Se connecterPartager
Chapter63
Date de publication:
2026-07-22 03:40:24
Dernier chapitre
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter 75 (จบ)
Chapter 75“สวัสดีครับ คุณชื่อหญิงใช่ไหมครับ” ชายร่างสูงสวมหน้ากากอนามัยปิดทับปากกับจมูกเอ่ยถามรัตนามณี “ใช่ มีอะไร” รัตนามณีตอบกลับ พอได้รับคำตอบ ชายอีกสองคนที่หลบอยู่ตรงรถยนต์อีกคันได้เดินเข้ามาล็อคตัวรัตนามณีอย่างรวดเร็ว เธอตกใจมากอ้าปากจะร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่จังหวะที่กำลังอ้าปากตะโกน ยังไม่มีเสียงใดเล็ดรอด ชายตรงหน้าได้กรอกน้ำที่อยู่ในขวดเครื่องดื่มบำรุงกำลังใส่ปากเธอ วินาทีนั้นรัตนามณีรู้สึกแสบร้อนในคอมาก มันเหมือนทั่วทั้งปากเธอไปจนถึงลำคอกำลังพุพองกับสารบางอย่างที่กัดกิน เธอทำอะไรไม่ได้ แม้แต่เปล่งเสียงยังไม่ได้ ไม่เพียงแค่กรอกน้ำกรดใส่ปาก ชายคนนั้นยังสาดน้ำกรดที่เหลือไปบนใบหน้าของรัตนามณีที่ตอนนี้ลงไปนอนชักดิ้นชักงอบนพื้น ตาเหลือกลาน มีความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน “ไปโว้ย!” ชายทั้งสามเมื่อทำงานเสร็จเรียบร้อย ก็รีบสลายตัวแยกย้ายกันหลบหนีก่อนมีใครมาพบเห็น รัตนามณีนอนดิ้นบนพื้น ใบหน้าพุพองจากน้ำกรดที่กัดเซาะซึมผิวหนังจนหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวชั้นในที่กำลังถูกฤทธิ์ของน้ำกรดชนิดรุนแรงกัดกร่อนถึงกระดูก และตอนนี้อวัยวะภายในท้องก็กำลังถ
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter 74
Chapter 74“ผมเอาเงินมาคืนคุณสิงห์ครับ แล้วต้องขอบคุณที่ไม่เอาดอกเบี้ย” รณชัยยื่นเช็คจำนวนห้าร้อยล้านส่งให้ราชสีห์ ที่รับเช็คใบนั้นมาดูตัวเลข“ใช้คืนหมดเลยหรือครับ เราตกลงกันไว้ว่าผ่อนจ่ายได้ คุณเอามาคืนผมหมดแบบนี้จะมีไว้หมุนหรือครับ”ราชสีห์ไม่ใช่นักธุรกิจเขี้ยวลากดิน แม้ว่าอยากจะทำกับชายตรงหน้ามากแค่ไหน แต่พอนึกถึงเสียงหวานๆ ดวงตาเว้าวอนของภรรยา ใจเขาอ่อนยวบ สั่งสอนชายตรงหน้าไม่ลง“คอนโดผมขายเกือบหมดแล้วครับ เหลือขายไม่ได้อีกแค่สิบห้าห้อง อีกห้าสิบห้องอยู่ในระหว่างยื่นกู้ แต่ผมคิดว่าคงไม่น่ามีปัญหาอะไร มีเงินแล้วใช้หนี้ไปเลยดีกว่า ดีกว่าอยากใช้แต่ไม่มี”“งั้นก็ตามใจครับ ถ้าคุณคิดว่าไหวก็ไหว” ราชสีห์ไม่ขัดความต้องการของรณชัย “โครงการนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว คุณจะเปิดโครงการใหม่หรือเปล่าครับ”“คงไม่ครับ ผมแก่แล้ว อยากพักบ้าง รอให้ขายคอนโดหมดเสียก่อน ผมจะไปอยู่เชียงใหม่ ผมซื้อบ้านพร้อมไร่ไว้ที่นั่น ผมจะใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นจนกว่าจะตาย” รณชัยบอกความตั้งใจของตนให้ลูกเขยฟัง“แล้วหญิงล่ะ คุณพาไปอยู่ด้วยไหม”ราชสีห์ถามถึงลูกสาวอีกคนของรณชัย ใบหน้าของคนถูกถามหมองเศร้า ตาไม่บอกถึงความสุขเมื่อเอ่ยถึง
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter73
Chapter73“เมียใครก็ไม่รู้น่ารักจัง แต่จะน่ารักกว่านี้ถ้าให้สามีผลิตทายาทอีกสักยกเพื่อความชัวร์” คนเจ้าเล่ห์พูดเย้าแต่ทำจริง“เดี๋ยวไม่ทันนะคะ” ญาตาวีท้วงเบาๆ รู้ทั้งรู้ว่าห้ามเขาไม่ได้“ทันอยู่แล้วเชื่อมือราชสีห์เถอะ”ว่าแล้วราชสีห์ก็แสดงให้ภรรยาสาวรู้ว่า เวลาที่เหลือมีมาพอที่ผลิตทายาทตัวน้อยๆ ที่บ่มเพาะมาจากความรักของพ่อและแม่“ฉันจะมีเธอคนเดียวตลอดชีวิต ฉันสัญญา”เป็นคำสัญญาที่ราชสีห์จะรักษาสัจจะไปจนชั่วชีวิต เพราะเขารู้สึกขยาดกับเหตุการณ์ในอดีตที่ตนเองเผชิญ มันเจ็บปวดมากแค่ไหนเขารู้ดี มันอ้างว้างเดียวดายแค่ไหนเขาไม่เคยลืม ราชสีห์ไม่มีวันยอมให้ลูกของตนเองต้องสัมผัสความรู้สึกเดียวกันกับเขาแน่นอน แล้วจะไม่เจริญรอยตามผู้เป็นพ่อเด็ดขาด ราชสีห์รักญาตาวีก็รักมั่นเพียงคนเดียวตราบฟ้าดินสลายอีกสามชั่วโมงต่อมา ราชสีห์กับญาตาวีก็เดินลงมาสมทบกับเศรษฐา สุจิตรา ราเมศร์ และผกากรอง ที่กำลังย่างบาร์บีคิวและอาหารสดอยู่หน้าบ้านพักริมทะเล“ลงมาช้าจังเลยนะครับพี่สิงห์ มัวแต่ทำอะไรอยู่นะ อยากรู้จัง”ราเมศร์แซวพี่ชาย หยักคิ้วลิ่วตาทำหน้าทะเล้นใส่ผู้เป็นพี่ที่อยากจะเอากำปั้นซัดหน้าให้หายหมั่นไส้ คนถูกถา
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter72
Chapter72แล้วในเมื่อราชสีห์ต้องการให้มันหลุดออกจากกายเธอ เขาก็เร่งรีบจัดการตามความปรารถนา เขาถอนจุมพิตออกชั่วคราว เร่งมือปลดเสือผ้าของญาตาวีที่เต็มใจให้เขาถอด และไม่ให้เป็นการเสียเวลาเขาก็ได้จัดการกับเสื้อผ้าของตนไปพร้อมๆ กันเลยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เริ่มวิ่งวนไปทั่วกายสาว เลือดลมในร่างเริ่มแปรปรวน เมื่อถูกฝ่ามือใหญ่ไล้ลูบสัมผัสร่างกายที่เขานวดเฟ้นไปในที ขยำบั้นท้ายกลมกลึงที่กระชับมือของเขาเหลือเกิน ก่อนจะลากฝ่ามือขึ้นสูงไปตามสีข้าง หน้าท้องแบนราบที่แขม่วเป็นจังหวะจากความกระสันที่ไหลวนอยู่ตรงบริเวณนั้นจุดหมายที่แท้จริงของฝ่ามือใหญ่ หาใช่หน้าท้องเนียนเรียบนั้นไม่ แต่เป็นทรวงอกสล้างพอดีมือของเขาต่างหาก พอมือใหญ่ทาบวางลงบนความนุ่มหยุ่นนั้น ราชสีห์กอบกุมและเคล้นคลึงอย่างเบามือแต่สร้างความซาบซ่านได้ดีทีเดียว“คุณสิงห์ คุณสิงห์” ญาตาวีส่งเสียงครางผะแผ่วทันทีที่ปากสาวได้รับอิสระ ที่มาของเสียงคือปลายนิ้วใหญ่ดีดเบาๆ บนยอดถันสีหวาน สลับกับหมุนไปมา และบางครั้งกดมือลงแล้วขยี้ ญาตาวีถึงกับสั่นไปทั้งกาย บิดร่างกายไปมาจากความรุมร้อนที่ลามเลียไปทั่วริมฝีปากหนาสูดดมซุกไซ้หาความหอมไปทั่ว ละเรื่อยมาถึงดอก
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter71
Chapter71 ญาตาวีใช้ฝ่ามือปาดน้ำตาที่รินไหลให้พ้นจากแก้ม เธอรู้สึกตื้นตันและดีใจกับภาพตรงหน้า ภาพนี้เองที่เธอต้องการจะเห็นมากที่สุด ญาตาวีไม่ต้องการให้หัวใจของเขาเกิดความทุกข์อีกต่อไป ระยะเวลายี่สิบกว่าปีที่ไฟแห่งความโกรธลามเลียหัวใจด้านชาของราชสีห์ มันเป็นระยะเวลาที่นานเกินไป นานจนเธอกลัวว่าจะดับไฟที่ลามลึกไม่ได้ ญาตาวีทำให้ราชสีห์เห็นว่าการให้อภัย การปล่อยวางคือหนทางที่ดีที่สุดของมนุษย์ ผูกความเจ็บแค้นไว้ในใจ ใจเราก็จะเป็นทุกข์ หากปล่อยวาง ใจเราก็จะพบกับความสุข จะสุขจะทุกข์ขึ้นอยู่ที่ใจเรา หาใช่คนอื่นไม่ และวันนี้ญาตาวีก็มองเห็นราชสีห์มีความสุข หลังจากที่สองพ่อลูกปรับความเข้าใจกันเสร็จเรียบร้อย การรับประทานอาหารมื้อแรกแบบพร้อมหน้าพร้อมตาก็เกิดขึ้นในเวลาต่อมา เศรษฐาเตรียมอาหารไว้รอรับราชสีห์เต็มโต๊ะ มีให้เลือกรับประทานหลายชนิด บรรยากาศในการทานอาหารมื้อนี้เต็มไปด้วยความสุข รอยยิ้มของทุกคนระบายเต็มใบหน้าตลอดเวลา เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะที่ดังออกมาเป็นระยะ ทำให้ทุกคนเจริญอาหาร อิ่มอร่อยทั้งรสชาติของอาหารและอิ่มสุขล้นใจ นี่แหละหนาที่เขามักจะพูดกันว่า ฟ้าหลังฝนงดงามเสม
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter70
Chapter70 “นั่งสิคะคุณสิงห์” สุจิตราเปิดฉากพูดคนแรก คนถูกเชิญถูกมือเล็กของญาตาวีกระตุกเบาๆ ราวกับให้เขาทำในสิ่งที่สมควรทำ “สวัสดีครับคุณพ่อ สวัสดีครับคุณน้า” ราชสีห์พนมมือไหว้ผู้สูงวัยทั้งสอง ก่อนที่ญาตาวีจะพนมมือไหว้ทั้งสองในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน จากนั้นทั้งคู่จึงทรุดกายลงนั่งบนโซฟารับแขก “พ่อดีใจนะที่สิงห์ยอมมาหาพอซะที” ความตื่นเต้นดีใจของเศรษฐาถูกเปล่งผ่านน้ำเสียงและสีหน้า เขาดีใจเป็นที่สุด เป็นความดีใจที่ปรารถนามานานหลายสิบปี นับตั้งแต่เขามีอนุภรรยา ราชสีห์ไม่เคยเรียกเขาว่าพ่ออีกเลย หนำซ้ำยังไม่ให้เขาพบหน้าอีกด้วย แต่แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น ความหวังและความปรารถนาของเขาเป็นจริง ความปรารถนาที่ว่าเศรษฐาจะได้ยินคำว่าพ่อออกมาจากปากของลูกชายคนโตก่อนเสียชีวิต และหวังว่าราชสีห์จะให้อภัยพ่อคนนี้ เมื่อสองวันก่อนเศรษฐาได้รับโทรศัพท์จากราชสีห์ เขาดีใจจนเนื้อเต้นที่ได้ยินเสียงของลูกชาย เป็นเสียงที่เขาไม่ได้ยินมานาน และยิ่งดีใจมากขึ้นทบทวี เมื่อราชสีห์บอกกับเขาว่าจะมาหาตนที่บ้านในวันมะรืน วินาทีนั้นเศรษฐาถึงกับน้ำตาซึม หัวใจของคนเป็นพ่อลิงโลด ไม่เคยดีใจแบบนี้มาก่อน
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter38
Chapter38จิ้มเห็นว่าญาตาวีนิ่งอึ้งจึงเล่าเรื่องที่ตนอยากจะถ่ายทอดให้ฟังทันที“ที่คุณสิงห์เกลียดเมียน้อยและลูกเมียน้อยมันมีสาเหตุนะคะ คุณพ่อของคุณสิงห์มีเมียน้อยแล้วทิ้งคุณสิงห์กับแม่ไปอยู่กับมันและลูกคนใหม่ ไม่มาดูดำดูดีเลยค่ะ แม่ของคุณสิงห์ป่วยยังไม่ชายตาแล ทำเหมือนไม่รู้ข่าวคราวอย่างนั้นแหละทั้ง
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter22
Chapter22“ฉันก็ไปเที่ยวตามประสาของฉันนะสิ” รัตนามณียักไหล่ตอบ เพื่อนทั้งสามต่างก็รู้ดีว่า เที่ยวตามประสาของฉัน นั้นหมายถึงที่ใด“แกไปเที่ยวทำไมไม่ชวนฉันบ้าง ฉันล่ะเบื่อเสี่ยอุ้ยจะแย่อยู่แล้ว ไม่รู้จะอะไรกับฉันหนักหนา มาหาได้ทุกวันไม่กลับไปกกอีแก่บ้างเลย คอยดูนะ! เลิกกับเสี่ยอุ้ยเมื่อไหร่ ฉันจะไปยก
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter2
Chapter2 “กรี๊ด! อย่าค่ะ พอแล้วค่ะ พอแล้ว” เสียงกรีดร้องและร้องขอดังมาจากบ้านไม้สีขาวหลังเล็ก ที่อยู่ในอาณาเขตของบ้านสุวรรณเจริญ เสียงนั้นบอกให้คนที่ได้ยินรู้ว่ากำลังเจ็บปวดจากการถูกทำร้ายและไม่มีหนทางต่อสู้ มันเป็นภาพและเสียงที่
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter1
Chapter1“นะครับ ช่วยผมหน่อยนะครับคุณสิงห์ ผมมองไม่เห็นใครจริงๆ ครับ”เสียงขอร้องอ้อนวอนดังผ่านปากรณชัย ชายวัยหกสิบปี สีหน้าของผู้พูดเต็มไปด้วยความหนักใจ หากราชสีห์ไม่ช่วยเขา รับรองได้ว่าธุรกิจของตนต้องล่มจมเป็นแน่ราชสีห์ ศิวะธำรงกุล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงแห่งปี มีธุรกิจในมือหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือส
Vous vous intéresseriez aussi à
