Lahat ng Kabanata ng FWB ที่แปลว่าเมีย: Kabanata 171 - Kabanata 180

อนาวินที่จัดการเรื่องในครัวเสร็จแล้วก็เดินออกมา เมื่อไม่เห็นหญิงสาวอยู่ในบ้านจึงเดินออกไปดูหน้าบ้านจึงเห็นว่าเธอนั่งอยู่บนม้าหินอ่อนที่อยู่ใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นดังนั้นเรียวขายาวก็ก้าวไปทิ้งตัวนั่งลงข้างเธอ ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะหันมองไปยังหน้าท้องแบนราบพร้อมกับพูดออกไป"หลายเดือนที่ผ่านมานี้เธอ..." เขารู้สึกเหมือนมีอะไรมาติดอยู่ในลำคอจนพูดไม่ออกเมื่อจะถามเกี่ยวกับลูกน้อยที่อยู่ในท้องของเธอ เพราะเขายังรู้สึกผิดที่เคยปากพล่อยกับเธอ ก่อนที่เขาจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากบำลากแล้วเอ่ยออกไปอีกครั้ง"เธอมีอาการแพ้บ้างหรือเปล่า""คุณหมายถึงอะไร" ใบหน้าเรียวเล็กหันถามด้วยสีหน้างุนงง"เธอแพ้ท้องหรือเปล่า""..." เธอถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเขาถามไปถึงเรื่องที่เธอกำลังปิดบังเขาอยู่ พลางคิดในใจว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเธอท้อง ตอนที่ป้าอังคณาโทรหาตอนอยู่พังงาเธอก็ไม่ได้บอกนี่ว่าเธอท้อง"เธอคิดจะปิดพี่เรื่องท้องเหรอ" เขาถามพร้อมระบายยิ้มอ่อน"ใช่ แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่ามะปรางท้อง" ว่าจบอนาวินก็หยิบแท่งตรวจครรภ์ที่เขายังเก็บไว้และเอาไว้ติดตัวเขาเสมอเวลาไปไหนมาไหน เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่เขาจะเอาไว้ดูต่างหน้าเธอ นอกจาก

ห้องนอน 20.45 น.ในขณะที่ร่างเล็กนอนอ่านหนังสือแม่และเด็กอยู่บนเตียง ร่างสูงที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็เปิดประตูเข้ามา เมื่อเห็นเจ้าของใบหน้าหล่อที่เดินเข้ามาเธอจึงปิดหนังสือแล้วเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้ฟังดูแล้วเรียบเฉยเหมือนก่อนหน้านี้"คุณเข้ามาทำไมเหรอ""ให้พี่นอนในนี้ด้วยนะ""ได้สิ" เธอก็ไม่ได้จะใจร้ายให้เขานอนข้างนอกหรอกเมื่อได้ยินอย่างนั้นดวงตาของเขาก็ฉายแววความสุขอย่างเห็นได้ชัด ก่อนเสียงของคนที่นอนอยู่บนเตียงจะเอ่ยออกมา"แต่มะปรางจะให้คุณนอนบนพื้น นอนได้หรือเปล่าล่ะ""ได้ๆ พี่นอนได้" เขาตอบรับด้วยความกระตือรือร้น พลางคิดในใจว่าถึงจะต้องนอนบนพื้นแต่เขาก็ยอมถ้าได้นอนใกล้กับเธอ"ผ้านวมกับหมอนอยู่ในตู้ แล้วก็ผ้าห่มด้วย ไปหยิบมาสิ" สิ้นเสียงหวานบอกร่างสูงก็เดินไปหยิบของที่เธอบอกที่อยู่ในตู้เขาจัดการปูผ้านวมข้างเตียงที่เธอนอน เมื่อเสร็จแล้วเขาก็ขึ้นมานั่งบนเตียงข้างร่างบอบบางที่อยู่ในชุดนอนกระโปรง ก่อนเรียวปากสวยจะเอ่ยถาม"ทำไมถึงไม่นอนล่ะ จะขึ้นมาบนเตียงทำไม""พี่ยังไม่ง่วงน่ะ ขอขึ้นมานั่งบนนี้ก่อนนะ ถ้าง่วงพี่ค่อยลงไปนอนข้างล่าง"ดวงตาสวยภายใต้แพขนตางอนกลิ้งกลอกไปมาด้วยความ

หลายเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของมะปรางก็เข้าสู่เดือนที่แปดแล้ว น้ำหนักของเธอก็เพิ่มขึ้นมาหลายกิโล และเท้าของเธอก็ยังบวมอีกด้วย ดังนั้นคนเป็นสามีจึงคอยดูแลอย่างใกล้ชิดพรึบเสียงของร่างสูงที่ถือกะละมังน้ำอุ่นมาทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นด้านหน้าโซฟาที่เมียตัวเล็กนั่งห้อยขาอยู่ ฝ่ามือใหญ่จับขาเรียวทั้งสองข้างมาแช่ในน้ำอุ่นเพื่อช่วยเรื่องที่เท้าของเธอบวม และเขาก็ทำให้เธอแบบนี้มาทุกวันตั้งแต่อายุครรภ์ของเธอเข้าสู่เดือนที่เจ็ดร่างสูงลุกขึ้นมานั่งข้างแม่ของลูกแล้วจับมือเรียวขึ้นมาจูบอย่างแผ่วเบา มืออีกข้างก็เลื่อนไปสัมผัสบนหน้าท้องกลมโตซึ่งทารกที่อยู่ในท้องกลมๆนั้นเป็นผู้หญิง"หลังคลอดลูกเธออยากจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง" เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยถามยังภรรยาตัวเล็กอย่างเอาอกเอาใจ เพราะเขาอยากพาเธอไปเที่ยวในที่ต่างๆ เนื่องจากช่วงที่เธอท้องโตนี้เธอไม่ค่อยได้ออกไปไหน เพราะรู้สึกไม่สะดวกที่จะไปไหนมาไหนได้ตามที่ใจอยากจะไป "ให้คลอดก่อนแล้วค่อยคิดอีกทีค่ะ มะปรางว่าการที่จะไปเที่ยวแต่พาลูกไปด้วย เรารอให้ลูกโตสักหน่อยดีกว่านะคะแล้วค่อยไป""งั้นพี่แล้วแต่เธอนะ" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ยกขาของเธอที่แช่อยู่ในน้ำอุ่นออกมาวางบน

ด้านปริ๊นซ์ผับหรูแห่งหนึ่ง"เมื่อไหร่มึงจะหาเมียสักทีวะปริ๊นซ์" เสียงของเวย์เพื่อนสนิทของปริ๊นซ์ที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยถามขึ้น"กูจะไม่แต่งกับใครนอกจากปรายคนเดียวเท่านั้น" "มึงจะรอแต่งงานกับปรายแบบไม่มีกำหนดแบบนี้ไปเรื่อยๆเหรอปริ๊นซ์ เดี๋ยวก็มีลูกไม่ทันใช้หรอก ดูอย่างกูสิตอนนี้เมียกูท้องได้สองเดือนแล้วนะเว้ย""กูดีใจกับมึงด้วยนะเวย์ที่มึงกำลังจะมีลูกกับคนที่มึงรัก""มึงจะไม่ลองเปิดใจกับผู้หญิงคนอื่นบ้างเหรอ มึงก็รู้นี่ว่าถึงยังไงแม่มึงก็ไม่ยอมรับปรายอยู่ดี""แต่กูยังหวังว่าถึงยังไงแม่ก็ต้องยอมใจอ่อนให้กูได้แต่งงานกับปรายแน่ๆ""มึงชอบปรายตั้งแต่มึงเรียนอยู่ปีสี่ จนตอนนี้มึงเรียนจบมาหกปีแล้ว แต่กูก็ไม่เห็นว่าแม่มึงจะใจอ่อนยอมรับปรายมาเป็นลูกสะใภ้สักที"ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนเขากับปรายเรียนคณะเดียวกันและรุ่นเดียวกัน ตั้งแต่ปีหนึ่งปรายจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในกลุ่มของพวกเขาที่มีปริ๊นซ์ เวย์ ธามและเทมป์ รวมปรายด้วยก็ห้าคน ทั้งห้าคนมีความสนิทสนมกันมาก ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นกลุ่มตลอด จนกระทั่งปีสี่ความรู้สึกของปริ๊นซ์ที่มีต่อปรายได้เปลี่ยนไปจากเดิม เขาไม่ได้คิดกับปรายแค่เพื่อน แต่เขาคิดกับ

วันต่อมา ตอนเย็นเมื่อเช้าชลดาโทรไปบอกปริ๊นซ์ให้มาหาที่บ้านตอนเย็น แต่ก็ไม่ได้บอกว่าให้มาหาทำไมร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรเดินเข้าบ้านมาแล้วหย่อนตัวนั่งลงข้างๆแม่พร้อมกับเอ่ยถาม"แม่มีธุระอะไรจะคุยกับผมเหรอ""แม่หาผู้หญิงไว้ให้ลูกแล้ว เดือนหน้าลูกจะต้องหมั้นกับเขา""..." เขาชะงักและนิ่งพลางคิดในใจว่าก็แค่หมั้นไม่ได้แต่ง ต่อไปค่อยถอนหมั้นกันก็ได้ แต่ตอนนี้เขาต้องตามใจแม่ไปก่อน เพราะถ้าเขาปฏิเสธแม่ก็ต้องบังคับอยู่ดี "หึ ผิดคาด" ชลดาหัวเราะยิ้มพลางเอ่ย"แม่หมายถึงอะไรครับ" ปริ๊นซ์ที่กำลังนิ่งใช้ความคิดอยู่เอ่ยถามขึ้น"แม่ก็คิดว่าลูกจะปฏิเสธซะอีก""ถ้าผมปฏิเสธแล้วแม่จะยอมเหรอครับ""ก็ไม่ยอม""ก็เพราะผมรู้ไงครับว่าแม่ไม่ยอมผมจึงไม่อยากปฏิเสธ""หลังจากหมั้นกันแล้วลูกกับคู่หมั้นต้องอยู่ด้วยกัน""ยังไม่ได้แต่งจะให้อยู่ด้วยกันได้ยังไงครับ""อยู่กันก่อนแต่งไงไม่เห็นจะแปลกอะไร หลายคู่ก็อยู่กันก่อนแต่งกันทั้งนั้น""ครับ""แม่จะซื้อบ้านให้ลูกเอาไว้เป็นเรือนหอ หลังจากหมั้นกันแล้วลูกกับคู่หมั้นก็พากันเข้าไปอยู่ได้เลย""ครับ""หลังจากนั้นหกเดือนค่อยแต่งงาน""มากกว่าหกเดือนไม่ได้เหรอครับแม่"