One Night Fate: The Man Behind the Mask

Tinanggap ni Elisse Marquez ang imbitasyon ng kaibigan niyang pumunta sa isang party para lang makaiwas sa kasal ng pinsan niya—ang pinsang nagtaksil sa kanya kasama ang ex-boyfriend niya. Ayaw na niyang harapin ang sakit, kaya mas pinili niyang magpakalunod muna sa ingay ng musika at ilaw ng gabi.

Sa party na iyon, nakilala niya ang isang lalaking hindi niya kilala. Isang estrangherong nagbigay sa kanya ng pansamantalang saya at init sa gitna ng magulong emosyon. Isang gabing hindi niya inasahang magbabago sa buong buhay niya.

Pagkaraan ng gabing iyon, nalaman niyang buntis siya. Hindi niya alam ang pangalan ng lalaki, hindi niya alam kung saan ito hahanapin, at tila ba nilamon na ito ng dilim ng gabing pinagtagpo sila. Pero kahit ganoon, hindi niya makalimutan ang alaala nito.

Lumipas ang panahon at nagkaroon siya ng pagkakataong magtrabaho bilang advisor sa isang malaking kumpanya. Doon niya nakilala si Matteo Alvarez—isang CEO na laging stress, mainitin ang ulo, at sobrang guwapo. Palagi itong abala, palaging may iniisip, at tila walang oras para sa kahit ano, lalo na sa pag-ibig.

Pero may hinahanap si Matteo. Isang babaeng minsang nakasama niya sa isang gabing hindi niya makalimutan. Isang babaeng bigla na lang nawala.

PS1: May iba’t ibang kuwento ng mga magkapareha sa librong ito. Mag-iwan ng komento at ilagay kung aling couple ang pinaka-nagustuhan ninyo.

PS2: May hindi bababa sa tatlong kabanata na ina-update bawat araw, mula Lunes hanggang Linggo!!

Social Club Box: Binubuo ito ng ilang aklat na hiwa-hiwalay ayon sa bawat magkapareha. Nagkakasalubong ang kanilang mga landas sa kabuuan ng aklat habang sabay-sabay na umuusad ang kanilang mga kuwento sa kani-kanilang libro, ayon sa pagkakasunod-sunod na ito:

KABANATA 1 – Pinagtaksilan sa Sarili Kong Kama

Pagod na pagod na umuwi si Elisse matapos ang isang mahabang araw. Pagpasok pa lang niya sa bahay, nadatnan na niya ang kanyang mga magulang na naghihintay sa sala.

“Elisse, sit down we need to talk,” sabi ng kanyang ama. Halata sa boses nito ang kaba.

“Sige po, Dad… ano po ’yon?” tanong niya habang pinipilit itago ang pagod. Buong araw siyang nagtrabaho, nasa kolehiyo tuwing gabi, at ngayong nakauwi na siya, ang tanging gusto lang niya ay maligo at bumagsak sa kama. Pero mukhang hindi pa siya papayagan ng pagkakataon.

“Elisse, dumating na ang imbitasyon sa kasal ng pinsan mo,” maingat na sabi ng kanyang ina.

  “Ang babaeng ’yon ay hindi ko pinsan!” mariing sabi ni Elisse, habang unti-unting kumukulo ang dugo niya.

“Elisse, pinsan mo siya,” sagot ng kanyang ina, may bahid ng pagsaway sa tinig. “Mas mabuti nang tigilan mo na ang pagiging emosyonal. Sinampal na siya ni Paula at nag-eskandalo na rito sa bahay. Sobra na ’yon. Anak siya ng kapatid ko, kaya pinsan mo siya.”

Huminga nang malalim si Elisse, pilit pinipigilan ang sarili. “Pasensya na, Mom, pero wala siyang halaga sa akin,” mahinahon ngunit matigas niyang tugon. “Nakipagtalik siya sa boyfriend ko—sa sarili kong kama. Hindi ’yon basta pagkakamali lang. Hindi ginagawa ’yon ng taong may konsensya.”

Apat na taon nang nobyo ni Elisse si Marco. Ito ang una niyang boyfriend, ang una niyang minahal nang ganoon kalalim. Kaya’t gumuho ang mundo niya nang madatnan niya ito sa sarili niyang kama, sa loob mismo ng kanyang silid, nakikipagtalik kay Trisha—ang sarili niyang pinsan.

Nanigas siya sa kinatatayuan niya. Hindi siya agad nakapagsalita, hindi agad nakagalaw. Parang biglang tumigil ang oras at sabay na bumuhos ang sakit at pagkabigla sa kanya.

Buti na lang at nandon si Paula, ang matalik niyang kaibigan. Ito ang humabol sa dalawa at gumawa ng eksena para ipagtanggol siya.

Simula noon, naging mabigat ang atmospera sa bahay. Ipinipilit ng kanyang mga magulang na kalokohan lang ang lahat, na dapat na niyang kalimutan ang nangyari at kumilos na parang walang pagtataksil na naganap. Para sa kanila, dapat ay bumalik siya sa dati at muling makisama sa kanyang pinsan—na para bang walang nadurog na tiwala, at walang pusong nasaktan.

“Siya ang may kasalanan, Elisse. Siya ang kanyang boyfriend,” depensa ng kanyang ina. “Kawawa naman si Trisha. Naakit lang siya, nadungisan ang pangalan niya. Kaya siya pakakasalan para hindi siya pag-usapan ng mga tao sa bayan.”

“Ah, Mom! Tama na po. Huwag na ninyong lokohin ang sarili ninyo,” hindi na napigilan ni Elisse ang sarili. “Alam ng buong bayan kung anong klaseng tao si Trisha—”

“Elisse, bantayan mo ang pananalita mo!” saway ng kanyang ama. “Makinig ka. Kung ayaw mong makisama kay Trisha, ayos lang. Pero pupunta ka sa kasal na ’yon. At tigilan mo na ang bastos mong pag-uugali.”

“Ano pong sinabi ninyo?” Parang hindi makapaniwala si Elisse sa narinig niya. Akala niya’y nagkamali lang siya ng dinig.

“Pupunta ka sa kasal ng pinsan mo, Elisse. Utos ito! Kami ang mga magulang mo at susunod ka,” galit na sabi ng kanyang ina, na para bang siya pa ang may kasalanan sa lahat ng nangyari.

“Pasensya na po, Mom, pero hindi ako pupunta! Sinusunod ko ang mga patakaran ninyo, naging mabuti akong anak… pero hindi sa pagkakataong ito. Ako ang niloko. Ako ang napahiya! May karapatan akong ayaw nang maging katatawanan ng pamilya,” sagot ni Elisse habang tuluyan nang pumapatak ang kanyang mga luha.

“TAMA NA, ELISSE!” sigaw ng kanyang ama, dahilan para mapatigil siya at mapaatras sa gulat. “Pupunta ka sa kasal na ’yon. Wala nang usapan.”

“Pero, Dad—”

“Wala na akong gustong marinig, Elisse! Mahalaga ito para sa nanay mo. Kailangang mapanatili ang kapayapaan sa pamilya. Kaya pupunta ka, at iyon na ’yon,” matigas nitong pahayag, na tila hindi na nagbibigay ng kahit anong puwang para tumutol pa siya.

Dumiretso si Elisse sa kanyang silid at doon ibinuhos ang lahat ng sakit. Buong gabi siyang umiyak, yakap ang unan, paulit-ulit na inaalala ang pagtataksil at ang kawalan ng kakampi sa sarili niyang tahanan.

Kinabukasan, ikinuwento niya kay Paula ang lahat. Hindi naman ito nag-aksaya ng oras. Agad itong gumawa ng plano.

Nag-ayos si Paula ng mga imbitasyon para sa isang masquerade ball—isang engrandeng gala event. Kinausap nito ang mga magulang ni Elisse at ipinaliwanag na napakahalaga raw ng okasyong iyon para sa kanyang kinabukasan. Doon daw dadalo ang mga pinakamahahalagang negosyante sa lungsod. Magkakaroon siya ng pagkakataong makakilala ng mga taong makatutulong sa kanyang karera at makabuo ng mahahalagang koneksyon.

Idinagdag pa ni Paula na nangako ang kanilang mga propesor na ipapakilala sila sa ilang kilalang entrepreneur na maaaring magbukas ng mga pinto para sa kanilang propesyonal na hinaharap.

Sa unang pagkakataon mula nang mangyari ang iskandalo, may nakita si Elisse na posibleng paraan para makaiwas—at makahinga muli.

Noong una, hindi kumbinsido ang mga magulang ni Elisse. Nag-aalinlangan sila at tila hindi sigurado kung papayagan siyang dumalo. Ngunit kinausap sila ng mga magulang ni Paula at ipinaliwanag na isa itong napakagandang oportunidad para sa kanyang kinabukasan. Sa huli, pumayag din ang mga ito na samantalahin niya ang pagkakataon.

“Elisse, bawal kang tumanggi sa akin!” reklamo ni Paula. “Dinala ko na ang mga imbitasyon, ang mga maskara, at nakumbinsi ko na rin ang mga magulang mo na napakahalaga nito para sa professional future mo—at hindi biro ’yon, ha! Ang hirap kaya.”

Lumapit ito sa kanya at tumingin nang may mga matang parang inabandunang tuta, magkadikit ang mga palad na tila nagmamakaawa.

“Magiging napaka-amazing ng party na ’to. Hindi mo puwedeng palampasin!”

 Nakaupo si Elisse sa kanyang mesa sa trabaho, isang Huwebes ng hapon. Abala siya sa pagsusulat at pagtawag sa mga kliyente nang biglang dumating si Paula—may dalang kape, chocolate muffin, at ang walang kupas nitong pangungulit tungkol sa masquerade ball na ginaganap taun-taon at itinuturing na pinakamalaking kaganapan sa kanilang bayan.

Ibinaba ni Paula ang mga dala nito sa mesa niya, nakangiti na parang alam na nito ang magiging sagot.

“Naku, Paula… alam mo namang hindi kita kayang tanggihan” napailing na sabi ni Elisse, bahagyang natawa sa sarili. “Sige na nga. Pupunta ako!”

Pumayag si Elisse na sumama sa ball, pero hindi pa rin siya sigurado sa desisyon niya. Ang totoo, balak lang talaga niyang matulog sa bahay ni Paula para makaiwas sa kasal, hindi para dumalo sa engrandeng party. Gusto lang niyang magtago sandali sa gulo ng pamilya.

Pero hindi madaling umatras kapag si Paula ang kaharap. Sa sobrang pangungulit nito—may halong lambing, drama, at kaunting pananakot—tuluyan din siyang napapayag na pumunta sa masquerade ball.

Pagsapit ng Sabado, sa bahay ni Paula sila naghanda. Nakalatag ang mga damit sa kama, nakahilera ang mga sapatos sa sahig, at nasa mesa ang mga maskarang may kumikislap na detalye. Habang inaayusan siya ng kaibigan, hindi maiwasang kabahan ni Elisse. Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya sa gabing iyon—pero pakiramdam niya, may magbabago.

“Ano ba ’to, friend! Grabe, ang ganda mo!” tuwang-tuwang sabi ni Paula habang inaabot kay Elisse ang isang napakagandang gintong maskara. Masalimuot ang disenyo nito, parang puntas na yari sa metal, at natatakpan pati ang ilong. Isinuot iyon ni Elisse at napangiti siya nang makita ang sarili sa salamin. Ang suot niyang makinang na pulang bestidang satin ay perpektong bumagay sa maskara.

“So, ready na ba tayo?” excited na tanong ni Paula.

“Oo, ready na,” sagot ni Elisse sabay kuha ng kanyang bag. “Ay, sandali, nakalimutan ko ang pabango ko.”

“Ay, hindi ’yan problema! Gamitin mo na lang ang bagong pabango ni Mama. Hindi naman siya magagalit.”

Makalipas ang ilang sandali, dumating si Richard, ang nobyo ni Paula. Pagkakita sa kanilang dalawa, napangiti ito, hinalikan si Paula, at saka nagsalita.

“Girls, sobrang ganda ninyo! Feeling ko, uuwi ka ngayong may bagong boyfriend, Elisse.”

“Walang boyfriend,” mabilis na sagot ni Elisse, biglang kinabahan. “Sa totoo lang, parang mas gusto ko na lang manatili rito. Wala talaga ako sa mood mag-party. Paula, puwede bang dito na lang ako?”