เจ้าสัวอภิศันย์ที่เพิ่งเดินลงบันไดมาถึงพื้นก็เห็นลูกชายดึงลากกระชากผู้หญิงมาทางบันไดจึงหยุดรอถามว่าเกิดอะไรขึ้น และผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ซึ่งท่านเองก็คุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นที่ไหน“แกพาใครมาศรุต”“เมียบำเรอ” เขาตอบสั้นห้วนแล้วก็ผลักเธอขึ้นบันได“เมียบำเรอ แล้วจำเป็นต้องพามาที่บ้านด้วยเหรอ?” ท่านถาม เพราะลูกชายไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่บ้าน“บ้านเราออกจะหลังใหญ่ ทำไมผมต้องให้เธอไปอยู่ข้างนอกด้วย...ว่าไหมเจ้าสัว อีกอย่างผมขี้เกียจขับรถไปมาหลายบ้าน เจ้าสัวจำไม่ได้เหรอว่าเธอเป็นใคร” ศรุตถามพ่อ“คุ้น แต่จำไม่ได้” “พลอยใส สรวงฤดี” เขาบอกพ่อ “หนูพลอยใส แล้วแกพาหนูพลอยใสมาทำไมที่นี้ แกไปบังคับขืนใจลูกสาวเขามาใช่ไหมศรุต ฉันไม่เคยสั่งเคยสอนให้แกรังแกเพศแม่” “ผมไม่ได้รังแก ผมให้ความสุขครับเจ้าสัว ไปก่อนนะครับ ผมจะพาเธอขึ้นห้องก่อน เดี๋ยวค่อยทักทายสวัสดีกันทีหลัง” แล้วเขาก็เดินไปจับมือเธอดึงลากขึ้นบันไดไป “ไม่ใช่ว่ารักเขาแล้วเหรอไอ้ศรุต” เจ้าสัวมองดูลูกชายพร้อมพึมพำ ก่อนจะเดินไปยังห้องนั่งเล่นเพื่อจิบน้ำชายามบ่ายเพื่อรอเวลาไปท่องราตรีในค่ำคืนนี้กับเพื่อนของตนเอง ว้าย
آخر تحديث : 2026-05-11
