All Chapters of ซีรีส์ มืดมน (ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน): Chapter 151 - Chapter 160

234 Chapters

เมียบำเรอจอมอหังการ 11

เจ้าสัวอภิศันย์ที่เพิ่งเดินลงบันไดมาถึงพื้นก็เห็นลูกชายดึงลากกระชากผู้หญิงมาทางบันไดจึงหยุดรอถามว่าเกิดอะไรขึ้น และผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ซึ่งท่านเองก็คุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นที่ไหน“แกพาใครมาศรุต”“เมียบำเรอ” เขาตอบสั้นห้วนแล้วก็ผลักเธอขึ้นบันได“เมียบำเรอ แล้วจำเป็นต้องพามาที่บ้านด้วยเหรอ?” ท่านถาม เพราะลูกชายไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่บ้าน“บ้านเราออกจะหลังใหญ่ ทำไมผมต้องให้เธอไปอยู่ข้างนอกด้วย...ว่าไหมเจ้าสัว อีกอย่างผมขี้เกียจขับรถไปมาหลายบ้าน เจ้าสัวจำไม่ได้เหรอว่าเธอเป็นใคร” ศรุตถามพ่อ“คุ้น แต่จำไม่ได้” “พลอยใส สรวงฤดี” เขาบอกพ่อ “หนูพลอยใส แล้วแกพาหนูพลอยใสมาทำไมที่นี้ แกไปบังคับขืนใจลูกสาวเขามาใช่ไหมศรุต ฉันไม่เคยสั่งเคยสอนให้แกรังแกเพศแม่” “ผมไม่ได้รังแก ผมให้ความสุขครับเจ้าสัว ไปก่อนนะครับ ผมจะพาเธอขึ้นห้องก่อน เดี๋ยวค่อยทักทายสวัสดีกันทีหลัง” แล้วเขาก็เดินไปจับมือเธอดึงลากขึ้นบันไดไป “ไม่ใช่ว่ารักเขาแล้วเหรอไอ้ศรุต” เจ้าสัวมองดูลูกชายพร้อมพึมพำ ก่อนจะเดินไปยังห้องนั่งเล่นเพื่อจิบน้ำชายามบ่ายเพื่อรอเวลาไปท่องราตรีในค่ำคืนนี้กับเพื่อนของตนเอง ว้าย
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 12

“อะ...อุ๊ย! อ่อย…” พลอยใสร้องครางเสียวเมื่อถูกคุกคามตะกละตะกลามจากคนร้ายกาจเหนือร่าง ยอดอกที่แข็งตึงถูกปากหนากัดงับดูดเม้มพร้อมกับมือที่ว่างอีกข้างของศรุตก็กอบกุมเคล้นคลึงหน้าอกของเธออีกข้างไปด้วย       “อ่า...อื้ม” ปากหนาดูดเลียรอบเต้าอวบอูมขนาดพอดีมือตัวเองพร้อมกับมือหนาขยำหนักหน่วงเป็นจังหวะไปด้วย มือที่จับมือเล็กทั้งสองรวบตรึงไว้เหนือหัวก็ปล่อยผละออกมาลูบไล้หัวไหล่นวลเนียน ส่วนพลอยใสพอได้อิสระจากอุ้งมือหนาก็ผลักไสคนเหนือร่าง แต่เหมือนเป็นการตอบสนองมากกว่า ร่างเล็กของเธอบิดส่ายไปมาอยู่ใต้ร่างใหญ่เสียดสีกับผิวกายอุ่นร้อนชื้นเหงื่อของบุรุษแข็งแรงจนเกิดความปั่นป่วนในท้องน้อย       “อ่า...คุณศรุตได้โปรดยะ...หยุด” เธอขอร้องให้เขาหยุดทรมานตัวเอง ร่างน้อยที่มีเพียงกางเกงชั้นในและกางเกงซับในปิดส่วนล่างตอนนี้อาบชื้นไปด้วยเหงื่อและน้ำลายของจอมอหังการเอาแต่ใจ       “อ่า...อย่าทำเป็นเล่นตัวกับฉันหน่อยน่าพลอยใส เธอกับฉันไม่ใช่เพิ่งจ
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 13

“จนกว่าเธอจะหลวม แต่ก็อีกนานกว่าเธอจะหลวม เพราะฉันทั้งใหญ่ ทั้งยาว ยากที่เธอจะหลวมยามมีฉันเข้าออกว่าไหม” เขาดึงนิ้วออกมาดูดเลียแล้วก็เคลื่อนตัวคร่อมทับร่างน้อย สองมือใหญ่จับเรียวขาเล็กของพลอยใสแยกกว้างแล้วบังคับให้มากอดพาดรั้งเอวสอบตัวเอง       “ฉันเกลียดคุณ อะ...อุ๊ย!” แล้วเธอก็แอ่นเด้งตวัดแขนกอดลำคอหนาเมื่อตอนนี้กายใหญ่โตของบุรุษแทรกซึมกระแทกดุ้นเข้ามาครั้งเดียวสุดทางรักของเธอจนจุกแน่นในท้องน้อย       “เรื่องของเธอ แต่ตอนนี้ฉันอยากได้เธอ อ่า...แน่น เสียว อื้ม...”       พั่บ! พั่บ! พั่บ!       คำพูดของเขามันบาดลึกจนใจเป็นแผลเหวอะหวะก็ว่าได้ พลอยใสปล่อยตัวเองให้เขาเคลื่อนไหวเอาแต่ใจพร้อมกับน้ำตาของเธอไหลออกทางหางตาเรื่อยๆ       เสียงสะอื้นไห้ของพลอยใสทำให้ศรุตหยุดการเคลื่อนไหวมองจ้องดวงตากลมโตที่อาบคลอไปด้วยน้ำตา ก่อนจะหลับตาหนีภาพตรงหน้าแล้วก
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 14

       เจ้าสัวอภิศันย์มองหน้าหญิงสาวที่ตัวเองถูกชะตาตั้งแต่เห็นรูปครั้งแรกจนอยากทานข้าวด้วยสักมื้อเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน เมื่อวานอยากพูดคุยถามไถ่เรื่องราวความเป็นมาของเด็กสาวกับลูกชายตัวเอง แต่ลูกชายตัวดีก็ไม่ปล่อยเธอลงมาจากห้องตั้งแต่เมื่อวาน       “สวัสดีค่ะเจ้าสัว” พลอยใสยกมือไหว้อีกฝ่ายที่ส่งยิ้มมาให้ตัวเองด้วยความเป็นมิตร สายตาของเจ้าสัวไม่เหมือนสายตาของชายแก่หัวงูที่ตัวเองเคยไปทานข้าวด้วย แต่สายตาของท่านมันเต็มไปด้วยความอบอุ่นเหมือนผู้ใหญ่มองดูลูกหลานเท่านั้น       “สวัสดีหนูพลอยใส แล้วศรุตล่ะ” เจ้าสัวเอ่ยเสียงเนิบนาบ       “เขาสูบบุหรี่อยู่บนห้องค่ะ”       “อือ...หนูจะออกไปข้างนอกเหรอ?”       “ค่ะ หนูจะไปทำงาน”       “งั้นก็ไปกินข้าวเป็นเ
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 15

“พ่อไม่เชื่อหรอกว่าจะเอาคืนแกไม่ได้ไอ้ศรุต คอยดูเถอะ แกน่ะจะเป็นหมาตอนท้าย ไอ้ลูกเวร!” แล้วท่านก็หยิบแก้วน้ำตรงหน้าขึ้นมาดื่ม ก่อนจะวางไว้แล้วทานข้าวต่อคนเดียว เทพกับพลอยใจกลับมาบ้านในตอนดึกด้วยความหัวเสีย ติดต่อลูกสาวคนโตไม่ได้ตั้งแต่ที่ถูกไอ้เด็กระยำนั่นพาไปด้วย แล้วพลอยใสก็ไม่ติดต่อกลับมาบ้านเช่นกัน บ้านก็ไม่ยอมกลับมา ผ่านมาจะเดือนแล้วก็ยังไร้เงาหัว “อีลูกเวร!” เทพยกเท้าขึ้นวางบนโต๊ะกลางโซฟาเมื่อหย่อนก้นนั่งลง “มันคงไปอยู่สุขสบายจนไม่รู้ว่าพ่อกับแม่มันเดือดร้อนมากแค่ไหนตอนนี้ มันคงไม่ห่วงอีพลอยฝัน น้องสาวมันแล้วมั้ง” พลอยใจเอ่ยขึ้นบ้างหลังจากที่ตอนนี้หลบหนีมาเฟียที่บ่อนมาหลายวัน เพราะติดค้างหนี้เจ้าของบ่อนไว้หนึ่งล้าน “นังพลอยฝัน ใช่...นังพลอยฝันยังอยู่ให้เราใช้หาเงินนี่นา” เทพเอ่ยขึ้นพร้อมกับความคิดชั่วร้ายในหัวแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงมองสบตาภรรยาตัวเอง “คุณคิดเหมือนฉันใช่ไหมคุณเทพ” พลอยใจเอ่ยถามสามี อือ! เทพพยักหน้าแล้วเดินนำหน้า พลอยใจก็เดินตามสามีไปยังชั้นสองเพื่อไปห้องนอนของลูกสาวคนเล็ก ไม่สนใจว่าตอนนี้จะดึกดื่นแค่ไหน ด้
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 16

“แน่นอน ฉันพูดคำไหนคำนั้นพลอยใส อ่า...ซี้ด เร็วเข้า ฉันเสียวเด็กน้อย อื้ม...”ปากน้อยรู้งานของพลอยใสกำลังทรมานเขา และยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เธอเก่งและรู้ใจของเขาที่สุดจนไม่อาจไปหาสาวๆ ที่เคยมีก่อนหน้าได้ เขาเสพติดผู้หญิงที่นั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขาตรงหน้า ปากน้อยและเสียงครางของเธอมันรัญจวนใจ ไม่เห็นหน้าแค่คิดถึงก็แข็งตึงได้ แน่นอนในทุกๆ วันเขาอยากเจอเธอทุกลมหายใจเข้าออก ทำงานก็เหม่อลอยนึกถึงเธอ       “อ่า...พลอยใส ฉันยังไม่เคยให้เงินเธอไปซื้อของเลยใช่ไหม เดี๋ยวฉัน อูว์...ซี้ด เสียว ให้คทาโอนเงินให้ไปใช้ส่วนตัวนะ” ทว่าเขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ตลอดเวลาไม่เคยมีช่วงไหนไม่รู้สึกผิดต่อคนตัวเล็กที่ต้องเป็นทุกข์เพราะตน แต่ก็ไม่อาจปล่อยพลอยใสไปจากอ้อมกอดได้ และยิ่งได้รู้เรื่องครอบครัวเธอก็ยิ่งสงสาร และก็พอจะเดาออกที่น้องสาวเธอโทรมาหาวันนี้คงเป็นเรื่องปัญหาเดิมๆ ของพ่อกับแม่ของเธออีกนั่นแหละ       “มะ...ไม่เป็นไรค่ะ คุณศรุตเอาเงินที่จะให้พลอยใสไปหักกับหนี้ของพลอยใสได้เลยค่ะ อะ...อื้อ” เธอผละปากออกจา
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 17

เมื่อคืนพลอยใสทำตัวน่ารัก ว่าง่ายและแน่นอนเด็กดี น่ารัก เขาก็ต้องมีรางวัลให้เป็นธรรมดา ศรุตไม่รู้หรอกว่าเธอจะขออะไร แต่เมื่อพูดไปแล้วว่าจะให้เธอตามที่ขอ“คุณศรุตคะ?”“ว่าไงพลอยใส”“พลอยใสขอกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่และน้องสาวได้ไหมคะ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอขอเขา“ทำไมถึงอยากกลับไปหาพ่อกับแม่เลวๆ แบบนั้น ถ้าคิดถึงน้อง ฉันพอเข้าใจ แต่เธอคิดถึงและห่วงพ่อกับแม่ที่ไม่เห็นเธอเป็นลูกเนี่ยนะพลอยใส” ศรุตไม่เข้าใจว่าทำไมพลอยใสถึงได้ยังรักและเคารพพ่อกับแม่ของเธออยู่ทั้งๆ ที่สองคนนั้นเห็นเธอเป็นเหมือนสินค้าชิ้นหนึ่งที่ทำเงินให้เท่านั้นเผียะ!มือน้อยฟาดตบหน้าของเขาไปเต็มแรงด้วยความโกรธ“คุณดูถูกฉันได้ แต่คุณจะดูถูกพ่อกับแม่ของฉันแบบนี้ไม่ได้ จริงอยู่ที่พวกท่านทั้งสองอาจจะเป็นพ่อแม่ที่เห็นแก่ตัว รักแต่ตัวเอง ไม่รักฉันกับน้อง แต่ถ้าไม่มีท่านทั้งสอง ฉันกับพลอยฝันก็ไม่ได้โตมาถึงทุกวันนี้ หรือจะไม่ได้เกิดมาเลยก็ได้”“ฉัน...” แม้จะโกรธที่โดนสาวเจ้าตบหน้า แต่พอเห็นดวงตาที่อาบคลอไปด้วยน้ำตาก็กำมือตัวเองแน่นพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่รั้งเธอเข้ามากอดแน่น“บอกมาค่ะ ให้ฉันกลับบ้านไหมวันนี้” เธอดันเขาออ
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 18

เจ้าสัวอภิศันย์มองลูกชายของตัวเองที่เดินกลับไปกลับมาตรงหน้าตัวเองแล้วก็ส่ายหน้าให้กับคนปากไม่ตรงกับใจ หนูพลอยใสออกจากบ้านไปยังไม่ถึงสามชั่วโมง ศรุตก็เดินเป็นเจ้าเข้านั่งไม่ติดและรบกวนเวลาอ่านหนังสือของเขาเสียจริง“ถ้าจะเดินไปเดินมาแบบนี้ก็ไปตามเขาสิ”“เธอบอกว่าขออิสระหนึ่งวัน ผม...” เขายังพูดไม่ทันจบ พ่อก็พูดแทรกขึ้น“เดี๋ยวนี้แกแคร์ความรู้สึกหนูพลอยใสแล้วเหรอศรุต แกรู้ไหมว่าแกน่ะหลงรักหนูพลอยใสเข้าแล้ว”“ไม่มีทาง! ผมจะหลงรักเธอได้ยังไงเจ้าสัว อย่ามาปรักปรำผมดีกว่า” เขาเดินมานั่งลงพร้อมเอ่ยปฏิเสธ แต่ก็หลบสายตาของพ่อที่จ้องมา“แล้วแกจะหลบตาฉันทำไมศรุต ฉันเป็นพ่อแกนะเว้ย! อย่ามาโกหกฉัน แกน่ะรักหนูพลอยใสเข้าแล้ว” ท่านยิ้มให้กับความดื้อรั้น ปากหนักของลูกชายคนเดียวของตัวเอง“คนอย่างผมไม่มีทางจะรักผู้หญิงคนนั้นหรอก เจ้าสัวอย่ามาปรักปรำผม”“แล้วที่เป็นตอนนี้ล่ะ เขาเรียกว่าเป็นอะไรไอ้ลูกหมา” เจ้าสัวถามลูกชาย“ผะ...ผมก็แค่ไม่ชินที่
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 19

เฮ้อ!เจ้าสัวอภิศันย์ที่บังเอิญมาเจอและได้ยินทั้งสองคุยกันพอดีก็ได้แต่ส่ายหัวให้กับลูกชายตัวร้ายของตัวเอง“ไอ้ลูกโง่ สมควรโดน! พูดไม่คิดแบบนี้ อยู่คนเดียวไปจนตายเถอะแก” เจ้าสัวเดินมาพูดซ้ำเติมลูกชายแล้วเดินเข้าไปในบ้าน เสื้อผ้าของเธอไม่เยอะ เก็บครู่เดียวก็เสร็จ พอเก็บเสร็จก็มองห้องที่เคยอยู่เกือบสามเดือน ก่อนจะเดินออกจากห้อง พอเปิดประตูห้องมาก็เจอกับเจ้าสัวอภิศันย์“หนูพลอยใสจะไปแบบนี้จริงๆ เหรอลูก” เจ้าสัวเอ่ยถาม“ค่ะ หนูไปก่อนนะคะเจ้าสัว หนูลานะคะ” เธอยกมือไหว้ท่านทั้งน้ำตา“ใจเย็นๆ ก่อนนะหนู ช่วงนี้ศรุตมันกำลังสับสน รอมันหน่อยนะหนู” คนแก่ช่วยพูดให้ลูกชาย แม้จะรู้ดีว่าคำพูดของลูกชายเมื่อกี้นี้รุนแรงมากแค่ไหนต่อจิตใจของหญิงสาว“คุณศรุตเขาไม่ต้องการหนูแล้วค่ะท่านเจ้าสัว หนูไปนะคะ เจ้าสัวดูแลสุขภาพด้วยนะคะ เมื่อเช้าหนูต้มน้ำกระเจี๊ยบไว้ให้ในตู้เย็นแล้วนะคะ ลานะคะ” เธอบอกลาอีกครั้งแล้วเดินถือกระเป๋าไปทางบันได ส่วน
Read more

เมียบำเรอจอมอหังการ 20

ผ่านไปนานเกือบชั่วโมงที่พลอยใสเดินออกจากโรงจอดรถ ศรุตก็ยังยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ได้ขยับเท้าไปไหน และพอจะเดินเข้าบ้านก็มองเห็นของบางสิ่งตกอยู่ที่พื้นตรงหน้าตัวเอง เขาก้มลงเก็บมันขึ้นมาดูพร้อมความสงสัยแล้วเดินสาวเท้ายาวๆ เข้าไปในบ้านไปยังห้องครัวเพื่อถามสาวใช้ว่ามันคืออะไร ถ้าจำไม่ผิดก่อนหน้านี้เขาเห็นพลอยใสถืออยู่ในมือ ก่อนเธอจะเดินเข้ามาในบ้านเธอได้ปล่อยมันทิ้ง“พวกเธอรู้ไหมว่าไอ้นี่คืออะไร?” น้ำเสียงเข้มห้วนทำให้สาวใช้สี่คนพากันสะดุ้งแล้วหันมามองสิ่งที่เจ้านายหนุ่มถือ“มันคืออะไร?” เมื่อยังไม่มีคนตอบ เขาจึงถามอีกครั้ง ครั้งนี้ก็โยนมันไปให้ทุกคนดูด้วย และหนึ่งในสาวใช้ก็หยิบมันขึ้นมาดู“ที่ทดสอบการตั้งครรภ์ค่ะคุณศรุต”“เธอแน่ใจ?” เขาถามย้ำด้วยหัวใจที่เต้นแรง ตอนนี้ความคิดในหัวของเขามันตีกันวุ่นวายไปหมด“ไม่ผิดแน่นอนค่ะคุณศรุต ที่ทดสอบการตั้งครรภ์ค่ะ และขึ้นสองขีดแสดงว่าท้องค่ะ” เป็นสาวใช้อีกคนแย่งจากมือเพื่อนไปดูและตอบ“โธ่เว้ย!” แล้วศรุตก็เดินไปแย่งที่ทดสอบการตั้งครรภ์จากมือสาวใช้แล้ววิ่งออกจากห้องครัวไปทำเอาเหล่าสาวใช้หันมามองหน้ากันงงๆ แล้วหันไปทำงานของตัวเองต่อเพียงเวลาไม่นาน ศรุตก็
Read more
PREV
1
...
1415161718
...
24
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status