All Chapters of เด็กเลี้ยงชั่วคราวของหมอชวิน: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากที่ได้ปล่อยน้ำรักออกมาแล้ว ทั้งสองก็ยังนั่งสวมกอดกันอย่างแนบแน่นอยู่อย่างนั้น โดยคางของตัวเองต่างเกยบ่าของอีกคนพร้อมกับลมหายใจหอบถี่จนได้ยินเสียงหายใจเข้าออกหนักๆอย่างชัดเจน "เธอนอนพักก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะโทรสั่งให้คนเอาของกินขึ้นมาให้" "..." ไม่ตอบเพราะเหนื่อย "สองรอบก็หมดแรงแล้วเหรอ ฟอดด" เสียงทุ้มถามพลางเอียงหน้ากดจมูกฝังไปบนพวงแก้มขาวอมชมพูเบาๆ "..." เมื่อรู้ว่าเธอเหนื่อย ฝ่ามือใหญ่ก็ประคองแผ่นหลังสวยให้นอนลงไป พร้อมกับส่วนกลางกายก็หลุดออกจากกัน ชวินหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเล็กเปลือยเปล่า ก่อนที่เขาจะลุกจากเตียงนอนเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวสอบไว้และจัดการโทรหาเลขาให้นำของกินขึ้นมาให้ โทรสั่งเสร็จร่างสูงก็เดินมาหย่อนตัวนั่งลงข้างๆร่างบอบบางที่กำลังจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ ก่อนจะถามออกไป "ง่วงเหรอ" "ไม่ได้ง่วงค่ะ แค่รู้สึกเพลียเฉยๆ" พูดออกมาด้วยแววตาอิดโรย "รอแปปนะ เดี๋ยวจะได้กินข้าวกัน" "ยาคุมล่ะคะ" "ค่อยกินหลังจากเสร็จรอบสุดท้ายแล้ว" "ถ้ากินข้าวเสร็จ คุณจะทำต่ออีกเหรอคะ" "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก คำว่าทั้งวันของฉันคือฉันอยากให้เธออยู่ในนี้กับฉันทั้งวัน ฉันไม่ได้ใจดำเอาเธอ

บ้านชวิน หลังจากที่ชวินออกมาจากบ้านของสายป่านแล้ว เขาก็มาหาแม่ของเขาเพื่อที่จะคุยอะไรบางอย่าง ถึงแม้ว่าเรื่องที่จะคุยนั้นไม่สมควรต้องมาคุยตอนนี้ แต่เขาก็อยากจะคุย เมื่อเข้ามาภายในบ้านชวินก็ชวนแม่เข้าไปคุยในห้องนั่งเล่นเพื่อความเป็นส่วนตัว "ลูกมีอะไรจะคุยกับแม่เหรอ" จีรนันท์เอ่ยถามลูกชายตัวสูงที่มีท่าทีร้อนใจตั้งแต่เข้ามาในบ้านแล้ว "ผมไม่อยากหมั้นเลยครับแม่" "ลูกไม่อยากหมั้น?!" จีรนันท์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจ เพราะนึกไม่ถึงว่าลูกชายจะมาคุยเรื่องนี้ "ครับ" "ถึงลูกจะไม่อยากหมั้น แต่จู่ๆลูกจะมายกเลิกงานหมั้นไม่ได้นะลูก เพราะทุกอย่างถูกเตรียมการไว้หมดทุกอย่างแล้ว" จีรนันท์เอ่ยกับลูกชายด้วยน้ำเสียงใจเย็นหลังจากที่เรียกสติคืนกลับมาแล้ว "ผมรู้ครับว่ามันสายไปแล้ว แต่ผม..." เขารู้ว่าสิ่งที่ตัวเองคิดและพูดอยู่ตอนนี้มันไม่มีประโยชน์ เพราะมันสายไปแล้ว แต่เขาก็อยากจะพูดเพื่อเป็นการได้ระบายความรู้สึกให้แม่ได้รู้ "ทำไมอยู่ๆลูกถึงไม่อยากหมั้นล่ะลูก" "เหตุผลที่ผมไม่อยากหมั้น เพราะผู้หญิงคนหนึ่งจึงทำให้ผมไม่อยากหมั้นครับ" "เขาเป็นใครเหรอลูก" "เมื่อห้าเดือนก่อนเธอมาสมัครงานที่โรงแรมครับ" "อ๋

อีกด้าน วันนี้มายด์ชวนชวินมาบ้านของสายป่าน เพราะเธอบอกว่าอยากจะมากินข้าวราดแกงที่นี่ ซึ่งเธอกับออสตินจะมากินบ่อยตอนเรียนมหาวิทยาลัย เมื่อเป็นอย่างนั้นชวินจึงจำเป็นต้องบอกให้มายด์รู้ก่อนล่วงหน้าว่าเขารู้จักกับครอบครัวของสายป่าน เพราะแม่ของสายป่านเคยเป็นคนไข้ของเขา "สวัสดีค่ะพ่อแม่" มายด์ยกมือไหว้วิชาญกับวิภาด้วยท่าทีนอบน้อม "สวัสดีหนูมายด์" วิชาญกับวิภารับไหว้หญิงสาวพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มใจดี ก่อนที่ชวินที่เดินมาทีหลังจะยกมือไหว้พร้อมกับเอ่ยออกไป "สวัสดีครับคุณอาคุณน้า" "สวัสดีครับคุณหมอ/สวัสดีค่ะคุณหมอ" วิชาญกับวิภารับไหว้แล้วทักทายกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเช่นเคย เมื่ออาทิตย์ก่อนหลังจากที่สายป่านกลับมาจากงานหมั้นของมายด์ สายป่านบอกพ่อกับแม่ว่าคู่หมั้นของมายด์ก็คือหมอชวิน วิชาญกับวิภารู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าชวินหมั้นกับมายด์ แต่ก็ไม่ได้อะไร "สายป่านอยู่ไหมคะแม่" "สายป่านนอนป่วยอยู่ข้างในน่ะ ออสตินก็อยู่ข้างในด้วย" "..." เมื่อได้ยินอย่างนั้น ชวินกับมายด์ก็นิ่งไป พลางสีหน้าของทั้งสองก็ถอดสีอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่มายด์จะพูดออกไป "งั้นมายด์ขอไปหาสายป่าน

เมื่อเขาดูดเลียทรวงอกอวบอิ่มจนรู้สึกว่าพอใจแล้ว จากนั้นเขาก็หยัดกายขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าออกไปจากกายหนา โดยความแข็งแกร่งที่อยู่กึ่งกลางกายก็เริ่มผงาดแข็งขึ้นมาพร้อมที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องคับแคบสีหวานที่เขาไม่ได้เข้าไปสองเดือนแล้ว "คุณชวินคะ" สีหน้าของเธอแสดงความวิตกกังวลออกมาอย่างชัดเจนเมื่อนึกไปถึงมายด์ที่เป็นคู่หมั้นของเขา "เรามามีความสุขกันเถอะนะสายป่าน สองเดือนแล้วนะที่เราไม่ได้มีความสุขด้วยกัน และตอนนี้เธอก็ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น" พูดจบ เขาก็อุ้มร่างเล็กไปนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำหรูขนาดใหญ่ เขาลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับขาเรียวให้กางออกเป็นรูปตัวเอ็ม ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปชิมความหวานที่เขาโหยหามานานมากแล้ว ห่างหายเรื่องนี้ไปสองเดือนก็เหมือนกับสองปีสำหรับเขา แผล่บ แผล่บ "ซี้ดด อ๊า" เธอแอ่นกลางกายเข้าหาลิ้นร้อนที่ตวัดเลียอย่างนุ่มนวล พลางสะโพกสวยก็ร่อนส่ายไปมาเนิบนาบด้วยความเสียวซาบซ่านที่ก่อตัวขึ้นเร็วมากหลังจากที่ลิ้นชื้นสัมผัสเข้ามาในร่องกลีบของเธอ ลิ้นหนาเลียติ่งเกสรซ้ำๆอยู่หลายครั้งหมายกระตุ้นความต้องการของคนตัวเล็กให้เพิ่มสูงขึ้น "อ๊า อื้อ" เธอหลับตาด้วยความเคลิบเคลิ้ม พล

เพ้นท์เฮ้าส์ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา "พี่ชวินคะ วันนี้สายป่านจะออกไปหามายด์นะคะ" "จะออกไปเลยไหม" "ออกไปเลยค่ะ" "งั้นก็อาบน้ำแต่งตัวสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมพี่เลย" "ได้ค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าไปอาบน้ำ ก่อนที่ร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทหรูจะออกจากห้องไปรอข้างนอก เวลาต่อมา สายป่านที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องแล้วเดินมาหายังร่างสูงที่นั่งก้มหน้าดูโทรศัพท์อยู่ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างสวยที่มายืนอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสั้นโชว์ไหล่บอบบางและช่วงเนินอกขาวนวลเนียนด้วยความรู้สึกพึงพอใจ ก่อนจะพูดออกไป "ไปกันเถอะ" พูดจบ ชวินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วพากันออกจากเพ้นท์เฮาส์ไป คาเฟ่แห่งหนึ่ง หลังจากที่สองสาวสั่งน้ำและขนมมาทานกันแล้ว สายป่านก็เอ่ยถามมายด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "พี่ชวินบอกฉันว่าเธอมีคนในใจอยู่แล้ว ตกลงคนในใจของเธอคือใครเหรอมายด์" "ออสติน" มายด์ตอบแล้วหยิบขนมขึ้นมากินไปด้วย "ออสติน?" สายป่านถามออกไปด้วยสีหน้าอึ้งๆ ก่อนที่มายด์จะเอ่ยออกมา "ใช่ ฉันชอบออสตินมาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งแล้วล่ะ และออสตินก็ชอบเธอมานานแล้วด้วยเหมือนกัน" "ออสตินชอบฉันงั้นเห