Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 95

เมื่อเข้ามาในห้องของลูกชาย พาขวัญก็มองห้องที่ตกแต่งสีสันสดใสและเต็มไปด้วยของเล่น พอมองไปยังเปลนอนที่ตอนนี้พี่นางกำลังไกวเปลให้ลูกชายอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปหาลูกทันที พอไปถึงก็เห็นว่าลูกชายยังไม่นอน เธอจึงเอ่ยเรียกชื่อลูกชาย “น้องซันของแม่...” และเหมือนว่าหนูน้อยจะจำเสียงของแม่ได้ หนูน้อยดิ้นร้องไห้ทันที อุแว้! อุแว้! อุแว้! “นางออกไปก่อน ฉันจะอยู่กับขวัญและลูกเอง” อชิระบอกนางที่นั่งยิ้มดีใจเมื่อเห็นพาขวัญ “ค่ะคุณอชิ” นางอยากพูดคุยทักทายพาขวัญ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ เธอจึงยอมออกไปจากห้องง่ายๆ ทิ้งให้พ่อแม่ลูกเขาอยู่ด้วยกันตามลำพัง “แม่กลับมาแล้วนะครับลูก แม่กลับมาแล้ว” หล่อนช้อนอุ้มลูกน้อยขึ้นมาจากเปลนอนทั้งน้ำตาและหอมแก้มลูกน้อยแรงๆ “คิดถึง...คิดถึงนะครับ” “คิดถึงเหมือนกันครับ”อชิระก็บอกคิดถึงคนเป็นแม่ของลูกพร้อมกับฉวยโอกาสตอนเธอก้มหอมแก้มลูกน้อยหอมแก้มเธอด้วย อุ๊ย! “คุณอชิ” “ก็ฉันคิดถึงเธอและอยากรักเธอ” มือใหญ่จับหัวไหล่มนพร้อมกับบีบเบาๆ ส่งยิ้มกรุ้มกริ่มเพื่อให้เธอรู้ว่าเขาต้องกา

“อะ...อื้อ” ทันทีที่ความใหญ่โตสอดแทรกบดเบียดเข้ามาในกายคับแคบของตัวเอง พาขวัญก็แอ่นบิดเอวเล็กบางไปมาด้วยความอึดอัดและทรมานซ่านกายสาว “อือ...ขวัญ...แน่นดีเหมือนเดิม โอว์...ซี้ด ขวัญตอดรัดพี่ อะ...อูว์” เขาเคลื่อนไหวโยกเร่าเอวสอบ สองมือหนาจับเรียวขาที่แยกกว้างของพาขวัญมาพาดไหล่กว้างของตัวเองแล้วกอดรั้งไว้กับไหล่ของตัวเอง “อ่า...ไม่ไหวแล้ว...ขวัญไม่ไหวแล้วพี่อชิ อือ...อ่า” เสียงเนินเนื้อที่สอดประสานบดเร่าเสียดสีเข้าหากันดังกระทบกระทั่งกันเป็นจังหวะหนักหน่วงสอดประสานกับเสียงครวญครางกระเส่าเว้าวอนซ่านของทั้งสอง กายเปลือยเปล่าชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อร้อนปรารถนาของทั้งสองที่สอดประสานไปในทิศทางเดียวกัน “อือ...ไม่ไหวแล้วที่รักของพี่ อือ...โอว์...ชูว์” เขาคำรามซ่านเมื่อตอนนี้ภายในกายสาวของพาขวัญตอดรัดหนักหน่วงทุกครั้งที่จ้วงลึกเข้าหา “อือ...ไม่ไหวเหมือนกันค่า พี่อชิ...ได้โปรด ชะ...ช่วยขวัญด้วย อือ...” หล่อนแอ่นยกเอวเล็กบิดเร่าหมุนทวนเข็มนาฬิกาเพื่อทรมานกายแข็งร้อนที่เคลื่อนไหวสอดเร่าเข้าออกในร่องสาวของตัวเอง สองมือเล็กกำผ้าปูเตียงแน่นแล้วดันร่างตัวเอ