All Chapters of The CEO's Midnight Addiction to His Ex-Wife: Chapter 221 - Chapter 230

Biglang humakbang pabalik si Celestine mula sa kuryente ng kaniyang emosyon. Parang may kung anong init na gumapang sa puso niya nang marinig ang mga salita ni Sebastian. Tiningnan niya ito—kalmado ang mukha, pero may kakaibang lambot sa mga mata nito na nagpahinto sa mundo niya kahit saglit lang.Akala niya kasi talaga, gagamitin ng lalaki ang pagkakataon para ipitin siya. Pero ang totoo, gumagawa lang pala ito ng dahilan para mapilit siyang tanggapin ang pamanang iyon.Doon lang talaga na-realize ni Celestine—he really changed. Hindi sa masamang paraan, kundi papunta sa kung anong mas mabuti.But sadly, timing is everything. At lumipas na ang tamang panahon para sa kanila.Nang mapansing hindi siya sumasagot, bahagyang naitaas ni Sebastian ang kaniyang kilay, na tila naghihintay ng kumpirmasyon.Umayos ng upo si Celestine at pilit na nagpaliwanag, “Kasi... hindi naman sa nagpapakapremyo o nagmamalaki ako, Sebastian. Kaya lang, ang laking pera nun. Sobrang bigat tanggapin, parang hin

“...” Hindi na nag-abala pang sumagot si Celestine. Inirapan niya lang ito nang may halong inis at pilit na lumingon sa ibang direksyon.Pero hindi pa rin binitawan ni Sebastian ang kaniyang mukha. Nanatiling nakahawak ang mga daliri nito sa kaniyang baba, dahan-dahang hinaplos ang kaniyang malalambot na labi, habang ang kaniyang malalalim na mata ay nananatiling nakatitig nang seryoso. “We’ve already lived like this—para saan pa at ipipilit mo ang divorce? Does it really matter?”“Of course it matters! Gusto ko ng personal freedom.”“You are already free, Celestine.”“Hindi! Hangga’t dala ko ang titulo bilang ikatlong munting maybahay ng pamilya Riego, magagawa mo pa rin akong gipitin gamit ang pangalang ’yan kahit kailan mo gusto.” Para pilitin siyang gawin ang mga bagay na hinding-hindi niya naman nanaisin.Bahagyang ngumiti si Sebastian, “Noong Laba Festival nga lang nakaraang araw, did I force you to come back to the old house with me? Hindi, ’di ba?”“...” Nanatiling tahimik si

Bahagyang napangiti nang pilit si Rigor, “Ma’am, medyo maliit po ang apartment na ito, tsaka medyo simple lang po ang naging renovation dito.”Binalewala lang ni Celestine ang kaniyang komento. “Sa tingin ko naman ay maganda at maayos ito. Dito na lang tayo, ito na ang kukunin ko.”“Sige po, Ma’am. Ako na po ang bahalang mag-asikaso ng transfer procedures para sa inyo sa loob ng susunod na dalawang araw. Maaaring kailanganin niyo rin pong sumama sa akin para sa ilang pirma.”“Mm, maraming salamat sa tulong mo, Rigor.”Sa katotohanan, ang bahay na ito ay nakuha lang din ni Sebastian mula sa isang kliyenteng nagbayad ng utang. Hindi naman ito binibigyang-pansin ng lalaki kaya hinayaan lang niyang nakatambak doon nang mahabang panahon.Subalit talagang nagustuhan ito ni Celestine—may tatlong kwarto at dalawang sala, simple ngunit elegante ang dekorasyon, may kumpletong kasangkapan at gamit na, kaya naman pwedeng-pwede nang lipatan bitbit lang ang kaniyang mga bagahe.Sa kaniyang isip ay

Kinagabihan, tuluyan nang lumipat si Celestine sa kaniyang bagong tirahan.Tinulungan siya ni Tricia na maghakot ng mga bagahe, at habang naglalakad-lakad ito sa loob ng apartment, hindi nito mapigilang mamangha: “Palagi kang matipid sa buhay, pero sa pagkakataong ito, mukhang nagluwag ka yata sa upa—ang ganitong pwesto ay aabutin ng hindi bababa sa pito hanggang walong libo kada buwan.”Bumuntong-hininga si Celestine at hindi na ito itinago pa, pag-amin niya, “Ang totoo, pamana ito sa akin ng isang nakatatanda bago siya pumanaw. Noong una ay paulit-ulit ko itong tinanggihan dahil ayaw kong tanggapin, pero para na rin sa kapakanan ng mga bata para magkaroon sila ng maawak na matutuluyan sa hinaharap... Kaya tinanggap ko na rin.”Katatapos lang mag-ikot ni Tricia, at nang marinig ito, gulat siyang napalingon kay Celestine. “Ganoon ba? Ibig sabihin ba nito... pumayag na si Sir Sebastian na magkasama ninyong palakihin ang mga bata?”Mas lalong naging makahulugan ang ngiti ni Tricia, “Kah

Bago pa man niya matapos ang pagmumura niya, nanliit ang mga mata ni Sebastian at tila sumabog ang galit nito. Isang kamay nito ang humawak nang mahigpit sa likod ng ulo ni Celestine at marahas siyang hinalikan!Pumapalag at umiilag si Celestine, pero nakakulong na ang buo niyang katawan sa braso ng lalaki. Cold, domineering, at napakapowerful—walang siyang takas.Amoy na amoy niya ang pamilyar at mabangong amoy ni Sebastian.Dati, ang amoy na 'to ang pinakagusto ni Celestine. Sa dalawang taong pagsasama nila, tuwing may business trip ito o hindi nakakauwi sa gabi, kailangan pa niyang amuyin ang unan ni Sebastian para lang makatutog.Pero ngayon? Ang pamilyar na amoy na 'to ay nagdudulot na lang sa kanya ng matinding sakit.Nasasaktan ba siya?Sobra.Si Sebastian Riego ang first love niya. And no matter what happens, a woman always holds a soft spot for her first love.Pero hindi ibig sabihin niyon ay hahayaan niya ulit ang sarili niyang magpakagaga.Ang tagal niyang pinaghirapan na m