยฝ่ามือนั้น น้ำตาในดวงตาก็ไหลทะลักลงมาอย่างไม่หยุดนี่เป็นครั้งแรกที่ลี่เยี่ยนโจวตบหน้าเธอแต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัวได้ ร่างของเขาก็หายลับออกไปทางประตูอย่างรวดเร็วฉางหลีสูดหายใจลึก รีบลุกขึ้นจากพื้นแล้ววิ่งตามออกไปเธอกลัว…กลัวว่าเฉียวเนี่ยนอวี่จะเกิดเหตุไม่คาดฝันเหมือนในชาติก่อน“ครืน!”เสียงฟ้าร้องทึบต่ำดังต่อเนื่องทีละระลอก พร้อมสายฝนกระหน่ำซัดล้างไปทั่วทั้งโลกท่ามกลางม่านฝน ชายรูปร่างสูงโปร่งกำลังกอดร่างหญิงสาวตัวเล็กไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนาเฉียวเนี่ยนอวี่ดิ้นรนไม่หยุด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน แต่เธอกลับทำเรื่องแบบนี้ แล้วจะให้ฉันอยู่ที่นั่นต่อได้ยังไง ในเมื่อเธอยังไม่ตัดใจจากคุณ ฉันก็ไม่อยากไปแย่งกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง งั้นฉันคืนคุณให้เธอไปเลยก็แล้วกัน…”ล
Read more
บทที่ 6
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในห้อง และข้างเตียงนั้น ลี่เยี่ยนโจวกำลังยืนอยู่ สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง“ครั้งนี้เธอก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เดิมทีฉันควรจะขังเธอไว้สามวันสามคืน แต่เนี่ยนอวี่ใจดี ไม่คิดเอาเรื่องเธอ ยังมาขอร้องฉันให้ปล่อยเธอออกมา”“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอยังไม่เลิกคิดไม่ซื่อกับฉัน แต่ฉางหลี เธอฟังให้ดีนะ ฉันไม่มีทางชอบผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าฉันตั้งสิบสองปี ระหว่างเธอกับฉัน มันไม่มีทางเป็นไปได้ตลอดไป”พอพูดจบ ประตูห้องก็ถูกปิดกระแทกลงตรงหน้าฉางหลี เสียงปิดประตูดังสนั่น กลบคำอธิบายที่เธอกำลังจะเอ่ยออกมาในชั่วพริบตาเธอเอนหลังพิงหัวเตียง หลับตาลง แล้วถอนหายใจยาว ก่อนจะพึมพำประโยคนั้นออกมา“ลี่เยี่ยนโจว ฉัน…ไม่ชอบคุณแล้วจริง ๆ”หลังจากนั้นไม่กี่วัน ตระกูลลี่ก็กลับมาคึกคักเป็นอย่างมากคนทั้งวิลล่าต่างกำลังเตรียมงานให้กับงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึงของลี่เยี่ยนโจวกับเฉียวเนี่ยนอวี่เฉียวเนี่ยนอวี่คอยสั่งการไปด้วย พร้อมกับดึงมือฉางหลีอย่างกระตือรือร้น ราวกับว่าเรื่องไม่สบายใจทั้งหมดก่อนหน้านี้ได้สลายหายไปหมดแล้ว“สถานที่กับการจัดงานก็เกือบเรียบร้อยแล้ว
Read more
บทที่ 7
ตลอดทั้งคืน วิลล่าตระกูลลี่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟฉางหลีนั่งอยู่บนโซฟาอย่างกระสับกระส่าย เล็บจิกฝ่ามือของตัวเองจนลึก เลือดซึมออกมาเต็มมือแต่เธอกลับเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย เอาแต่มองนาฬิกาแขวนบนผนังอย่างจ้องเขม็งเธอมองดูเข็มนาฬิกาบนผนังเคลื่อนจากเที่ยงคืนไปจนถึงเจ็ดโมงเช้าอย่างไม่ละสายตาในจังหวะที่นาฬิกาบอกเวลาตรงเป๊ะ เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากนอกประตู ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆดวงตาของลี่เยี่ยนโจวมืดดำลึกจนแทบมองไม่เห็นก้นบึ้ง แฝงไปด้วยไออำมหิต ทำให้ฉางหลีหนังศีรษะชาวาบ ความเย็นยะเยือกไหลจากปลายเท้าลามไปทั่วทั้งร่างลี่เยี่ยนโจวรับแส้ยาวมาจากมือคนรับใช้ แล้วค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว“ฉางหลี เธอรู้ไหมว่า อีกนิดเดียว เนี่ยนอวี่กับลูกในท้องแทบจะไม่รอดแล้ว”ลูก?เฉียวเนี่ยนอวี่ตั้งครรภ์แล้วเหรอ?หลังจากความตกตะลึงอย่างสุดขีด ฉางหลีก็ได้สติกลับมาทันทีใช่แล้ว ในชาติที่แล้ว เธอก็ตั้งครรภ์ในช่วงเวลาเดียวกันนี้พอดีในชาตินี้ เธอเป็นคนผลักเฉียวเนี่ยนอวี่ให้ไปเป็นยาถอนพิษให้ลี่เยี่ยนโจว ดังนั้นคนที่ตั้งครรภ์ก็ย่อมเป็นเนี่ยนอวี่อยู่แล้วเธอไม่มีเวลาจะคิดต่อไปมากนัก มองลี่เยี่ยนโจวที่
Read more
บทที่ 8
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา งานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของตระกูลลี่กับตระกูลเฉียวก็จัดขึ้นตามกำหนดเนื่องจากคำนึงว่าเฉียวเนี่ยนอวี่กำลังตั้งครรภ์ ดังนั้นขั้นตอนต่าง ๆ ของงานแต่งจึงจัดแบบเรียบง่ายแม้จะลดขั้นตอนลง แต่ความหรูหราของงานแต่งก็ยังทำให้แขกที่มาร่วมงานต่างตะลึงตั้งแต่ก่อนแขกจะเข้างาน พนักงานก็แจกของชำร่วยให้แต่ละคน ซึ่งมีมูลค่าสูงถึงหลายแสนนอกจากนี้ สิ่งที่แขกได้เห็นเมื่อเข้านั่งในงาน ล้วนเป็นของสั่งทำพิเศษทั้งหมดดอกกุหลาบจูเลียตที่บานสะพรั่งทั่วทั้งงาน เป็นสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวปลูกไว้เพื่อเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะตั้งแต่สิบปีก่อนเพดานที่ประดับไปด้วยคริสตัลเพชรทั่วทั้งงาน ก็เป็นสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวออกแบบและสั่งทำขึ้นเพื่อเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะนอกจากนี้ แม้แต่จานอาหารตรงหน้าของแขกก็ยังถูกสั่งทำโดยช่างฝีมือระดับปรมาจารย์ ตามความชอบของเฉียวเนี่ยนอวี่โดยเฉพาะทุกรายละเอียดของงานแต่งสะท้อนให้เห็นถึงความรักอันลึกซึ้งที่ลี่เยี่ยนโจวมีต่อเฉียวเนี่ยนอวี่แขกที่มาร่วมงานต่างพากันเอ่ยชมไม่ขาดปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉาปนชื่นชม“ความสัมพันธ์ของคุณลี่กับคุณเฉียวนี่ดีจริง ๆ นะ ได้ยินมาว่าพวก
Read more
บทที่ 9
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ก็ถูกลี่เยี่ยนโจวปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็วเป็นไปได้ยังไงกัน ฉางหลีรักเขาจนแทบบ้าคลั่งจะให้เธอไม่ชอบเขา มันยิ่งทรมานกว่าการฆ่าเธอเสียอีกเธอต้องกำลังแกล้งถอยเพื่อรุกแน่ ๆพอคิดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็วาบความเย็นชา ไม่ว่าเธอจะทำอย่างไร เขาก็ไม่มีวันรักเธอ ทั้งชีวิตนี้คนที่เขารักสุดหัวใจมีเพียงเฉียวเนี่ยนอวี่คนเดียวเท่านั้น!พอคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็รีบดึงสติกลับมา แล้วหันไปมองเจ้าสาวตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง ทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เนี่ยนอวี่ ไม่ว่าจนหรือรวย ไม่ว่าสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย ฉันก็ยินดีจะแต่งงานกับเธอ จะไม่มีวันทิ้งเธอไป ชีวิตนี้และทุกภพทุกชาติ เธอจะเป็นภรรยาของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น”คำสารภาพรักที่เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกทำให้เฉียวเนี่ยนอวี่ตรงหน้าขอบตาแดงระเรื่อ เธอตอบรับเขาอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะโอบกอดและจูบเขาอย่างเร่าร้อนพิธีแต่งงานครั้งนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่นเป็นพิเศษสิ่งที่ลี่เยี่ยนโจวกังวลไว้ล้วนไม่เกิดขึ้นเลยเหตุการณ์แย่งเจ้าสาวที่เขาคาดไว้ก็ไม่เกิดขึ้น ภรรยาของเขาตลอดทั้งพิธีก็ไม่มีอาการผิดปกติอะไรเลยแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังถูก
Read more
บทที่ 10
ผู้ช่วยมองคนตรงหน้านานอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ขานรับคำหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไป และบังเอิญชนเข้ากับเฉียวเนี่ยนอวี่ที่ยืนอยู่หน้าประตูพอดี“คุณผู้หญิง”ผู้ช่วยรีบเรียกเฉียวเนี่ยนอวี่เสียงหนึ่ง ถึงค่อยดึงความสนใจของชายที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานให้หันมาทางนี้ได้สีหน้าของลี่เยี่ยนโจวเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหยิบผ้าห่มจากพนักเก้าอี้ข้าง ๆ แล้วเดินตรงไปหาเฉียวเนี่ยนอวี่“เธอตื่นแล้วเหรอ หนาวไหม ลูกไม่ได้กวนเธอใช่ไหม?”ลี่เยี่ยนโจววางผ้าห่มคลุมไหล่ให้เฉียวเนี่ยนอวี่ไปด้วย พร้อมกับกุมมือทั้งสองของเธอไว้เพื่อให้ความอบอุ่นเฉียวเนี่ยนอวี่ยิ้มตรงหางตา แต่คำพูดกลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “คุณไม่อยู่ ฉันนอนไม่หลับ ก็เลยอยากมาดูคุณหน่อย”“พอดีได้ยินคุณคุยกับผู้ช่วยเรื่องอาหลี ทำไมเธอไปต่างประเทศล่ะ? หรือว่าเป็นเพราะฉัน…”พอพูดถึงตอนท้าย ดวงตาของเฉียวเนี่ยนอวี่แดงขึ้นมา เธอก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดทำเอาลี่เยี่ยนโจวตกใจ รีบโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วก้มลงจูบเบา ๆ ที่เส้นผมของเธอ“จะเป็นเพราะเธอได้ยังไง ก็แค่เด็กคนหนึ่งงอแงเท่านั้น ไม่ต้องไปสนใจฉางหลีหรอก”แต่ในแววตาของเฉียวเนี่ยนอวี่ยังคงไม่สบายใจ เ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status