All Chapters of Married to the Ruthless Billionaire: Chapter 31 - Chapter 37

Third Person POVDalawang linggo.Labing-apat na araw na ang lumipas mula nang maglaho si Alina na parang usok sa gitna ng gabi. Labing-apat na araw na ring tila gumuho ang pundasyon ng mundo ni Alexander Vale.Ang penthouse, na dati ay nababalot ng init dahil sa presensya ni Alina, ay tila naging isang dambuhalang nitso—malamig, bakante, at amoy pangungulila. Wala na ang halimuyak ng tsaa sa umaga. Wala na ang marahang yabag ng mga paa nito sa hallway. Higit sa lahat, wala na ang mahinang boses na narinig niyang kumakausap sa kanilang anak habang hinahaplos ang nakaumbok nitong tiyan.Ngayon, tanging ang ugong ng aircon at ang sarili niyang hininga ang naririnig ni Alexander.Nakasandal ang bilyonaryo sa sofa, ang kanyang tingin ay nakapako sa kawalan. Sa harap niya, sa ibabaw ng glass table, may isang tray ng pagkain na dinala ng maid dalawang oras na ang nakalilipas. Ang sabaw ay namuo na ang sebo; ang kanin ay tuyot na. Hindi niya ito ginalaw. Sa katunayan, halos wala na siyang ma

Third Person POVAng mga buwan ay lumipas na parang isang mahabang panaginip na walang gisingan—isang malabo at madilim na siklo ng pagsikat at paglubog ng araw na hindi na binibilang ni Alexander Vale. Para sa ibang tao, ang panahon ay isang manggagamot, isang elementong dahan-dahang nagpapahilom sa mga sugat ng kahapon. Ngunit para kay Alexander, ang bawat segundo ay hindi nagdadala ng kagalingan. Sa halip, bawat patak ng buhangin sa oras ay tila isang matulis na pait na lalong nagpapalalim sa ukit ng pangungulila sa kanyang puso.Sa loob ng kanyang marangyang opisina sa itaas na palapag ng Vale Group headquarters, ang hangin ay amoy kape, lumang papel, at ang bigat ng hindi masabing pagsisisi. Nakaupo si Alexander sa likod ng kanyang dambuhalang desk na gawa sa mahogany. Nakatambak sa harap niya ang mga dokumentong nangangailangan ng kanyang pansin—mga kontratang nagkakahalaga ng bilyun-bilyon, mga ulat ng kumpanya mula sa iba't ibang panig ng mundo, at mga disenyong arkitektura. N

Third person POVAng madaling-araw sa probinsya ay may dalang kakaibang ginaw—isang uri ng lamig na nanunuot sa buto ngunit nagbibigay ng hudyat na kailangan nang bumangon. Habang ang buong baryo ay natutulog pa at ang mga manok ay nagsisimula pa lamang sa kanilang unang tilaok, gising na si Alina. Sa loob ng maliit at lumang kusina ni Lola Hering, tanging ang mahinang liwanag ng bumbilya at ang usok mula sa kumukulong malagkit ang nagsisilbing kasama niya.Ito na ang kanyang bagong realidad. Wala na ang mga silk sheets ng penthouse, wala na ang mga katulong na nag-aayos ng kanyang pagkain, at wala na ang boses ni Alexander na nag-uutos sa bawat sulok ng silid. Ang tanging naririnig niya ngayon ay ang mahinang hilik ng kanyang anak na si Nathan mula sa silid at ang tunog ng sandok na humahalo sa malapot na gata.Anim na buwan na ang lumipas simula nang isilang niya si Nathan. Sa loob ng anim na buwang iyon, mabilis na natutunan ni Alina kung paano maging isang kuta. Ang pagiging singl