جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“อยู่ไหนนะ”หญิงสาวก้มหน้าค้นหาคีย์การ์ดในกระเป๋า ควานไปควานมาจนกระทั่งปลายนิ้วสัมผัสกับสิ่งที่ตามหาได้ เธอจึงรีบหยิบมันออกมาแตะเข้ากับแผงข้างประตู ก่อนจะดันบานประตูเปิดเข้าไปทว่ายังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปเต็มตัว ร่างหนาของชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ในห้องด้วยความกระวนกระวายก็พุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว แขนแข็งแรงช้อนร่างเล็กของน้ำฟ้าขึ้นจากพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่เขาจะรีบอุ้มเธอเดินกลับเข้าไปในห้องทันที“อ๊ะ! พี่เสือ ทำอะไรเนี่ย ฟ้าตกใจนะ” เธอร้องถามด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่วายยกมือเรียวทั้งสองขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้ ไม่ให้ตัวเองร่วงหล่นจากอ้อมแขนของอีกฝ่ายเสือรีบพาหญิงสาวเดินตรงไปยังเตียงนอน ก่อนวางเธอลงเบา ๆ แล้วโน้มหน้าลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“พี่คิดถึงตัวเล็กจะแย่ นึกว่าจะไม่มาเสียอีก”“ฟ้าพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว แล้วนี่อาบน้ำแล้วใช่ไหม”“พี่อาบแล้วครับ ไม่เชื่อก็ลองดมดูสิ”“.....” เธอขยับเข้าไปดมตามซอกคอที่เขาชี้ให้ ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “หอมจัง”“รู้ไหมพี่คิดถึงตัวเล็ก คิดถึงมาก ๆ เลย”“คิดถึงก็กอดแน่น ๆ สิคะ” น้ำฟ้าพูดพร้อมรอยยิ้มใสซื่อ ราวกับไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังเอื้อมมือไปลูบใบหน้าห

น้ำฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ สิ่งแรกที่เธอทำคือมองหาเจ้าของห้อง แต่ไม่ว่าจะกวาดตามองไปทางไหนก็ไม่พบเงาของเขา หญิงสาวจึงพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อจัดการล้างหน้าและทำความสะอาดร่างกายให้เรียบร้อยเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เธอก็รีบเดินออกมาจากห้องนอน ทว่าเบื้องหน้ากลับยังคงเป็นความว่างเปล่าเช่นเดิม ขณะที่กำลังยืนนิ่งอยู่นั้น หางตาก็เหลือบไปเห็นโพสต์อิตแผ่นหนึ่งติดอยู่บนโต๊ะอาหาร น้ำฟ้าจึงรีบเดินเข้าไป ก่อนจะดึงมันออกมาอ่านข้อความ‘พี่ออกไปทำธุระแป๊บหนึ่ง กินข้าวที่พี่สั่งไว้ให้รอก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมา’ พออ่านจบ เธอก็หันไปมองอาหารหลากหลายอย่างที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า มุมปากของหญิงสาวยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความรู้สึกอบอุ่นและดีใจกับความใส่ใจของแฟนหนุ่ม จากนั้นจึงนั่งลง ก่อนจะเริ่มลงมือกินข้าวตรงหน้าอย่างสบายใจแอดดดโดยขณะที่น้ำฟ้ากำลังนั่งกินข้าวอยู่นั้น ประตูห้องที่ปิดสนิทก็ถูกดันเปิดเข้ามา หญิงสาวรีบละสายตาจากอาหารตรงหน้าแล้วเงยขึ้นมอง ก่อนจะพบว่าเป็นแฟนหนุ่มที่กำลังลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาด้านใน ซึ่งกระเป๋าใบนั้นเป็นของเธอ ที่ทิ้งไ

สองสัปดาห์ต่อมา...“ตัวเล็ก ตื่นได้แล้วครับ สายแล้ว เดี๋ยวไปเรียนไม่ทันนะ”“อื้อ~ ฟ้ายังง่วงอยู่เลย ขอนอนต่ออีกแป๊บหนึ่งได้ไหม” เธอพึมพำเสียงอ้อน ทั้งที่ยังซุกหน้าอยู่กับหมอน“ไม่ได้ วันนี้ตัวเล็กมีสอบนะครับ”“ก็ได้” น้ำฟ้าค่อย ๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะหาวออกมาจนตาแดงก่ำ ความง่วงยังเกาะติดไม่ยอมปล่อย“ให้พี่อุ้มไปส่งไหม”“ค่ะ” เธอตอบสั้น ๆ แต่รอยยิ้มกลับผุดขึ้นบนใบหน้าทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ร่างสูงก็เดินเข้ามาช้อนอุ้มเธอขึ้นอย่างคุ้นเคย แล้วพาเธอเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ“ให้พี่อาบให้ด้วยไหมครับ”“ไม่ต้องค่ะ ฟ้าอาบเอง พี่เสือออกไปเปลี่ยนชุดรอเถอะ” เธอว่าเบา ๆ พร้อมกับยกมือดันอกเขานิดหนึ่ง“ครับ รีบอาบนะ”เสือก้มลงจูบแก้มเนียนเบา ๆ ก่อนจะเดินออกไปด้านนอก ส่วนน้ำฟ้าก็รีบเดินเข้าไปแปรงฟัน จากนั้นก็อาบน้ำต่อ ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำไม่นานนัก หญิงสาวก็จัดการธุระของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะกลับออกมาทาครีมบำรุงผิว ตามด้วยแต่งหน้า ทำผม และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้พร้อมเมื่อจัดการตัวเองเสร็จ หญิงสาวก็เดินออกมาจากห้องนอน เธอก็พบกับแฟนหนุ่มที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว“ทำอะไรกินเหรอคะ”“ไข่เจียวกุ้งกั

หลายเดือนต่อมา...“อีกนานไหมคะกว่าจะกลับ”(ก็นานอยู่ ตัวเล็กนอนรอพี่ไปก่อนเลยนะ ไม่ต้องรอ) “อยากนอนกอดกันจัง”(ไม่งอแงนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยนอนกอดกัน) “ก็ได้ ฟ้าไปนอนก่อนนะคะ”(ครับ) หลังจากแฟนหนุ่มตอบกลับมาแบบนั้น สายก็ถูกตัดไปในทันที หญิงสาววางโทรศัพท์ลงบนเตียง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนตามด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายที่เอ่อล้นอยู่ในอก“เบื่อจัง” เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมา แฟนหนุ่มของเธอติดงานที่มหาวิทยาลัย แทบไม่ได้กลับมานอนด้วยกันเหมือนเคย ครืด! ครืด!ขณะที่กำลังนอนเหม่อคิดอะไรเรื่อยเปื่อย โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างกายก็ดังสั่นขึ้น หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือหยิบขึ้นมาดู และเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้า ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เพราะเป็นเบอร์ของแฟนสาวของพี่ชาย เห็นแบบนั้นเลยรีบกดรับสายแทบจะทันที“ว่ายังไงคะพี่จันทร์”(น้องฟ้าอยู่ไหน ว่างไหมคะ) “อยู่ห้องค่ะ ส่วนเรื่องว่าง ก็ว่างนะคะ พี่จันทร์มีอะไรหรือเปล่า”(อยู่คนเดียวไหม) “กะ...ก็อยู่คนเดียวค่ะ พี่เสือไปทำงานกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัย กลับดึก ๆ นู่นแหละค่ะ”(คือพอดีมีเพื่อนในคณะที่เคยเรียนด้วยกันชวนพี่ไปงา

“พะ...พอแล้วพี่เสือ เมื่อกี้ฟ้าเสร็จไปตั้งสองรอบติด ๆ กัน”น้ำฟ้าพยายามร้องบอกแฟนหนุ่มทั้งที่ตัวเองยังหอบหายใจระส่ำ ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำเสียงเอ่อคลอเล็กน้อย ด้วยความเจ็บแปลบ ๆ และความซ่านแทบขาดใจที่ชายหนุ่มยัดเยียดเข้ามาในตัวเธอเสือสบตาเธอด้วยแววตาอ่อนลงเล็กน้อย ไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธเหมือนอย่างในตอนแรก แต่ก็ยังไม่ได้อ่อนโยนเหมือนตอนปกติ“พี่เสือ อ่า ฟ้ามะ...ไม่ไหว”“หนีไปเที่ยวยังไปได้ ทีนี้ล่ะรอบเดียวก็ไม่ไหวแล้วเหรอ”เสียงหวานยังพูดไม่ทันจบ เสียงทุ้มก็ขัดรอขึ้นมาก่อน และไม่ต้องให้ใครอธิบาย น้ำฟ้าก็สามารถเข้าใจได้ทันทีว่าเสือกำลังหมายถึงอะไรเธอกลืนน้ำลายลงคออีกใหญ่ พลางค่อย ๆ ขยับตัวออกห่างจากอีกฝ่ายช้า ๆ แต่แทนที่เสือจะปล่อยเธอไปก่อน เขากลับขยับสะโพกตาม พลางกดลำเอ็นที่ถูกถอนออกไปเกือบครึ่งกลับเข้าเหมือนเดิม“อะ...อ่า พี่เสือ อะ...เอาออกก่อนสิ จะคาไว้แบบนี้ทำไม”น้ำฟ้าบ่นเสียงขุ่น ทั้งพยายามเอื้อมมือไปดันลอนกล้ามหน้าท้องของเสือเพื่อให้เขายอมถอนตัวตนออกไป แต่ทำยังไงเขาก็แทบไม่ขยับ“พี่ไม่เอาออก และตัวเล็กก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนด้วย” ชายหนุ่มเองก็กล่าวเสียงขุ่น ท่าทางเหมือนไม่ค่อยพอใจขอ