MasukShare
5 พอหรือเปล่า
Tanggal publikasi:
2026-03-23 17:29:44รถหรูของปัถย์ขับเคลื่อนเข้ามาในซอยทางเข้าบ้านในเวลาเกือบสองทุ่ม ในขณะนั้นเอง สายตาคมก็บังเอิญหันไปเห็นร่างบางคุ้นเคยเดินอยู่บนฟุตบาท โดยมีแสงไฟส่องทางสลัวๆไม่ได้สว่างนัก เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาจึงชะลอรถให้ช้าลงพร้อมกับส่องไฟสูงหวังให้คนตัวเล็กที่เดินอยู่ได้มองเห็นทางได้ชัดขึ้น
"ทำไมถึงขับช้าลงล่ะคะปัถย์ รีบขับไปเถอะค่ะ เพลงอยากอาบน้ำนอนแล้ว" "ยังไม่ถึงสองทุ่มเลย คุณจะนอนแล้วเหรอ" "ค่ะ เพลงอยากนอนแล้ว" "แต่ผมยังไม่ง่วงเลยนะ" "คุณไม่ง่วงแต่เพลงง่วงนี่คะ" "ก่อนนอนเราไม่ทำอะไรกันก่อนเหรอ" เขาชวนคุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแฟนสาวไม่ให้หันออกไปมองนอกรถ "งั้นทำก็ได้ค่ะ ถ้าคุณอยากทำ" ชายหนุ่มชวนแฟนสาวคุยไปเรื่อยๆจนกระทั่งเลี้ยวรถเข้าบ้าน พร้อมกับเมลที่เดินเข้าไปในบริเวณบ้านพร้อมกับรถของเขาเช่นกัน สองเดือนต่อมา รวมเวลาห้าเดือนแล้วที่เมลมาอยู่ร่วมชายคาบ้านกับเขาและแฟนสาวของเขา ห้าเดือนที่ผ่านมานี้การดำเนินชีวิตในแต่ละวันทั้งเธอและเขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม ปัถย์และเมลยังคงไม่มีเรื่องที่จะต้องคุยกันเหมือนอย่างเคย ในแต่ละวันเธอจะคุยกับมะลิเท่านั้น และเขาก็คุยอยู่แต่กับแฟนสาวเท่านั้น "พี่มะลิทำอะไรอยู่เหรอ" ร่างสูงที่เดินเข้ามาในครัวคนเดียวเอ่ยถามสาวใช้ที่กำลังตักข้าวใส่กล่องอยู่ "ตักข้าวใส่กล่องให้คุณเมลเอาไปทานที่ทำงานตอนเที่ยงค่ะ" "ทำแบบนี้มานานแล้วเหรอ" คนตัวสูงยืนกอดอกพิงผนังพลางถามสาวใช้ที่กำลังจัดแจงเอาข้าวและกับข้าวใส่กล่องอยู่ "ตั้งแต่คุณเมลมาอยู่ที่นี่วันแรกค่ะ" "เขาเคยมาบ่นอะไรกับพี่มะลิบ้าง อย่างเช่นไม่มีเงินอะไรทำนองนี้ เขาเคยมาพูดกับพี่มะลิบ้างหรือเปล่า" "คุณเมลไม่เคยมาพูดอะไรให้พี่ฟังเลยค่ะ แต่เท่าที่พี่สังเกตมาตลอดห้าเดือน พี่ไม่เคยเห็นคุณเมลจะซื้ออะไรให้ตัวเองเลย อย่างเช่นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า พี่ก็เห็นคุณเมลใส่แต่ของเดิมๆ ไม่เคยเห็นคุณเมลจะใส่เสื้อผ้าใหม่ๆเหมือนกับคุณเพลงเลยค่ะ เอ่อ...พี่ขอโทษนะคะคุณปัถย์ที่พี่พูดพาดพิงไปถึงแฟนของคุณ" แฟนของเจ้านายเธอในแต่ละวันมักจะใส่เสื้อผ้าไม่ซ้ำกันสักวัน รองเท้ากระเป๋าก็เปลี่ยนใหม่ทุกวัน ผิดกับหญิงสาวอีกคนที่ใส่แต่ชุดเดิมๆ รองเท้ามีแค่สองคู่ กระเป๋าสะพายมีแค่ใบเดียวเท่านั้น "ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่ถือ" "ขอบคุณค่ะคุณปัถย์ที่ไม่ถือพี่" "พี่มะลิรู้หรือเปล่าว่าเขาทำงานอยู่บริษัทอะไร" "บริษัทขายรถยนต์ค่ะ บริษัทที่คุณเมลทำงานอยู่ ไปทางเดียวกับบริษัทของคุณปัถย์ค่ะ แต่บริษัทที่คุณเมลทำอยู่จะถึงก่อนบริษัทของคุณปัถย์ พี่เคยพูดเล่นๆนะคะ ว่าให้ขอคุณปัถย์ติดรถไปลงบริษัทด้วย" "เขาบอกพี่มะลิว่ายังไง" "คุณเมลบอกว่าไม่อยากรบกวนคุณปัถย์ค่ะ เธอบอกว่าอยากพึ่งตัวเองมากกว่า" ในขณะที่ปัถย์คุยกับมะลิอยู่นั้น เพลงที่ลงมาจากชั้นสองก็เดินเข้ามาในครัวที่แฟนหนุ่มยืนอยู่ แล้วเอ่ยขึ้น "ทำไมคุณถึงไม่ปลุกเพลงคะ" "ผมเห็นว่าคุณกำลังนอนสบาย ผมก็เลยไม่อยากปลุก" "ออกไปทานข้าวกันเถอะค่ะ แล้วจะได้ไปทำงานกัน" พูดจบ หญิงสาวก็เดินออกไป ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินตามออกไป แต่ในขณะนั้นเอง เมลที่ลงมาจากชั้นสองด้วยความเร่งรีบพลางสาวเท้าเข้าไปในครัว แต่ทว่า... พลั่ก! "อ๊ะ!" เสียงแห่งความเจ็บและจุกหลุดออกมาจากริมฝีปากอมชมพู เนื่องจากร่างของเธอปะทะเข้ากับคนตัวสูงที่เดินออกมาจากในครัวพอดี จึงทำให้ร่างบางเซถลาหงายหลังแต่โดนมือหนาเกี่ยวรวบร่างบางเอาไว้ได้ทันท่วงที โดยร่างของเธอในตอนนี้ถูกรวบเอาไว้แน่นจากวงแขนหนาของร่างสูง ในขณะที่มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นมาคั่นกลางระหว่างหน้าอกของตัวเองและแผ่นอกแกร่งของคนตัวสูง "ขอโทษค่ะคุณปัถย์ ที่เมลเดินไม่ดูตาม้าตาเรือก็เลยชนคุณ" "จะรีบไปไหนเหรอ" ใบหน้าหล่อถามพลางจ้องมองไปยังเจ้าของใบหน้าเรียวใส โดยมือแกร่งก็ยังกอดเธอไว้อยู่อย่างนั้น "รีบไปทำงานค่ะ คุณปัถย์ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าเมลต้องออกไปทำงานทุกวัน..." เสียงหวานบอกพลางมือเรียวก็ผลักแผงอกแกร่งให้ออกห่างจากหน้าอกของตัวเอง แต่ดูๆแล้ว เหมือนกับว่าเขายิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม "...คุณปัถย์คะ ปล่อยเมลเถอะค่ะ เมลจะรีบไปกินข้าว" "เธอเอาข้าวจากที่บ้านไปกินในที่ทำงานด้วยเหรอ" เขาไม่สนใจสิ่งที่เธอร้องขอ ทว่าเรียวปากหนาถามพลางจ้องมองไปยังดวงตากลมสวยของเธอ "ค่ะ" ตอบพลางพยักหน้า "ทำไมถึงไม่ไปซื้อกินเอาล่ะ" "คือ...เมล" "อยากประหยัดค่าใช้จ่ายเหรอ" "ค่ะ เมลอยากประหยัดค่าใช้จ่ายค่ะ เมลอยากเก็บเงินไว้ใช้จ่ายในวันข้างหน้าค่ะ" "เงินเดือนเธอเท่าไหร่" "หนึ่งหมื่นแปดพันบาทค่ะ" "ในแต่ละเดือนเธอใช้พอหรือเปล่า" "พอค่ะ" "เธออยากได้มากกว่าหมื่นแปดไหม" "..." เธอนิ่งพลางจ้องมองไปยังใบหน้าหล่ออย่างนึกสงสัย "ถ้าเธออยากได้เงินเดือนมากกว่าเดือนละหมื่นแปดละก็ พรุ่งนี้เธอก็เข้าไปยื่นใบสมัครที่บริษัทฉัน ฉันจะให้เงินเดือนเธอเพิ่มเป็นสองเท่าจากที่เธอเคยได้" "ไม่ค่ะ เมลจะทำอยู่ที่เดิม "แน่ใจเหรอ ว่าจะไม่ไปทำงานที่บริษัทฉัน" "แน่ใจค่ะ" "งั้นก็แล้วแต่เธอ" พูดจบ คนตัวสูงก็ผละจากคนตัวเล็ก แล้วเดินไปยังโต๊ะอาหารที่แฟนสาวนั่งอยู่ ซึ่งโต๊ะอาหารที่เธอนั่งอยู่มีผนังกั้น เธอจึงไม่ได้เห็นปัถย์ยืนกอดเมลอยู่
Bab terbaru
เมียแต่งไร้ทะเบียน 30 เพราะรัก NC20+ (จบ)
4 ปีต่อมา"คุณพ่อขา ดูสิคะว่าชุดของน้องมายด์สวยไหม" เสียงแหลมของลูกสาววัยสามขวบเศษเอ่ยถามผู้เป็นพ่อที่นั่งทำงานอยู่ ทันทีที่เห็นลูกสาว ปัถย์ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอี้มาอุ้มลูกสาวตัวเล็กพลางหอมแก้มป่องอมชมพูของหนูน้อย แล้วไปนั่งลงบนเก้าอี้โดยให้เด็กน้อยนั่งอยู่บนตัก แล้วก้มมาพูดกับลูก"ชุดของน้องมายด์สวยมากเลยครับ""ชุดนี้น้องมายด์เลือกเองเลยนะคะคุณพ่อ" ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยหน้าขึ้นไปพูดกับคุณพ่อใบหน้าหล่อ"ลูกสาวพ่อเลือกเก่งมากเลยครับ""คุณพ่อขา น้องมายด์อยากได้ตุ๊กตาหมีค่ะ""ได้เลยลูก เดี๋ยวตอนเย็นพ่อจะพาไปซื้อนะคะ""น้องมายด์อยากได้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ๆค่ะคุณพ่อ""น้องมายด์จะเอาตัวใหญ่แค่ไหนคะ""ตัวใหญ่เท่าคุณแม่ได้ไหมคะคุณพ่อ""ได้เลยลูก พ่อจะซื้อให้น้องมายด์นะคะ"ในขณะที่สองพ่อลูกคุยกันอยู่นั้น คุณแม่ยังสวยที่อุ้มท้องหกเดือนก็เปิดประตูเข้ามา แล้วเดินมายังสองพ่อลูกที่นั่งอยู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้น"น้องมายด์อ้อนจะเอาอะไรจากคุณพ่ออีกแล้วใช่ไหมคะ""น้องมายด์อยากได้ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ๆค่ะคุณแม่""ตุ๊กตาหมีของน้องมายด์ก็มีหลายตัวแล้วนะลูก""แต่น้องมายด์อยากได้น้องหมีตัวใหญ่ๆนี่คะคุณแม่ เพื่อนของน้องมายด
เมียแต่งไร้ทะเบียน 29 หายอยากหรือยัง NC20+
เมื่อกลางกายของเธอเข้ามาอยู่ชิดกับริมฝีปากหนา เขาก็ไม่รอช้าที่จะแลบลิ้นออกมาเลียปุ่มกระสันแล้วลามเลียขึ้นลงไปทั่วร่องรักสีหวาน"ซี้ดด อ๊า" เสียงใสหลุดเสียงครางออกมาเมื่อกลางกายของตัวเองโดนลิ้นร้อนตวัดเลียด้วยความนุ่มนวล พลางอ้าขาออกให้กว้างขึ้นแล้วขยับสะโพกเข้าออกตามอารมณ์ความเสียวซ่านที่เกินจะทัดทาน เนื่องจากห่างหายเรื่องนี้มานาน เธอจึงมีความต้องการมาก จึงปล่อยอารมณ์ออกมาอย่างเต็มที่ไม่กักเก็บเอาไว้แผล่บ! แผล่บ! แผล่บ!"อ๊า อื้อ" ส่งเสียงครางไปพลาง สะโพกสวยก็ขยับโยกเข้าหาลิ้นร้อนไปพลางด้วยจังหวะเนิบนาบ"เลียรัวๆเลยค่ะ เมลเสียว ซี้ดด" สิ้นเสียงหวานบอก ริมฝีปากหนากับลิ้นร้อนก็ทั้งดูดทั้งเลีย ทั้งดุนดันลิ้นเข้าไปในร่องรักของคนที่อยู่ด้านบนอย่างถี่รัว เพราะรู้ว่าเธอจะถึงจุดสุดยอดแล้วจ๊วบ! แผล่บ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"อ๊า คุณปัถย์ อื้อ ซี้ดด" เสียงหวานส่งเสียงครางออกมา พลางสะโพกงามงอนก็โยกเข้าหาลิ้นร้อนที่กำลังตวัดเลียสองกลีบของตัวเองให้เร็วขึ้นกว่าเดิม เพราะตอนนี้เธอไม่ไหวแล้ว อยากจะปลดปล่อยความต้องการออกมาเต็มที"เร็วอีก เมลใกล้แล้ว"แจ๊ะ! แจ๊ะ!จนกระทั่ง"ซี้ดด อ๊า อ๊า" เสียงครางหลุดออกมาพร้อ
เมียแต่งไร้ทะเบียน 28 อยากไหม
ปัถย์มายืนรอเมลอยู่หน้าห้องน้ำหญิงอยู่พักหนึ่ง ก็เห็นว่าเธอเดินออกมา เมื่อเห็นดังนั้น เขาก็ไม่รอช้าก้าวเท้าเข้าไปหาแล้วสวมกอดร่างบางด้วยความคิดถึงจนบอกไม่ถูกหมับ!"คิดถึงจัง" พูดพลางฝังจมูกลงไปบนศีรษะเล็กสวยที่มีกลิ่นหอมไม่เปลี่ยนไปจากเดิม พร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมเข้าเต็มปอดด้วยความคนึงหา แทนที่เธอจะผลักเขาออก แต่เธอก็ลืมตัวยืนนิ่งให้เขากอดอยู่อย่างนั้น เพราะเธอก็คิดถึงอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นจากเขาอยู่เหมือนกัน"เรากลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมเถอะนะเมล เธออย่าห่างฉันไปไหนเลยนะ ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ""คุณปัถย์คะ มายืนกอดกันหน้าห้องน้ำแบบนี้ ไม่อายคนที่เดินผ่านมาเห็นเหรอคะ""ยืนกอดเมียตัวเอง จะอายทำไม""แต่เมลอายนะคะ ปล่อยเมลเถอะค่ะ เมลจะไปหาโรส" พูดพลางมือบางผลักร่างหนาออกจากตัวเอง แต่ทว่าเขายังกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ก่อนจะเอ่ย"กลับไปอยู่บ้านกับฉันนะ กลับไปอยู่เรือนหอของเรา""เรือนหอหลังนั้นเหรอคะ""ไม่ใช่หลังนั้น แต่เป็นหลังใหม่ที่ฉันซื้อไว้เกือบเดือนแล้ว เพื่อที่จะพาเธอไปอยู่ด้วยกัน""ทำไมคุณถึงต้องซื้อบ้านหลังใหม่ด้วยคะ""ฉันยกบ้านหลังนั้นให้กับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว ฉันไม่อยากกลับไปอยู
เมียแต่งไร้ทะเบียน 27 รู้ใจตัวเอง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ปัถย์ออกมาจากคอนโดของเมล แล้วกลับมาอยู่คอนโดของตัวเอง หลายวันที่ผ่านมานี้ ปัถย์คิดถึงเมลมาก รู้สึกโหยหาอยากเห็นหน้าเธอเหมือนใจจะขาด แต่เขาจำต้องแข็งใจไว้ไม่ไปปรากฏตัวให้เธอเห็น บังคับตัวเองว่าไม่ให้โทรหาเธอ ทั้งที่ใจจริงอยากโทรหาเธอ อยากได้ยินเสียงเธอมากแค่ไหนก็ตาม แต่เขาต้องข่มใจตัวเองเอาไว้ เขาอยากให้เธอลองอยู่กับตัวเองสักพัก เพราะช่วงสามเดือนที่ผ่านมาเขาอาจจะทำอะไรผลีผลามกับเธอจนเกินไป จนเธอปรับตัวและปรับใจไม่ทันกับการใช้ชีวิตในการเป็นสามีภรรยากันส่วนเมลนั้น หลังจากที่ปัถย์ย้ายออกไปจากคอนโดของเธอแล้ว เธอมีความรู้สึกใจหวิวๆแปลกๆ รู้สึกใจหายเมื่อกลับมาถึงคอนโดโดยไร้เงาของร่างสูง คิดถึงเขาเมื่อยามที่ต้องอยู่คนเดียว แต่เธอคิดว่ามันคงเป็นความเคยชิน ที่ตลอดในระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมา เธอกับเขาอยู่ใกล้ชิดกันเกือบตลอดเวลา และคิดว่าพอเวลาผ่านไปมันคงจะชินไปเองกับการต้องอยู่แบบนี้"เป็นไง นั่งใจลอยคิดถึงคุณปัถย์อยู่เหรอ" เสียงของโรสเอ่ยถามเมลขึ้น เมื่อเข้ามาในห้องทำงานแล้วเห็นเมลนั่งใจลอยอยู่"ก็มีบ้าง" ตอบด้วยท่าทีเซ็งๆ ไม่กะปรี้กะเปร่าเหมือนก่อน
เมียแต่งไร้ทะเบียน 26 ส่งท้าย NC20+
หนึ่งเดือนต่อมาสองเดือนแล้วที่ปัถย์มาอยู่กับเมล และความรักที่เขามีให้เธอนั้นก็เพิ่มขึ้นทุกวัน เขาหวังที่จะให้เธอรักเขาตอบ เพราะฉะนั้นเขาจึงทำทุกอย่าง เพื่อให้เธอประทับใจในตัวเขาแล้วก็รักเขา"เธออยากไปเที่ยวต่างประเทศไหม" คนตัวสูงที่กำลังสวมกอดเจ้าของร่างบอบบางอยู่บนเตียงนอนเอ่ยถามขึ้นด้วยความเอาอกเอาใจหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอด"เมลเคยได้ยินคุณพูดว่าคุณไม่ชอบไปเที่ยวต่างประเทศนี่คะ""ใช่ ฉันไม่ชอบไปเที่ยวต่างประเทศ แต่ถ้าเธออยากไป ฉันก็จะพาเธอไป""ทำไมคุณต้องฝืนใจทำในสิ่งที่คุณไม่ชอบด้วยล่ะคะ""เพราะฉันรักเธอไง แล้วถ้าสิ่งไหนที่เธอชอบหรือต้องการ ต่อให้ฉันต้องฝืนใจทำ ฉันก็ยอม""ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกค่ะคุณปัถย์ เดี๋ยวคุณจะไม่เป็นตัวของตัวเองนะคะ ถ้าต้องฝืนใจทำอะไรเพื่อเมล""ฉันจะฝืน แล้วฉันก็ยอมทำเพื่อเธอทุกอย่าง ไม่ว่าเธอต้องการจะให้ฉันทำอะไร เธอก็บอกฉันมาได้เลยนะ""ทำไมคุณถึงต้องทำขนาดนี้คะ""ฉันกลัวว่าเธอจะไม่รักฉัน""ถ้าเมลจะรักคุณ ต่อให้คุณไม่ทำอะไรเลย เมลก็จะรักคุณค่ะ คุณอย่าพยายามทำอะไรเพื่อเมลเลยนะคะ เพราะมันจะเหนื่อยเปล่าๆ""ฉันจะไม่ละความพยายาม ฉันจะทำแบบนี้ต่อไปจนกว่าเธอจะบอ
เมียแต่งไร้ทะเบียน 25 อย่าเพิ่งคาดหวัง
ร้านอาหารแห่งหนึ่งวันนี้ปัถย์พาเมลมาทานข้าวในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง แต่เมื่อเข้ามาภายในร้านก็เจอกับเพลงและผู้ชายคนหนึ่ง น่าจะเป็นรุ่นน้องของเธอนั่งกินข้าวกันอยู่ เมื่อปัถย์กับเมลเห็นเช่นนั้นก็เดินเลี่ยงไปหาโต๊ะที่ห่างออกไป โดยมือหนาจับมือเรียวของเมลที่ยืนอยู่ข้างๆแล้วพาเดินไปนั่งยังโต๊ะอาหาร แล้วจัดการสั่งอาหารมาทาน เมื่อทานเสร็จ เมลก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ"คุณปัถย์คะ เมลขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ""ไปเถอะ ฉันจะรอออกไปพร้อมกับเธอ""ค่ะ" ว่าแล้ว หญิงสาวก็ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปด้านเพลงเมื่อจัดการจ่ายค่าอาหารเรียบร้อยแล้ว เพลงก็เอ่ยเรียกแฟนหนุ่มรุ่นน้องที่นั่งอยู่ตรงข้าม"แดน" "อะไรเหรอพี่เพลง""แดนไปรอพี่ในรถก่อนนะ พี่จะไปทักทายเจ้านายเก่าสักหน่อย""เขานั่งอยู่ตรงไหนเหรอ""คนนั้นไง" เพลงบอกชายหนุ่มพลางหันไปทางที่ปัถย์นั่งอยู่"ได้ งั้นผมจะออกไปรอพี่ที่รถก่อนนะ" พูดจบ แฟนหนุ่มรุ่นน้องก็ออกไปจากร้านอาหาร แล้วไปสตาร์ทรถนั่งรอในรถซึ่งเพลงเป็นเจ้าของเมื่อแฟนหนุ่มออกไปจากร้านแล้ว เพลงก็ลุกออกจากเก้าอี้แล้วสาวเท้าไปยังโต๊ะที่เจ้าของใบหน้าหล่อนั่งอยู่ ก่อนจะเอ่ยถาม"คุณมากับใครคะ
เมียแต่งไร้ทะเบียน 4 สะท้อนใจ
สามเดือนต่อมาผ่านมาแล้วสามเดือน ที่เมลมาอาศัยอยู่กับเขาในฐานะ...ลูกหนี้ของพ่อเขา เขาเคยบอกกับเธอแบบนั้น สามเดือนที่ผ่านมา อะไรๆก็เหมือนเดิม ตื่นเช้ามาเขาก็ออกไปทำงานพร้อมกับแฟนสาว ส่วนเธอก็นั่งรถประจำทางไปทำงานอย่างเช่นเคย เมลยังคงรับประทานอาหารในครัวเหมือนเดิม เขากับเธอไม่มีเรื่องหรือความจำเป็นที
เมียแต่งไร้ทะเบียน 3 ไม่สนใจ
"คุณปัถย์ไม่ได้เป็นสามีของเมลหรอกค่ะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะเราสองคนไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน""แล้วเมื่อคืน...""คุณปัถย์กับเมลนอนคนละห้องกันค่ะพี่มะลิ""เมื่อคืนคุณปัถย์ไม่ได้นอนบ้านใช่ไหมคะ เพราะตั้งแต่เช้ามาพี่ก็ไม่เห็นคุณปัถย์เลย""คุณปัถย์เขาไปนอนคอนโดกับแฟนค่ะ""คุณเมลต้องเข้มแข็งเอาไว้
เมียแต่งไร้ทะเบียน 2 ไม่ต้องบอก
เมื่อชายหนุ่มเข้ามาในห้องนอน เขาก็กดโทรออกหาแฟนสาวทันทีตู๊ด~"ค่ะปัถย์""คืนนี้คุณเตรียมตัวให้พร้อมนะ พรุ่งนี้ผมจะพาคุณมาอยู่กับผมที่บ้าน""คุณขออนุญาตเมียแต่งคุณแล้วเหรอคะ""ผมไม่เคยคิดว่าเขาเป็นเมียนะเพลง คุณอย่าพูดแบบนั้นสิ""แล้วจะให้เพลงเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าอะไรดีคะปัถย์""เขาชื่อเมล""เพลงคง
เมียแต่งไร้ทะเบียน 1 ขออนุญาต
แนะนำตัวละครปัถย์ อายุ 32 ปีเจ้าของใบหน้าหล่อ สูง 185 เซนติเมตร เป็นเจ้าของบริษัทผลิตเครื่องชูกำลังรายใหญ่และขายดีอันดับหนึ่งของประเทศ รวมทั้งส่งออกไปขายต่างประเทศเมล อายุ 24 ปีเธออาศัยอยู่กับพ่อแค่สองคนตั้งแต่จำความได้ และไม่เคยรู้ว่าแม่เป็นใคร พ่อถูกฟ้องล้มละลายจนสิ้นเนื้อประดาตัว แม้แต่บ้านก
Anda juga akan menyukai
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.5K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก247.3K Dibacaวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์162.8K Dibacaน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M Dibacaสามีของฉันต้องการการแต่งงานแบบเปิด
Lunaink27 Dibacaยัยอวบของสารวัตรโจ้
รัตน์ธาดา / Ziren2648 Dibacaเมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา532 Dibacaคืนรักร้อนอ้อนผีหื่น
แพรสีนิล237 Dibaca
