Falling for My Ex's Dangerous Uncle のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“Kuya, Papa, what are you waiting for?!” galit na sigaw ni Nicole kahit hirap pa rin huminga. Namamaga pa rin ang labi niya habang nakabalot ang kumot sa balikat. “Call the police! Ipahuli n’yo na si Cassandra! Muntik na akong mamatay because of her!”Tahimik ang buong dining area.Ramdam pa rin ang tensyon matapos ang nangyari.Nakaupo si Nicole sa sofa habang binabantayan ng doktor at ng ilang kasambahay. Sa kabilang side naman ng sala, tahimik lang na nakaupo sina Cassandra at Ismael.Mahigpit pa rin ang hawak ni Ismael sa kamay niya.Hindi bumibitaw.“Hija,” mahinahong sabi ni Don Marcial, bagama’t mabigat ang tono, “kailangan muna nating imbestigahang mabuti ang bagay na ito.”Halatang hindi pa rin nito lubos maisip na kayang gawin iyon ni Cassandra.Bumaling siya kay Marvin.“Marvin, ipatawag mo si Cesar. I-check niya ang CCTV sa kitchen.”Tumango agad si Marvin.Si Cesar ang head ng security ng hacienda—siya ang namamahala sa lahat ng cameras at bantay sa paligid ng mansion.Sa

Maaliwalas ang paligid ng kubo na nakatago sa gilid ng gubat ng lupain ni Ismael, malayo sa ingay ng Hacienda Villegas at sa mga nangyaring gulo noong mga nakaraang araw. Dito, tanging huni ng mga ibon, kaluskos ng dahon, at mahinang agos ng batis sa malapit ang maririnig.Magaan ang hangin at malamig sa balat, sapat para pakalmahin ang isip. Parang kahit sandali, huminto ang lahat ng bigat na naiwan sa nakaraan.Sa likod ng kubo, abala si Ismael sa pagsisibak ng kahoy sa tabi ng nakasalansan na mga troso.Suot niya ang fitted na itim na t-shirt at kupas na maong. Bahagyang basa ng pawis ang tela sa dibdib at likod, lalo pang humuhubog sa matigas niyang katawan.Magulo ang alon-alon niyang buhok na hanggang leeg ang haba, tagaktak ang pawis, at may ilang hiblang tumatabing sa noo at dumidikit sa gilid ng mukha habang paulit-ulit niyang ibinababa ang palakol.Mabigat pero kontrolado ang bawat galaw niya, halatang sanay na sanay sa ganitong gawain.Sa tabi niya, paikot-ikot si Bulldog,

Payapa ang paligid ng kubo.Mahina ang ihip ng hangin mula sa batis habang unti-unting dumidilim ang langit. Sa labas, tuloy pa rin ang mahinang apoy ng bonfire na ginawa ni Ismael kanina.Nakahiga si Bulldog malapit doon, paminsan-minsang nagtataas ng ulo bago muling pumipikit.Samantalang sa may batis— kakatapos lang maligo nina Ismael at Cassandra.Basa ang buhok na naglalakad si Cassandra pabalik sa kubo habang yakap ang sarili dahil sa malamig na hangin. Sa likod niya, tahimik lang na sumusunod si Ismael, dala ang tuwalya.Pagkapasok nila sa loob ng kubo, agad na naupo si Cassandra sa maliit na sofa at pinunasan ang buhok.Si Ismael naman ay walang kibo na nakatayo malapit sa pintuan.Suot lang nito ang itim na jogging pants wala pang pang-itaas, habang nakasampay ang tuwalya sa balikat. Basang-basa pa rin ang buhok at may bakas pa ng tubig sa matigas nitong dibdib at braso.Tahimik.Pero kakaiba ang titig niya kay Cassandra ngayong gabi.Parang may malalim na iniisip.Napansin i

Sa gilid ng lumang library—kung saan ang mga dingding ay bitak-bitak na at ang mga bintana ay natatakpan na ng alikabok at lumang kurtina—tila mas mabigat ang paligid. Walang preskong hangin na pumapasok. Walang tunog ng ibon. Parang kahit ang paligid ay natatakot gumalaw. Sa likod ng gusali, may isang maliit na espasyo na dating hardin—ngayon ay puro tuyong damo at sirang batong daanan na lang. Doon nakaluhod si Janus. Nakagapos. Nakataling mabuti ang mga kamay sa likod gamit ang makakapal na lubid na halos nakadikit na sa kanyang balat. May mga sugat siya sa mukha, pasa sa leeg, at mga paso sa braso na halatang hindi simpleng pagbugbog lang—parang sinadya, paulit-ulit, at matagal. Nanginginig siya sa bawat paghinga. “P-please…” paos niyang sabi, halos wala nang boses. “Senyor… tama na…” “Hindi ko na kaya…” Sa likod niya, gumagalaw ang dilim. Tok… tok… tok… Ang baston. Dahan-dahan. May bigat sa bawat pagtama sa lupa. At mula sa dilim, lumitaw ang Seny

Maaliwalas ang buong palapag ng pribadong ospital. Makapal ang carpet sa mahabang hallway kaya halos walang marinig na yabag. Malamlam ang ilaw sa dingding, at sa bawat sulok ay may nakapuwestong mga lalaking naka-itim—mga guwardiyang hindi mukhang ordinaryong security personnel. Sa pinakadulong bahagi ng VIP wing, marahang bumukas ang pinto ng isang pribadong silid. Malamig ang hangin sa loob. Malinis. Tahimik. Halos walang amoy maliban sa antiseptic at mahinang bango ng puting lilies na nakalagay malapit sa malaking bintana. Sa gitna ng silid, may isang hospital bed. At doon nakahiga ang isang babae. Maputla ang balat nito, at halatang nanghihina ang katawan kahit maayos pa rin ang hitsura ng buhok at mukha. May manipis na oxygen cannula sa ilong niya habang tuloy-tuloy ang mahinang tunog ng heart monitor sa tabi ng kama. BEEP… BEEP… BEEP… May suwero ring nakakabit sa braso niya. Bahagyang nakataas ang sandalan ng kama kaya hindi siya mukhang nakaratay nang t