TOP ENGINEER เสือร้ายวิศวะคลั่งรัก

TOP ENGINEER เสือร้ายวิศวะคลั่งรัก

last updateLast Updated : 2026-06-28
By:  DARINRATOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
80Chapters
480views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แอบคบกับใครไม่แอบคบ แต่ดันไปแอบคบกับ 'น้องสาวของเพื่อนสนิท' เขาอยากเปิดเผย อยากบอกกับทั้งโลกว่าเธอคือแฟนของเขา ทว่าเธอกลับเลือกเก็บซ่อนความสัมพันธ์นี้ไว้เงียบ ๆ เพียงเพราะกลัววันที่พี่ชายรู้ความจริง 'ความรักครั้งนี้อาจไม่ราบรื่น'

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 คนในความลับ (TOP ENGINEER เสือร้ายวิศวะคลั่งรัก)

葛城詩織(かつらぎ しおり)は、恋人である榊玲司(さかき れいじ)に頼まれ、ベッドの上で「ご主人様と子犬ごっこ」に付き合ったこと以外、これまでの人生で、人目を引くようなことは無縁の、ごく平凡な女性だった。

カーペットの上で、玲司は詩織の耳たぶを軽く噛みながら、「いい子だ。なんて言うか、分かってるだろ?」と囁いた。

詩織は唇を噛みしめた。その言葉はあまりにも屈辱的で、どうしても口に出すことができなかった。

「詩織、他の女は色々できるのに、お前は障害者で何もできないんだから、せめて言葉で俺を喜ばせることくらいできないのか?」

3年前の事故で詩織は両足を失って以来、玲司が寝たきりの詩織の祖母とともに詩織の面倒を見ていた。

罪悪感と劣等感がこみ上げてくるのを堪え、詩織は涙をこらえ、無理やり陶酔した表情を作りながら、「わんわん!もう待ちきれないです。ご主人様、お好きにしてください......わんわん!」と言った。

玲司は詩織に、あの言葉を言うだけでなく、犬の鳴き声の真似まで強要した。

「よし、いい子だ。望みを叶えてやる!」玲司は急に興奮し、鞭を血が出るまで何度も、詩織の背に叩きつけた。

彼は詩織の背についた血滴に口づけ、「詩織、お前は自分がどれほど美しいか、気付いていないんだな。愛してるよ」と言った。

詩織の緊張が解けた。彼女は玲司のこの趣味が好きではなく、ベッドの上ではいつも恐怖と屈辱を感じていた。しかし、彼を喜ばせ、「愛してる」の言葉を聞くため、2年間も耐えてきたのだ。

行為が終わると、玲司はぐったりとした詩織を抱きかかえ、浴室で体を洗い、傷ついた背中に優しく薬を塗ってやった。

「今日は疲れただろう。ゆっくり休め。俺は友達と約束があるから、先に行く」

ベッドの上では別人のように激しい玲司だが、普段は非の打ち所のない完璧な恋人だった。裕福な家に生まれ、容姿端麗で、優しく大人で一途。まるで物語の中から出てきた王子のようだった。

彼が去ってしばらく後、詩織も友人の集まりに出かけた。しかし、建物の下で、玲司の姿が一瞬見えた。

彼もここにいるのだろうか?

詩織は彼に声をかけようと追いかけた。個室の外に着くと、中から自分の話が聞こえてきた。

「玲司さん、3日後には葛城の個展だ。準備は万端か?」

詩織は芸術の才能に恵まれていた。事故で足を失い、ダンスができなくなった後、絵を描き始め、わずか数年で名を上げた。3日後には、初めての本格的な個展が開かれる予定で、規模もかなり大きなものだった。

「ああ」玲司の声は冷たかった。「あいつが自分で『下等な犬』だと行っている動画は全部保存してある。それらを個展で流して、プライドも自尊心も、粉々に打ち砕いてやる」

廊下にいた詩織は、全身が凍りついた。彼は......何を言っているの?

いつ動画を撮ったの?なぜそんなことをするの?

個室の中からは笑い声が聞こえてきた。「ははは!大スクープになるぞ!見出しはもう決まってる。『天才新人画家、実は変態プレイ好きのドM!』だ!」

「評判が地に落ちたら、玲司さんが真実を暴露するんだ。彼女の足は玲司さんが人を使って轢かせたんだって。そして、玲司さんがあのババアにベッドでの動画を見せたから、ショックで寝たきり状態になってしまったとね!」

詩織は雷に打たれたように、耳を疑った。

玲司は、詩織が事故に遭った年に現れた。彼女のダンスを見て一目惚れしたと言い、付き合ってほしいと申し出てきたのだ。

彼は詩織の治療費を立て替え、何度も断られても、毎日手料理を届けて彼女と祖母に介護した。世界中に旅行に連れて行き、同じ境遇の人を紹介し、励まし続けた。

紳士的で情熱的な彼は、どん底にいた詩織にとって一筋の光だった。彼女は次第に彼に惹かれ、彼なしでは生きていけないほどに深く愛するようになった。

しかし、まさか奈落の底から救い上げてくれたこの男が、自分を突き落とした張本人だったとは!しかも、彼の手で祖母まで傷つけられていたなんて!

「やばいな!最高の案だ!葛城は自殺するか、狂うに違いない!掛けでもするか?あいつがどんな反応するかをさ」また笑い声が上がった。「当然の報いだ。芸大入試で静香さんの点数を上回り、佐藤先生の最後の弟子になったんだから!そうやって静香さんの夢を奪ったんだ!」

詩織は藤原静香(ふじわら しずか)を覚えていた。芸大入試で2位だった生徒だ。

「玲司さんは昔から静香さんを愛していたんだ。あんなお嬢様が、一般人に負けるなんて!耐えられなくて、合格発表の後に自殺したんだ。全部、葛城のせいだ!」

詩織の頬を一筋の涙が伝った。

点数は自分で勝ち取ったものだ。不正な方法で奪ったわけではない。なのに、なぜこんな理不尽な目に遭わなければならないのか。

「でも玲司さん、2年間も一緒にいたんだろ?情が移ったりして、最後に手加減したりしないだろうね......」

玲司の沈黙が続いた。この長い沈黙は詩織にかすかな希望を抱かせた。彼が本気になってくれたのではないか、と。そして彼がついに口を開いた。

「ハッ......まさか。俺は誰よりもあいつを憎んでる。そういえば、あいつがサインして拇印を押した白紙が何枚かあるんだ。借用書に仕立て上げれば、詩織は巨額の借金を背負うことになる」

彼の薄く切長い唇から、冷酷で残忍な言葉が吐き出された。「借金で首が回らなくなったら、男を使ってAVでも撮影して、完全に破滅の道へ落としてやる。天国の静香に、あの天才が泥水にまみれる姿を見せてやるんだ」

背筋が凍るような、あからさまな悪意と憎悪。詩織は胸が張り裂けるような痛みを感じた。3年間の愛は、すべて仕組まれた復讐劇だったのだ。

感情の高ぶりと連動して胃が痙攣し、詩織はこらえきれずに吐き気を催した。

その物音に玲司が気づいた。「誰だ!」

玲司が出てきた時、詩織は必死に車椅子を操作し、隣の空いている個室に逃げ込んだ。

彼女の全身が冷え切り、まるで魂が抜けてしまったかのようだった。しばらくしてようやく我に返り、口を押さえて泣きじゃくった。

一晩泣き明かした詩織は、江ノ島市でもう一つの名家、橘家を訪ねた。

かつて、詩織の両親は橘家の跡取り娘を助けるために命を落とした。これはその時の形見で、これを持っていけば、橘家はどんな願いでも叶えてくれると約束されていた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
80 Chapters
ตอนที่ 1 คนในความลับ (TOP ENGINEER เสือร้ายวิศวะคลั่งรัก)
“นี่ค่ะ” น้ำฟ้า ถอดหมวกกันน็อกออกจากศีรษะ ก่อนจะยื่นให้พี่ชายของตัวเอง หลังจากที่อีกฝ่ายขับรถมอเตอร์ไซค์มาจอดบริเวณหน้าคณะที่เราทั้งสองคนเรียนอยู่“ให้พี่เดินไปส่งไหม”พายุ รับหมวกกันน็อกไปวางไว้บนถังน้ำมัน ก่อนจะก้าวขาลงจากรถพร้อมกับจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ จากนั้นจึงยื่นมือไปจัดเสื้อผ้าให้น้องสาวจนเรียบร้อย“ไม่ต้องหรอก ฟ้าเดินไปเองได้ พี่พายไปหาเพื่อนพี่เถอะ นี่ก็ใกล้ถึงเวลาเรียนพี่แล้ว”“อืม วันนี้ตอนบ่ายมีรับน้องอีก อย่ามาสายนะ”“รู้แล้วน่า น้องไปก่อนนะ” หญิงสาวโบกมือลาพี่ชาย ก่อนจะรีบเดินเข้าไปใต้ตึกอาคารเรียน และก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็น ใบบุญ เพื่อนสาวคนสนิท กำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ตรงม้านั่ง น้ำฟ้าจึงรีบเดินเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ พร้อมกับเอ่ยทัก“หวัดดี”“อืม” ใบบุญเงยหน้ามองพร้อมกับตอบออกมาสั้น ๆ จากนั้นก็ก้มหน้าลงอ่านหนังสือของตัวเองต่อ“อ่านอะไรอยู่เหรอ ตั้งหน้าตั้งตาเชียว”“อ๋อ วิชาที่เราเรียนกันเมื่อวานน่ะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร เวลาว่างเลยเอามาอ่านทบทวนสักหน่อย”“ขยันจัง ฉันแค่เปิดหนังสือก็ง่วงนอนแล้ว”“ฮึ! ก็ถ้าไม่อ่าน เดี๋ยวสอบตกขึ้นมาจะทำยังไงล่
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 2 ลําบากใจ
“เหนื่อยจัง เดี๋ยวไปเข้ากิจกรรมรับน้องก็คงจะเหนื่อยกว่าเดิมอีกแน่เลย”หลังจากอาจารย์ประจำวิชาเดินออกไปจากห้องเรียน หญิงสาวก็เอ่ยบ่นพึมพำออกมาด้วยความ เหนื่อยหน่าย ก่อนจะค่อย ๆ เก็บหนังสือยัดใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย เพื่อเตรียมตัวลงไปเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องต่อ“อดทนหน่อย วันนี้วันสุดท้ายแล้ว”“อืม” น้ำฟ้าขานรับเพื่อน ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาถือไว้ แล้วลุกเดินตามเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ ออกจากห้องเรียน เพื่อมุ่งหน้าลงไปยังชั้นล่างของตึกอาคาร“เราไปเข้าห้องน้ำกันไหม ใกล้ถึงเวลาแล้ว เดี๋ยวไม่ทัน”“ได้สิ”เมื่อเดินลงมาถึงชั้นล่างของตึก ใบบุญเพื่อนสาวคนสนิทก็เอ่ยชวนขึ้น เธอพยักหน้ารับก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไปยังห้องน้ำด้านหลังอาคาร ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยกลุ่มนักศึกษาหลายสิบคนซึ่งยืนจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างคึกคัก“แต่งตัวทำไม เดี๋ยวพอเข้ากิจกรรม รุ่นพี่ก็ให้ล้างหน้าออกอยู่ดีแหละ” เธอเอ่ยแซว มะปราง เพื่อนร่วมชั้นที่ยืนแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก“ก็ก่อนได้ล้าง ขอจัดเต็มหน่อยสิ”“เฮ้อ~ เธอนี่มันจริง ๆ เลย แต่ขอใช้ลิปหน่อยนะ สีสวย ฉันอยากทาสีนี้บ้าง”“แล้วเมื่อกี้หมาตัวไหนบ่นฉัน ว่าจะไปเข้ากิจกรรมรับน้องแล้วย
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 3 พี่ว้ากสุดโหด ในโหมดเจอเธองอน
“น้อง ๆ พร้อมสำหรับกิจกรรมรับน้องวันสุดท้ายกันหรือยังคะ”“พร้อมค่า!”เสียงตอบรับจากรุ่นน้องปีหนึ่งดังพร้อมเพรียงไปทั่วลานกิจกรรม“ดีมาก งั้นมาเช็กชื่อกันก่อนค่ะ”เสียงประธานเชียร์ดังชัดเจน รุ่นพี่สาวสีหน้าเข้มขานเรียกชื่อรุ่นน้องปีหนึ่งไปทีละคน บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะ ทุกคนต่างรู้ดีว่านี่คือกิจกรรมรับน้องวันสุดท้าย หลังจากวันนี้ทุกอย่างจะจบลงด้วยความทรงจำที่ดี“ขอโทษค่ะรุ่นพี่ มาสายค่ะ!”แต่ทว่าในจังหวะที่การเช็กชื่อใกล้จะจบนั้น มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากทางด้านข้าง ร่างเล็กของหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งหอบเข้ามาหยุดลงกลางลานกิจกรรมด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เสียงพูดคุยรอบตัวเงียบลงในทันที สายตานับสิบคู่ต่างหันไปมองเป็นจุดเดียว รวมถึงน้ำฟ้า และเพื่อน ๆ ของเธอที่นั่งอยู่ด้านข้างด้วย“ทำไมมาช้า ไม่รู้หรือไงว่ากิจกรรมเริ่มกี่โมง”ชายหนุ่มที่ทำหน้าที่พี่ว้ากเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเข้มกดดัน จนคนฟังเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หญิงสาวที่มาสายรีบก้มหน้าลงเล็กน้อย ไหล่บางหดเข้าหากัน ก่อนจะเอ่ยขอโทษด้วยเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน“ขอโทษค่ะพี่”“ผมถามว่าไม่รู้เวลาหรือไง ตอบให้ตรงค
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 4 จิตใจว้าวุ่น
“เป็นอะไรของมึงวะ กูเห็นตั้งแต่มานั่งลง เอาแต่ก้มจ้องโทรศัพท์ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ เล่าให้กูฟังได้เลยนะเพื่อน”“ไม่มี” เสือตอบกลับเพื่อนร่วมคณะไปแบบผ่าน ๆ ทั้งที่สายตายังไม่ทันละจากหน้าจอโทรศัพท์ นิ้วเรียวยังคงไถขึ้นลงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจล็อกจอแล้ววางเครื่องคว่ำลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงเอื้อมไปหยิบแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาดื่มกลบความรู้สึกว้าวุ่นในใจนับตั้งแต่คนตัวเล็กขึ้นรถออกไปกับพี่ชายของเธอ เขาก็ทั้งส่งข้อความ ทั้งกดโทรหาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทว่าอีกฝ่ายกลับเงียบหาย ไม่ยอมตอบแชต ไม่ยอมรับสาย และความเงียบนั้นเองที่ค่อย ๆ บีบหัวใจเขาให้กระสับกระส่ายอย่างห้ามไม่อยู่เพราะหลังจากกิจกรรมรับน้องจบลง เขากับเพื่อน ๆ ก็นัดกันมานั่งดื่มต่อที่ผับของ สิงห์ พี่ชายของเขาเอง ซึ่งบรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงคุย เสียงหัวเราะ และแก้วเครื่องดื่มที่ชนกันเป็นระยะ ทว่าเสือกลับนั่งเงียบกว่าปกติ ราวกับถูกตัดขาดออกจากความคึกคักเหล่านั้น สายตาเผลอเหลือบมองโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่รู้ดีว่าหน้าจอยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม“แล้วไอ้พายจะมาถึงตอนไหนวะ ดื่มกันมาจะชั่วโมงหนึ่งแล้วนะ” เสือเอ่ยพูด ขณะมือที่
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 5 อย่าปฏิเสธพี่เลย
ครืด! ครืด!เสียงสั่นของโทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึก ทำให้น้ำฟ้าที่กำลังนอนหลับสบายอยู่สะดุ้งตัวตื่น เธอขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะยกมือขึ้นบังแสงหน้าจอที่ส่องเข้าใส่ดวงตา“ใครมันโทรมาเวลานี้กันนะ”ร่างเล็กบ่นพึมพำเสียงงัวเงีย ปลายนิ้วยื่นไปหยิบโทรศัพท์ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง ที่ตอนนี้ระบุว่าเป็นเวลาเกือบตีสองเข้าไปแล้ว ทว่าพอกำมือถือเครื่องบางไว้ในมือ สายที่โทรเข้ามาก็ดับไปเสียก่อน ใบหน้าหวานขมวดคิ้วแล้วกดดูหน้าจอด้วยความสงสัยว่าใครโทรมา พอเห็นรายชื่ออยู่บนหน้าจอ หญิงสาวก็แสดงสีหน้าบูดบึ้งด้วยความหงุดหงิด พร้อมกับโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้ที่เดิม จากนั้นก็ทิ้งตัวนอนลงต่อครืด! ครืด!แต่พอนอนต่อไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ที่เงียบอยู่ก่อนหน้านี้ก็ดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย พร้อมกับยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง และพอเห็นรายชื่อ ก็พบว่าเป็นชื่อเดิมที่โทรมาก่อนหน้า หญิงสาวคิดลังเลว่าจะรับสายดีหรือไม่ เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว แต่พอคิดว่าจะไม่รับก็กลัวว่าปลายสายอาจจะมีธุระด่วนที่จะคุยด้วย หรืออีกหนึ่งเหตุผลก็คือ เขาแค่เมาแล้วโทรมาก่อกวน อย่างที่ชอบทําอยู่เป็นปร
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 6 เข้ามาได้เลย
“อย่าปฏิเสธพี่เลยนะครับตัวเล็ก”น้ำเสียงแผ่วต่ำ ก่อนใบหน้าของเขาก้มลงซุกไซ้ที่หน้าท้องของเธอ ทิ้งรอยขบเม้มหลายจุดจนเธอเผลอสะดุ้ง ปลายนิ้วเธอกำผ้าปูแน่น ก่อนจะถอนหายใจแผ่ว“ถ้างั้นก็รีบทำ ฟ้าง่วง” ร่างสูงเงยหน้าขึ้นสบตา ก่อนขยับตัวลงต่ำสัมผัสที่อ่อนโยนและร้อนแรงไต่ลงมาเรื่อย ๆ จนหัวใจหญิงสาวเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ความเสียวซ่านเอ่อขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่“ทำเบา ๆ ก็ได้” น้ำฟ้าหอบหายใจขาดห้วง ปลายนิ้วสั่นกำผ้าปูไว้แน่น “ดูดแรงขนาดนั้น เดี๋ยวน้องสาวฟ้าก็ช้ำหมดหรอก”เขาหลุดหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำพร่าจนรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ก่อขึ้นภายใน“ก็เพราะมันหวานนี่ครับ น้ำของตัวเล็กน่ะ หวานจนพี่หยุดไม่ได้เลย”“เวลาเมาแล้วชอบพูดเพ้อเจ้อตลอดเลย” เธอพยายามควบคุมเสียงตัวเอง แต่ยิ่งปฏิเสธ ความซ่านก็ยิ่งก่อตัวขึ้น“พี่พูดจริง”เสือก้มลงซุกไซ้อีกครั้ง คราวนี้ลึกและจงใจมากขึ้น จนสะโพกเธอกระตุกตอบรับโดยไม่รู้ตัว เสียงครางเบาหลุดออกมาราวกับไร้ทางเลือกหลังจากกวาดลมหายใจหนัก ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้น คราบน้ำติดอยู่บนริมฝีปากคม เขาใช้นิ้วโป้งค่อย ๆ ปาดออกอย่างจงใจราวกับกำลังแกล้งให้เธออาย พร้อมกับขยับตัวมานอนทาบเสมอเ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 7 เปลี่ยนบรรยากาศ
เสือใช้สองมือโอบประคองร่างเล็กขึ้นจากเตียงอย่างคล่องแคล่ว น้ำฟ้ารู้สึกตกใจเล็กน้อยจนต้องใช้มือเล็กโอบรอบลำคอคนตัวสูงเอาไว้เพราะกลัวจะตก“พะ...พี่เสือ จะไปไหนน่ะ” เธอกล่าวเสียงสั่นด้วยความงุนงงสงสัย และกังวลใจเล็ก ๆ หวังว่าเขาจะไม่เล่นอะไรพิเรนทร์ จนทำให้คนอื่นรู้เห็นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ลับของพวกเขา“เดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ” เสือตอบกลับเสียงเจ้าเล่ห์ ก่อนจะใช้เท้าดันประตูระเบียงให้เปิดออกและนั่นทำให้น้ำฟ้าถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หากแต่ก็ไม่อาจหนีพ้นเอื้อมมือของชายหนุ่มได้ เธอยังคงใช้มือโอบรอบลำคอเขาไว้ พร้อมกล่าวด้วยเสียงสั่น ๆ“พี่เสือ จะ...จะทำอะไร”“ถามแปลก ๆ” ชายหนุ่มกระซิบข้างหู “พี่ก็จะเอาตัวเล็กไง”หญิงสาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความวาบหวิว ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากมีอะไรกับเขา แต่เพราะสถานที่ทำมันเสี่ยงเกินไปหน่อย“ทะ...ที่ระเบียงเนี่ยนะ”“ทำไมล่ะ ตัวเล็กอาจจะชอบก็ได้ ไม่ลองไม่รู้” เมื่อพูดจบ ร่างสูงก็โน้มหน้าเข้าประกบปากหญิงสาว พลางใช้มือข้างหนึ่งโอบรั้งเอวคอดบางเอาไว้ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกังวลว่าจะพลัดตกลงไปข้างล่างน้ำฟ้าได้แต่เงยหน้ารับจูบจากอีกฝ่ายอย่างไม่มีทางเลือก อีกทั้
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 8 มีความสุขร่วมกัน
เช้าวันต่อมา...“น้ำฟ้า”ก๊อก! ก๊อก!“น้ำฟ้า เปิดประตูให้พี่เดี๋ยวนี้”เสียงเคาะประตูดังไม่หยุด ทำให้น้ำฟ้าค่อย ๆ ลืมตาตื่น เธอยกมือขึ้นบังแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องอย่างแสบตา ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยเพื่อจะลุก แต่แล้วก็ชะงักเมื่อรู้สึกได้ว่ามีแขนแข็งแรงของเสือโอบกอดเอาไว้แน่น อีกทั้งท่อนเอ็นของเขายังฝังแน่นอยู่ในตัวเธออยู่จนเธอไม่กล้าขยับแรง เพราะว่ากลัวเขาจะตื่นขึ้นก๊อก! ก๊อก!“น้ำฟ้า ยังไม่ตื่นอีกเหรอ สายแล้วนะ”“น้องตื่นแล้วค่ะ มีอะไรคะพี่พาย” คนตัวเล็กตอบเสียงออกไปเสียงแผ่ว พยายามขยับออกจากอ้อมแขนรุ่นพี่หนุ่มเบา ๆ แต่ก็ได้แค่เบี่ยงตัวนิดเดียว ก่อนสะดุ้งเมื่อเขาขยับตามมาโดยไม่รู้ตัว“ทำอะไรอยู่ พี่เคาะจนมือจะหักก็ยังเงียบ”“มีอะไรคะ มากวนเวลาคนอื่นนอนเนี่ย” น้ำฟ้าบ่นงัวเงีย“แม่โทรหา ทำไมไม่รับสายแม่”“ปิดเสียงโทรศัพท์ค่ะ ฟ้าเลยไม่ได้ยิน”“แม่เป็นห่วงน้องมาก โทรมาหลายสายไม่รับ พี่เลยต้องรีบบึ่งกลับมาดู”“ฟ้าสบายดี ไม่ได้เป็นอะไร แค่เพลียจากรับน้องแค่นั้นเอง”ปลายเสียงเธอแผ่วลงเล็กน้อย เพราะความปวดเมื่อยตามเนื้อตัวยังคงแล่นขึ้นมาให้รู้สึกทุกครั้งที่ขยับ“แล้วหายปวดตัวหรือยัง” พายุถ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 9 โดนจับได้จนได้
“ว่าไงคะ คนสวยของน้องฟ้า” (ทำไมไม่รับสายเลย แม่โทรไปตั้งหลายครั้ง) “ฟ้าปิดเสียงโทรศัพท์ค่ะ เลยไม่ได้ยิน” (แบบนี้ตลอดเลย รู้ไหมแม่เป็นห่วง) “ขอโทษนะคะ แล้วแม่ทำอะไรอยู่” (เพิ่งกินข้าวเที่ยงเสร็จ น้องฟ้าล่ะ กินหรือยัง) “ยังเลยค่ะ” (รีบไปกินเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวก็ปวดท้องเอานะ) “งั้นแค่นี้ก่อนนะ...อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกเมื่ออยู่ ๆ ก็มีมือเย็น ๆ วางทาบลงบนก้นงอนของเธอ หญิงสาวหันขวับกลับไปตั้งท่าจะต่อว่า แต่ยังไม่ทันได้พูด เสียงแม่จากปลายสายก็ดังขึ้นอย่างร้อนรนเสียก่อน (มีอะไรหรือเปล่าน้องฟ้า ร้องซะดังเชียว) “มะ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่ แม่คะ แค่นี้ก่อนนะ” (อย่าลืมกินข้าวล่ะ) “ค่ะ” พอวางสายจากแม่ ร่างเล็กก็หันกลับมาจ้องชายหนุ่มที่กำลังแนบหน้าอยู่บนแก้มก้นของเธอราวกับหนุนหมอน“จ้องอะไรพี่ขนาดนั้นครับ” เขาถามพลางยิ้มเจ้าเล่ห์“รู้ไหม ฟ้าตกใจขนาดไหน”“ขอโทษครับ” เขาบอกเสียงอ่อน“อาบน้ำเสร็จแล้วก็รีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย กลับบ้านตัวเองไปได้แล้ว อีกไม่นานพี่พายก็คงกลับมา”“ยังไม่อยากกลับเลย”“อย่างอแงสิ”“ก็ได้ครับ” ร่างสูงยอมรับอย่างหมดท่า ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้น เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
ตอนที่ 10 ตามใจจนกลัวเสียคน
หลายสัปดาห์ต่อมา...“วันนี้ตัวเล็กเรียนถึงกี่โมงครับ”“บ่ายสองค่ะ” น้ำฟ้าตอบร่างสูงออกไปขณะที่กำลังเก็บของเพื่อจะลงจากรถ หลังจากที่วันนี้พี่เขาอาสามาส่งเธอเช่นวันที่ผ่านมา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเกือบสามสัปดาห์ที่เราตกลงคบกัน เสือก็คอยรับคอยส่งเธอทุกวันเลย“เลิกตอนไหนก็โทรหาพี่นะครับ”“วันนี้พี่เลิกเร็วเหรอคะ”“ใช่ วันนี้พี่มีเรียนแค่คลาสเช้า”“งั้นไว้ฟ้ากลับกับพี่พายก็ได้ วันนี้พี่พายมีเรียนถึงบ่ายสาม” ถึงพี่ชายของเธอกับแฟนหนุ่มอย่างพี่เสือจะเรียนคณะเดียวกัน แต่เขาทั้งสองคนไม่ได้เรียนสาขาเดียวกัน การเรียนแต่ละวิชาจึงแตกต่างกัน“ไม่เอา พี่จะมารับตัวเล็กเอง”“ก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวถึงเวลาใกล้เลิก ฟ้าจะโทรหานะ”“ครับ ตั้งใจเรียนนะ”เสือก้มลงมาจูบบริเวณหน้าผากของเธอหนึ่งฟอด พร้อมกับขยับลงมาจูบที่ริมฝีปากหนึ่งครั้งเช่นกัน โดยพอจูบเสร็จเขาก็รีบผละตัวออก“ฟ้าไปก่อนนะ”“ไปพร้อมกัน เดี๋ยวพี่เดินไปส่งที่ห้องเรียน”“ไม่กลัวคนมองหรือไงคะ” ก็อย่างที่เธอพูด เพราะตลอดเวลาที่เราคบกัน หลังจากที่ร่างสูงมาส่งเธอที่มหาลัยแล้ว พี่เขาก็ยังอาสาเดินไปส่งที่ห้องเรียนอีกด้วย ถึงวันไหนที่เขาไม่มีเรียนเช้า เขาก็จ
last updateLast Updated : 2026-03-23
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status