All Chapters of เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ: Chapter 21 - Chapter 30

“ชบา! ฮึก~ อย่าไปเลยลูกเอ๋ย เอ็งกำลังท้องกำลังไส้ จะไปอยู่ตามลำพังได้อย่างไรกัน”คุณแม่สามีร้องไห้เสียใจยกใหญ่ เธอเริ่มรู้สึกผิดแล้วสิ ตอนนี้มีคนร้องไห้เสียใจเพราะเธอแล้ว แต่ใจเธอตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนี่นายังไงก็ต้องไปให้ได้!“ยะ อยู่ได้จ้ะ ขอแค่มีเงินก็อยู่ได้แล้วจ้ะ” เธอรีบตอบทันที นี่เป็นโอกาสของเธอเลยนะ เอาช้างมาฉุดก็คงไม่อยู่แล้ว“ชบาเจ็บแล้วก็เหนื่อยมามากพอแล้วจ้ะ ฮือ ฮือ~”เธอต้องบีบน้ำตา หากทุกคนเห็นว่าเธอทรมานย่อมไม่มีใครอยากรั้งให้เธออยู่ต่อ ยิ่งทุกคนที่นี่จิตใจดีมากเท่าไหร่ก็ยิ่งต้องรีบหาทางช่วยหญิงสาวคนหนึ่งให้พ้นทุกข์“พ่อหมอช่างใจร้ายกับเมียตัวเองนัก” ไม้ยังบ่นพี่ชายตัวเองไม่หาย แต่ก็ต้องเรียกตามศักดิ์ ในใจคงใส่คำด่าสารพัดสัตว์แทนคำว่าพ่อหมอเสียแล้ว“หากเป็นเช่นนี้แล้ว แม่ก็ไม่อยากรั้งให้เอ็งต้องทนทุกข์ทรมาณ แม่จะหาที่ทางที่เหมาะสมให้เอ็งไปคลอดลูกที่นั่น แม่มีทองหยองอยู่ไม่มากไม่น้อย แม่จะยกให้เอ็งติดตัวไปเลี้ยงหลานก็แล้วกัน ฮึก~”วิเศษมาก&helli

สายตาคู่คมจ้องมองอยู่นานก่อนจะเอ่ยถาม “วันนี้อยากไปดูดอกไม้หรือไม่ ช่วงนี้ดอกไม้ป่างามนัก กูจะพาไป”พอชวนอย่างหนึ่งไม่ได้ก็หาเรื่องใหม่จนได้นะ ทีอย่างนี้ละเก่งเชียว...“…” เธอรีบลุกหนีไปโดยไม่ตอบเขา ขี้เกียจพูดด้วยแล้ว พูดก็เหมือนตดผ่านลมไร้ความหมายสิ้นดีเธอลงมาถึงข้างล่างก็มีแม่ผัวพ่อผัวนั่งล้อมวงกันอยู่ แถมยังมีน้องผัวรออีกต่างหาก ที่สำคัญคือมีมะขามมาด้วย มะขามวิ่งเข้ามาเกาะเธอพร้อมกับเอ่ยประโยคยอดฮิต“แม่จ๋า~”“ชู่ว~” เธอส่งสัญญาณให้มะขามนั้นเงียบก่อน เพราะในนี้มีหมอผีถึงสองคน กลัวจะจับเอามะขามลงหม้อดินเข้า มะขามจะได้กลายเป็นมะขามหมักโดนจับถ่วงน้ำเข้าน่ะสิ“มากินข้าวกินปลาลูก นี่พ่อหมอเมฆ...” พูดยังไม่ทันจบแม่สามีก็พลันหันไปมองเขา ก่อนจะพูดต่อ“เป็นคนทำไว้รอลูกเองกับมือเชียว”คนเป็นแม่ยิ้มดีใจใหญ่ที่ลูกชายนั้นรู้จักเอาอกเอาใจคนเป็นเมียบ้างแล้ว คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็หวังให้ลูกรักใคร่ปองดองกัน ไม่อยากให้คนทั้งคู่เลิกรา“เลิกกินหญ้าแล้วสิ ถ

เธอได้แต่เบะปาก หากมีตาหลังเขาคงเห็นอยู่หรอกว่าเธอทำสีหน้าแบบไหน ทำเป็นพูดหวาน ๆ เธอไม่ตกหลุมพรางหรอกน่า“คิก คิก คิก” เสียงหัวเราะของมะขามที่นั่งอยู่หน้าสุด ทำเธออดไม่ได้ที่จะคว้ามือไปหยิก แต่หยิกได้เพียงลมเท่านั้น มือดันพลาดไปโดนหน้าขาเขาเข้า!อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนั้น!!“...” ชายหนุ่มถึงกับนิ่งเงียบไป เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกสัมผัสตรงส่วนนั้นเข้าก็ทำตัวไม่ถูก“อะ เอ่อ...”“กลัวตกหรือ? อย่างนั้นก็ควรกอดกูไว้”“ฮะ?” บ้าบอ!เขาถือวิสาสะคว้าเอามือเธอไปกอดไว้ซะงั้น เขาไม่ได้ตกใจซะหน่อย กลับรู้สึกเขินมากกว่า แต่นี่เป็นโอกาสดีที่เธอกับเขาจะได้ใกล้ชิดกัน เขาย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปอย่างแน่นอน“ไม่ได้กลัวสักหน่อย” หญิงสาวเอ่ยเสียงจิ๊จ๊ะคล้ายกับคนไม่พอใจนัก เพราะมะขามเลย! เจ้าเด็กตัวดีนี่“งั้นหรือ” เขาเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ จะโกหกก็ขอให้เนียนกว่านี้ไม่ได้หรือ?“ปล่อยสิ” เธอพยายามดึงมือกลับ แต่ไอ้คนหน้าด้านอย่างเขากลับยื้อยุดไว้ไ

“ทำไม่ได้” เธอส่ายหน้าปฏิเสธทันที ต่อให้เขาจะหล่อมาก หล่อจนแทบจะวูบแต่เธอก็จะไม่เผลอใจให้เขาเด็ดขาด“ไม่ใช่ว่าเราสองคนยังเป็นผัวเมียกันอยู่หรอกหรือ เรื่องแบบนี้คนเป็นผัวเมียย่อมทำได้ไม่ใช่เรื่องผิดบาป”เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยเสียงกระเส่าพลันทำหน้าตาหน้าสงสาร ดวงตาคมคู่นั้นคล้ายกับมีเกลียวคลื่นระรอกในดวงตา หากจ้องมองอยู่เช่นนั้นต่อไปก็เกรงว่าจะยากที่จะไม่ตกหลุมพรางนั่นเมื่อเผลอมองนานไปหน่อย ระยะห่างของคนทั้งคู่จึงลดลงอีกครั้ง ริมฝีปากหนาขยับเข้าใกล้ชิดก่อนจะประทับลงบนเรียวปากสวย “อื้อ~~~” จูบที่ดำเนินต่อไป รสสัมผัสที่เพิ่งเคยพบเจอนั้นราวกับโลกหยุดหมุน เมื่อไม่สามารถบังคับจิตใจได้ ส่วนอื่นก็คล้อยตามไปเสียหมดเธอไม่ปฏิเสธจูบนั้นของเขา ทว่ากลับยกแขนขึ้นคล้องคอแกร่งอย่างลืมตัว เมื่อโอนอ่อนไปกับรสจูบแสนหวานที่ชายหนุ่มมอบให้ ไม่มีส่วนใดที่ต่อต้าน เขาจึงใช้เพียงแขนเดียวกังขังเธอไว้อย่างแน่นหนา คนทั้งคู่ยังจูบต่อ“รีบขึ้นเรือนกันเถอะ กูอดใจไม่ไหวแล้วชบา” เสียงนั้นแหบพร่าชวนใจสั่น นัยน์ตาคมลึกร้อนเร่าเต็มไปด

“เจ็บหรือ?” เขาถามเสียงแผ่วเบาเมื่อผละริมฝีปากออกห่างเพียงเล็กน้อย“เจ็บสิ! ถามาได้ไงว่าเจ็บไหม ฮือ ฮือ!” เธอเจ็บจนร้องไห้แล้ว แต่เขากลับยังใจเย็นอยู่ได้ ทั้งเจ็บทั้งจุกทรมานจะตายอยู่แล้ว“อดทนอีกสักหน่อย ประเดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว”เขาเอ่ยเสียงทุ้มก่อนจะลากเลียผิวเนื้อบริเวณเนิกอก ปลายลิ้นเลื่อนผ่านซอกคอระหง ไล่ระดับสูงขึ้นมาหน่อยจนขบเม้มติ่งหู สัมผัสที่เขามอบให้นั้นทั้งอ่อนโยนและแผ่วเบาทำเอาหัวใจกระตุก ความซาบซ่านแบบใหม่ที่ได้รับทำให้ลืมความเจ็บตรงส่วนล่างไปชั่วขณะ“อะ อ่าส์” หญิงสาวไม่อาจอดกลั้นเสียงครวญครางเมื่อมือซุกซนเริ่มนวดวนก้อนซาลาเปาสีขาวข้างหนึ่งนั้นอีกครั้ง ส่วนมือหนาอีกข้างก็ทำงานผสานบีบเคล้นก้นงอนก่อนจัดท่าให้ดีที่สุด โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวเขาผ่อนกายถอยห่างเพียงเล็กน้อยเพื่อให้เธอนั้นได้ผ่อนคลาย ก่อนจะกดส่วนหัวเข้าไปอีกครั้ง แต่กลับอ่อนโยนกว่าเดิมมาหน่อย ทำให้เสียงร้องกลายเป็นเสียงครางเบา ๆ “อ่า!”ปากหนาโอบกลืนยอดอกสีอ่อนอย่างหิวโหย เบียดกายที่ร้อนผ่าวแนบแน่นไปกับเรือนร่