All Chapters of Falling for My Ex's Dangerous Uncle: Chapter 171 - Chapter 177

Sabay na napalingon sina Mirasol at Elena nang makita ang humahangos na si Ismael.“Ismael, hijo, may kailangan ka ba?” nagtatakang tanong ni Mirasol.Napahinto si Ismael ilang hakbang ang layo sa kanila.Marahan siyang huminga upang pakalmahin ang sarili.Nang makitang maayos at ligtas ang kanyang ina, bahagyang gumaan ang kanyang pakiramdam.Ngunit palihim na kumuyom ang kanyang kamao.Nasa likod lamang ng kanyang ina ang babaeng nagpapanggap na Elena—isang impostor na tiyak na tauhan ni Senyor. Tahimik itong nakaalalay sa wheelchair ni Mirasol na tila walang anumang itinatagong kasamaan.“K-Kumustahin ko lang po sana kayo,” sabi ni Ismael, kinokontrol ang sarili. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin kay Elena.“Tungkol din po sa nangyari kanina.”Saglit na nagtama ang kanilang mga mata.Bahagyang namula ang pisngi ni Elena at mahinhin itong yumuko, tila nailang sa titig ni Ismael.Ngunit sa likod ng inosente nitong anyo, alam ni Ismael na ibang tao ang nasa kanyang harapan.“Si

“What makes you think that just because you caught me, you've already won?”Patuloy sa paghuhuramentado si Nicole habang pilit siyang ipinapasok ni Indira sa isang maliit na silid sa pinakadulong bahagi ng beach house.Walang gaanong laman ang kuwarto—isang lumang kahoy na mesa, isang matibay na upuan sa gitna, at isang maliit na bintanang may makakapal na bakal na rehas. Tahimik at malamig ang silid, halos walang ibang maririnig kundi ang yabag ng kanilang mga paa at ang mahinang langitngit ng pinto.“Ang ingay mo, Nicole! Naririndi na ang tenga ko sa'yo,” reklamo ni Indira.Mariin nitong itinulak si Nicole papasok at pinaupo sa upuan. Kumuha ito ng matibay na tali at mabilis na itinali ang magkabilang pulsuhan ni Nicole sa likuran ng sandalan. Sinigurado niyang mahigpit ang pagkakatali upang hindi ito basta makawala.“What the hell! Let me go!” sigaw ni Nicole habang pilit na nagpupumiglas.“Pakawalan? In your dreams!” sarkastikong sagot ni Indira bago tuluyang lumabas ng silid.Mab

“Papa, bakit mo ginawa ’yon?” napakamot sa batok si Janus habang palinga-linga sa paligid. Pilyo siyang ngumiti, ngunit kapansin-pansin ang kaba sa mga mata. “Paano kapag nalaman ni Senyor na ikaw ang tumulong sa kanila at namaril sa mga tauhan niya?”Tahimik na ibinaba ni Arsenio ang baril na hawak niya.Nakatayo siya sa likod ng makakapal na puno, bahagyang natatabingan ng mga dahon ang kanyang katawan. Gusot na ang manggas ng suot niyang dark polo, at bahagyang nakataas ang laylayan nito dahil sa mabilis na pagkilos kanina. “Hindi niya malalaman.”Mababa ngunit matatag ang kanyang boses.Saglit siyang tumingin kay Janus.“Panahon na para pabagsakin si Senyor.”Natigilan si Janus.Unti-unti niyang naunawaan na hindi basta-basta ang ginawa ng kanyang ama.Hindi ito aksidente.Hindi rin ito simpleng pagtulong.Matagal nang pinag-isipan ni Arsenio ang sandaling ito.Muli siyang sumilip sa pagitan ng mga dahon.Sa malayo, nakita ni Arsenio si Rey na pilit na pinoprotektahan sina Miraso