FAZER LOGINChapter36 “แต่ฉันอยากอยู่ใกล้เธอ อยากอยู่กับเธอบนเตียงมากที่สุด เอาล่ะ นอกประเด็นมามากแล้ว ไปเก็บเสื้อผ้าจะได้ไปอยู่กับฉัน” ราอูลยังคงเป็นราอูลเสมอ เผด็จการ เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ เป็นนิสัยที่คงเส้นคงวาไม่มีเปลี่ยน “ไม่ ไม่ๆๆๆๆๆๆ” ธัญวลัยแม้ว่าจะเป็นคนหัวอ่อน ขี้กลัวไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคน แต่บางครั้งบางเวลาก็ไม่ยอมแพ้คนเช่นกัน อย่างเช่นเวลานี้เป็นต้น “ได้ ไม่ไปกับฉันก็ได้ แต่ว่า...” “แต่ว่าอะไร?” สาวร่างเล็กถามกลับไป ไม่ไว้ใจสีหน้าและท่าทางของเขาอย่างแรง “แต่ฉันจะอุ้มเธอไปเองยังไงเล่า” เขาย่อตัวลงก่อนจะจับร่างสาวพาดบนบ่าแข็งแรง หมุนตัวเดินไปที่ประตูทันที “ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย ชะ...” เสียงร้องของเธอขาดหายไปเพราะราอูลทนเสียงร้องไม่ไหว จับร่างสาววางลงบนพื้น ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ถูกล้วงออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะนำมันไปปิดปากของเธอเอาไว้ ส่วนมือทั้งสองข้างที่ระดมทุบเขาไม่หยุด ก็ถูกมัดด้วยเข็มขัดหนังเนื้อดีของเขาเช่นกัน “ฤทธิ์มากนักนะ ไปกับฉันดีๆ ก็หมดเรื่อง” พูดจบก็นำร่างของ
Chapter35 “คุณไม่ทำอย่างนั้นหรอก คุณแค่ขู่ฉันเท่านั้น” “ฮ่าๆๆๆ เธอเข้าใจพูดนะว่าคนอย่างฉันดีแต่ขู่ แต่ขอโทษ คนอย่างราอูล โบซองไม่เคยขู่” ปากพูดมือก็ล้วงหยิบโทรศัพท์ยี่ห้อดังออกมาจากกระเป๋า ค้นหาข้อมูลบางอย่างในโทรศัพท์ชั่วครู่ ก่อนจะชูหน้าจอโทรศัพท์ให้อยู่ในระดับสายตาของเธอ เพื่อให้หญิงสาวได้เห็นภาพเคลื่อนไหวในจอโทรศัพท์ ได้ยินเสียงหวานๆ ที่กำลังร้องครางเหมือนคนกำลังจะขาดใจตาย ม่านตาของธัญวลัยขยายกว้างอีกครั้ง ครั้งนี้ดวงตาสาวแทบถลนออกมานอกเบ้า หลังจากได้เห็นภาพเคลื่อนไหวและเสียงที่อยู่ในจอ โทรศัพท์มือถือ ภาพของหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังบรรเลงเกมสวาทบนเตียงอย่างเร่าร้อน ฝ่ายหญิงร่ำร้องเรียกชื่อเขาไม่ขาดสาย อ้อนวอนให้เขาส่งตัวตนเข้าหาร่างกายของเธออย่างสิ้นความกระดากอาย เสียงครางของสาวคนนั้นบ่งบอกถึงความสุขและความหฤหรรษ์กับการเสพกามในครั้งนี้ ผู้หญิงคนนั้นคือเธอ ส่วนผู้ชายคือ ราอูล “เป็นไง ทีนี้จะหาว่าฉันแค่ข่มขู่เธอเล่นๆ อีกหรือเปล่า” ราอูลกล่าวและยิ้มอย่างผู้กำชัย คนที่แพ้ใช้มือคว้าโทรศัพท์เครื่องนั้นทันที หมายจะนำมาอยู่ในมือของตน
Chapter34 ธัญวลัยรู้สึกในความไม่ปลอดภัยของตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าของชายหล่อเหลาเริ่มตึงเครียด ดวงตาสีฟ้าเจิดจ้าราวกับแสงอาทิตย์ เป็นสายตาของคนที่กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ของความโกรธ แล้วยิ่งชายหนุ่มอีกหลายคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของชายหน้าดุด้วยแล้ว ความกลัวก็เพิ่มมากขึ้น หญิงสาวขี้กลัวตัดสินใจปิดประตูทันทีเพราะมันเป็นทางเดียวที่จะกันเธอให้พ้นจากอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ หากแต่มือใหญ่เป็นฝ่ายดันประตูไว้เสียก่อน ก่อนที่มันจะปิดสนิท ออกแรงไม่มากนักก็สามารถทำให้ประตูนั้นเปิดออกกว้างอีกครั้ง ก้าวเดินเข้าไปในห้องของธัญวลัยอย่างคุกคาม ก่อนจะปิดประตูห้องเสียงดังสนั่น เธอกำลังอยู่ตามลำพังกับชายหนุ่มไม่น่าไว้ใจคนนี้ “อย่านะ อย่าเข้ามานะ คุณต้องการอะไร?” มือนุ่มคว้าร่มที่อยู่ใกล้มือที่สุดมาเป็นเครื่องป้องกันตัว เอ่ยถามบุรุษตรงหน้าเสียงสั่น ข่มความกลัวไว้ภายในแต่ดูท่ามันจะไม่เป็นผลมากนัก “เธอเป็นปลาทองหรือไง ถึงได้ลืมเรื่องเมื่อคืน” เรื่องเมื่อคืน เรื่องอะไร เรื่องที่เขาช่วยรับร่างเธออย่างนั้นหรือ แล้วเรื่องแค่นี้เขาจะมารื้อฟื้นทำไม ในเมื่อเธ
Chapter33 “โรสบอกก็ได้ค่ะ แต่คุณราอูลต้องจำคำพูดของโรสไว้ดีๆ นะคะ” “อะไร” ราอูลถามกลับเสียงห้วน “เอิงเป็นเพื่อนโรสตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง โรสรู้จักนิสัยของเอิงดีค่ะ เอิงเป็นคนโกหกเก่งอย่างร้ายกาจ ถ้าเอิงบอกว่าไม่คิดจะขายตัวหรือพูดว่าไม่เต็มใจ ถูกหลอกมาประมูล นั่นคือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับใจของเอิงค่ะ เอิงอายค่ะที่จะบอกออกไปตรงๆ ว่าตัวเองยินยอมขายตัว ก็ต้องพูดให้ตัวเองดูดีไว้ก่อน โรสต้องการบอกคุณราอูลแค่นี้แหละค่ะ” ยังไม่วายสตรอเบอรี่ได้อีก โรสต้องกันตัวเองเอาไว้ก่อน เผื่อว่าธัญวลัยจะพลั้งปากบอกราอูลไปว่าไม่ยินยอมขายเรือนร่าง ไม่ยินยอมให้ใครมาประมูลความสาวของตัวเอง ถึงแม้ว่าโรสจะมั่นใจว่าเพื่อนสาวหัวอ่อนจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร แต่กันไว้ดีกว่าแก้ นั่นคือคติของเธอข้อหนึ่ง “อืม ได้” ราอูลรับปากส่งๆ เขาอยากได้ที่อยู่ของธัญวลัยมากกว่า เรื่องอื่นเขาไม่สน “นี่ค่ะ ที่อยู่ของเอิง” โรสหันไปจดที่อยู่ของธัญวลัยใส่กระดาษโน้ต ก่อนจะยื่นให้ชายมาดเข้มตรงหน้า “ขอบใจ อ้อ ฉันมีเรื่องสงสัยอยากจะถามเธอหน่อย เธอบอกว่าเอิงไม่คิ
Chapter32 เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ เกิดอะไรขึ้น เธอหลับนอนกับใคร ใครเป็นคนพรากความบริสุทธิ์ที่รักษาไว้ยี่สิบกว่าปีไป เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร คำถามที่ต้องการคำตอบไหลวนเข้ามาในความคิด กระตุ้นความทรงจำก่อนหน้า ธัญวลัยนึกทบทวนเรื่องราวที่พอจะนึกคิดออก เมื่อค่ำวานนี้เธอไปงานเลี้ยงปาร์ตี้ฉลองวันเกิดของซีดานที่ร้านเลอ บองชู พอขึ้นไปบนชั้นสองสถานที่จัดงานเธอก็พบกับโรส จากนั้นเพื่อนสาวก็พาไปพบเจ้าของวันเกิด ต่อมาซีดานก็ส่งแก้วไวน์ให้เธอดื่ม แก้วแรกที่ซีดานส่งให้เธอยังลังเลไม่กล้าดื่ม แต่พอเขาสลับแก้วกับเธอ...เธอดื่ม แต่ทว่าจิบไปเพียงสองอึกเท่านั้น แล้วหลังจากนั้นธัญวลัยก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย “ฮือ...ฮือ” น้ำตาแห่งความเสียใจไหลรินลงมาเคลียแก้มทั้งซ้ายขวา ไหลอาบลงมาประหนึ่งเขื่อนแตก เธอไม่น่าไปงานเลี้ยงเมื่อคืนนี้เลย ลินเนตเตือนแล้วหากแต่หญิงสาวไม่ฟัง ดื้อดึงที่จะไปเพียงเพราะคำว่าบุญคุณ ความไว้ใจก็เช่นเดียวกัน ความไว้ใจฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็น ธัญวลัยไว้ใจโรสมากเกินไป จนทำให้ต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ ธัญวลัยอยากรู้อีกอย่างหนึ่
Chapter31 “อา...คุณ...คุณราอูล...เร็ว...เร็วคะ” เสียงสิ้นความอายของเธอดังขึ้นมา ความปรารถนาที่มีมากมายในร่างทำให้ปากพูดออกไปเช่นนั้น ธัญวลัยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไปว่าพูดอะไรออกมา รู้เพียงว่าตอนนี้เธอกำลังจะเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นมันไกลโพ้นเกินกว่าจะเดินไปได้ด้วยตัวเอง จำต้องให้เขาช่วยแล้วเขาก็เต็มใจช่วยเธอ ชายหนุ่มซอยจังหวะเร็วและแรงขึ้น ร่างเพรียวสวยจึงสั่นไหวไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่สาดใส่เข้ามา ทรวงอกอวบใหญ่ยังคงถูกมือหนาเคล้นสนุกมือ เขาโน้มตัวประกบจูบเรียวปากแห้งเผยอร้องครางกลบเสียงครางกระเส่า พันรัดเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็ก ในขณะที่เอวใหญ่เพิ่มการกระโจนจ้วงหนักหน่วงลึกล้ำ “อา...อา” ผนังนุ่มเสียดสีกับความเป็นชายจนเกิดความร้อน ความร้อนนั้นแผ่ขยายเป็นวงกว้าง ทั่วทั้งร่างของเขาและเธอจึงท่วมท้นไปด้วยเพลิงไฟ แล้วยังนำความกระสันเสียวขีดสุดมาด้วย เมื่อร่างกายได้รับความเสียว ทั้งสองจึงปลดปล่อยมันออกมาเป็นเสียงครางครวญที่แยกแทบไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร “โอว...โอว/อา...อืม” เขาขยับเอวซอยท่อนเนื้อแข็งแร







