Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

POV: Mr. RamirezMabagal na sumandal si Mr. Ramirez sa malambot na headboard ng kama habang tahimik na pinapanood ang usok ng sigarilyong unti-unting kumakalat sa madilim na loft. Tanging ilaw mula sa bedside lamp ang nagbibigay-liwanag sa silid, sapat lamang upang makita ang hubad na katawan ng babaeng nakahiga sa tabi niya.Isang malamig na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi.“Magaling ka na naman ngayong gabi,” bulong niya habang hinihithit ang sigarilyo. “Talagang hindi ako nagkamali sa’yo.”Tumawa nang mahina ang babae habang hinihigop mula sa wine glass na hawak nito. Hindi na ito bago sa kanilang dalawa. Ilang taon na silang palihim na nagkikita sa loft na iyon—isang lugar na binili mismo ni

Maagang umalis sina Elisse at Paula kinabukasan. Tahimik ang biyahe papuntang opisina, ngunit ramdam ni Elisse ang kaba at pagod na matagal nang naiipon sa dibdib niya. Kahit pilit siyang ngumiti habang kausap si Paula, hindi pa rin nawawala ang sakit na iniwan ng ginawa ni Matteo.Pagdating nila sa gusali ng kumpanya, agad silang sinalubong ng malamig na hangin mula sa lobby. Eleganteng moderno ang buong lugar—malalaking chandelier, marmol na sahig, at mga empleyadong abalang naglalakad habang may hawak na mga folder at kape.Bahagyang huminga nang malalim si Elisse.Bagong simula.Iyon ang paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili.Pagkababa nila ng elevator sa executive floor, agad silang pinapasok ng secretary sa opisina ni Ginoong

“Matteo”Pagbalik ni Matteo sa opisina matapos ang pulong nila nina Vincent, Joselyn, at ng auditor, pakiramdam niya ay unti-unti siyang nilalamon ng sariling konsensya. Para siyang isang mabangis na hayop na nakakulong sa maliit na espasyo—paikot-ikot, hindi mapakali, hindi makahinga nang maayos.Hindi niya matanggal sa isip ang mukha ni Elisse noong araw na pinaalis niya ito sa kumpanya.Ang mga luha nito.Ang panginginig ng boses nito.At higit sa lahat, ang tingin nitong punong-puno ng sakit at pagkadismaya.Napahawak siya sa gilid ng mesa at mariing ipinikit ang mga mata.Isa siyang tang

“Matteo”Nasa gitna ako ng matinding gulat at pagkalito habang inaabot sa akin ni Heitor ang isang basong cognac. Parang mabigat ang bawat galaw ng kamay ko, parang hindi ko na kontrolado ang sarili ko.— Uminom ka. Kakalma ka niyan. At kapag kalmado ka na, sabihin mo sa akin nang maayos kung ano talaga ang nangyari. — seryoso niyang sabi habang kumukuha siya ng telepono.Hindi ako agad sumagot. Ang buong mundo ko ay parang umiikot pa rin sa nangyari kanina kay Elisse. Sa mga mata niyang puno ng sakit. Sa paraan ng paglayo niya sa akin na parang ako ang pinakamasamang tao sa mundo.Narinig kong muli ang boses ni Heitor habang kausap niya ang telepono.— Maurí

Tinitigan ni Elisse ang buong conference room na parang isa siyang taong aksidenteng naligaw sa gitna ng isang digmaan. Mabigat ang hangin sa paligid, at kahit malamig ang air-conditioning ng opisina ni Heitor Martinez, pakiramdam niya ay pinagpapawisan pa rin siya.Naroon ang halos lahat ng taong ayaw niyang makita nang sabay-sabay.Si Matteo Alvarez.Si Vincent Aguire.Si Rick.Si Joselyn.Si Alencar.Kasama pa sina Paula at G. Maurício.Lalong sumikip ang dibdib niya.Ano ba talaga ang nangyayari?Hindi ba’t sof