Semua Bab My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง : Bab 41 - Bab 50

“ทิ้งห่างไปรึเปล่าว่ะ ลิส.....เดี๋ยวก็คลาดกันเหรอ”“ห่างๆดีแล้ว...เดี๋ยวเค้าจะรู้ตัว”เสียงใสกังวานเอ่ยบอกกับเพื่อนสาวอย่างชัดเจนอีกฝ่ายหันมองใบหน้าสวยของอลิสก่อนจะพยักพเยิดเห็นด้วยพลางหันกลับไปสนใจกับรถตู้คันหรูด้านหน้า ดวงตาคู่สวยของทั้งคู่หันมองซ้ายขวากวาดไปรอบๆข้างๆของถนนที่มืดมิดเมื่อรู้สึกว่าเริ่มออกนอกตัวเมืองมาเรื่อยๆและจู่ๆรถคันหน้าก็เลี้ยวเข้าไปในซอยพื้นที่รกร้าง‘ชะลอหน่อยลิส’"พี่ว่ารถข้างหน้ามันช้าลงนะ ระวังด้วย"น้ำเสียงของวิญญาณหนุ่มและคุณหมอวาโยหนักแน่นเคร่งขรึม อลิสที่ได้ยินเสียงของทั้งคู่ที่ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน เธอชำเลืองมองผ่านกระจกมองหลังด้วยความสงสัย สายตาดุดันคมกริบห้ามไม่ให้สองสาวโต้แย้งใดๆกับคำสั่งของเขาเธอทำตามคำสั่งของอีกฝ่ายทันทีโดยการลดความเร็วของรถลงแล้ว ก่อนที่จู่ๆคนข้างกายจะสะกิดแขนรัวๆเหมือนเห็นอะไรบางอย่าง“แกๆ เราจะตามเข้าไปจริงๆเหรอว่ะ......มันเปลี่ยวยังไงก็ไม่รู้”“เอาน่า! ช่วงเวลาแบบนี้....เราไม่ได้เจอบ่อยๆนะ”“เอาก็เอ

ณ.บ้านโชติญกุล“สั่งแล้วใช่ไหม……ให้กลับบ้านทำไมดื้อแบบนี้”“โอ๊ย!!!! พี่รัญ”คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อมือหนาบีบจมูกเล็กของเธออย่างแรงเป็นการทำโทษก่อนจะกระชากตัวเข้ามาโอบกอดอย่างแน่นพลางส่งสายตาคาดโทษเพื่อนสาวคนสนิทอย่างกานดาที่กำลังยืนก้มหน้าสำนึกผิดอยู่ด้านหลัง“อย่าโทษน้องๆเลยรัญ……โยผิดเองแหละที่ไม่ห้าม”แววตาแฝงไปด้วยรอยยิ้มเมื่อได้ยินน้ำเสียงรู้สึกผิดของคุณหมอวาโย มือหนายื่นไปโอบเอวหนาของอีกฝ่ายพลางดึงเขามากอดด้วยอีกคนก่อนที่ทั้งหมดจะได้ยินเสียงทุ้มกังวานของชรัณที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสองด้วยชุดนอนของอรัญเจ้าของบ้าน“กลับกันมาแล้วเหรอ”“พี่นัน!”สองสาวเรียกชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาหาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาราวกับเสียงสัตว์ตัวเล็กๆ อลิสดันตัวออกจากอ้อมแขนของพี่ชายมองใบหน้าหล่อคมของอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจเพราะชรัณเองก็ไม่เคยมาที่บ้านหลังนี้อีกเลยตั้งแต่พ่อกับแม่ของสองพี่น้องเสียไป แววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของอลิสทำให้คนตัวโตถึงกับฉีกยิ้มกว้างก่อนจะยื่นมือมาเหมือนกำลังจะโอบกอดเธอ“งั้นสองสาว......ขอพี่กอดหน่อย”“หยุดเลย! เอามือออกไป.....แล้วใครให้มึงเอาเสื้อผ้ากูมาใส่เนี่ย”อรัญว่

ณ.บ้านพักประตูรั้วไม้สีขาวถูกเปิดออกอย่างเชื่องช้าเมื่อได้รับสัญญาณจากรีโมทก่อนที่รถตู้สีดำสนิทจะแล่นเข้าไปอย่างช้าๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่ทำให้ทางเข้าบ้านแทบไม่มีแสงแดดทะลุผ่านเข้ามาได้เลย บ้านสวนแห่งนี้ลมเย็นแทบยังถูกควบคุมอณุหภูมิให้คงที่เพราะส่วนมากที่นี่จะเป็นสวนผมไม้และดอกไม้เอาไว้สำหรับค้าขาย“สวัสดีครับคุณชนา ไม่ได้มานานเลยนะครับ”น้ำเสียงแหบของชายสูงวัยดังขึ้นเมื่อประตูรถถูกเปิดออก ลุงหมาย ชายวัยหกสิบห้ายิ้มแย้มต้อนรับผู้เป็นนายอย่างอบอุ่นพลางยื่นมือไปรับเสื้อสูทตัวนอกพร้อมกับกระเช้าแบรนด์รังนกที่อีกฝ่ายซื้อมาฝาก“เป็นยังไงบ้างบ้างละ หมาย อยู่ที่นี่โอเคใช่ไหม”น้ำเสียงที่เอ่ยถามแผ่วเบาเย็นชาพลางตบบ่าของอีกฝ่ายเบาๆเป็นการทักทายก่อนจะเดินนำ หมายเข้าไปด้านในบ้าน“อือ! บ้านนี้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ”นัยน์ตาคมเป็นประกายมองกวาดไปรอบบ้านๆ แววตาของชนาเต็มไปด้วยความสุขรอยยิ้มที่แสนจะสบายใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เขาจะหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาไม้ตัวใหญ่“ก็ผมไ

“คิด“มือเรียวทั้งสองเย็นเฉียบ ใบหน้าสวยแดงก่ำไม่รู้ว่าเพราะความเย็นจากเครื่องปรับอากาศหรือเพราะน้ำเสียงที่จริงจังของชายหนุ่มตรงหน้า เธอหลุดเข้าไปในภวังค์ได้ยินแต่เสียงตึกตักจากหัวใจดวงน้อยๆที่ดังทะลุออกมาก่อนที่อลิสจะสะดุ้งเมื่อจู่ๆมือหนาตินภพก็ถือวิสาสะจับแก้มนิ่มทั้งสองข้างของเธอ“ห่ะ!?”“ผมคิดจริงนะคุณหนู” น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หนักแน่น มือหนากุมมือเรียวบางของเธอเอาไว้แน่น แววตาของเขาจริงจังไม่ต่างจากสีหน้า“ผมขอดูแลคุณหนูแบบนี้ตลอดไปได้ไหม” แม้จะไม่พูดออกมาตรงๆแต่อลิสก็รู้ได้ทันทีเลยว่าคำพูดของตินภพหมายความว่ายังไง  “ดูแลให้ดีๆนะ”“งั้นขออะไรอีกอย่างได้ไหม”คนหล่อฉีกยิ้มกว้างอย่างชอบใจถูกใจกับคำตอบของหญิงสาว ตินภพโน้มตัวเข้ามาใกล้ๆเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงกระเซ้ายั่วยวนส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลอลิสชะงักอีกครั้งเมื่อจู่ๆมือหนาของเขาก็ถือวิสาสะอ้อมหลังไปโอบเอวบางของเธอดึงเข้ามาหาตัว มือเรียวทั้งสองรีบยันหน้าอกแกร่งของชายหนุ

ติ๊ง! เสียงสัญญาณของลิฟต์ตัวใหญ่ดังขึ้นเป็นการบอกให้คนด้านในรับรู้ว่าท่านได้ถึงจุดหมายแล้ว ขาเรียวยาวก้าวออกมาอย่างเชื่องช้าสายตาเอาแต่จับจ้องอยู่กับโทรศัพท์เครื่องหรูขอตน ใบหน้าสวยประดับไปรอยยิ้มเมื่อได้อ่านข้อความที่อยู่ด้านในไหนอ่ะ!!!!คนสวยสบถออกมาอย่างดังเมื่อไร้วี่แววของรถสปอร์ตคันหรู มือเรียวกดโทรหาลูกน้องคนสนิทอย่างตินภพทันทีพลางเดินไปตามทางตรงไปยังลานจอดรถที่อยู่ไม่ไกลก่อนที่จู่ๆอลิสจะหยุดชะงักกวาดสายตามองไปรอบๆเมื่อเริ่มรู้สึกแปลกๆ‘อลิส!!! ระวัง’“เชี้ย!!! อือออออออ”สิ้นเสียงของวิญญาณหนุ่ม อลิสร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจก่อนที่เสียงร้องจะหายไปเมื่อมีมือหนาของใครบางคนปิดปากของเธอเอาไว้แน่นอุ้มหายเข้าไปยังซอกตึกที่แสนจะคับแคบแม้ว่าจะพยายามดีดดิ้นแค่ไหนแต่กำลังของเขาก็เยอะเป็นหลายเท่า“โอ๊ย! ลิส”ถึงกับร้องเสียงหลงออกมาด้วยความเจ็บปวดรีบปล่อยมือออกจากหญิงสาวทันทีเมื่อถูกส้นสูงกระแทกเข้าที่เท้าอย่างแรงพลางก้มลงดูที่รองเท้าหนังของตนเพียะ!!