Todos los capítulos de หอบแฝดห้า ทำฟาร์มในโลกอสูร: Capítulo 341 - Capítulo 350

ปลายนิ้วซึ่งผอมจนเห็นข้อกระดูกขยับในฝ่ามือของนายหญิงหนเดียว ก่อนจะกำตอบช้าๆสามวันแล้วที่นางเฝ้ากุมมือนั้นไว้ข้างเตียงในเรือนพักหลังน้อยติดห้องตน นับทุกคราที่มันขยับ แรกสุดยามสองของคืนแรก ถัดมาขณะไห่ยวี่เจ๋อเปลี่ยนน้ำในชาม อีกคราเมื่อเด็กๆ มาเกาะขอบหน้าต่างแล้วถูกจ้าวหมีอุ้มออกไป รวมได้สิบเอ็ดหน ทว่าไม่เคยสักหนที่นิ้วเหล่านั้นกำกลับมานี่เป็นหนแรกประโยคสุดท้ายในห้องศิลาคืนนั้นยังก้องอยู่ในหูนายหญิงตลอดสามวัน ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร หกพยางค์ซึ่งผู้เอ่ยหลับไปก่อนจะมีผู้ใดถามต่อ นางไม่ได้ถามม่ออู๋เหินว่าหมายความว่าอย่างไร ไม่ได้ถามหูจิ่วเยวียนผู้รู้จักทุกถ้อยคำที่มีสองชั้น เพียงรออยู่ตรงนี้ ให้เจ้าของถ้อยคำตอบเองม่ออู๋เหินเพิ่งเปลี่ยนผ้าพันข้อมือผอมบางนั้นเสร็จ ยังคุกเข่าอยู่ปลายเตียง ไห่ยวี่เจ๋อเติมน้ำในชามหัวเตียงจนเต็มขอบ ก่อนถอยไปยืนข้างประตู จ้าวอสรพิษเงยใบหน้าขึ้นเห็นนิ้วที่กำกลับ จึงแตะชีพจรข้อมืออีกข้าง นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าให้ผู้เป็นนายหนเดียวเปลือกตาซึ่งปิดมาสามวันเปิดขึ้นช้าๆ จนเห็นนัยน์ตาสีเทาอ่อนเต็มดวงฉินเยว่หรงมองใบหน้าของคนที่กุมมือตนอยู่นาน จนไห่ยวี่เจ๋อเผลอกลั้น

"สภาบรรพกาลมาขอโทษ ไม่ได้มาขอเมล็ด"ผู้อาวุโสแขนเสื้อปักเมฆเอ่ยถ้อยคำแรกที่หน้ารั้ว ก่อนจะยื่นหนังสือในมือ ก่อนจะคารวะ และก่อนที่หลิวซานจะทันเปิดประตูเสียอีก ดุจกลัวว่าหากช้าไปหนึ่งลมหายใจ คนในฟาร์มจะคิดว่าสภามาด้วยเหตุผลเดิมวันที่เจ็ดหลังศึก ลานตะวันออกซึ่งเคยเป็นที่ล้มของร่างยักษ์ถูกพรวนเป็นแปลงข้าวได้สามแปลง ดินดำยังมีกลิ่นปุ๋ยหมักลอยมาตามลม หลังคาคลังที่พังครึ่งด้านมีโครงไม้ใหม่ของสยงป้าจ้านขึ้นได้ครึ่งทาง โอ่งหินซึ่งปิดข้าวรวงเงินไว้นอกห้องศิลารอดจากหลังคาที่พังมาได้ทั้งใบ เมื่อเช้าจ้าวหมีจึงยกไปเทลงบ่อหมักทั้งดินเหนียวที่ปิดปาก ให้ดินของฟาร์มย่อยมันเสียเองหนังสือฉบับนั้นห่อผ้าดำของสภา ผูกเชือกสามเส้นแบบเดียวกับสมุดจ่ายเงินซึ่งผู้อาวุโสผู้นี้เคยส่งมาเมื่อหลายเดือนก่อน ทว่าหนนี้ผ้าปักลายเมฆสีทองไว้ที่มุม เป็นลายสำหรับเรื่องที่สภาประสงค์ให้ทุกเผ่าได้ประจักษ์ก่อนแก้เชือก นายหญิงหันไปทางเสาระเบียง ตรงที่หางสีเงินพุ่มหนึ่งโผล่ออกมาจากหลังเสาครึ่งพุ่ม"พี่รอง"ลูกจิ้งจอกก้าวออกมาช้าๆ ทำหน้าเหมือนบังเอิญผ่าน มารดาย่อตัวลงหอมแก้มลูกหนึ่งฟอด แล้วชี้ไปทางลานหลัง ไห่ยวี่เจ๋อพาพี่น้องอีกส

โครกเสียงท้องร้องยาวของสยงป้าจ้านดังข้ามลานเรือนไปถึงแปลงฟักทอง ตะวันยังไม่ทันพ้นยอดหลังคาโรงครัวด้วยซ้ำ ทั้งที่การลองใจข้อของจ้าวหมีเพิ่งเริ่มตอนไก่ขันเมื่อเช้า ร่างใหญ่นั่งตัวตรงอยู่ปลายแถวหน้าระเบียง สองฝ่ามือวางบนเข่า ทำหน้าเหมือนเสียงนั้นมาจากวัวอสูรในคอก มิใช่จากตัวเองวันที่สิบหลังศึก ฉินเยว่หรงลุกนั่งได้เองเป็นหนแรก ม่ออู๋เหินจับชีพจรแล้วอนุญาตให้นั่งระเบียงได้ทั้งวัน ขอเพียงเอนพักทุกคราที่ตนเตือน สยงป้าจ้านจึงยกเก้าอี้ไม้สนพนักกว้างที่ตนทำไว้ก่อนฤดูเก็บเกี่ยวมาตั้ง บุเบาะสามชั้น วางหมอนพิงอีกสองใบ ร่างผอมทรุดลงก็ตัวน้อยจนเกือบจมหายไปในเบาะ ทว่าสุ้มเสียงแหบช้าซึ่งประกาศประโยคแรกนั้นดังพอให้เหล่าจ้าวที่กำลังจะแยกไปทำงานหยุดเท้าพร้อมกัน"ลูกเขยของข้า" ยายว่า "ข้าจะลองใจคนละข้อ"นายหญิงอ้าปากจะค้าน ก่อนต้องหุบลงเอง เพราะกระดาษแผ่นที่คลี่ออกบนตักฉินเยว่หรงนั้นเขียนด้วยลายมือเบี้ยวห้าลายมือ เด็กๆ แอบเข้าไปในห้องนั้นตั้งแต่เมื่อวาน ช่วยกันคิดว่าบิดาแต่ละคนทำอะไรได้ยากที่สุด แล้วจดไว้ทีละข้อ ผู้จดข้อของจ้าวหมีคือน้องเล็ก ตัวหนังสือใหญ่กว่าของพี่ๆ เกือบเท่าตัวเหล่าจ้าวเข้าแถวหน้าระเ

ตี้อ๋าวเทียนวางหินก้อนหนึ่งลงบนพื้นลานพิธีทางซ้ายมือของแท่น วางเสร็จก็ถอยออกมาครึ่งก้าว ยืนมองนิ่งอยู่นานดุจคนปักธงเขตแดนหูจิ่วเยวียนก้าวผ่านมาพอดี ปลายพัดเขี่ยหินก้อนนั้นออกไปไกลสามช่วงแขน ก่อนวางก้อนของตนลงแทนในที่เดิม ไม่หยุดเท้า ไม่หันมามองวันที่สิบเจ็ดหลังศึก ลานพิธีในเขตกลางซึ่งสยงป้าจ้านลงมือสร้างมาห้าวันเพิ่งปูพื้นได้ครึ่งลาน แท่นพิธียังเป็นแค่เนินดินอัดแน่นกับเสาไม้สี่ต้น ทว่ารอบเนินนั้นกลับมีหินก้อนน้อยกระจายอยู่ห้ากอง ซ้ายมือ ขวามือ ด้านหน้า ด้านหลัง และอีกจุดหนึ่งชิดแท่นจนแทบเหยียบได้จุดชิดแท่นเป็นของไห่ยวี่เจ๋อ วางไว้ตั้งแต่ก่อนรุ่ง อีกสี่คนมารู้เอาตอนสายเหล่าจ้าวไม่เอ่ยออกมาตรงๆ ว่ากำลังจองอะไร เพราะทุกคนรู้ดีอยู่แล้ว อีกสิบสามวัน พิธีมอบตำแหน่งจะจัดขึ้นบนลานนี้เบื้องหน้าทุกเผ่าพันธมิตร และข้างกายนายหญิงมีเพียงสองข้างเท่านั้นม่ออู๋เหินวางก้อนของตนไว้หลังแท่น ห่างออกมาพอดีหนึ่งก้าว จากนั้นไม่ขยับอีก ปล่อยให้ผู้อื่นเขี่ยกันไปมา แล้วจูงน้องเล็กไปที่ลำธารหลังลาน เลือกหินแบนสีเทา ยื่นให้เจ้าตัวกลมถือใส่ตะกร้าชิ้นต่อชิ้น"ชุดนี้พ่อหมีจะเอาไปทำขอบลานจริง ไม่ใช่ของจองที่"ล

กลิ่นน้ำมันดอกไม้ลอยออกมาจากห้องของฉินเยว่หรงตั้งแต่ตะเกียงดวงแรกของเรือนถูกจุด หอมอ่อน หวานปนขมนิดหนึ่งที่ปลายจมูก มิใช่กลิ่นดอกไม้ชนิดใดในโลกอสูร ไห่ยวี่เจ๋อต้องเที่ยวถามผู้อาวุโสเงือกกับคนเรือตระกูลข่งอยู่หลายวัน กว่าจะได้ดอกสามชนิดที่ใกล้เคียงกับคำบรรยายของมารดานายหญิงมาบีบเป็นน้ำมันได้หนึ่งขวดน้อย ฉินเยว่หรงบอกเพียงประโยคเดียว "ทางเบื้องบนใช้ทาผมเด็กผู้หญิงก่อนวันสำคัญ" จากนั้นก็ไม่อธิบายต่อหอมไปทั่วเรือน ทว่าไม่มีผู้ใดว่างพอจะหยุดดมนานนักพิธีมอบตำแหน่งในเขตกลางจะเริ่มพรุ่งนี้ตอนสาย ทั้งเรือนจึงไม่ยอมหลับ เหล่าจ้าวยึดโถงใหญ่เป็นที่รีดชุดพิธี และทำผิดวิธีกันคนละแบบ ตี้อ๋าวเทียนไม่แตะเตารีด อุ่นผ้าด้วยฝ่ามือแทน อุ่นจนชายเสื้อด้านซ้ายเกรียมเป็นวงสีน้ำตาลเท่าฝ่ามือพอดี สยงป้าจ้านใช้เตารีดทองเหลืองของโรงครัว กดลงเต็มแรงหนเดียว ด้ามเตาหักติดมือออกมา ม่ออู๋เหินพับชุดของตนเป็นสี่เหลี่ยมเท่ากันทุกด้านแล้ววางทับด้วยตำราโอสถสามเล่ม ส่วนหูจิ่วเยวียนไม่แตะสักนิด "รอยยับคือหลักฐานว่าผ้าผืนนี้เคยผ่านศึก"ลูกทั้งห้าซ้อมเดินแถวขึ้นลานตามที่จ้าวหมีขีดเส้นไว้บนพื้นโถง ไปแล้วกลับ กลับแล้วไปอีก จนน