Alle Kapitel von ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน: Kapitel 11 – Kapitel 20

องค์ชายเก้าโจวหย่ง…คำถามนี้ทำให้อี้อินถึงกับขมวดคิ้วไปชั่วขณะ นางคิดถึงเงาร่างสูงของบุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจะเฉยชากับทุกสิ่งรอบตัวขึ้นมา“ลูกเคยพบเขาเพียงไม่กี่ครั้งเจ้าค่ะ แต่เราไม่เคยพูดคุยสนทนาอะไรกันเลย”ในภาพความทรงจำของอี้อิน องค์ชายเก้าเป็นโอรสองค์เล็กของฮ่องเต้กับนางกำนัลผู้หนึ่ง ต่อม

“ถอดยศท่านหญิง!” หยางจื่อหรงเบิกตากว้างหวีดร้อง “เป็นไปได้อย่างไร สกุลหยางเรามีทั้งท่านปู่ที่เป็นกั๋วกง อาหญิงที่เป็นฮองเฮา จะพ่ายแพ้แก่พวกสกุลอี้ได้อย่างไร ข้าไม่เชื่อ!”ว่ากันว่าบุตรไม่ดีต้องโทษที่บิดามารดา หยางเหลียงเห็นสภาพฟูมฟายแทบไร้สติของหยางจื่อหรงก็ให้นึกสงสารที่นางไร้มารดาอยู่มิน้อย น้ำเสี

“มู่จวง เจ้าว่าในบรรดาองค์ชายทั้งหมด ใครมีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์มากที่สุด”“คนที่เป็นไปได้มากที่สุด ในสายตากระหม่อมก็คงเป็นองค์ชายใหญ่พ่ะย่ะค่ะ”คิดอย่างไรองค์ชายใหญ่ก็เป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดแล้ว ที่สำคัญในบรรดาองค์ชายที่เหลือทั้งหมด มีใครบ้างที่ไม่แสดงออกว่าสนับสนุนเขา“ใช่ พี่ใหญ่เหมาะสมที่สุด ชอ

ขบวนรับเจ้าสาวยังคงเดินทางสู่หวางโจวอย่างไม่รีบร้อน หงเยี่ยที่นำหน้าไปสำรวจกลับมาพร้อมรายงาน“คุณชาย ห่างออกไปอีกสักหน่อย ข้างหน้ามีโรงเตี๊ยมอยู่ขอรับ”“อืม เดี๋ยวพวกเราจะแวะทานอาหารและพักที่นั่นก่อน แล้วค่อยเดินทางกันต่อ”หลายคนกำลังเหน็ดเหนื่อย ได้ฟังแล้วจึงรับคำด้วยน้ำเสียงยินดี หงเยี่ยมองผู้เป็น

รถม้ายังคงวิ่งเตลิดไร้การควบคุม อี้อินมองรอบด้านแล้วขบริมฝีปากแน่น นางรู้ดีว่าไม่ช้ากลุ่มคนเบื้องหลังก็จะติดตามมาทัน แต่ว่านางควรหลบหนีไปทางไหนดีกันเล่า“คุณหนู!” ปี้หยวนกับปี้ซวงหวีดร้องตกใจ เมื่อเห็นร่างเล็กพยายามขยับกายออกไปด้านนอก “อันตรายนะเจ้าคะ!”ใบหน้างดงามเผยแววเหยียดหยันเมื่อได้ยินเสียงร้อ