جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“วันนี้ฟ้าเลิกช้า พี่เสือกลับก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวฟ้านั่งแท็กซี่กลับเอง”“พี่รอได้”“แต่มันตั้งสามชั่วโมง ฟ้าไม่อยากให้พี่รอนาน”“งั้นพี่กลับไปที่ห้องก่อนก็ได้ ถึงเวลาเดี๋ยวค่อยแวะออกมารับใหม่”“ถ้าไม่เหนื่อยก็ตามใจค่ะ” เธอยิ้มบาง ๆ จากนั้นหญิงสาวก็เดินเข้าไปจูงมือแฟนหนุ่ม พากันตรงไปยังโรงอาหารของคณะที่อยู่โซนด้านหลังตึก เพื่อกินข้าวเช้ากันก่อน เพราะวันนี้ทั้งสองคนยังไม่ได้กินอะไรมา“วันนี้ตัวเล็กจะกินอะไรครับ”เสือเอ่ยถามทันทีที่พวกเขาหยุดยืนอยู่หน้าร้านอาหารตามสั่ง น้ำเสียงทุ้มนุ่มแฝงความเอาใจใส่ ขณะสายตามองคนตัวเล็กไม่วางตา“อยากกินผัดกะเพราปลาหมึกไข่ดาวค่ะ”“งั้นเอาผัดกะเพราปลาหมึกไข่ดาวสองจานครับป้า” พอสั่งข้าวเสร็จแล้ว ร่างสูงก็อาสาเดินไปซื้อน้ำ ระหว่างนั้นไม่นานนัก อาหารที่สั่งไว้ก็เสร็จพอดี หญิงสาวจึงรีบจ่ายเงิน จากนั้นก็รับจานทั้งสองมาแล้วเดินมาวางลงบนโต๊ะ ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งลงเคียงข้างกัน“ลืมบอกคุณป้าว่าไม่ต้องเอาไข่ดาวสุก เสียดายจัง”“งั้นอยากได้ใหม่ไหม เดี๋ยวพี่ไปสั่งให้”“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ค่อยชอบ แต่ก็กินได้อยู่”“อืม งั้นกินเยอะ ๆ วันนี้ตัวเล็กมีสอบเก็บคะแนนด้วย”“ค่ะ”ทั้

“สวัสดีครับแม่”หลังจากนั่งทำงานต่ออีกพักใหญ่จนทุกอย่างเรียบร้อย ชายหนุ่มก็รีบขับรถกลับมาที่บ้านของตัวเอง ทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในบ้าน เขาก็เห็นผู้เป็นแม่กำลังนั่งดื่มชาอยู่เพียงลำพัง จึงรีบเดินเข้าไปหา“พ่อไปไหนครับ”“คุยงานกับพี่ชายเราอยู่ในห้องทำงานน่ะลูก”“อ๋อครับ” เขาพยักหน้ารับคำ ซึ่งมันก็เป็นจังหวะเดียวกับพ่อและพี่ชายก็เดินออกมาจากห้องทำงาน ชายหนุ่มเห็นแบบนั้นจึงรีบยกมือไหว้ทั้งสองคนด้วยความเคารพ“มานานหรือยัง” พ่อเอ่ยถาม“เพิ่งมาถึงเมื่อกี้เองครับ แล้วคุยงานอะไรกันเหรอครับ”“พอดีปีหน้ามีแพลนจะสร้างโรงงานใหม่ ก็เลยคุยรายละเอียดกันนิดหน่อย”“ครับ”“นี่ก็ถึงเวลากินข้าวแล้ว ไปกินข้าวแล้วค่อยคุยกันที่โต๊ะต่อดีกว่าค่ะคุณ”คุณหญิงรัศมีเอ่ยขึ้น จากนั้นทุกคนก็ลุกขึ้นพร้อมกัน เดินตามกันไปยังห้องอาหารซึ่งตอนนี้มีอาหารหลากหลายเมนูถูกจัดวางเรียงรายไว้“กินกันแค่สี่คนเอง ทำไมให้แม่บ้านทำเยอะขนาดนี้ครับ”สิงห์พูดพลางเดินไปนั่งยังที่ประจำของตัวเอง ส่วนเขาก็ไปนั่งลงบริเวณด้านข้างผู้เป็นแม่“ก็นาน ๆ ทีครอบครัวเราจะได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันนี่ลูก” คุณหญิงรัศมียิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอ่ยต่อ “แล้วนี่ท

น้ำฟ้า : วันนี้ฟ้าขอกลับบ้านนะ พอดีคิดถึงพ่อกับแม่หลังจากอ่านจบ ชายหนุ่มก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย เพราะเพิ่งเรียนจบคาบสุดท้ายและกำลังจะส่งข้อความหาแฟนสาว แต่กลับเห็นข้อความที่เธอส่งทิ้งไว้ตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนแล้ว“แปลกจัง”แม้จะเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ ที่แฟนสาวกลับไปหาพ่อกับแม่ที่บ้านเพราะคิดถึง แต่เขากลับอดรู้สึกผิดสังเกตไม่ได้ หลังจากอ่านข้อความนั้น“มึงจะไปรับน้องกูใช่ไหม”“ไม่ น้องกลับบ้านแล้ว ส่งข้อความมาบอกว่าจะไปหาพ่อกับแม่”“อ้าว ไม่เห็นยัยน้องบอกกูเลย”พายุบ่นพึมพำเบา ๆ ก่อนจะเดินนำออกจากห้องเรียน เพราะวันนี้เป็นวิชารวม ทุกสาขาเลยต้องมาเรียนรวมกัน“งั้นฉันไปก่อนนะ พอดีมีนัดไปเดต”มาเฟียที่จ้องมองโทรศัพท์อยู่ก็เอ่ยพูดออกมาด้วยสีหน้าเปื้อนรอยยิ้ม“เดตกับใคร”คเชนทร์เอ่ยถามมาเฟีย แต่คนถูกถามกลับไม่ตอบ กลับเดินออกไปหน้าตาเฉย“ยัยนี่...”“แล้วมึงจะกลับเลยไหมวะ ไอ้เสือ”“คงกลับเลย กูว่าจะแวะไปบ้านมึงด้วย ไปรับน้อง”“อืม ไปเถอะ ฝากสวัสดีพ่อกับแม่”“งั้นกูไปก่อน” เขาเอ่ยบอกเพื่อนทั้งสามที่ยังยืนอยู่ ก่อนจะรีบเดินตรงไปยังรถของตัวเองที่จอดอยู่บริเวณด้านหลังตึกคณะ“ยัยน้อง มาที่นี่ได้ยังไง

วันต่อมา...ครืด! ครืด!เสือสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังสั่นไม่หยุด ชายหนุ่มขยับตัวอย่างงัวเงีย มือควานหาโทรศัพท์บนเตียง ก่อนจะหยิบขึ้นมาเปิดดูว่าใครโทรมาแต่พอเห็นว่าเป็นมาเฟียเพื่อนสาวคนสนิท ปรายตาก็หรี่ลงเล็กน้อยก่อนจะกดรับสาย“ว่าไง” (ที่น้องฟ้าโพสต์ แปลว่าอะไร เลิกกันแล้วเหรอ) “ปากเสีย ฉันกับตัวเล็กยังไม่เลิกกัน” (ถ้าไม่เลิกแล้วทำไมน้องโพสต์ว่าตัวเองโสดล่ะ แถมรูปที่ลงก็แซ่บไม่เบาเลยนะ) “เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย” เสือขมวดคิ้ว เสียงเริ่มแข็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว (ยังไม่เห็นใช่ไหม งั้นเข้าไปดูเองสิ) พอได้ยินเพื่อนสาวพูดออกมาแบบนั้น หัวใจของเขาก็วูบลงทันที ชายหนุ่มรีบกดเข้าไปยังแอ็กเคานต์โซเชียลมีเดียของแฟนสาว นิ้วที่เลื่อนหน้าจอสั่นเล็กน้อยและทันทีที่เห็นโพสต์นั้น ร่างทั้งร่างก็เหมือนถูกตรึงไว้กับที่แค็ปชันคำว่า โสด พร้อมกับรูปถ่ายที่เขาเป็นคนถ่ายให้ ตอนที่ไปทะเลด้วยกันอารมณ์โกรธ โมโห และสับสนถาโถมเข้ามาพร้อมกันจนแทบหายใจไม่ออก“อะไรวะเนี่ย” เสือสบถออกมาเสียงต่ำ กรามขบแน่น (เห็นแล้วใช่ไหม) “อืม” (แล้วที่น้องโพสต์มันหมายความว่ายังไง ไปเลิกกันตอนไหน เมื่อวันก

“เมาอยู่ที่ผับนี่แหละครับ”(.....)“สภาพไม่ค่อยดีเลย”(.....)“ไม่ต้องเป็นห่วงครับ (.....)“ครับแม่ ฝันดีนะครับ”สิงห์กดตัดสายจากแม่ ก่อนจะหันไปมองน้องชายตัวเองที่นั่งดื่มอย่างเมามายอยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาเอือมระอา“จะกินให้มันเมาทุกวี่ทุกวันเลยหรือไง”“ถ้าผมไม่เมา ผมจะนอนไม่หลับ”“สภาพ”สิงห์ส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปจัดการงานของตัวเองต่อ ส่วนเสือยังคงยกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง พลางเลื่อนดูโซเชียลมีเดียของแฟนสาว ที่แทบทุกวันเธอมักอัปโหลดรูปภาพใหม่ ๆ ลงไว้เสมอ และทุกครั้งที่เขาได้เห็นภาพเหล่านั้น ความคิดถึงที่กดทับอยู่ในใจก็ทุเลาลงไปได้บ้าง“แม่บอกว่าช่วงนี้มึงใช้เงินค่อนข้างเยอะเลย เอาไปซื้ออะไรนักหนาวะ”“ผมไม่ได้เป็นคนใช้เองหรอก”“อ้าว แล้วบัตรของมึง มึงไม่ใช้เองแล้วใครใช้”“ตัวเล็ก... ตัวเล็กเป็นคนใช้”“อ๋อ”ก๊อก! ก๊อก!แอดดดขณะที่เขากำลังนั่งคุยอยู่กับพี่ชาย ประตูห้องที่ปิดสนิทก็ถูกดันเปิดออก ก่อนที่ร่างของพนักงานหญิงจะเดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องดื่มและวางลงตรงหน้าทันทีที่สายตาของเขาเงยขึ้นไปสบกับใบหน้าของเธอ ความรู้สึกคุ้นเคยก็แล่นวาบขึ้นมาในใจ เขาเพ่งมองอยู่อึดใจ ก่อนความทรงจำจะ