Alle Kapitel von ราคี(ร้าย)รักอชิระ: Kapitel 41 – Kapitel 50

จากค่ำคืนที่ผ่านสนามรบมาของทั้งสองทำให้ทั้งคู่ตื่นสาย และคนที่อ่อนเพลียก็เป็นคนท้องแก่ใกล้คลอดอย่างพาขวัญ หญิงสาวขยับตัวขับไล่ความเมื่อยล้าของร่างกาย แล้วก็ต้องเม้มปากตัวเองแน่น เมื่อภาพเมื่อคืนมันย้อนศรเข้ามาในหัวและความทรงจำอีกครั้ง อยากจะร้องไห้แต่ต้องกลั้นทนฝืนความเจ็บปวดความเสียใจไว้ในอกเมื่อตอนนี้เธอนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา“อย่าเพิ่งตื่นเลย ฉันอยากกอดเธอแบบนี้นานๆ ขวัญ” อชิระตื่นนานแล้ว ตื่นก่อนคนที่นอนซุกหน้ากับอกตัวเอง แต่เขายังคงนอนนิ่งไม่ยอมขยับตัวด้วยไม่อยากทิ้งร่างอวบอิ่มของพาขวัญไปตอนนี้“แต่สายแล้วนะคะ อีกอย่างคุณไม่ควร...”“นอนเถอะ อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลย ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร” อชิระรีบเอ่ยแทรกประโยคความของพาขวัญทันทีเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร“ขวัญนอนไม่หลับค่ะ”“นอนไม่หลับงั้นก็อยู่นิ่งๆ ให้ฉันนอนกอดนะ ฉันยังไม่อยากให้เราเป็นคนอื่นต่อกันเลยขวัญ” เขาเอ่ยออกมาลอยๆ พร้อมลูบแผ่นหลังเนียนของเธอไปมา“แต่ยังไงเราก็ต้องเป็นค่ะ เพราะในสัญญามันบอกมาแบบนั้น อีกอย่างเราไม่ได้รักกัน” เธอกัดฟันเอ่ยคำที่ตรงข้ามกับหัวใจตัวเองออกไปพร้อมกับกลืนก้อนสะอื้นตัวเองไว้ไม่ให้ไหลออกมา“ใช่ เ

“ยินดีด้วยนะคะ” “ขอบคุณนะคะ คุณขวัญอยากดูการ์ดไหมคะ ตาหยิบติดมาพอดี” แก้วตานึกอยากจะลองใจพาขวัญจึงเอาการ์ดยื่นให้หญิงสาว “ค่ะ” เสียงเธอสั่นเครือ พาขวัญรับการ์ดไปมองไล่ดูตั้งแต่บรรทัดแรกพยายามฝืนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้เอ่อไหลออกมา “สวยไหมคะ” “ค่ะ สวยมากเลยค่ะ” พาขวัญแอบนึกในใจว่าคงจะดีไม่น้อยถ้าชื่อบนการ์ดนี้เป็นชื่อเธอกับเขา “งั้นตาไปก่อนนะคะ ขอให้แข็งแรงทั้งแม่และลูกนะจ้ะ” พาขวัญยิ้มเจื่อน ในระหว่างที่แก้วตากำลังลุกจะเดินจากไปนั้น เสียงวิดีโอคอลของพาขวัญก็ดังขึ้น เธอจึงมองไปยังหน้าจอของโทรศัพท์ของอีกฝ่ายก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง หน้าจอเป็นรูปของอชิระว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเอง ‘พี่อชิวิดีโอคอลหาคุณขวัญ แล้วทำไมเราติดต่อไม่ได้ล่ะ สองคนนี้ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันแน่ อย่าเป็นแบบที่สงสัยเลยนะ ขอร้องล่ะ’ หล่อนเก็บความสงสัยไว้ในใจแล้วเดินจากไป ส่วนพาขวัญเมื่อแก้วตาจากไปแล้ว เธอก็กดรับสายของชายหนุ่มที่วิดีโอคอลมาหาตัวเองทันที “คุณอชิ” “ทำอะไรอยู่ ทำไมรับช้า” เขาถามเธอทันทีที่เห็นหน้าเธอ “พะ...พอดีว่

อชิระกลับมาจากเยอรมนีก็วุ่นวายกับงานแต่งงานตัวเอง วิ่งวุ่นพาว่าที่เจ้าสาวไปลองชุดอีกรอบ เพราะในงานใช้หลายชุด ทุกชุดจะต้องดูดีที่สุดตามที่พรพจีสั่ง แล้วยังต้องไปเชิญแขกผู้ใหญ่อีกมากมายเพื่อมาเป็นสักขีพยานในงานแต่ง แต่ละคนมีฐานะดี มหาเศรษฐีบ้าง นักการเมืองบ้าง อชิระต้องเดินทางไปเชิญด้วยตัวเอง การ์ดแต่งงานทยอยแจกจนเกือบจะหมด ของชำร่วยต้องสั่งเพิ่ม เพราะเชิญแขกเพิ่มอีกหลายคน วันนี้ทีมออแกไนซ์จัดงานแต่งงานเข้ามาดูสถานที่จริง วัดขนาดพื้นที่และเลือกสีพื้นกับดอกไม้ให้เข้ากัน มุมจัด แบ็คดรอปสำหรับถ่ายรูปบ่าวสาวอยู่ด้านใน ส่วนด้านนอกเป็นมุมน่ารักๆ ให้เพื่อนและแขกในงานได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก โต๊ะลงทะเบียน โต๊ะของขวัญของชำร่วย แก้วตาอยากให้มีช่างภาพหลายคนจะได้เก็บภาพบรรยากาศให้ทั่วทุกมุม อชิระตามใจเธอทุกอย่าง ช่วงบ่ายแก้วตามีนัดเข้าคอร์สเตรียมตัวสำหรับเจ้าสาว อชิระอาสาไปส่งเพราะไม่อยากให้พรพจีตำหนิเขาอีกที่ไม่ดูแลแก้วตาอย่างที่เคยรับปากเอาไว้ ชายหนุ่มมองว่าที่เจ้าสาวที่อยู่คุยกับออแกไนซ์แล้วก็รู้สึกกังวลใจ “พี่อชิ อะไรติดที่แก้มคะ ตรงนี้ค่ะ เดี๋ยวตาเช็ดออกให้นะคะ” แก้

อชิระอยากจะหลับไม่ตื่น อยากจะนอนอยู่แบบนี้ ขอแค่ในอ้อมกอดมีพาขวัญซุกซบอยู่ อชิระตื่นมาในตอนเช้า เขาต้องอดทนตลอดทั้งคืน แม้จะหลับแต่เวลาที่หญิงสาวนอนกอดอยู่เคลื่อนตัวขยับ เขาก็ตื่นทุกครั้งที่เธอขยับตัว และยิ่งต้องอดทนหนักเมื่อเขาทำได้แค่กอดพาขวัญ ตอนนี้หล่อนท้องโตมากแล้ว เสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ เพราะครั้งที่แล้วเขาตั้งใจจะร่วมรักกับเธอ แต่เธอบอกห้ามเขาว่าหมอสั่งให้หยุด เพราะตอนนี้ลูกใกล้จะคลอดแล้ว “อืม...ตื่นแล้วเหรอคะ” หล่อนพึมพำถามเมื่อเห็นว่าเขาขยับตัว “ฉันกวนเธอนอนรึเปล่า” “ไม่ค่ะ ขวัญตื่นเวลานี้อยู่แล้ว” “ขวัญ” “คะ” “ขอได้ไหม ฉันจะเบาๆ” “แต่หมอสั่งงดแล้วนะคะ” เธอบอกเขา “นะขวัญ นะ...เบาๆ จริงๆ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันอดทนมาทั้งคืนเลยนะขวัญ” หมอบอกงดก็จริง แต่ถ้าไม่ไหวก็ให้มีได้แต่อย่ารุนแรง หมอบอกเธอแบบนี้ แต่เธอไม่อยากปล่อยตัวให้เขาเอาเปรียบไปมากกว่านี้แล้ว เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ใช่ของเธออยู่ดี เธอมันเป็นแค่คนใจง่าย เป็นแค่นางบำเรอใกล้มือเท่านั้น “ขวัญว่าคุณอชิกลับห้องตัวเองเถอะค่ะ หรื

“อาจงานยุ่งก็ได้ค่ะคุณท่าน” “คงงั้นแหละ ไปสวดมนต์กันเถอะ จิตใจจะได้สงบ” แล้วนางก็ลุกขึ้นเดินนำผ่องคนสนิทไปยังห้องพระเพื่อไปสวดมนต์นั่งสมาธิ เวลามีเรื่องคิดไม่ตก นางพรพจีชอบไปนั่งสมาธิและสวดมนต์ในห้องพระเป็นประจำ ไม่ก็ไปปฏิบัติธรรมที่วัดถ้ามีเวลาว่างตรงกับเพื่อนๆ กลุ่มเพื่อนผู้ดีสูงวัยของนาง อชิระไม่ได้เดินไปยังโรงจอดรถ เขาเดินไปหาพาขวัญที่ห้อง เพราะเมื่อช่วงเช้าก่อนจะออกมาจากห้องหญิงสาว เขาบอกให้เธอเตรียมตัว เขาจะพาเธอออกไปด้วย พอมาถึงเคาะประตูห้องไม่นานเจ้าของห้องก็ออกมาเปิดประตูห้องด้วยชุดคลุมท้องสีเขียวอ่อนลายลูกไม้และกระเป๋าสะพายข้างใบเล็ก “ไปกันเถอะ วันนี้เราจะค้างที่ไนต์คลับห้องที่เป็นครั้งแรกของเรา” เขาบอกเธออย่างมีเลศนัยพร้อมฉวยโอกาสจับมือของเธอแล้วดึงให้เดินตามตัวเองออกไป “เดี๋ยวก่อนค่ะ ขวัญปิดประตูห้องก่อน” เธอดึงมือตัวเองขืนไว้เมื่อเห็นว่าเขาฉุดดึงให้เธอเดินตามไป “อือ” “เรียบร้อยค่ะ” “ไปกัน วันนี้เธออยากไปไหนก่อนรึเปล่า อยากดูหนังหรืออยากไปซื้อของที่ห้างไหม” เขาถามเธอขณะเดินไปยังรถ “แล