Falling for My Ex's Dangerous Uncle のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

Nanginginig ang buong katawan ni Divina habang nakatayo sa dilim sa gilid ng villa. Kanina pa siya roon, palihim na nakamasid kina Ismael at Cassandra. Nakita niya kung paano sila maglambingan, kung paano magtinginan na parang sa isa’t isa lang umiikot ang mundo. Mas lalo lang siyang nababahala sa tuwing naaalala ang utos sa kanya. Hindi niya kayang sirain ang relasyon ng dalawa. Pero paano naman siya? Paano ang nanay niya? Kahapon, habang nasa bayan siya para bumili ng mga gamit sa tahian, bigla na lang siyang hinarang ng mga lalaking nakaitim. Kilala niya ang mga ito—tauhan sila ni Arsenio. Wala silang sinayang na oras at agad siyang binalaan. Kapag hindi niya ginawa ang utos, siya at ang nanay niya ang magbabayad. Iniabot sa kanya ang isang brown envelope. “Ang laman nito ang pinakamalalim na sikreto ni Ismael,” sabi ng isa sa kanila, may ngising hindi umaabot sa mata. “Kailangang makita ito ni Cassandra. Kapag hindi mo inilagay sa lugar na makikita niya… huwag mo n

“T*NGINA!” Malakas na napamura si Indira nang bumagsak ang rolling shutter sa harap ng shop. Mabilis siyang umatras, hinugot ang armas mula sa tagiliran. Ang mga mata niya, sinuri ang paligid—exit points, blind spots, galaw sa loob. Wala nang magagawa sa harap. Sarado na. “Dito…” mahinang bulong niya sa sarili. Kumilos siya agad. Hindi siya dumaan sa harap. Alam niyang trap na iyon ngayon. Sa halip, mabilis siyang umikot sa gilid ng building, dumulas sa makitid na daanan patungo sa likod ng shop. Alam niya ang lugar na ‘yon. Kung may exit, doon dadaan. Sa likod ng shop—madilim, tahimik, at mas malawak kaysa sa inaasahan. May mga nakaparadang sasakyan. Ilang lalaking nakaitim. At sa gitna— isang nakabukas na van. “Bilisan niyo.” Isang boses ang marahang nag-utos, at doon niya nakita si Cassandra—pilit na kinakaladkad papasok. “Bitawan niyo ako!” sigaw ni Cassandra, pumipiglas habang hawak siya ng dalawang nakaitim na tauhan sa magkabilaang braso. Si Janus

Sa hacienda ng mga Villegas, pumarada ang sasakyan sa harap ng malawak na driveway na may batong daanan at malalaking halaman sa magkabilang gilid. Magaan ang paligid, tanging huni ng mga ibon at pagpreno ng sasakyan ang maririnig.Naunang bumaba si Ismael. Umikot siya sa kabilang side ng sasakyan at binuksan ang pinto para kay Cassandra.Ngumiti si Cassandra, akmang iaabot ang kamay niya kay Ismael para tuluyang bumaba—Bigla na lang may tumakbo palapit.“Ismael!”Isang dalagang nasa early twenties ang sumulpot mula sa gilid ng driveway.Mabilis ang takbo niya—parang walang inaalalang tingin ng iba. Casual ang suot: white shirt na naka-half tuck sa denim shorts, sneakers, at buhok na natural ang bagsak na bahagyang magulo pero hindi nakakasira ng itsura. Malaya ang galaw niya, parang sanay sa mundo na hindi siya hinahadlangan.Bigla na lang siyang yumakap sa bewang ni Ismael.“Ismael… na-miss kita!”Mahigpit.Parang matagal niyang hinintay ang sandaling iyon.Sandaling katahimikan.P

Naayos na muli ang harapan ng boutique shop ni Mr. Chen. Wala na ang mga bitak at gulo na iniwan ng nagdaang insidente—malinis na ulit ang salamin sa harap, maayos ang pagkaka-roll ng mga tela sa loob, at tila pilit ibinabalik sa normal ang lahat. Nagpatuloy ang negosyo. Naroon muli si Cassandra. Nakaupo siya sa isang simpleng upuang kahoy sa gitna ng shop. Sa labas, dumadaan ang ilang tao. Sa loob, tahimik ngunit buhay ang kilos ng tindahan. Huminga nang malalim si Mr. Chen bago tumingin kay Cassandra, halatang may mabigat na pasasalamat. “Ako… pasalamat sayo,” maingat niyang sabi, pilit hinahanap ang tamang Ingles. “Sa pagligtas sa akin, Cassandra. Ikaw… good sa business. Ikaw… good people. Kaya tuloy negosyo.” Ngumiti si Cassandra nang magalang, bahagyang yumuko. “Walang anuman po. Pero… pasensiya na rin po sa nangyari sa inyo. Ako naman po talaga ang pakay nila.” Umiling agad si Mr. Chen, mariin, parang ayaw tanggapin ang sisi. “Hindi, Cassandra. Ako mali.” Napa

Alas singko pa lang ng hapon naroon na sina Ismael at Cassandra sa Hacienda Villegas.Tahimik ang paligid, pero halatang pinaghandaan ang gabing iyon.Pagpasok pa lang nila, agad napansin ni Cassandra ang pagtaas ng kilay ni Nicole. Isang mabilis na reaksyon—pero hindi naitago.Lumapit ito sa isang alalay at bumulong—“Why is she here? I only invited Ismael.”Hindi na lang iyon pinansin ni Cassandra.Sa halip, mas naging handa at maingat siya—kung sakaling may ipainom sa kanila ni Ismael, o kung may tangkang paninira na naman si Nicole.Dahil maaga pa, naghahanda pa lang ng hapunan ang mga kasambahay.Si Ismael ay kausap sina Don Marcial at Marvin, tahimik ngunit seryoso ang usapan.Samantala, nilapitan si Cassandra ng kaibigan niyang si Abby, karga ang anak nitong si Gavin na umiiyak at hindi mapatahan.“Cassie, pwede mo ba akong tulungan sa binibake ko? Panay kasi ang iyak ni Gavin… kailangan ko muna siyang i-breastfeed. Naka-prepare na lahat—hindi lang kabisado ng mga maids,” paliw