All Chapters of TOP ENGINEER เสือร้ายวิศวะคลั่งรัก: Chapter 1 - Chapter 10

“เหนื่อยจัง เดี๋ยวไปเข้ากิจกรรมรับน้องก็คงจะเหนื่อยกว่าเดิมอีกแน่เลย”หลังจากอาจารย์ประจำวิชาเดินออกไปจากห้องเรียน หญิงสาวก็เอ่ยบ่นพึมพำออกมาด้วยความ เหนื่อยหน่าย ก่อนจะค่อย ๆ เก็บหนังสือยัดใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย เพื่อเตรียมตัวลงไปเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องต่อ“อดทนหน่อย วันนี้วันสุดท้ายแล้ว”“อืม” น้ำฟ้าขานรับเพื่อน ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาถือไว้ แล้วลุกเดินตามเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ ออกจากห้องเรียน เพื่อมุ่งหน้าลงไปยังชั้นล่างของตึกอาคาร“เราไปเข้าห้องน้ำกันไหม ใกล้ถึงเวลาแล้ว เดี๋ยวไม่ทัน”“ได้สิ”เมื่อเดินลงมาถึงชั้นล่างของตึก ใบบุญเพื่อนสาวคนสนิทก็เอ่ยชวนขึ้น เธอพยักหน้ารับก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไปยังห้องน้ำด้านหลังอาคาร ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยกลุ่มนักศึกษาหลายสิบคนซึ่งยืนจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างคึกคัก“แต่งตัวทำไม เดี๋ยวพอเข้ากิจกรรม รุ่นพี่ก็ให้ล้างหน้าออกอยู่ดีแหละ” เธอเอ่ยแซว มะปราง เพื่อนร่วมชั้นที่ยืนแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก“ก็ก่อนได้ล้าง ขอจัดเต็มหน่อยสิ”“เฮ้อ~ เธอนี่มันจริง ๆ เลย แต่ขอใช้ลิปหน่อยนะ สีสวย ฉันอยากทาสีนี้บ้าง”“แล้วเมื่อกี้หมาตัวไหนบ่นฉัน ว่าจะไปเข้ากิจกรรมรับน้องแล้วย

“เป็นอะไรของมึงวะ กูเห็นตั้งแต่มานั่งลง เอาแต่ก้มจ้องโทรศัพท์ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ เล่าให้กูฟังได้เลยนะเพื่อน”“ไม่มี” เสือตอบกลับเพื่อนร่วมคณะไปแบบผ่าน ๆ ทั้งที่สายตายังไม่ทันละจากหน้าจอโทรศัพท์ นิ้วเรียวยังคงไถขึ้นลงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจล็อกจอแล้ววางเครื่องคว่ำลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงเอื้อมไปหยิบแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาดื่มกลบความรู้สึกว้าวุ่นในใจนับตั้งแต่คนตัวเล็กขึ้นรถออกไปกับพี่ชายของเธอ เขาก็ทั้งส่งข้อความ ทั้งกดโทรหาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทว่าอีกฝ่ายกลับเงียบหาย ไม่ยอมตอบแชต ไม่ยอมรับสาย และความเงียบนั้นเองที่ค่อย ๆ บีบหัวใจเขาให้กระสับกระส่ายอย่างห้ามไม่อยู่เพราะหลังจากกิจกรรมรับน้องจบลง เขากับเพื่อน ๆ ก็นัดกันมานั่งดื่มต่อที่ผับของ สิงห์ พี่ชายของเขาเอง ซึ่งบรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงคุย เสียงหัวเราะ และแก้วเครื่องดื่มที่ชนกันเป็นระยะ ทว่าเสือกลับนั่งเงียบกว่าปกติ ราวกับถูกตัดขาดออกจากความคึกคักเหล่านั้น สายตาเผลอเหลือบมองโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่รู้ดีว่าหน้าจอยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม“แล้วไอ้พายจะมาถึงตอนไหนวะ ดื่มกันมาจะชั่วโมงหนึ่งแล้วนะ” เสือเอ่ยพูด ขณะมือที่

“อย่าปฏิเสธพี่เลยนะครับตัวเล็ก”น้ำเสียงแผ่วต่ำ ก่อนใบหน้าของเขาก้มลงซุกไซ้ที่หน้าท้องของเธอ ทิ้งรอยขบเม้มหลายจุดจนเธอเผลอสะดุ้ง ปลายนิ้วเธอกำผ้าปูแน่น ก่อนจะถอนหายใจแผ่ว“ถ้างั้นก็รีบทำ ฟ้าง่วง” ร่างสูงเงยหน้าขึ้นสบตา ก่อนขยับตัวลงต่ำสัมผัสที่อ่อนโยนและร้อนแรงไต่ลงมาเรื่อย ๆ จนหัวใจหญิงสาวเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ความเสียวซ่านเอ่อขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่“ทำเบา ๆ ก็ได้” น้ำฟ้าหอบหายใจขาดห้วง ปลายนิ้วสั่นกำผ้าปูไว้แน่น “ดูดแรงขนาดนั้น เดี๋ยวน้องสาวฟ้าก็ช้ำหมดหรอก”เขาหลุดหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำพร่าจนรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ก่อขึ้นภายใน“ก็เพราะมันหวานนี่ครับ น้ำของตัวเล็กน่ะ หวานจนพี่หยุดไม่ได้เลย”“เวลาเมาแล้วชอบพูดเพ้อเจ้อตลอดเลย” เธอพยายามควบคุมเสียงตัวเอง แต่ยิ่งปฏิเสธ ความซ่านก็ยิ่งก่อตัวขึ้น“พี่พูดจริง”เสือก้มลงซุกไซ้อีกครั้ง คราวนี้ลึกและจงใจมากขึ้น จนสะโพกเธอกระตุกตอบรับโดยไม่รู้ตัว เสียงครางเบาหลุดออกมาราวกับไร้ทางเลือกหลังจากกวาดลมหายใจหนัก ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้น คราบน้ำติดอยู่บนริมฝีปากคม เขาใช้นิ้วโป้งค่อย ๆ ปาดออกอย่างจงใจราวกับกำลังแกล้งให้เธออาย พร้อมกับขยับตัวมานอนทาบเสมอเ

เช้าวันต่อมา...“น้ำฟ้า”ก๊อก! ก๊อก!“น้ำฟ้า เปิดประตูให้พี่เดี๋ยวนี้”เสียงเคาะประตูดังไม่หยุด ทำให้น้ำฟ้าค่อย ๆ ลืมตาตื่น เธอยกมือขึ้นบังแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องอย่างแสบตา ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยเพื่อจะลุก แต่แล้วก็ชะงักเมื่อรู้สึกได้ว่ามีแขนแข็งแรงของเสือโอบกอดเอาไว้แน่น อีกทั้งท่อนเอ็นของเขายังฝังแน่นอยู่ในตัวเธออยู่จนเธอไม่กล้าขยับแรง เพราะว่ากลัวเขาจะตื่นขึ้นก๊อก! ก๊อก!“น้ำฟ้า ยังไม่ตื่นอีกเหรอ สายแล้วนะ”“น้องตื่นแล้วค่ะ มีอะไรคะพี่พาย” คนตัวเล็กตอบเสียงออกไปเสียงแผ่ว พยายามขยับออกจากอ้อมแขนรุ่นพี่หนุ่มเบา ๆ แต่ก็ได้แค่เบี่ยงตัวนิดเดียว ก่อนสะดุ้งเมื่อเขาขยับตามมาโดยไม่รู้ตัว“ทำอะไรอยู่ พี่เคาะจนมือจะหักก็ยังเงียบ”“มีอะไรคะ มากวนเวลาคนอื่นนอนเนี่ย” น้ำฟ้าบ่นงัวเงีย“แม่โทรหา ทำไมไม่รับสายแม่”“ปิดเสียงโทรศัพท์ค่ะ ฟ้าเลยไม่ได้ยิน”“แม่เป็นห่วงน้องมาก โทรมาหลายสายไม่รับ พี่เลยต้องรีบบึ่งกลับมาดู”“ฟ้าสบายดี ไม่ได้เป็นอะไร แค่เพลียจากรับน้องแค่นั้นเอง”ปลายเสียงเธอแผ่วลงเล็กน้อย เพราะความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวยังคงแล่นขึ้นมาให้รู้สึกทุกครั้งที่ขยับ“แล้วหายปวดตัวหรือยัง” พายุถ

หลายสัปดาห์ต่อมา...“วันนี้ตัวเล็กเรียนถึงกี่โมงครับ”“บ่ายสองค่ะ” น้ำฟ้าตอบร่างสูงออกไปขณะที่กำลังเก็บของเพื่อจะลงจากรถ หลังจากที่วันนี้พี่เขาอาสามาส่งเธอเช่นวันที่ผ่านมา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเกือบสามสัปดาห์ที่เราตกลงคบกัน เสือก็คอยรับคอยส่งเธอทุกวันเลย“เลิกตอนไหนก็โทรหาพี่นะครับ”“วันนี้พี่เลิกเร็วเหรอคะ”“ใช่ วันนี้พี่มีเรียนแค่คลาสเช้า”“งั้นไว้ฟ้ากลับกับพี่พายก็ได้ วันนี้พี่พายมีเรียนถึงบ่ายสาม” ถึงพี่ชายของเธอกับแฟนหนุ่มอย่างพี่เสือจะเรียนคณะเดียวกัน แต่เขาทั้งสองคนไม่ได้เรียนสาขาเดียวกัน การเรียนแต่ละวิชาจึงแตกต่างกัน“ไม่เอา พี่จะมารับตัวเล็กเอง”“ก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวถึงเวลาใกล้เลิก ฟ้าจะโทรหานะ”“ครับ ตั้งใจเรียนนะ”เสือก้มลงมาจูบบริเวณหน้าผากของเธอหนึ่งฟอด พร้อมกับขยับลงมาจูบที่ริมฝีปากหนึ่งครั้งเช่นกัน โดยพอจูบเสร็จเขาก็รีบผละตัวออก“ฟ้าไปก่อนนะ”“ไปพร้อมกัน เดี๋ยวพี่เดินไปส่งที่ห้องเรียน”“ไม่กลัวคนมองหรือไงคะ” ก็อย่างที่เธอพูด เพราะตลอดเวลาที่เราคบกัน หลังจากที่ร่างสูงมาส่งเธอที่มหาลัยแล้ว พี่เขาก็ยังอาสาเดินไปส่งที่ห้องเรียนอีกด้วย ถึงวันไหนที่เขาไม่มีเรียนเช้า เขาก็จ