All Chapters of Married to the Ruthless Billionaire: Chapter 21 - Chapter 30

Third Person POV Ang hangin sa loob ng hospital room kinabukasan ay tila naging mas siksik at mabigat. Habang mahimbing pa ring natutulog si Alina, balot ng kapayapaan na dulot ng mga sedatives, si Alexander ay matagal nang gising. Nakaupo siya sa isang leather armchair sa sulok, ang liwanag mula sa bintana ay nagbibigay ng matalas na anino sa kanyang seryosong mukha. Hawak niya ang kanyang tablet, paulit-ulit na binabasa ang report na ipinadala ng kanyang elite security team. Ang bawat salita ay tila isang piraso ng puzzle na ayaw magtagpo. Ang usapan nila kagabi tungkol sa misteryosong party ay naging isang obsesyon na hindi niya mabitawan. May mali sa gabing iyon. At kung tama ang kanyang instinto, ang "blackout" ni Alina ay hindi bunga ng simpleng kalasingan. Biglang nag-vibrate ang kanyang phone sa ibabaw ng mesa. Isang maikling mensahe mula kay Victor ang bumungad: “Sir, I found something about the party. It’s deeper than we thought.” Agad na tumayo si Alexander. Maingat ang

Third Person POVAng sikat ng araw na tumatama sa bintana ng penthouse ay tila isang pangungutya. Para kay Alina, ang bawat bagong umaga ay hindi na simbolo ng pag-asa, kundi isang panibagong yugto ng pagpapakasakit. Halos hindi siya dinalaw ng antok kagabi; sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, ang mga mapanirang salita mula sa mga headline ay tila mga aninong sumasayaw sa kanyang paningin.Gold digger. Mystery woman. Scandalous pregnancy.Nakahiga siya sa malawak na kama, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa mamahaling kumot na tila ito na lang ang tanging bagay na pumipigil sa kanya para hindi tuluyang maglaho. Ilang linggo lang ang nakalipas, payapa ang kanyang mundo. Siya ay isang guro na may simpleng pangarap at isang buhay na kontrolado niya. Ngunit ngayon, siya ay naging isang pampublikong libangan—isang karakter sa isang maruming kwentong hindi naman siya ang sumulat.Dahan-dahan siyang bumangon at humarap sa salamin. Ang babaeng nakatingin sa kanya ay h

Third Person POVAng headquarters ng Vale Group ay isang dambuhalang istruktura ng salamin at asero na tila naghahari sa kalangitan ng Makati. Bihirang magpakita si Alexander sa pangunahing building na ito; mas pinipili niyang pamunuan ang sarili niyang kumpanya mula sa kanyang sariling turf kung saan wala siyang kailangang pakinggang boses kundi ang sa kanya lamang.Ngunit ngayong umaga, hindi siya narito bilang CEO. Narito siya bilang isang anak. Narito siya dahil sa isang utos na hindi maaaring tanggihan.Pagbukas pa lamang ng elevator sa executive floor, sinalubong na siya ng isang nakabibinging katahimikan. Ang mga empleyadong kanyang nadadaanan ay tila mga estatwa na agad yumuyuko, ang kanilang mga mata ay iniilag ang tingin sa bagsik na dala ni Alexander. Alam ng lahat kung bakit siya narito. Ang media scandal, ang pangalan ni Alina na nakakaladkad sa putik, at ang anino ng pamilya Davenport na tila nakapalibot sa kanila—ang lahat ng ito ay isang malaking lamat sa perpektong im

Third Person POVTatlong araw.Tatlong mahabang araw na parang isang multo si Alexander sa loob ng sarili niyang penthouse. Naroon ang kanyang presensya, ramdam ang bigat ng kanyang aura, pero ang kanyang kaluluwa ay tila nakakubli sa likod ng isang pader na yari sa yelo.Naririnig ni Alina ang marahas na tunog ng pagsara ng pinto tuwing madaling araw kapag umaalis ito. Minsan naman, uuuwi ito nang gabing-gabi na, amoy alak at pagod, pero diretso ang lakad nito sa kabilang kwarto nang hindi man lang siya sinusulyapan. Kahit magkasalubong sila sa hallway, ang mga mata ni Alexander ay nakapako sa kawalan—tila ba si Alina ay naging isang hangin na walang hugis at kulay.Sa unang araw, pilit itong inunawa ni Alina. Pagod lang siya. Sa ikalawang araw, binalot niya ang sarili ng pag-asa. Baka may krisis sa Vale Group. Pero ngayong ikatlong araw, habang nakatitig siya sa kanyang hindi nagagalaw na almusal, ang pag-asa ay napalitan ng isang mapait na katotohanan.Hindi na niya kayang lunukin

Third Person POVAng gabi ay balot ng isang mapanlinlang na katahimikan. Sa labas ng dambuhalang bakal na gate ng mansyon ng mga Vale, ang tanging maririnig ay ang mahinang kaluskos ng mga dahon at ang malayo at paos na busina ng mga sasakyan. Ang mga ilaw sa hardin ay tila mga nanlalabong mata na nagmamasid sa pigura ng isang babaeng nakatayo sa gitna ng dilim. Isang anino sa gitna ng karangyaan, isang banyagang ligaw sa mundong ginto ang pundasyon.Si Alina.Mahigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang maliit na bag. Marupok ang materyales nito, bakas ang luma, tila sumasalamin sa kanyang pagkatao sa mga sandaling iyon. Wala itong lamang hiyas, walang mamahaling pabango, at walang kahit anong kinuha mula sa marangyang bahay na tinuluyan niya. Sa loob ng ilang buwan, pilit siyang binihisan ng mga Vale ng sutla at brilyante, ngunit sa kanyang pag-alis, iniwan niya ang lahat ng iyon sa ibabaw ng malamig na marmol ng kanyang silid. Ang tanging bitbit niya ay ang kanyang dangal, ilang pir