All Chapters of อุ้งมือพิศวาสซาตาน: Chapter 61 - Chapter 70

Chapter61 ราชสีห์อึ้งกับประโยคคำพูดของอานนท์ เขาวิเคราะห์ตามคำพูดของอานนท์แล้วเกิดข้อฉงนใจขึ้นมาหลายข้อ ตามที่ลิขิตได้รายงานเขาว่าอานนท์ไม่ได้ไปส่งบิดามารดากลับบ้านต่างจังหวัด เพราะมีเรื่องด่วนเข้ามา จึงให้น้องสาวทำหน้าที่นั้นแทน ซึ่งมันก็ตรงกับคำพูดของอานนท์ แล้วในวันที่คิดว่าอานนท์พาญาตาวีหนีไป รัตนามณีเป็นคนบอกเขาเองว่าญาตาวีได้นัดหมายกับอานนท์โดยใช้โทรศัพท์มือถือของตนในการติดต่อ ในเวลานั้นราชสีห์โกรธจนไม่คิดไตร่ตรองอะไรให้ดีตามนิสัยของตน อีกทั้งความหึงหวงมันก็พุ่งปรี๊ด เรื่องที่จะใช้สมองคิดอ่านการใดจึงไม่มี เรื่องนี้มันน่าจะมีอะไรซ้อนเร้นอยู่อย่างแน่นอน “มึงแน่ใจเหรอว่า ที่พูดมาเป็นเรื่องจริง กูไม่ใช่เพื่อนเล่นของมึงที่จะมาโกหกหรือพูดซี้ซั้วนะ” ราชสีห์ยังไม่แน่ใจว่า อานนท์จะพูดความจริงหรือไม่ แต่ยอมรับว่าเขาเชื่อไปกว่าครึ่ง “หญิงเป็นคนบอกกูเองว่า ตานัดแนะกับมึงหนีกูไป” “แน่ใจครับ แน่ใจที่สุดด้วย ผมจะโกหกคุณสิงห์ทำไมล่ะครับ คุณสิงห์ลองคิดดูนะครับว่า คนอย่างตาน่ะเหรอครับจะกล้าทำอย่างนั้น เพราะถ้าคิดหนีจริงๆ คนที่จะเดือดร้อนที่สุดก็คือแม่ของตา ซึ่งตาไม่มีวันให้เรื

Chapter63 น้ำเสียงที่ถามเยือกเย็น แต่คนถูกถามไม่ได้เย็นตามน้ำเสียงของราชสีห์ ตรงกันข้ามร้อนรุ่มยิ่งกว่าตนตกไปอยู่ในกองเพลิงเสียอีก แข้งขาอ่อนจนหยัดยืนไม่อยู่ ทรุดกายลงไปนั่งบนชั้นบันได ซึ่งเขาก็ขยับปืนตามไปด้วย ยิ่งเห็นปลายกระบอกปืนอยู่ห่างจากปากของเธอไม่ถึงคืบ มันทำให้เธอตัดสินใจได้ในทันทีว่าจะต้องทำอย่างไร รัตนามณีคิดว่าหากเธอบอกความจริงกับราชสีห์มีหวังได้ตายคาบ้านหลังนี้แน่ ท่าทีเมินเฉยกับการหายตัวไปของญาตาวีไม่มีอีกแล้ว เวลานี้ราชสีห์แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นห่วงญาตาวีมากแค่ไหน และเขาคงรู้ความจริงทั้งหมดจากอานนท์แล้วว่าเรื่องที่เธอเล่าให้ฟังในวันนั้นเป็นเรื่องโกหก ไม่เช่นนั้นคงไม่มาคาดคั้นเธอแบบนี้ ยิ่งรู้ว่าญาตาวีสำคัญกับราชสีห์มากเพียงใดโอกาสที่เธอจะรอดก็น้อยมากเช่นกัน ไม่ว่าเธอจะตอบหรือไม่ตอบอย่างไรเสียก็ต้องโดนอีกฝ่ายเล่นงานทันที แต่ทว่าถ้าลองอ้อนวานขอชีวิตแลกกับคำตอบเขาน่าจะยินยอม “ถ้าหญิงตอบ คุณต้องสัญญาก่อนนะคะว่าจะไม่ฆ่าหญิง” เธอต่อรองทั้งที่รู้ว่าไม่มีอำนาจพอ “โทษตายฉันยกให้ รีบตอบมา ฉันเสียเวลากับเธอมามากพอแล้ว” ราชสีห์ยอมทำตามที่เธอร้องขอ แต่แค

Chapter65 “มีอะไรวะไอ้ซ้ง แล้วเสียงอะไรดังลั่นบ้านกูเลย” เฮียใหญ่ตะคอกถามลูกน้อง เมื่อได้ยินเสียงเอะอะจากชั้นล่างขึ้นมาถึงชั้นบน “แย่แล้วครับเฮียใหญ่ ผัวของตามันบุกมาถึงที่นี่เลยครับ พาลูกน้องมาเป็นโขยงแล้วยังมีอาวุธกันทุกคน คนของเรากำลังสู้กับพวกมันอยู่ครับ” ซ้งรายงานผู้เป็นนาย เฮียใหญ่รู้จักราชสีห์ดีว่าเป็นใคร รัตนามณีบอกเขาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างราชสีห์กับญาตาวี รวมทั้งต้นสายปลายเหตุที่รัตนามณีต้องการจะกำจัดญาตาวีไปให้พ้นทางของตนเอง “หา! มึงว่าอะไรนะ” เฮียใหญ่ถามกลับ สีหน้าตกใจเล็กน้อย “มันมาที่นี่ได้ยังไงวะ ไหนหญิงบอกฉันว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องของผัวตาไง แล้วทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้” เจ้าของบ้านถามเสียงรัว เหตุใดรูปการถึงได้ออกมาเป็นเช่นนี้ เนื่องจากรัตนามณีบอกกับเขาเองว่าไม่ต้องห่วงหรือกังวลเรื่องของราชสีห์ เป็นเพราะเธอได้วางแผนเรื่องนี้ไว้เป็นขั้นเป็นตอน รับรองได้ว่าราชสีห์ไม่มีวันมายุ่งเกี่ยวกับเขาแน่นอน และเหตุผลที่เขายอมรับข้อเสนอลดหนี้ของรัตนามณี เพราะแผนการที่เธอได้บอกกล่าวกับเขาไว้สำเร็จทุกขั้นตอน เฮียใหญ่จึงไม่ห่วงและไม่ได้

Chapter67 หญิงสาวสะดุ้งด้วยความตกใจ ถอยร่นหนีไปด้านหลังด้วยความหวาดกลัว ทว่าพอเห็นร่างของคนที่ก้าวเข้ามา หยาดน้ำตาใสก็พรั่งพรู ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นภายในหลายชั่วโมงที่ผ่านจางหายไปจนหมดสิ้น แสงสว่างแห่งความหวังเรืองรองสว่างไสว ดวงหน้าสาวกระจ่างด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มแรกในหลายชั่วโมงที่ผ่านมา “คุณสิงห์ ฮือ” ญาตาวีเรียกชื่อคนที่เดินเข้ามาทั้งน้ำตา วิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของคนที่อ้าแขนรอรับ อ้อมกอดที่จะปกป้องเธอจากภัยอันตรายทั้งปวง “คุณสิงห์ ตากลัว ฮือ” “ไม่ต้องกลัวนะตา ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่แล้วไม่มีใครทำร้ายเธอได้อีกต่อไปแล้ว” ราชสีห์พูดพร้อมกับกระชับร่างแน่งน้อยอย่างแนบแน่น ทั้งหวงแหวนและปกป้อง ญาตาวีรู้สึกอบอุ่นหัวใจเป็นที่สุดกับประโยคนี้ โดยเฉพาะอ้อมกอดของเขา อบอุ่นไม่ต่างกับอ้อมกอดของผู้เป็นแม่ ความทุกข์ ความหวดกลัวหายไปจนสิ้น ความรู้สึกในนาทีที่แล้วกับนาทีนี้ต่างกับลิบลับ ประหนึ่งสวรรค์กับนรก “คุณสิงห์มาที่นี่ได้ยังไงคะ” เธอถามเสียงสะอื้น “เอาไว้คุยกันทีหลัง ตอนนี้ฉันจะพาเธอกลับบ้านก่อนนะ” เวลานี้ราชสีห์คิดว่า ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดคุยถึงเรื่องที่ตนเองม

Chapter69 “ตาไม่อยากเป็นคนบาปที่เจ้าคิดเจ้าแค้นพ่อบังเกิดเกล้ากับพี่สาวของตัวเอง เพราะทุกวันนี้ตาก็คิดว่าชาติที่แล้วตาทำบาปทำกรรมไว้เยอะ ชาตินี้ถึงได้มาชดใช้ ตาจึงอโหสิกรรมให้ทุกสิ่งอย่าง หมดเวรหมดกรรมในชาตินี้ ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องมาชดใช้กรรมด้วยกันอีก การให้อภัยเป็นความสุขอย่างหนึ่งค่ะคุณสิงห์ เป็นความสุขที่แสนอิ่มใจ ตาจึงอยากให้คุณสิงห์พบกับความสุขแบบตาบ้าง ตาอยากให้คุณสิงห์รู้จักปล่อยวางความรู้สึกที่อัดแน่นในจิตใจให้คลายออก ตาต้องการให้คุณสิงห์อภัยในการกระทำของคุณพ่อของคุณสิงห์ เพราะคิดว่าคนเรามีเหตุผลของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น โดยเฉพาะเหตุผลของคนเป็นพ่อเป็นแม่ ลูกอย่างเราก็ต้องน้อมรับการตัดสินใจของท่าน ถึงแม้ว่ามันจะสร้างความเจ็บปวดให้กับเรามากแค่ไหนก็ตาม ยิ่งคุณสิงห์เก็บเรื่องนี้ไว้ในอก มันก็ยิ่งเป็นทุกข์ เป็นความทุกข์ที่สุมใจคุณสิงห์ ไม่ต่างกับไฟครอกใจ ไฟที่ไม่อาจดับหากคุณสิงห์ไม่ปล่อยวาง คุณสิงห์ก็ยิ่งเป็นทุกข์มากขึ้นทุกวันๆ และนั่นจะทำให้คุณสิงห์ไม่มีความสุข ตาอยากเห็นคุณสิงห์มีความสุข อยากเห็นรอยยิ้มของคุณสิงห์มากกว่าใบหน้าบึ้งตึง ให้อภัยเพื่อความสุขของคุณสิงห์และคนรอบข้าง