All Chapters of Stop Seducing Me, Pinsan : Chapter 81 - Chapter 90

Dasha POV“Kain muna tayo,” sabi ni Elco. “Nagutom ako sa mga eksena mo sa loob ng goodnovel ink,” natatawa pa niyang sabi.“Oo please. Gutom na rin kasi ako.”“Tara samgyup.”Automatic akong napangiti.“Uy, trip ko rin ‘yan, sige, samgyup nga tayo!”Pagdating namin sa samgyupsal restaurant, halos mabaliw agad ako sa bango pa lang. Ngayon, naka-shades at cap na ako para kahit pa paano ay hindi ako makilala. Gusto ko kasing magkaroon muna ng privacy habang ka-date si Elco. Para naman walang maka-istorbo. Pakiramdam ko kasi ay minsan naiinis na si Elco kapag may lumalapit sa amin para magpa-picture sa akin.Tumingin ako sa paligid. Amoy na amoy agad iyong samgyup, butter, at mga side dishes pa lang.Pagkaupo namin, agad kong tinanggal cap at shades ko habang napapabuntong-hininga. Mukha naman kasing walang lalapit sa amin kasi busy silang lahat sa pagkain.“Safe.”“Feeling wanted criminal talaga.”“Hindi mo kasi alam feeling na may biglang lalapit para magpa-picture habang kumakain ka.”

Dasha POVNakahiga na ako sa kama pero hanggang ngayon, hindi pa rin mawala ngiti ko. Tahimik na buong bahay. Mukhang tulog na sina Nanay at Tatay. Pati na rin si Elco. Tahimik na rin sa labas maliban sa paminsan-minsang tahol ng aso at ilang sasakyang dumadaan sa kalsada.Pero ako, gising na gising pa rin ang utak. Sa totoo lang, pakiramdam ko hindi ako makakatulog ngayong gabi.Kasi hanggang ngayon, hindi pa rin nagsi-sink in lahat ng nangyari ngayong araw.Napaka-pasabog ng launch day. First day ng The Cut that Always Bleeds sa bookstores ay talaga namang gumawa ng ingay sa social media at sa iba’t ibang mall. May nabalitaan pa akong nag-aaway sa iba’t ibang bookstore dahil sa agawa ng book ko.At higit sa lahat, naubos daw talaga agad iyong display copies. Gabi na pero, sunod-sunod pa rin ang notifications.Mga readers na nagpo-post ng books nila. Mga pictures sa bookstore. Mga reactions habang hawak nila iyong libro ko. May iba umiiyak. May iba nanginginig. May iba nagpapasalama

Dasha POVMaaga pa lang abala na agad kami ni Elco sa garden. Actually, ako lang talaga iyong maingay habang siya tahimik na nag-aayos ng lamesa.“Pantay ba?” tanong niya habang inaayos iyong mahabang lamesa sa gitna ng garden.Umikot ako sa kabilang side habang nakapamewang. “Konti pa sa kaliwa.”“Ganito?”“Hindi, sobra.”Napabuntong-hininga siya habang natatawa. “Napaka perfectionist mo.”“Despedida mo ‘to siyempre dapat maganda.”Ngumiti lang siya habang muling inaayos iyong tablecloth. Tahimik pa iyong paligid kasi palubog pa lang araw.Habang pinagmamasdan ko si Elco na busy sa pagse-set up ng lamesa, hindi ko maiwasang malungkot nang konti.Kasi bukas, aalis na siya. Babalik na siya sa Manila.Babalik na siya sa dating buhay niya sa Grand Dadonza Hotel.At kahit sobrang saya ko para sa kanya, siyempre mami-miss ko rin siya.“Uy.”Napalingon ako sa kanya.“Lutang ka na naman diyan.”Napailing ako agad. “Hindi ah, tinitignan ko lang mabuti kung pantay ba ang lamesa,” palusot ko.N

Dasha POVTahimik lang akong nakatayo sa harap ng flower shop habang pinagmamasdan iyong mga bulaklak na nakahilera sa labas. Maaga pa. Wala pang customer. Hindi ko alam kung bakit ganito ang pakiramdam. Malungkot, kasi alam kong kailangan ko nang magpaalam sa shop ni Ivy.Oo, bigat na bigat ang dibdib ko ngayon. Matagal akong naging assistant dito ni Ivy. Ang dami ko ring nabiling mga gamit dahil sa sinasahod ko sa kaniya. At aminado rin akong marami akong naging masasayang memories sa shop niya.Maya maya ay tuluyan na akong pumasok sa loob. Agad namang bumungad sa akin si Ivy na busy nag-aayos ng bouquet.“Good morning,” kalmado niyang bati. Halatang malungkot agad. Alam na niya kasi. Kahit hindi ko sabihin.“Good morning,” sagot ko naman. Today, may dala akong coffee. Yes, nagdala ako kasi last day ko na talaga rito.Tahimik lang si Ivy. Nag-aabang siguro siya sa mga sasabihin ko. Ako, chill lang muna. E-enjoy-in ko na lang muna ang last day ko rito.Pero, unti-unti ko na rin tala

Elco POVBusy ang lobby noong araw na iyon. Halos sunod-sunod iyong VIP arrivals, may mga foreign guests, may conference event pa sa function hall, at halos hindi ako mapirmi sa opisina ko dahil maya’t maya may kailangang asikasuhin. Pero sanay na ako roon. Actually, mas gusto ko ngang busy. Kaya lang, nakukunsensya ako sa tuwing gustong makipag-videocall ni Dasha. Free time siya, pero ako naman ay hindi. Mabuti na lang at naiintindihan niya ako. Sa gabi kasi, kinukuwento ko sa kaniya kung gaano ako ka-busy kapag nasa work. Kaya kapag tinatawagan niya ako at hindi ko masagot, alam niyang super busy ako kaya hindi na niya uulitin pang tumawag.“Sir Elco,” tawag ng receptionist habang lumalapit sa akin. “Your signature po for the executive reservation.”Tinanggap ko agad iyong folder. “Thanks.” Pagkapirma ko, naglakad agad ako papunta sa VIP lounge para tingnan kung maayos lahat.Tahimik at elegante iyong area. Dapat lang. Saka dito, soft piano ang eskena ng music, tapos ‘yung tipong ma