โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง"คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้วนะคะ" เสียงของหมอสาวเอ่ยบอกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงยินดี"..." เธอนิ่งพร้อมกับสีหน้าสลดลงพลางคิดในใจว่าคำภาวนาของเธอไม่ได้ผลสินะ "เดือนหน้าหมอจะนัดมาตรวจอีกที วันนี้หมอจะให้ยาบำรุงครรภ์ไปทานหนึ่งเดือนนะคะ""ค่ะคุณหมอ ขอบคุณมากค่ะ" เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว จากนั้นจึงออกจากห้องตรวจไปด้วยแววตาเหม่อลอยเมื่อฝุ่นเดินมาเกือบถึงหน้าห้องจ่ายยาเธอก็เห็นคนตัวสูงอุ้มลูกเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกับพี่เกรซ ฝุ่นที่เห็นอย่างนั้นจึงเดินไปหลบอยู่มุมหนึ่ง เมื่อทั้งสองเดินผ่านไปเธอก็เดินออกมา ดวงตาสวยจ้องมองไปยังเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินเคียงคู่ไปกับคนรักของเขาภาพของสามคนพ่อแม่ลูกทำเอาเธอรู้สึกขมขื่นและเจ็บปวดดั่งคมมีดกรีดหัวใจให้ขาดวิ่นเป็นชิ้นๆ พลางคิดทบทวนเรื่องราวคืนนั้นเพื่อตอกย้ำความผิดพลาดของตัวเองที่ลืมนึกถึงเรื่องกินยาคุมจนต้องมาท้องกับสามีของคนอื่นเมื่อเจ้าหน้าที่ในห้องจ่ายยาเรียกชื่อเธอจึงทำให้สติของเธอกลับคืนมา จากนั้นหญิงสาวจึงเดินไปรับยา เสร็จแล้วก็กลับบ้านไปหนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่เธอไปโรงพยา
Read more