جميع فصول : الفصل -الفصل 20

“ฉันไปก่อนนะ”“ไปเถอะ” น้ำฟ้าโบกมือลาเพื่อนสาว หลังจากที่เดินลงบันไดมายังชั้นล่างของอาคารเรียน ก่อนจะรีบเดินตามทางไปยังคณะวิศวะฯ ที่อยู่ไม่ไกลนัก“อยู่ไหนกันนะ ไหนบอกว่าจะนั่งรออยู่หน้าอาคาร”เมื่อเดินมาหยุดอยู่หน้าคณะวิศวะฯ แล้วก็ยังไม่เห็นเงาคนที่นัดไว้ หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาแฟนหนุ่ม โดยรอสายไม่นานนัก ปลายสายก็กดรับ (ว่าไงครับ ตัวเล็ก) “ฟ้ามาถึงแล้วนะคะ ตอนนี้พี่เสืออยู่ไหน” (เลิกเร็วจัง วันนี้เรามีเรียนถึงบ่ายสองไม่ใช่เหรอ) “ใช่ค่ะ แต่อาจารย์ปล่อยก่อนเวลา แล้วพี่อยู่ไหนคะ” (อยู่ห้องมาเฟีย) “อ้าว งั้นเดี๋ยวฟ้ากลับเองก็ได้” (ไม่ ๆ เดี๋ยวพี่ให้ไอ้แสนไปรับแล้วกัน มันแวะไปเอาของที่มหา’ ลัยพอดี แต่มันเอารถพี่ชายตัวเล็กไปนะสิ พอนั่งได้ไหม) “ได้สิคะ ฟ้านั่งได้”เพราะปกติแล้วหากไม่ใช่เสือมารับ เธอก็นั่งรถมอเตอร์ไซค์กับพี่ชายมาเรียนอยู่แล้ว แค่เปลี่ยนคนขับเอง แค่นี้สบายมาก“แต่ทำไมพี่เสือถึงได้เอารถพี่พายมาล่ะคะ” (รถมันพัง ส่วนรถพี่ พี่เพิ่งกลับมากับมาเฟีย พอดีออกไปซื้อของมาทำงานกัน) “อ๋อ” (งั้นนั่งรอแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวพี่โทรบอกมันก่อน ไม่รู้ออ

“อืม~” น้ำฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ดวงตากลมโตกลอกมองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาแฟนหนุ่ม แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่เห็นเงาของเขาอยู่ในห้อง เธอจึงค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งทั้งที่ยังมีผ้าห่มคลุมตัวเอาไว้อยู่ เพราะตอนนี้ร่างกายของเธอยังคงเปลือยเปล่า“ไปไหนของเขานะ” หญิงสาวบ่นพึมพำเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่อ่อนล้าจากการถูกแฟนหนุ่มรังแกตลอดทั้งคืนขณะกำลังบิดขี้เกียจ สายตาก็เหลือบไปเห็นถุงกระดาษใบหนึ่งวางอยู่ใกล้เตียง“ถุงอะไรนะ”น้ำฟ้าเดินเข้าไปหยิบขึ้นมาเปิดดู ก่อนจะพบว่าเป็นชุดเซตสีชมพูหวานน่ารัก“ฮึ! น่ารักจัง” เธอยิ้มออกมาอย่างถูกใจ ก่อนจะวางถุงลงแล้วรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายใช้เวลาไม่นานนัก น้ำฟ้าก็อาบน้ำเสร็จและเดินออกมาเปลี่ยนเป็นชุดที่แฟนหนุ่มเตรียมไว้ให้ เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เธอก็รีบเดินลงมายังชั้นล่างของบ้านและทันทีที่ก้าวลงบันไดมา ก็พบกับแฟนหนุ่มที่กำลังนั่งพูดคุยอยู่กับครอบครัวของเขา คนในห้องนั่งเล่นต่างพากันหันมามองเธอเป็นตาเดียว หญิงสาวจึงยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณลุง คุณป้า”“อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก นอนสบายไหม”“สบายมา

หลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว น้ำฟ้าก็รีบเดินออกมาจากบ้านเพื่อจะไปหาแฟนหนุ่ม แต่พอเดินออกมาก็ต้องตกใจ เพราะตอนนี้บริเวณลานหน้าบ้านที่ก่อนหน้านี้เป็นหาดทรายสีขาวแบบโล่ง แต่ตอนนี้กลับมีซุ้มดอกไม้ที่จัดแบบสวยหรูวางอยู่“ทําอะไรของเขาเนี่ย” เธอเอ่ยพึมพําจากนั้นก็พลางมองหาแฟนหนุ่มของตัวเอง แต่มองยังไงก็มองหาไม่เจอเลย มีแต่โต๊ะอาหารวางอยู่เท่านั้น“ไปไหนของพี่เขานะ”ฟึบบ!!แต่ขณะที่กําลังมองหาแฟนหนุ่มนั้น อยู่ดี ๆ ไฟทั้งหมดก็ดับลง เธอสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที แต่อยู่ดี ๆ ก็มีคนมาสวมกอดเธอจากด้านหลัง ซึ่งเธอเห็นแบบนั้นก็รีบจึงรีบหันกลับไปมอง ก็พบเข้ากับคนที่กอดเธอ ก็คือแฟนเธอนั่นเอง“ฟ้าตกใจหมดเลย”“ตัวเล็กสวยจังเลยครับ”“พี่เสือก็หล่อเหมือนกันค่ะ” ร่างเล็กมองไปยังแฟนหนุ่มของตัวเองที่ตอนนี้เขากำลังใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวพร้อมกับกางเกงขายาวใส่สบาย ซึ่งมันดูแมตช์กับชุดที่เธอใส่เป็นอย่างมาก “ตอนนี้เหมือนเราใส่ชุดคู่กันเลย”“ก็มันเป็นชุดคู่ไง พี่ตั้งใจซื้อให้ตัวเล็กใส่เลยนะ”“ไปซื้อตอนไหน”“ตอนที่ตัวเล็กหลับไง”“ขอบคุณนะคะ ฟ้าชอบชุดนี้มากเลย”“พี่ขอถ่ายรูปเก็บเอาไว้ได้ไหมครับ”“ได้สิ แต่กล้องถ่

เสียงลมหายใจหอบระส่ำของทั้งสองดังประสานกัน ขณะที่ร่างกายยังคงทาบทับกันอยู่แบบนั้น และสัดส่วนเชื่อมต่อก็ยังคงค้างคาแนบชิดอยู่ด้วยเช่นกันน้ำฟ้าหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยอ่อน แทบไม่รู้สึกตัวเลยในตอนที่เสือถอดถอนลำเอ็นออกจากช่องทางรัก จนหยาดน้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มกลับออกมาร่างสูงค่อย ๆ เบี่ยงกายลงจากร่างของแฟนสาวไปนอนตะแคงข้าง ๆ เธอ พลางโอบกอดร่างเล็กของหญิงสาวไว้ แล้วกระซิบข้างใบหูของเธอเบา ๆ“อะไรกันตัวเล็ก ยอมแพ้แล้วเหรอ หืม”“ปละ...เปล่าสักหน่อย ยอมแพ้อะไร ฟ้าไม่ได้ผิดสักหน่อย” หญิงสาวกล่าวเสียงพร่า สีหน้าสะลึมสะลือเหมือนคนเพิ่งได้สติ พร้อมทั้งขยับตัวเตรียมจะลุกไปห้องน้ำ เพื่อล้างเนื้อตัว ชำระคราบคาวรักที่เปรอะเปื้อนแต่แล้วในตอนที่ร่างเล็กก้าวเท้าลงจากเตียงนั้น ฉับพลันก็ถูกอุ้งมือแกร่งคว้าเข้าที่วงแขน ก่อนจะกระชากตัวเธอให้ถลากลับมานั่งบนตักเขาที่ปลายเตียง“จะไปไหนตัวเล็ก การลงโทษยังไม่จบสักหน่อย” เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู พร้อมกับใช้มืออีกข้างโอบเอวบางเอาไว้“อื้ออ พี่เสือ พอแล้ว มันเลอะเทอะ”น้ำฟ้าบ่ายเบี่ยงไปมา พร้อมทั้งพยายามจะลุกขึ้น แต่ทว่ากลับถูกมือหนากระชับไว้แน่น ซ้ำยังจงใจบดเบ

หนึ่งเดือนต่อมา...“เอาอะไรเพิ่มไหมครับ” เสือหันไปถามแฟนสาว ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเดินเลือกซื้อของกันอยู่ภายในห้างสรรพสินค้า เพราะวันนี้เป็นวันหยุดตรงกัน เลยชวนกันออกมาซื้อของเข้าห้อง“ฟ้าอยากได้ขนมเพิ่มค่ะ ขออีกสักชิ้นได้ไหม”น้ำฟ้าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาอ้อนนิด ๆ ซึ่งเขาเห็นแบบนั้นก็รู้สึกเอ็นดูเป็นอย่างมาก“ได้สิครับ ตัวเล็กอยากได้กี่ชิ้นก็เลือกเลย” ชายหนุ่มตอบพร้อมรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะ”หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างมีความสุข ก่อนจะรีบเดินไปเลือกหยิบขนมที่ตัวเองอยากได้ โดยมีเสือเดินตามอยู่ไม่ห่างแต่ระหว่างที่กำลังเดินอยู่นั้น สายตาของเขาก็เผลอชำเลืองไปเห็นโมนากำลังเข็นรถเข็นเลือกซื้อของอยู่ไม่ไกลนัก และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเดินมาทางนี้พอดี เสือก็โบกมือทักทายไป“โม”เจ้าของชื่อชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันมามอง พอเห็นว่าเป็นเขา เธอก็โบกมือกลับมา พร้อมเข็นรถเข็นตรงเข้ามาหา“มาซื้ออะไรเหรอ”“หลายอย่างเลย” เสือเอ่ยตอบพลางชี้ไปที่รถเข็น ก่อนจะชี้ไปทางแฟนสาวที่กำลังยืนเลือกของอยู่ไม่ไกล“แล้วโมล่ะ มาซื้ออะไร”“ขนม”“มันไม่มาด้วยเหรอ”“จะมาได้ยังไงล่ะ แค่หน้าโม แสนยังไม่อยากเห็นเลย” โมนาพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ