Semua Bab คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Bab 141 - Bab 150

สายลมแห่งฤดูเหมันต์ที่พัดกรรโชกผ่านเรือนซอมซ่อท้ายจวนเผิงกวงโหว ไม่ได้นำพามาเพียงแค่ความหนาวเย็นที่บาดลึกทะลุถึงกระดูกดำ ทว่ามันยังหอบเอากลิ่นอายแห่งความเน่าเฟะของเศษอาหารและกลิ่นสาบสางของความสิ้นหวังมาด้วย อนุหมิน อดีตสตรีคนโปรดผู้เคยนั่งเชิดหน้าชูคออยู่บนกองเงินกองทอง บัดนี้มีสภาพไม่ต่างอันใดกับซากศพเดินได้ที่ถูกกักขังลืมอยู่ในขุมนรกบนดิน ร่างกายที่เคยอวบอิ่มและถูกประทินผิวด้วยเครื่องหอมราคาแพง บัดนี้ซูบผอมจนหนังหุ้มกระดูก สวมใส่เพียงชุดผ้าฝ้ายสีหม่นที่ขาดวิ่นและเต็มไปด้วยรอยปะชุน เส้นผมที่เคยดำขลับและเกล้าอย่างประณีตหลุดลุ่ยชี้ฟูประดุจรังนกกระจอกเทศที่ถูกทิ้งร้างนางกำลังยืนเกาะขอบหน้าต่างไม้ที่ผุพังจนปลวกแทบจะย้ายออก ดวงตาที่ลึกโบ๋และดำคล้ำประดุจหมีแพนด้าที่อดนอนมาสามเดือนเต็ม เบิกกว้างและทอประกายแห่งความเคียดแค้นชิงชังอย่างแรงกล้า นางสอดส่ายสายตามองผ่านช่องว่างของกำแพงเรือนที่แตกร้าว ทอดมองไปยังลานซักล้างด้านนอก ซึ่งเป็นสถานที่เดียวที่นางสามารถรับรู้ความเคลื่อนไหวของโลกภายนอกได้ สิ่งที่สะกดสายตาและดึงดูดความสนใจของสตรีผู้ถูกจองจำในยามนี้ หาใช่นกกระจอกที่บินผ่านไปมาไม่ ทว

ยามบ่ายคล้อยที่แสงตะวันสีทองอ่อนจางพยายามสาดส่องทะลุเมฆหมอกแห่งฤดูเหมันต์ลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของโกดังสินค้าขนาดมหึมา ซึ่งตั้งอยู่เบื้องหลังร้านบุปผาสวรรค์โอสถ สาขาใหญ่ใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศภายในโกดังแห่งนี้แตกต่างจากสภาพอากาศที่หนาวเหน็บภายนอกราวฟ้ากับก้นเหว มันไม่ได้ถูกทำให้ชื้นแฉะหรือเย็นยะเยือก ทว่ากลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวนของสมุนไพรชั้นเลิศ กลิ่นขี้ผึ้งบริสุทธิ์ และที่สำคัญที่สุด มันคือกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่งและผลกำไรที่ลอยคลุ้งอยู่แทบทุกตารางนิ้ว หีบไม้จันทน์หอมนับร้อยใบถูกจัดวางเรียงซ้อนกันเป็นระเบียบเรียบร้อยประดุจกองทหารที่รอรับคำสั่ง ทุกหีบอัดแน่นไปด้วยสินค้าพรีเมียมที่พร้อมจะถูกส่งออกไปสูบเลือดสูบเนื้อบรรดาเศรษฐีนีและฮูหยินกระเป๋าหนักทั่วทั้งแคว้นไป๋ลี่ถิง ประธานกรรมการบริหารหญิงผู้ครอบครองมันสมองที่ทำจากลูกคิดทองคำและมีหัวใจที่หล่อหลอมขึ้นมาจากตั๋วแลกเงิน กำลังเดินกรีดกรายตรวจเช็คสต็อกสินค้าคงคลังด้วยท่วงท่าที่สง่าผ่าเผยและเกียจคร้านประดุจนางพญาจิ้งจอกที่กำลังเดินสำรวจอาณาเขตของตนเอง นางสวมใส่ชุดกระโปรงผ้าไหมสีแดงเข้มที่ตัดเย็บอย่างทะมัดทะแมงเพื่อให้

ท่ามกลางหมอกควันสีเทาหม่นแห่งยามเช้าตรู่ที่ลอยปกคลุมไปทั่วทุกตรอกซอกซอยของเมืองหลวง บรรยากาศของตลาดสดที่มักจะคึกคักไปด้วยเสียงตะโกนต่อรองราคาของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าและชาวบ้านผู้มาจับจ่ายใช้สอย บัดนี้กลับถูกแทรกซึมและครอบงำด้วยกระแสคลื่นใต้น้ำอันแสนจะสกปรกโสมม กระแสคลื่นแห่งการใส่ร้ายป้ายสีที่ถูกจุดประกายขึ้นด้วยน้ำมือของพันธมิตรดอกไม้พิษอย่างอนุหมินและคุณหนูสี่ไป๋ลี่เจิน ผู้ซึ่งยอมควักเงินก้อนสุดท้ายที่ซุกซ่อนเอาไว้ใต้พื้นรองเท้า ไปว่าจ้างบรรดาขอทาน คนเร่ร่อน และพวกนักเลงหัวไม้ที่ไร้ซึ่งศีลธรรม ให้มาทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงในการกระจายความฉิบหายแผนการทำลายล้างความน่าเชื่อถือถูกดำเนินไปอย่างเป็นระบบและแยบยลในแบบฉบับของคนใจแคบ พวกขอทานที่ได้รับเงินสินบนต่างพากันเดินเร่ร่อนไปตามร้านน้ำชา โรงเตี๊ยม และแผงขายหมูขายผัก แสร้งทำเป็นจับกลุ่มสนทนากันด้วยเสียงที่ดังกังวานจงใจให้ผู้คนรอบข้างได้ยิน พวกเขาแต่งบทกลอนพื้นบ้านที่มีเนื้อหาคล้องจองและจดจำง่าย ร้องป่าวประกาศไปทั่วทุกหัวระแหงว่า ประธานกรรมการบริหารหญิงแห่งจวนเผิงกวงโหว หรือคุณหนูสามไป๋ลี่ถิง ผู้มีใบหน้างดงามประดุจเทพธิดานั้น แท้จริง

ยามเหม่า แสงเงินแสงทองแห่งรุ่งอรุณเพิ่งจะเริ่มทอประกายฉาบย้อมขอบฟ้าของเมืองหลวง ขับไล่ความมืดมิดและนำพาความเหน็บหนาวของช่วงปลายฤดูเหมันต์ให้พัดกรรโชกมาเยือนอีกครา ทว่าสำหรับไป๋ลี่ถิง ประธานกรรมการบริหารหญิงแห่งบริษัทจวนเผิงกวงโหว เช้าวันนี้หาใช่เช้าแห่งการตื่นมานั่งจิบชาเพื่อนับผลกำไรอย่างเกียจคร้านไม่ แต่มันคือวันแห่งการเปิดโรงละครฉากใหญ่ วันที่นางจะต้องสวมบทบาทเป็นนักแสดงนำหญิงเจ้าของรางวัลออสการ์สาขาผู้ถูกกระทำยอดเยี่ยม เพื่อตอกหน้าพวกกบฏสมองกลวงให้พินาศย่อยยับจนไม่มีที่ดินจะให้กลบฝังศพภายในห้องนอนอันหรูหราอลังการ ยอดนักขายมือทองกำลังยืนค้นหาเสื้อผ้าอยู่ในตู้ไม้จันทน์หอมขนาดใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยชุดผ้าไหมสีสันสดใสและราคาแพงลิบลิ่ว ทว่าวันนี้นางกลับปัดชุดหรูหราเหล่านั้นทิ้งไปอย่างไม่ไยดี มือเรียวยาวควานหาลงไปจนถึงก้นตู้ ก่อนจะดึงเอาชุดกระโปรงผ้าฝ้ายเนื้อหยาบสีเทาหม่นๆ ที่ผ่านการซักมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนจนสีซีดจางออกมาหนึ่งชุด มันคือชุดที่นางเคยใส่เมื่อครั้งยังเป็นเพียงลูกอนุภรรยาที่ถูกรังแก"หากจะทำพีอาร์วิกฤตเพื่อเรียกคะแนนสงสาร การสวมชุดผ้าไหมปักดิ้นทองออกไปยืนร้องไห

ท่ามกลางลานกว้างหน้าจวนเผิงกวงโหวที่กำลังถูกปกคลุมด้วยรังสีอำมหิตและความตึงเครียดระดับทะลุจุดเดือด เสียงโซ่ตรวนเหล็กกล้าที่กระทบกันดังกราวๆ จากมือของกองกำลังทหารยามร่างยักษ์ ช่างเป็นท่วงทำนองที่บาดลึกทะลุโสตประสาทและชวนให้ขนหัวลุกประดุจเสียงลากโซ่ตรวนของยมทูตจากขุมนรก พวกทหารยามที่ได้รับคำสั่งจากผู้ตรวจการเมืองหลวงหน้าเงิน กำลังก้าวเท้าตึงตังต้อนกระหนาบเข้ามาใกล้ร่างอันบอบบางของไป๋ลี่ถิงที่กำลังนั่งคุกเข่าก้มหน้าอยู่บนพื้นหินชนวนอันเย็นเยียบทว่าในเสี้ยววินาทีที่ทหารยามคนหน้าสุดเงื้อมือที่ถือโซ่ตรวนเส้นเขื่องขึ้นหมายจะคล้องสวมลงบนลำคอระหงของประธานกรรมการบริหารหญิง บรรยากาศที่กำลังจะบานปลายสู่การจับกุมก็ถูกขัดจังหวะด้วยคลื่นพลังงานแห่งความโกรธเกรี้ยวระลอกใหม่ที่พุ่งทะยานออกมาจากกลุ่มคนในจวน"หยุดเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าสุนัขรับใช้กังฉิน บังอาจมากเกินไปแล้ว ไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์มาแตะต้องตัวลูกสาวของข้าแม้แต่ปลายเล็บ"ฮูหยินไป๋ ภรรยาเอกผู้มีใบหน้าเยือกเย็นประดุจรูปสลักน้ำแข็งมาโดยตลอด บัดนี้สลัดทิ้งซึ่งความสง่างามตามจารีตประเพณีจนหมดสิ้น นางแผดเสียงตวาดลั่นจนสะเทือนไปถึงทรวง