LOGINแอบคบกับใครไม่แอบคบ แต่ดันไปแอบคบกับ 'น้องสาวของเพื่อนสนิท' เขาอยากเปิดเผย อยากบอกกับทั้งโลกว่าเธอคือแฟนของเขา ทว่าเธอกลับเลือกเก็บซ่อนความสัมพันธ์นี้ไว้เงียบ ๆ เพียงเพราะกลัววันที่พี่ชายรู้ความจริง 'ความรักครั้งนี้อาจไม่ราบรื่น'
View Moreแสนล้านรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ พร้อมกับใช้มือกวาดหาร่างที่ตัวเองกอดไว้ตลอดทั้งคืน แต่พอกวาดไปทางซ้ายที และกวาดไปทางขวาที กลับไม่พบใครอยู่ข้างกายเลยเขาจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะพบว่าพื้นที่บนเตียงด้านข้างว่างเปล่า“ไปไหนนะ...” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วพยุงร่างลุกจากเตียง รีบเดินออกมาด้านนอกห้องนอน“ไม่เจอ... ไปไหน” เขาเดินหาจนทั่วห้อง แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงาของแฟนสาว สุดท้ายจึงตัดสินใจเดินกลับเข้ามาในห้องนอน พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหาเธอครืด! ครืด!ทว่าเสียงสั่นของโทรศัพท์กลับดังขึ้นจากโต๊ะข้างเตียง แสนล้านหันไปมองตาม ก่อนจะพบว่าโทรศัพท์ของโมนา วางอยู่บนหัวเตียงคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที ปกติแล้วโมนาเป็นคนติดโทรศัพท์มาก ไม่ว่าจะไปไหนก็มักจะพกติดตัวตลอด แต่ครั้งนี้เธอกลับทิ้งมันไว้“หรือจะยังงอนเรื่องที่ลงโทษเมื่อคืน” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะรีบสวมเสื้อผ้าลวก ๆ ด้วยความร้อนใจทันทีที่แต่งตัวเสร็จ ขณะที่กำลังจะเดินไปเปิดประตูห้อง ประตูบานนั้นกลับถูกผลักเปิดเข้ามาจากด้านนอกเสียก่อนร่างเล็กของโมนาเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าบึ้งตึง ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างเห็นได้ชั
ภายในห้องนอนพลันปกคลุมไปด้วยบรรยากาศอันเร่าร้อนในชั่วพริบตา ร่างบอบบางของโมนานอนอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างสูงของแสนล้าน ที่กำลังปลุกเร้าอารมณ์วาบหวิวอย่างเร่งรีบริมฝีปากหยักกดจูบไล่ลงมาตั้งแต่เนินอกอวบอิ่ม โดยไม่ลืมแวะปรนเปรอสองยอดถันจนมันชุ่มไปด้วยน้ำลายของเขา“อ๊ะ! อื้ออ แสนพอแล้ว” เสียงหวานของโมนาครางเบา ๆ ด้วยความกระสันดวงตากลมโตชื้นน้ำตาหลุบมองใบหน้าหล่อของชายหนุ่มที่กำลังซุกไซ้หน้าอกของเธอไปมาด้วยความรู้สึกปั่นป่วน ท้องน้อยบิดมวนวูบวาบอย่างคนเริ่มมีอารมณ์เสียงดูดดึงดังไม่ขาดสายจนโมนาแทบทนฟังไม่ไหวเพราะความอาย ใบหน้าสวยแดงซ่านจนเหมือนจะระเบิดออกมาแสนล้านเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวพร้อมทั้งกระตุกยิ้มออกมาด้วยความชอบใจที่เห็นเธอเขินหนัก เขาค่อย ๆ ยันตัวขึ้นนั่งแล้วจับเรียวขาสวยแยกออกกว้าง ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปอยู่กลางระหว่างกายสาว“อย่างอแง ทำตัวเองนะโมนา” เขากล่าวเสียงทุ้ม มองดูคนใต้ร่างที่กำลังแสดงสีหน้าเว้าวอนขอความเมตตาจากเขา“โมขอโทษ แสนแก้มัดให้โมเถอะนะ” โมนาขอร้องด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ดวงตาฉายแววความอ้อนวอนอย่างถึงที่สุด ข้อมือเล็กพยายามบิดไปมาเบา ๆ เพราะเริ่มรู้สึกเจ็บแสนล้านเผลอใจอ่
ติ๊ง! ติ๊ง! (เสียงข้อความแชต)ขณะที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในช่วงเวลาสองทุ่ม เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างกายก็ดังขึ้น ชายหนุ่มเหลือบมอง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาเปิดดู และพบว่าเป็นข้อความจากมาเฟีย เพื่อนสาวของเขามาเฟีย : ไม่ยักจะรู้ เดี๋ยวนี้ยอมปล่อยแฟนไปถ่ายแบบด้วยมาเฟีย : ไม่ใช่ตาแก่ขี้หึงแล้วเหรอเนี่ยเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ แสนล้านก็ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง จึงพิมพ์ตอบกลับไปทันทีแสนล้าน : พิมพ์อะไรมา ส่งผิดหรือเปล่ามาเฟีย : ส่งผิดอะไร ฉันส่งให้นายนั่นแหละ แสนล้านมาเฟีย : นี่อย่าบอกนะว่าไม่รู้เรื่องแสนล้าน : เรื่องอะไรมาเฟีย : ก็ที่โมนาถ่ายแบบลงนิตยสารไงแสนล้าน : อันไหน ส่งมาให้ดูหน่อยมาเฟีย : เนี่ย โมนาหุ่นดีมากเลย ฉันอิจฉาสุด ๆมาเฟีย : (รูปถ่ายโมนาใส่ชุดว่ายน้ำในหนังสือนิตยสาร และป้ายบิลบอร์ดโฆษณา)ทันทีที่ภาพปรากฏบนหน้าจอ สีหน้าของแสนล้านก็เปลี่ยนไปในพริบตา หญิงสาวในภาพกำลังยืนโพสต์ท่าริมสระว่ายน้ำด้วยรอยยิ้มสดใส ชุดว่ายน้ำที่สวมใส่ขับเน้นรูปร่างได้อย่างลงตัว จนไม่แปลกใจเลยว่าทำไมภาพนี้ถึงถูกเลือกไปติดอยู่บนป้ายโฆษณาขนาดใหญ่กลางเมืองแต่ประเด็นสำคัญไม่ใช่เรื่องนั้น
“ไปอาบน้ำให้สดชื่นหน่อยไหม แล้วค่อยกลับมานอนต่อ”“ไม่เอา ขี้เกียจอาบ”“งั้นเดี๋ยวเราอาบให้ก็ได้”“ไม่ เธอท้องอยู่”“ท้องแล้วมันเกี่ยวอะไรกับการอาบน้ำล่ะ”“ก็เดี๋ยวอดใจเอาเธอไม่ได้ไง”โดยคำตอบของชายหนุ่มทำเอาวาดฝันถึงกลับไปไม่เป็น ความร้อนวูบหนึ่งแล่นขึ้นมาบนใบหน้าอย่างห้ามไม่ได้“สภาพเป็นแบบนี้ยังจะคิดเรื่องนั้นอีกนะ”“......”“ตกลงไม่ดีขึ้นเลยเหรอ หรือแกล้งเราอยู่กันแน่ เบ๊บ” วาดฝันเอ่ยถามพลางมองสามีด้วยความเป็นห่วงหลังกลับมาจากห้างสรรพสินค้า อาการของอีกฝ่ายก็ยังไม่ดีขึ้นเลย ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ชายหนุ่มเอาแต่นอนซบเธออยู่แบบนั้นแทบไม่ห่างไคลน์ไม่ได้ตอบในทันที เขาเพียงขยับตัวมานอนหนุนตักของเธอ ก่อนซุกใบหน้าเข้ากับหน้าท้องที่นูนขึ้นอย่างออดอ้อนและใช่... ผู้ชายคนนี้คือสามีของเธอเราทั้งคู่แต่งงานกันตั้งแต่ช่วงปิดเทอมก่อนขึ้นปีสี่ ตอนแรกวาดฝันก็รู้สึกว่ามันเร็วเกินไป เพราะพวกเขาเพิ่งคบกันได้ไม่กี่เดือนเท่านั้น แต่ไคลน์กลับให้เหตุผลง่าย ๆ ว่าจะแต่งตอนนี้หรือตอนไหน สุดท้ายก็แต่งกับเธออยู่ดีสุดท้ายเธอจึงตอบตกลง และในวันแต่งงาน ครอบครัวฝ่ายเธอไม่มีใครมาร่วมงานเลยสักคนหลังจากวันนั้นที่