Todos los capítulos de Married to the Ruthless Billionaire: Capítulo 11 - Capítulo 20

Third Person POVPatuloy ang marangyang musika sa loob ng ballroom, ngunit para kay Alina, tila humina ang lahat ng tunog sa paligid. Ang kislap ng mga chandelier at ang tawanan ng mga elitistang panauhin ay naging malabo, na parang isang pelikulang naka-mute.Ilang minuto na ang lumipas matapos ang komprontasyon nila ni Marco, ngunit ang bigat sa kanyang dibdib ay hindi pa rin tuluyang nawawala. Hindi dahil sa natitirang pag-ibig, kundi dahil sa pagod—pagod sa mga alaala ng ulan, ng sakit, at ng gabing itinapon siya ng lalaking akala niya ay kanyang kinabukasan.Tahimik siyang nakatayo malapit sa malaking floor-to-ceiling window ng ballroom. Mula roon, tanaw ang mga ilaw ng lungsod na tila mga dyamanteng nakakalat sa madilim na pelus ng gabi. Humigop siya ng kaunting champagne, pilit na hinahanap ang kanyang kapanatagan.“You handled that well.”Bahagyang nanigas ang mga balikat ni Alina nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang lumingon. Si Marco. Nakatayo ito ilang hak

Third Person POVHindi pa rin mawala sa isip ni Alexander ang mga tagpo kagabi. Nakatayo siya sa harap ng malawak na glass wall ng kanyang penthouse, ang kanyang anino ay mahaba sa sahig habang pinagmamasdan ang naglalakihang gusali ng Makati skyline. Maliwanag na ang umaga, ngunit ang kanyang aura ay nananatiling kasingdilim ng hatinggabi.Mahigpit ang hawak niya sa tasa ng kape, halos mamuti ang kanyang mga buko. Ang bawat pikit niya ay nagdadala ng imahe ni Alina—ang nanlalaking mga mata nito sa takot, ang marahas na paghila ng mga lalaki sa kanyang braso, at ang desperadong pagsigaw nito ng kanyang pangalan.Kung nahuli lang siya ng ilang minuto...Mariin siyang napapikit, ang panga ay matigas na parang bakal. Ayaw niya ng pakiramdam na ito. Ayaw niya ng ideya na may nangahas na hawakan ang isang bagay na nasa ilalim ng kanyang proteksyon. At higit sa lahat, nagngangalit ang kanyang dibdib dahil ang ugat ng lahat ng ito ay si Marco.“Sir.”Ang mahinahong boses ng kanyang assistant

Third Person POVAng gabi sa loob ng penthouse ay balot ng isang mabigat at binging katahimikan. Sa labas ng dambuhalang floor-to-ceiling glass window, ang mga ilaw ng Maynila ay tila isang dagat ng mga bituin na nakalatag sa ibaba—kumikislap, walang pakialam, at malamig. Karaniwan, ang tanawing ito ang nagbibigay kay Alina ng kapayapaan, ngunit ngayong gabi, ang bawat kislap ay tila paalala ng layo ng kanyang loob sa mundo.Nakaupo siya sa gitna ng malawak na sofa, nakabalot sa isang manipis na ivory knitted blanket. Ang kanyang mga kamay ay protektibong nakapatong sa kanyang tiyan—isang instinct na naging bahagi na ng kanyang pagkatao mula nang malaman niya ang tungkol sa batang dinadala niya.Maghatinggabi na, pero ang antok ay tila isang estrangherong ayaw dumalaw. Paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan ang mga nagdaang araw: ang amoy ng alak at pabango ni Tiffany sa damit ni Marco, ang hiyaw ng mga tao sa gala, ang marahas na hila ng mga kidnapper, at ang malamig na katotohan

Third Person POVAng umaga sa penthouse ay binalot ng isang mapanlinlang na katahimikan. Maagang nagising si Alina, bagaman ang kanyang mga mata ay mabigat at pagod mula sa gabi ng walang katapusang pag-iisip. Nanatili siyang nakahiga, nakatitig sa puting kisame habang pilit na inaaninag ang kanyang kinabukasan sa gitna ng kaguluhan.Mula sa pagtataksil ni Marco hanggang sa tangkang kidnapping, ang buhay niya ay tila naging isang mabilis na montage ng mga trahedya. Dahan-dahan siyang bumangon, ang kanyang kamay ay awtomatikong lumapag sa kanyang tiyan. Hindi pa ito halata sa ilalim ng kanyang malambot na cotton robe, pero damang-dama niya ang presensya ng munting buhay sa loob.“Good morning, baby,” mahina niyang bulong, ang kanyang boses ay nanginginig sa emosyon. “Kailangan nating maging matatag. Hindi lang ako... tayo.”Sa kabila ng takot, ang batang ito ang nagsisilbi niyang angkla. Pagkatapos mag-ayos nang bahagya, lumabas siya ng kwarto at naglakad patungo sa dining area. Gaya n

Third Person POVAng loob ng hospital room ay balot ng isang mapanuring katahimikan. Ang tanging nagbibigay ng anyo sa dilim ay ang maliit na lamp sa tabi ng kama, na naglalabas ng malambot na dilaw na liwanag, at ang regular na pag-awit ng heart monitor.Beep. Beep. Beep.Nakatayo si Alexander sa tapat ng bintana, ang kanyang silweta ay tila isang bantay sa gitna ng gabi. Nakapamulsa ang kanyang isang kamay habang ang isa ay mahigpit na hawak ang asul na folder. Ang kanyang paningin ay nakapako sa mga ilaw ng lungsod, ngunit ang kanyang isipan ay nakakulong sa mga petsang nakasulat sa medical report ni Alina.The dates didn’t match.Sa mundo ng negosyo, ang mga numero ay hindi nagsisinungaling. At ang mga numerong ito ay nagsasabing ang batang dinadala ni Alina ay hindi bunga ng relasyon nila ni Marco Reyes. Isang malaking puwang ang namamagitan sa katotohanan at sa kwentong pinaniniwalaan ng lahat.Sa likod niya, narinig niya ang marahang kaluskos ng kumot. Bahagyang gumalaw si Alin