ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Stop Seducing Me, Pinsan / บทที่ 71 - บทที่ 80

บททั้งหมดของ Stop Seducing Me, Pinsan : บทที่ 71 - บทที่ 80

157

Kabanata 71

Dasha POVPagkapasok ko pa lang sa bahay, agad akong napahinto. Ako pa naman ang naunang umakyat sa mga kasama ko.“Ha?”Doon na ako halos mapasigaw ng malakas. Sunod-sunod na confetti ang sumabog sa harapan ko dahilan para mapapikit ako sa gulat. Kumislap pa ang mga makukulay na papel na nagsiliparan sa ere bago unti-unting bumagsak sa sahig. Napahawak ako sa dibdib ko habang nanlalaki ang mga mata.“Putek!” asik ko.“Congratulations!”Sabay-sabay na sigaw nina Ivy, Ruby, at Calista habang tumatawa. Sa likod nila ay may malaking banner na nakasabit sa dingding ng sala.CONGRATS, AUTHOR PETALYN!Literal na natigilan ako. Parang ilang segundo akong nawalan ng kakayahang magsalita habang nakatingin lang sa banner. Pakiramdam ko nanlalambot ang mga tuhod ko.Ang mga hinayupak, akala ko mga busy, may plano palang ganito.“Teka,” halos pabulong kong sabi habang napapailing. “Seryoso, may ganito kayong pa-surprise?!”“Ano ka ba? Siyempre,mga kaibigan mo kasi kami!” natatawang sagot ni Ruby
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 72

Elco POVKanina ko pa sila pinagmamasdan. Tahimik lang ako rito sa isang sulok ng sala habang hawak ang baso ng softdrinks, pero ang totoo, halos kalahati na yata ng oras ko ngayong gabi ay nakatuon kina Dasha at Ryuji.Hindi naman sila gumagawa ng masama. Nag-uusap lang. Nagbubulungan. Minsan nagtatawanan. Minsan magkadikit balikat nila habang may tinitingnan sa cellphone. Normal lang naman siguro iyon. Best friends sila. Matagal na.Mas nauna pa nga yata si Ryuji sa buhay ni Dasha kaysa sa akin.Alam ko naman iyon.Pero ewan ko ba, habang tumatagal, parang lalo lang sumisikip dibdib ko.“Hoy, Elco, kukuha ka pa ba ng carbonara?”Napalingon ako kay Ruby na nakataas ang tray.“Ah, hindi na.” Ngumiti lang ako sa kaniya.“Sure?”Tumango lang ako.Pagkatapos nun, bumalik ulit ang tingin ko kina Dasha at Ryuji. Nandoon sila sa may sofa.Si Dasha, tawang-tawa habang may sinasabi si Ryuji sa kanya. Tapos bigla siyang hinampas ni Dasha sa braso habang pareho silang natatawa.Ang gaan nilang
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 73

Dasha POVPagkatapos ng halos buong gabing tawanan, kwentuhan, at walang katapusang foodtrip, unti-unti na ring nagsiuwian sina Ivy, Ruby, at Calista. Si Nanay naman abala sa pagliligpit habang si Tatay ay tinutulungan si Ryuji sa paglalabas ng mga pinagkainan.Ako naman ay tahimik na nakatayo sa may hagdan habang nakatingin sa kuwarto ni Elco. Hindi ko alam pero pakiramdam ko kasi may kakaiba sa kanya kanina. Tahimik siya bigla. Parang may iniisip. Kahit pilit siyang ngumiti noong pinuntahan ko siya sa room niya, ramdam kong may mabigat pa rin sa isip niya.Kaya nang makaalis na rin si Ryuji, agad ko siyang nilapitan. Lumabas na rin kasi siya ng kuwarto niya nung maramdaman nitong tahimik na ang bahay.“Elco.” Napalingon siya sa akin mula sa sala.“Oh?” nagwawalis siya. Tinutulungan niya kami nila Tatay at Nanay sa paglilinis.“Uminom na tayo ngayong gabi?”Agad nagliwanag ang mukha niya. “Uy, totoo ba?”“Oo, chill lang naman. Doon na natin ituloy sa room ko kasi hindi na ako busy ng
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 74

Dasha POVBandang alas dose na yata ng gabi nang tuluyan kaming tamaan ng alak. Hindi naman sobra. Iyong tipong sakto lang para maging magaan ang katawan mo, mainit ang mukha mo, at mas madali kang matawa sa simpleng bagay.Nakaupo pa rin kami ni Elco sa may tapat ng bintana ng kuwarto ko. Kalat na sa sahig ang mga balat ng chichirya, ilang lata ng beer, at iyong kalahating chocolate bar na ilang beses na naming pinasa-pasahan.Tahimik ang buong bahay sa labas ng kuwarto, dahil malalim na ang gabi. Isa pa, malalim na rin ang tulog nila Nanay at Tatay. Kami na lang ang gising ni Elco.Humigop ako ng beer bago napasandal sa bintana.“Feeling ko lasing na ‘ko,” natatawa kong sabi.“Ngayon mo lang na-realize?” sagot ni Elco habang nakangisi.Tiningnan ko siya. Namumula na rin pisngi niya at medyo magulo na buhok niya dahil paulit-ulit niya iyong sinusuklay gamit kamay niya kanina.Cute.“Bakit ka nakatingin?” tanong niya.“Wala.”“Sinungaling.”Napangisi ako. Ewan ko ba pero habang tumata
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 75

Dasha POVDalawang araw pa lang ang nakakalipas simula nang i-post ng GoodNovel Ink ang official announcement tungkol sa akin.Dalawang araw pa lang simula nang ipakilala nila ako bilang newest exclusive author nila. Dalawang araw pa lang simula nang i-announce na magkakaroon ng physical release ang The Cut that Always Bleeds.Pero pakiramdam ko ay biglang nagbago lahat.“Dasha, may customer na naman!”Napalingon ako kay Ivy na kasalukuyang abala sa pag-aayos ng bouquet sa counter ng flower shop.“Ayan na!” sagot ko habang inaayos apron ko.Normal na araw lang dapat iyon sa work ko sa flower shop ni Ivy. parang tulad ng dati. Pero simula kaninang umaga, parang naging mini fan event bigla iyong shop ni Ivy. At hindi pa rin ako maka-move on.Pagharap ko sa may pinto, agad akong napahinto nang makitang may tatlong estudyanteng babae na mukhang senior high students ang nakatayo roon. Pagkakita nila sa akin, agad silang napasigaw.“OH MY GOD!”“SIYA NGA!”“SI AUTHOR PETALYN!”Literal ako
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 76

Elco POV“Elco, hijo, pakibilhan mo naman ako ng niyog sa palengke?”Kasalukuyan akong nakahiga sa sofa nang marinig ko ang boses ni Tita Susie mula sa kusina.“Sige po, ilan po ba?”“Dalawa lang. Tapos ipagiling mo na rin.”Tamang-tama, boring sa bahay. Gusto kong lumabas. Ito na rin siguro ang pagkakataon para makalabas manlang.“Ano pong lulutuin ninyo, Tita Susie?”“Pork bicol express.”Agad nanlaki ang mga mata ko. Masarap kasi ‘yon. For sure ay mapaparami ang kain ko mamayang tanghali.Mainit-init na agad kahit maaga pa. Habang naglalakad ako palabas ng street, hindi ko maiwasang mapangiti nang maalala ko iyong gabi na nag-inuman kami ni Dasha. Ang sweet namin, sobra. Daming nangyari. Dami naming halikan, yakapan at shet, may nangyari na naman sa aming dalawa.Ang nakakainis lang ay hindi ko napigilan ang sarili ko nung gabing iyon. Lasing na lasing na rin kasi ako dahil pinaubos sa akin ni Dasha ‘yung tatlong beer na natitira.Ang hindi ko lang matandaan ay kung saan ko ba pinu
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 77

Dasha POVPagdilat ko pa lang ng mata, alam ko nang tanghali na. Wala na iyong maagang ingay ng mga traysikel sa labas o iyong tunog ng TV ni Tatay tuwing umaga.At higit sa lahat, mainit na. Nakapatay na kasi ang aircon ko dahil naka-timer ito. Once mag-alas siyete na ng umaga, patay na ito at kanina pa tanghali, kaya mainit na talaga.Napahawak ako sa noo ko habang pilit bumabangon mula sa kama.“Shocks!” Napalingon ako sa orasan. 11:47 AM.Pero honestly, expected ko na rin naman. Alas tres na yata ako nakatulog kaninang madaling-arawKasalanan iyon dahil may bagong story na akong isinusulat.Ang bagong book na isusulat ko ay My Happy Ending.Kahit hindi pa officially announced, halos kalahati na agad ng first chapters ang nagawa ko kagabi dahil sa sobrang ganado talaga ko. Hindi ko rin alam kung bakit pero parang mas mabilis ako magsulat ngayon. Siguro dahil inspired ako. Siguro dahil mas nagkaroon ako ng confidence simula nang maging official author ako ng GoodNovel Ink.At mamaya
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 78

Dasha POVAlas tres pa lang ng madaling-araw pero gising na gising na agad ako dahil sa lakas ng alarm clock ko.Actually, hindi ko alam kung nakatulog ba talaga ako o hindi, kasi parang kakatulog ko palang.Pakiramdam ko kasi buong gabi akong nakatitig lang sa kisame habang iniisip na mamaya ay mahahawakan ko na mismo iyong unang physical copy ng libro ko.Bumangon na ako at bawal ang mabagal ngayon. Tahimik akong naglalakad palabas ng kuwarto habang hinihila iyong maliit kong bag. Madilim pa buong bahay maliban sa ilaw sa kusina.At doon ko agad nakita si Elco. Nakasandal siya sa ref habang umiinom ng tubig.Pagkakita niya sa akin, agad siyang napangiti.“O, mabuti naman gising ka na.”Napangiwi ako.“Hindi nga ata ako nakatulog.”“Same.”Napapangiwi ako habang lumalapit sa kanya.Pareho yata kaming sabik ngayong araw sa magiging lakad namin.“Ready ka na bang makita ang first published book?” tanong niya.Huminga ako nang malalim bago tumango.“Hindi ko alam, kabado ako kahit wala
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 79

Dasha POVPagkababa pa lang namin ni Elco sa bus, parang biglang bumilis tibok ng puso ko.Nasa Manila na kami. Maingay na naman ang mga sasakyan. Punong-puno ng sasakyan at tao kahit maaga pa.At somewhere sa city na ito, nandoon iyong unang librong isinulat ko. Heto na, malapit na malapit ko nang mahawakan ang first ever baby ko.Tahimik kaming naglakad papunta sa building ng GoodNovel Ink. Hindi na kami naligaw kasi alam na namin ni Elco kung nasaan ang building.“Grabe, nandito na naman tayo sa building na kung saan ay pangarap ng mga author na mapasok, kasi once na makapasok ka na diyan, ibig sabihin ay magaling ka ng manunulat,” bulong ko.Sa harap, ngayon ko lang napagmasdan ang malaking logo ng GoodNovel Ink. Hindi ko napigilang picture-an iyon para may ma-post ako sa page ko mamaya.Pagpasok namin sa lobby, mas lalo akong natulala.Malamig na naman ang aircon. Parang hindi talaga sila nagtitipid sa kuryente. Sabagay, mayaman na company ito kaya hindi talaga uso ang magtipid d
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 80

Dasha POVAkala ko pagkatapos kong makuha iyong sampung complimentary copies ng The Cut that Always Bleeds, uuwi na kami agad ni Elco.Pero hindi pa, kasi matapos ang halos kalahating oras na pag-uusap namin ni Sir Renz, bigla niya akong sinabihan na may kailangan pa akong kausapin ngayong araw.“May next meeting ka pa pala, Author Petalyn.”“Ano po?” tanong ko habang yakap-yakap ko pa rin iyong libro ko na parang baby.Tumango siya at natatawa habang nakatingin sa librong yakap ko. “Sa marketing team naman.”Parang mas lalo akong kinabahan.“Ay, sige po.”“Ma’am Julie Gianan will handle your publicity and promotions.”Oo nga pala. Kapag palabas na ang books ay pag-uusapan na ang promotions, interviews, book signing at kung ano-ano pa.Paglabas namin sa office ni Sir Renz, hindi ko pa rin maiwasang mapatingin nang mapatingin sa hawak kong libro habang naglalakad kami ni Elco sa hallway.“Baka mabangga ka na niyan, Dasha, jusmiyo ka,” natatawa niyang sabi habang nakatingin sa akin.“So
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
678910
...
16
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status