All Chapters of เมียแต่งไร้ทะเบียน: Chapter 1 - Chapter 10

30 Chapters

1 ขออนุญาต

แนะนำตัวละครปัถย์ อายุ 32 ปีเจ้าของใบหน้าหล่อ สูง 185 เซนติเมตร เป็นเจ้าของบริษัทผลิตเครื่องชูกำลังรายใหญ่และขายดีอันดับหนึ่งของประเทศ รวมทั้งส่งออกไปขายต่างประเทศเมล อายุ 24 ปีเธออาศัยอยู่กับพ่อแค่สองคนตั้งแต่จำความได้ และไม่เคยรู้ว่าแม่เป็นใคร พ่อถูกฟ้องล้มละลายจนสิ้นเนื้อประดาตัว แม้แต่บ้านก็ไม่มีให้ซุกหัวนอน.....ตัวอย่าง"พ่ออุตส่าห์ฝากหนูเมลให้แกดูแลแทนพ่อ แต่ในเมื่อแกดูแลหนูเมลให้ดีไม่ได้ พ่อก็จะพาไปดูแลเอง และนับจากวันนี้เป็นต้นไป แกกับหนูเมลก็ไม่มีพันธะใดๆต่อกันอีก ซึ่งนั่นมันก็คือความต้องการของแกตั้งแต่แรกแล้วนี่""..." ปัถย์ก้มหน้านิ่งคิดไปถึงตอนแรกที่ไม่ว่าพ่อเขาจะพูดหรือบังคับยังไง เขาก็ไม่ยอมที่จะแต่งงานกับเมล และไม่จดทะเบียนสมรสเด็ดขาด แต่มาถึงตอนนี้ เขาอยากให้พ่อบังคับเขาอีกครั้ง"ต่อไปนี้ พ่อจะไม่บังคับลูกอีกแล้ว ลูกจะรักใครชอบใคร จะแต่งงานหรือจดทะเบียนสมรสกับใคร พ่อก็ไม่ห้าม"....."พ่อกับแม่อย่าพาเมลไปจากที่นี่ได้ไหม ต่อจากนี้ไปผมจะดูแลเมลเป็นอย่างดี จะไม่ให้เหมือนกับแปดเดือนที่ผ่านมา ผมสัญญา""แปดเดือนที่ผ่านมา ทำไมลูกถึงไม่คิดที่จะทำ แล้วพอมาวันนี้ พอ
Read more

2 ไม่ต้องบอก

เมื่อชายหนุ่มเข้ามาในห้องนอน เขาก็กดโทรออกหาแฟนสาวทันทีตู๊ด~"ค่ะปัถย์""คืนนี้คุณเตรียมตัวให้พร้อมนะ พรุ่งนี้ผมจะพาคุณมาอยู่กับผมที่บ้าน""คุณขออนุญาตเมียแต่งคุณแล้วเหรอคะ""ผมไม่เคยคิดว่าเขาเป็นเมียนะเพลง คุณอย่าพูดแบบนั้นสิ""แล้วจะให้เพลงเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าอะไรดีคะปัถย์""เขาชื่อเมล""เพลงคงไม่เรียกชื่อเขาหรอกค่ะ เพราะไม่ได้สนิทกัน แล้วก็ไม่มีวันที่จะสนิทด้วย""ผมแล้วแต่คุณ คุณจะเรียกอะไรก็เรื่องของคุณ""คืนนี้คุณมานอนกับเพลงได้ไหมคะ...เพลงไม่อยากนอนคนเดียว...เพลงรู้สึกแปลกๆค่ะ ปกติคุณนอนกอดเพลงทุกคืน เพลงไม่ชินเลยค่ะถ้าจะต้องนอนคนเดียว" พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เสียงอ่อนเสียงหวานอย่างที่เคยทำเป็นประจำ จนชายหนุ่มต้องใจอ่อน"ก็ได้ คืนนี้ผมจะไปนอนกับคุณ" สุดท้ายเขาก็ใจอ่อนเพราะเสียงออดอ้อนของแฟนสาว"รีบมาเร็วๆนะคะปัถย์ ตอนนี้เพลงอยาก...มากเลยค่ะ คืนนี้เพลงจะทำให้ปัถย์ถึงใจเลยค่ะ""อืม งั้นแค่นี้ก่อนนะ" พูดจบ นิ้วหนาก็รีบกดวางสายแล้วออกไปจากห้องนอน ก่อนจะไปเคาะประตูเรียกหญิงสาวที่อยู่อีกห้องก๊อก! ก๊อก! แกร็ก!"มีอะไรคะ" คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดนอนเปิดประตูออกมาแล้วเอ่ยถามยังร่างสูงที่
Read more

3 ไม่สนใจ

"คุณปัถย์ไม่ได้เป็นสามีของเมลหรอกค่ะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะเราสองคนไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน""แล้วเมื่อคืน...""คุณปัถย์กับเมลนอนคนละห้องกันค่ะพี่มะลิ""เมื่อคืนคุณปัถย์ไม่ได้นอนบ้านใช่ไหมคะ เพราะตั้งแต่เช้ามาพี่ก็ไม่เห็นคุณปัถย์เลย""คุณปัถย์เขาไปนอนคอนโดกับแฟนค่ะ""คุณเมลต้องเข้มแข็งเอาไว้นะคะ พี่จะคอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ""เมลไม่เป็นไรค่ะพี่มะลิ เพราะเรื่องคุณปัถย์กับแฟน เมลก็ไม่ได้เก็บเอามาคิดอยู่แล้ว เขาก็อยู่ส่วนของเขา เมลก็อยู่ส่วนของเมล เมลไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้เลยค่ะ เมลแค่อยู่ทำหน้าที่ของเมลเท่านั้นก็พอค่ะ""งั้นคุณเมลก็ทานข้าวเถอะค่ะ" ว่าแล้ว สาวใช้ผู้ใจดีจึงจัดการตักอาหารใส่จานให้หญิงสาว จากนั้นเมลก็นั่งทานไป แต่ในขณะเดียวกันนั้น ปัถย์ก็เดินเข้ามากับแฟนสาวก่อนจะเอ่ย"พี่มะลิ เดี๋ยวยกกับข้าวไปวางบนโต๊ะให้ด้วยนะครับ สองที่นะครับพี่มะลิ" เรียวปากหนาบอกกับสาวใช้พลางเหลือบไปมองยังร่างบางที่กำลังนั่งก้มหน้าทานข้าวอยู่เงียบๆ"ได้ค่ะคุณปัถย์""ผมขอด่วนเลยนะครับ เพราะเพลงหิวแล้ว""พี่จะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะคุณปัถย์" สิ้นเสียงสาวใช้รับคำ คนตัวสูงก็ออกไปจากห้องครัวพร้อมกับแฟนส
Read more

4 สะท้อนใจ

สามเดือนต่อมาผ่านมาแล้วสามเดือน ที่เมลมาอาศัยอยู่กับเขาในฐานะ...ลูกหนี้ของพ่อเขา เขาเคยบอกกับเธอแบบนั้น สามเดือนที่ผ่านมา อะไรๆก็เหมือนเดิม ตื่นเช้ามาเขาก็ออกไปทำงานพร้อมกับแฟนสาว ส่วนเธอก็นั่งรถประจำทางไปทำงานอย่างเช่นเคย เมลยังคงรับประทานอาหารในครัวเหมือนเดิม เขากับเธอไม่มีเรื่องหรือความจำเป็นที่จะต้องคุยกัน ต่างคนต่างอยู่เหมือนกับว่าไม่ได้อยู่ในบ้านหลังเดียวกัน เดินสวนกันก็ไม่ได้มองหน้าหรือพูดคุยกัน จนกลายเป็นความเคยชินของทั้งสองคนไปเสียแล้ว บริษัทในขณะที่ปัถย์กำลังนั่งทำงานอยู่นั้น ก็มีสายจากพ่อที่โทรเข้ามาครืด~"ครับพ่อ""ว่างๆพาหนูเมลมาเจอพ่อกับแม่บ้างสิปัถย์ สามเดือนแล้วนะที่ปัถย์ไม่ได้เข้ามาบ้านเลย""ช่วงนี้ผมงานยุ่งมากเลยครับพ่อ ไม่ค่อยมีเวลาปลีกตัวไปไหนเลยครับ กลับบ้านก็ค่ำมืดทุกวันเลย" เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น เพราะเขาไม่อยากไปไหนมาไหนกับเธอ และไม่ได้อยากเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ ถ้าให้เขาไปคนเดียวน่ะได้ แต่ถ้าต้องพาเธอนั่งรถไปด้วย เขาก็ไม่อยากไป"ถ้าลูกยุ่งก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าช่วงไหนว่างๆ ลูกก็พาหนูเมลมาเที่ยวที่บ้านบ้างนะ""ได้ครับพ่อ เอาไว้ผมว่างแล้วผมจะเข้าไปนะครับ"
Read more

5 พอหรือเปล่า

รถหรูของปัถย์ขับเคลื่อนเข้ามาในซอยทางเข้าบ้านในเวลาเกือบสองทุ่ม ในขณะนั้นเอง สายตาคมก็บังเอิญหันไปเห็นร่างบางคุ้นเคยเดินอยู่บนฟุตบาท โดยมีแสงไฟส่องทางสลัวๆไม่ได้สว่างนัก เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาจึงชะลอรถให้ช้าลงพร้อมกับส่องไฟสูงหวังให้คนตัวเล็กที่เดินอยู่ได้มองเห็นทางได้ชัดขึ้น"ทำไมถึงขับช้าลงล่ะคะปัถย์ รีบขับไปเถอะค่ะ เพลงอยากอาบน้ำนอนแล้ว""ยังไม่ถึงสองทุ่มเลย คุณจะนอนแล้วเหรอ""ค่ะ เพลงอยากนอนแล้ว""แต่ผมยังไม่ง่วงเลยนะ""คุณไม่ง่วงแต่เพลงง่วงนี่คะ""ก่อนนอนเราไม่ทำอะไรกันก่อนเหรอ" เขาชวนคุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแฟนสาวไม่ให้หันออกไปมองนอกรถ"งั้นทำก็ได้ค่ะ ถ้าคุณอยากทำ" ชายหนุ่มชวนแฟนสาวคุยไปเรื่อยๆจนกระทั่งเลี้ยวรถเข้าบ้าน พร้อมกับเมลที่เดินเข้าไปในบริเวณบ้านพร้อมกับรถของเขาเช่นกันสองเดือนต่อมารวมเวลาห้าเดือนแล้วที่เมลมาอยู่ร่วมชายคาบ้านกับเขาและแฟนสาวของเขา ห้าเดือนที่ผ่านมานี้การดำเนินชีวิตในแต่ละวันทั้งเธอและเขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม ปัถย์และเมลยังคงไม่มีเรื่องที่จะต้องคุยกันเหมือนอย่างเคย ในแต่ละวันเธอจะคุยกับมะลิเท่านั้น และเขาก็คุยอยู่แต่กับแฟนสาวเท่านั้น"พี่มะลิทำอะไรอยู่เหรอ
Read more

6 ไม่อยากรบกวน

หนึ่งเดือนต่อมาผ่านมาแล้วครึ่งปี การดำเนินชีวิตของปัถย์กับเมล ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่มีการพูดคุยกันเหมือนเดิม ครั้งล่าสุดที่ทั้งสองคุยกัน คือตอนที่เธอบังเอิญเดินชนกับเขาหน้าห้องครัวเมื่อหนึ่งเดือนก่อน พอหลังจากนั้นทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติเหมือนอย่างเคย โดยทั้งสองยังคงนิ่งใส่กัน ครั้นเผชิญหน้ากันตอนอยู่ในบ้าน ต่างคนต่างก็มีท่าทีเรียบเฉย แล้วเลือกที่จะเดินเลี่ยงไปอีกทางด้านเมลวันนี้เป็นวันหยุดงาน เมลที่เปิดประตูออกไปจากห้องนอนเพื่อลงไปยังชั้นล่างหมายจะรับประทานอาหารกลางวัน ต้องชะงักฝีเท้าลง เมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ดังนั้นเธอจึงหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาสวย ก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของโรสที่โทรเข้ามาครืด~"ว่าไงโรส""วันนี้เราไปห้างกันนะเมล ฉันอยากไปซื้อเสื้อผ้าน่ะ เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ วันนี้ฉันอยากซื้อให้เธอด้วย""ได้ๆ เราจะไปกับเธอ แต่เธอไม่ต้องซื้ออะไรให้เราหรอก เดี๋ยวเราซื้อเอง""งั้นบ่ายโมงเราไปเจอกันที่ห้างนะเมล""ได้ๆ งั้นเราแต่งตัวก่อนนะ" จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วหมุนตัวจะกลับเข้าห้อง แต่ทว่า...พลั่ก!"โอ๊ย!" เมลอุทานเสียงหลง หลังจากที่ร่างของเธ
Read more

7 ตอกย้ำ

หลังกดวางสายจากแม่ของเขา เมลก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจออกจากห้องนอนเพื่อไปบอกเขาในเรื่องที่แม่ของเขาบอกกับเธอ เพราะเธอ เขาจึงไม่ยอมกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ ดังนั้นเธอก็จะทำให้เขาได้กลับบ้านไปหาพ่อกับแม่บ้างก๊อก! ก๊อก! แกร็ก!"มีอะไร!" เพลงเปิดประตูออกมาแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง พลางสีหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นเจ้าของใบหน้าใสที่ยืนอยู่นอกประตู"ฉันมีเรื่องที่จะคุยกับคุณปัถย์ค่ะ" เป็นครั้งแรกที่เธอมาหาเขาถึงที่ห้อง และเป็นครั้งแรกที่เธอพูดกับแฟนของเขา เพราะที่ผ่านมาแฟนของเขาจะชอบพูดเสียดสีเหน็บแนมเธออยู่เป็นประจำ แต่เธอก็นิ่งไม่อยากต่อปากต่อคำ"ปัถย์กำลังอาบน้ำอยู่ เธอมีธุระอะไรจะคุยกับแฟนฉันเหรอ""ฉันอยากคุยกับคุณปัถย์ค่ะ""เธอบอกฉันมาก็ได้ เพราะไม่ว่าเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับปัถย์ฉันจะต้องรู้ทุกเรื่อง ฉันเป็นแฟนเขานะ เธออย่าลืมสิ ปัถย์จะบอกฉันทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องของเธอ ปัถย์ก็เล่าให้ฉันฟังทั้งหมด""ฉันจะมาคุยกับเขาเกี่ยวกับเรื่องที่บ้านเขาค่ะ""ก็บอกมาสิว่าเรื่องอะไร" ถามด้วยท่าทีเหวี่ยงๆ"ฉันอยากบอกกับคุณปัถย์ด้วยตัวเองมากกว่าค่ะ""มันเป็นข้ออ้างที่เธออยากจะเข้
Read more

8 อึดอัด

ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งรถหรูของปัถย์แล่นเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ทันทีที่รถจอดสนิทพร้อมกับดับเครื่องยนต์ เพลงก็รีบเปิดประตูลงไปจากรถทันที โดยที่ร่างสูงยังนั่งอยู่ข้างใน"ลงไปสิ จะได้ไปกินข้าวกัน" ใบหน้าหล่อหันบอกยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลัง"คุณลงไปกินเถอะค่ะ เมลยังไม่หิว เมลขอนั่งรอในรถนะคะ""นี่ก็เย็นแล้ว เธอยังไม่หิวอีกเหรอ""ยังค่ะ" ตอบออกไปทั้งที่ตัวเองหิว แต่จะให้เธอไปนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขาได้อย่างไร ก็ในเมื่อตั้งแต่เธอมาอาศัยอยู่ในบ้านของเขา เธอไม่เคยทานข้าวร่วมโต๊ะกับเขาสักครั้ง และอีกอย่างเขาก็ไม่เคยชวนเธอร่วมโต๊ะอาหารเลย หกเดือนที่ผ่านมาเขาทานพร้อมกับแฟนของเขาทุกมื้อ ที่สำคัญคือแฟนของเขาคงไม่พอใจแน่ถ้ามีเธอไปนั่งอยู่ด้วย เพราะเธอรู้ว่าแฟนสาวของเขาไม่ชอบเธอ"แน่ใจนะว่าไม่หิว""แน่ใจค่ะ" กลับถึงบ้านแล้วค่อยกิน แต่ตอนนี้ต้องทนหิวไปก่อน เมลคิดอย่างนั้น"ถ้างั้นเธอก็นั่งรออยู่ในรถนะ" พูดจบ มือหนาก็กดปุ่มสตาร์ทรถพร้อมกับเปิดแอร์ ก่อนที่เขาจะลงไปจากรถแล้วเดินไปเข้าร้านอาหารพร้อมกับแฟนสาวหนึ่งชั่วโมงผ่านไปปัถย์กับเพลงใช้เวลาในการรับประทานอาหารประมาณเกือบหนึ่งชั่
Read more

9 เปลี่ยน

สองเดือนต่อมาตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมานี้ ความสัมพันธ์ระหว่างปัถย์กับเพลงก็ยังดูปกติในสายตาของคนอื่น คนอื่นที่ว่าคือเมลกับมะลิ เพราะมีแค่สองคนนี้เท่านั้นที่รู้ว่าเขาทั้งสองเป็นแฟนกัน แต่ในความเป็นจริงแล้ว ระหว่างปัถย์กับเพลงเริ่มมีอะไรๆเปลี่ยนไป อย่างเช่นเขาไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอ แล้วก็ไม่ได้มีอะไรกับเธอมาสองเดือนแล้ว และ..."ตกลงคุณจะไม่พาเพลงไปเที่ยวต่างประเทศจริงๆใช่ไหมคะ" เธอเคยถามเรื่องนี้แล้วเมื่อสองเดือนก่อน แต่เขาไม่ตกลง วันนี้เธอจึงลองเสี่ยงถามดูอีกครั้ง เผื่อเขาอาจจะเปลี่ยนใจ"ผมว่าผมพูดกับคุณชัดเจนแล้วนะเพลง คุณยังมีอะไรที่ไม่เข้าใจอยู่อีกเหรอ" ปัถย์ที่นั่งทำงานอยู่ในห้องหรู ละสายตาจากงานที่อยู่บนโต๊ะ แล้วเงยขึ้นมาตอบกลับแฟนสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า โดยเธอมีสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์ที่ถูกชายหนุ่มขัดใจ"งั้นเพลงไม่ไปต่างประเทศก็ได้ค่ะ แต่คุณต้องตามใจเพลงเรื่องช้อปปิ้งนะคะ""ได้สิ ผมจะตามใจคุณ ไม่ว่าคุณอยากจะซื้ออะไรก็ซื้อได้เลย ผมไม่ห้าม" เรียวปากหนาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย"จริงนะคะปัถย์" เรียวปากสีแดงเอ่ยพลางมีสีหน้ามีความดีใจ เพราะไม่ว่าจะยังไง เขาก็ยังตามใจเธออยู่ดี"จริงสิ คุณจ
Read more

10 อย่าปฏิเสธ

"เลือกมาสักเรือนสิ เดี๋ยวฉันซื้อให้" คนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆเธอเอ่ยขึ้น"เลือกเอาไปใส่สักเรือนสิเมล เธอไม่มีนาฬิกาใส่นี่" เป็นโรสที่เอ่ยขึ้นพร้อมช่วยเชียร์อย่างเต็มที่"เราไม่ชอบใส่นาฬิกาน่ะ""เธอเคยบอกฉันว่าเธอชอบนาฬิกา ฉันยังจำได้อยู่เลยนะเมล" "..." เมลชะงักนิ่งไป เพราะเป็นเรื่องจริงที่เธอเคยพูดกับโรสแบบนั้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เธอเป็นคนที่ชอบใส่นาฬิกามาตั้งแต่ตอนเรียนอยู่อนุบาล ใส่มาตลอด แต่พอการเงินเริ่มขัดสน พ่อของเธอก็ไม่ได้ซื้อให้อีกเลย นั่นก็คือช่วงที่เธอเรียนอยู่ปีหนึ่ง "งั้นคุณช่วยเลือกให้เขาหน่อยนะครับ" ปัถย์บอกกับโรส"ไม่ต้อง" เมลพูดขัดขึ้น"ได้ค่ะคุณปัถย์ ว่าแต่จะให้โรสเลือกในเรทราคาเท่าไหร่ดีคะ" โรสไม่ได้ฟังที่เมลห้าม แต่เลือกที่จะฟังคนตัวสูงบอกมากกว่า เพราะเธอก็อยากให้เพื่อนได้มีเครื่องประดับใส่กับเขาบ้าง"เท่าไหร่ก็ได้ครับ เลือกมาเถอะ" พูดจบ โรสก็กวาดสายตามองไปยังนาฬิกาทีละเรือน จนไปเห็นอยู่เรือนหนึ่ง ซึ่งสวยและดูหรูหรามาก เธอจึงบอกกับพนักงาน"ขอดูเรือนนั้นหน่อยค่ะพี่" จากนั้น พนักงานก็หยิบออกมาจากตู้แล้วยื่นให้โรส โรสหยิบมาแล้วเอาให้เมลดู"เรือนนี้เธอว่าสวยไหมเมล" ว
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status