Todos los capítulos de ซีรีส์ มืดมน (ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน): Capítulo 171 - Capítulo 180

“อุวะ!” รามสูรสบถออกมาด้วยความหัวเสีย เมื่อไอ้โชก ม้าแสนรู้พยศสะบัดเขาตกลงจากหลังมัน พอลุกขึ้นได้ก็รีบลุกขึ้นวิ่งตามไอ้โชก ที่วิ่งไปทางท้ายไร่ทันที       “คุณรามครับ คุณราม...” ไอ้ป้อมร้องเรียกเจ้านายที่วิ่งตามไอ้โชกไปทางท้ายไร่       “ไอ้โชก มึงหยุดเดี๋ยวนี้นะ ไม่หยุดกูยิงมึงทิ้งแน่” เขาร้องตะโกนไล่หลังไอ้ม้าพยศของตัวเองที่วิ่งหน้าตั้งไปทางท้ายไร่ไม่ยอมหยุด ยิ่งหงุดหงิดเมื่อมันไม่ยอมหยุด จนต้องหยุดวิ่งแล้วคว้าปืนที่เอวสอบออกมาเล็งไปทางม้าที่วิ่งอยู่ทันทีพร้อมกับเหนี่ยวไกทันที       ปัง!       แล้วไอ้โชกก็หยุดวิ่งกึกเมื่อเสียงปืนหยุดดัง มันมองไปทางเจ้านายแล้วนอนหมอบลงเมื่อรู้ว่าตอนนี้ตัวเองผิด ด้านรามสูรที่ยิงปืนขู่ไอ้โชกได้สำเร็จก็รีบวิ่งไปหามันทันที และตามหลังมาติดๆ คือไอ้ป้อม       “มึงอวดดียังไงพยศสะ

“อ่า...อือ แก้ว...แก้วไม่ไหวแล้ว อ่ะ...อื้อ” หล่อนปรือตามองคนที่โอบกอดตัวเองแล้วก็เผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย และยิ้มนั้นก็ทำให้หัวใจของคนที่เต็มไปด้วยไฟแค้นไหวยวบสั่นไหวระทวยตาม“อ่า...งดงามเหลือเกินแก้ว อ่า...ไม่ไหวแล้ว ตอดรัดพี่แน่นเหลือเกิน โอว์...เสียว”พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงกายของทั้งสองดังกระทบกระทั่งกันหนักหน่วงพร้อมกับร่างใหญ่พลิกร่างเล็กมานอนอยู่ใต้ร่างแล้วตัวเองขึ้นคร่อมทับ ใบหน้าทรงเสน่ห์ร้ายก็โน้มลงไปซุกไซ้ดูดเร้าซอกคอระหงพร้อมเคลื่อนไหวสวาทบดเร่าเอวเสียวซ่านเข้าออกซอยถี่ระรัว“อ่ะ...อื้อ พะ...พี่ราม...พี่รามเหรอคะ อ่ะ...อื้อ” เมื่อมองคนเหนือร่างชัดก็เอ่ยเรียกชื่อเขา“ใช่...ผัวเอง อ่า...ดีไหม อ่า...เดี๋ยวก็หายป่วยแล้ว ฉันกำลังฉีดยาให้อยู่ อ่า...เสียวเป็นบ้า อ่า...แน่นเว้ย อ่า...ดี โอว์...”รามสูรเคลื่อนไหวเอวสอบโยกเร่าไหวบิดเร่าส่ายคลึงหนักหน่วงกดกายสอดลึกเข้าออกในความคับแน่นที่ตอดรัดตัวเองอย่างหนักหน่วง สองมือเล็กรวบมือเล็กพาดไว้เหนือหัวแล้วซุกหน้าลงไปตวัดปลายลิ้นละเล

“เออ! กูบอกมึงแล้วไง อย่าเสือกเรื่องของกู ไปได้แล้ว ผัวเมียเขาจะอยู่ด้วยกัน” รามสูรพูดพร้อมกับฉุดเพื่อนให้ลุกขึ้นแล้วลากออกไปนอกห้อง       “อย่าเสือกอีกเข้าใจไหม ไม่งั้นหน้าหล่อๆ มึงได้หมดหล่อแน่” เมื่อผลักหมอหนุ่มออกนอกห้องก็ไม่ลืมขู่ออกไปอีก       “เออ! มึงก็ลองมาต่อยกูดูดิไอ้ราม มึงคิดว่ากูจะเป็นเป้านิ่งรึไง” เรณุวัฒน์ล่ะอยากชกหน้าหล่อร้ายของเพื่อนแรงๆ ให้ตื่นจากความแค้นสักที       “ไอ้เรย์!” รามสูรกำหมัดแน่น       “ทำไมวะ มึงจะต่อยกูเหรอ ต่อยมาดิวะ กูก็อยากต่อยมึงเหมือนกัน” เรณุวัฒน์ท้าทายพร้อมยื่นหน้าเข้าไปยั่วโทสะของรามสูร       “ไอ้เพื่อนเวร! ปัง!” เขาพูดได้แค่นั้นก็ปิดประตูกระแทกใส่หน้าอีกฝ่ายพร้อมล็อกห้องให้เรียบร้อยแล้วเดินกำหมัดแน่นเข้าไปในห้องหาแก้วกาญจน์       “ไปอ่อยไป

“จะไปไหน แล้วจะห่อตัวทำไม ทำอย่างกับว่าฉันไม่ได้ใช้ปากใช้ลิ้นเลียงั้นแหละ ทั้งเนื้อทั้งตัวเธอ ฉันเลียและดูดมาหมดแล้ว อย่ามาทำเป็นหวงตัวหน่อยเลยแม่คุณ!” เขาพูดพร้อมกับบีบขวดน้ำในมือแล้ววางไว้บนหลังตู้เย็น ก่อนจะเดินมาหาคนที่ยืนนิ่งข้างเตียงแล้วกระชากผ้าห่มที่พันรอบตัวเธอออก       ว้าย!       “พี่ราม...”       “ฉันไม่มีน้องสาว บอกกี่ครั้งแล้ว”       “คุณราม”       “หึ...จะไปไหน อาบน้ำเหรอ ถ้าอาบน้ำก็เชิญ ไม่ต้องอายฉันหรอก หุ่นก็งั้นๆ นมก็เล็กนิดเดียว สู้สาวๆ ในเมืองก็ไม่ได้” แต่เสียงในใจคัดค้านทันที ‘หุ่นโคตรเอ็กซ์สิไม่ว่า นมก็พอดีมือ ดูดมันอีกต่างหาก’       เงียบ!       แก้วกาญจน์ได้แต่เม้มป

ไอ้ป้อมไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายมาหาตัวเองที่ห้องพัก แต่พอเห็นมือเจ้านายที่เต็มไปด้วยเลือดแล้วก็รีบชักชวนเข้ามาในห้องตัวเองทันที พร้อมกับรีบเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลประจำห้องตัวเองมาทำแผลให้เจ้านาย พอทำแผลเสร็จก็ถามทันทีว่าไปโดนอะไรมา ทำไมถึงได้เป็นแผล ทั้งๆ ที่กลับมาจากไร่ก็ยังเห็นดีๆ อยู่เลย “คุณรามจะไม่บอกไอ้ป้อมหน่อยเหรอครับว่าไปโดนอะไรมา” “มึงจะอยากรู้ไปทำไม ทำแผลเสร็จแล้วใช่ไหม” “ครับ เสร็จแล้ว แต่ไอ้ป้อมอยากรู้นี่” “อย่าเสือกให้มากได้ไหม แล้วนักสืบที่ตามเรื่องไอ้นุได้ความถึงไหนแล้วตอนนี้” “ยังเงียบอยู่เลยครับคุณราม” “อะไรของพวกมันวะ! เงินกูก็จ่ายให้ตั้งเยอะ ไม่ได้เรื่องสักอย่าง เป็นเดือนแล้วยังเงียบ ไอ้ระยำเอ้ย! โอ๊ย!” เขาเผลอกำมือแน่นโดยลืมไปว่ามือตัวเองเป็นแผลอยู่ “ใจเย็นๆ นะครับนาย ตอนนี้ผมก็ให้เขาเร่งตามอยู่” ไอ้ป้อมตอบด้วยรู้ดีว่าตอนนี้อารมณ์ของเจ้านายร้อนแค่ไหน “กี่ครั้งแล้วที่มึงพูดแบบนี้ ถ้าภายในอาทิตย์นี้ กูยังไม่ได้อะไรคืบหน้าก็เลิกจ้างซะ เปลี่ยนนักสืบคนใหม่” “ครับ รับรองคุณรามได้รับความคืบหน้าแน่นอนครับ”