All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 251 - Chapter 260

ยามเช้าตรู่ที่แสงตะวันสีทองสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของจวนอ๋องเจ็ด บรรยากาศควรจะเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และความฮึกเหิมของการเตรียมตัวเข้าสู่ท้องพระโรง ทว่าในความเป็นจริงแล้ว มันกลับอบอวลไปด้วยความตึงเครียดที่ผสมปนเปกับความบ้าคลั่งของตรรกะทุนนิยม ฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและกุมอำนาจเครือข่ายข่าวกรอง ก้าวเดินขึ้นรถม้าคันมหึมาที่ประดับประดาด้วยทองคำและผ้าไหมชั้นเลิศ ในมือของเขาประคองสมุดบัญชีปกแดงที่อัดแน่นไปด้วยตัวเลขผลกำไรมหาศาลจากการระดมทุน มันไม่ใช่แค่สมุดบัญชี แต่มันคืออาวุธทำลายล้างทางการเมืองที่จะใช้ตบหน้าบรรดาพี่ชายหน้าโง่ให้หงายหลังตกเก้าอี้กลางท้องพระโรง รถม้าเคลื่อนตัวออกไปอย่างช้าๆ ทิ้งเสียงล้อบดถนนหินชนวนดังสั่นสะเทือนประดุจเสียงกลองรบประกาศชัยชนะทว่าในขณะที่ขบวนรถม้าขององค์ชายเจ็ดกำลังมุ่งหน้าสู่วังหลวงอย่างสง่าผ่าเผยนั้นเอง ณ อีกฟากฝั่งหนึ่งของเมืองหลวงซึ่งเป็นย่านการค้าหลักของบริษัทบุปผาสวรรค์โอสถ เค้าลางแห่งความพินาศย่อยยับกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ บรรดาองค์ชายสาม องค์ชายสี่ และองค์ชายหก ผู้ซึ่งบัดนี้หมดสิ้นหนท

แสงสว่างสีทองอร่ามที่เคยสาดส่องเจิดจ้าและหมุนวนอยู่ภายในก้นบึ้งแห่งจิตวิญญาณของไป๋ลี่ถิงค่อยๆ อ่อนแสงลง ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกอบอุ่นและพลังอำนาจอันไร้ขีดจำกัดที่ไหลเวียนพลุ่งพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขนบนเรือนร่างอันบอบบางของนาง ยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลผู้ซึ่งเพิ่งจะได้รับการอัปเกรดสถานะให้ก้าวขึ้นสู่ระดับสูงสุดแห่งสายอาชีพ ยืนกางแขนหลับตาพริ้มรับสัมผัสแห่งความมั่งคั่งประดุจเทพธิดาที่เพิ่งจะลงมาจุติบนกองภูเขาทองคำ รอยยิ้มแสยะที่ชวนให้ขนหัวลุกเบ่งบานอยู่บนริมฝีปากที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีชาดแดงสด นางกำลังจินตนาการถึงภาพที่ตนเองใช้ก้อนทองคำไล่ฟาดหน้าบรรดาขุนนางเฒ่าในท้องพระโรงทีละคนอย่างเบิกบานใจเสียงดนตรีบรรเลงเพลงมงคลแบบอลังการงานสร้างยังคงดังกังวานก้องอยู่ในโสตประสาท ก่อนที่ภาพนิมิตเรืองแสงสีฟ้าจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้าจิตสำนึกของนางอีกครั้ง ตัวอักษรสีทองสลักลวดลายพยัคฆ์เหยียบมังกรค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละตัวอักษร พร้อมกับเสียงเจื้อยแจ้วประจบสอพลอของระบบผู้ช่วยสุดซาดิสม์ที่ดังกังวานขึ้นมา"ขอแสดงความยินดีด้วยอีกครั้งเจ้าค่ะท่านประธานบริษัทผู้ทรงเกียรติสูงสุด เพื่อให้สมฐานะกับเลเวลเจ็ดอ

บรรยากาศเหนือท่าเรือขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นต้าจงในยามนี้ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความคุกรุ่นประดุจดินปืนที่รอเพียงประกายไฟเล็กๆ หยดลงมาสัมผัส เปลวแดดอันร้อนระอุแผดเผาลงมาบนแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าและชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อของบรรดากรรมกรแบกหามนับหมื่นชีวิต ข่าวลือเรื่องการลดค่าแรงครึ่งหนึ่งและการบังคับใช้แรงงานเยี่ยงสัตว์เดรัจฉานที่ถูกแพร่กระจายโดยลูกข่ายแชร์ลูกโซ่ของไป๋ลี่ถิง ได้ทำปฏิกิริยากับความเหนื่อยล้าและความคับแค้นใจที่สะสมมาเนิ่นนานจนทะลุขีดจำกัดสูงสุด ณ ศาลาชมวิวชั้นบนสุดของเหลาอาหารที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้มีจิตวิญญาณของนายทุนหน้าเลือดเต็มเปี่ยมทุกอณูขุมขน กำลังประทับนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักบุผ้าไหมเนื้อนุ่ม นางกางพัดจีบลายดอกกุหลาบออกโบกสะบัดด้วยท่วงท่าที่สง่างามและกวนอวัยวะเบื้องล่างที่สุดในสามโลก ดวงตากลมโตที่ทอประกายความวิปลาสจับจ้องมองลงไปยังมวลชนเบื้องล่าง รอยยิ้มแสยะที่ชวนให้ผู้พบเห็นต้องขนลุกซู่เบ่งบานขึ้นบนริมฝีปากบางเฉียบ นางหันไปพยักหน้าเบาๆ ให้แก่องครักษ์เงาที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่ด้านหลัง

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็วและเหี้ยมโหดประดุจกงล้อเกวียนที่บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง วันครบกำหนดชำระหนี้เงินกู้ก้อนมหาศาลพร้อมดอกเบี้ยมหาโหดร้อยละเจ็ดสิบได้เดินทางมาถึงแล้ว บรรยากาศภายในตำหนักขององค์ชายสี่ในยามเช้าตรู่วันนี้ ไม่ได้หลงเหลือเค้าลางของความโอ่อ่าเกรียงไกรแห่งชายชาติทหารอีกต่อไป ทว่ามันกลับถูกปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความสิ้นหวัง ความยากจนข้นแค้น และกลิ่นอายของคนล้มละลายที่เหม็นอับยิ่งกว่าส้วมสาธารณะที่ไม่ได้ล้างมาสามปีองค์ชายสี่ผู้ซึ่งเคยสวมชุดเกราะเดินอาดๆ ด้วยความหยิ่งยโสจองหอง บัดนี้กำลังอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเวทนาจนแม้แต่ขอทานข้างถนนยังต้องเบือนหน้าหนีด้วยความสงสาร เส้นผมที่เคยรวบตึงอย่างเป็นระเบียบหลุดลุ่ยชี้ฟูประดุจรังนกกระจอกเทศ ใบหน้าที่เคยเหี้ยมเกรียมและเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมี ซีดเผือดและซูบตอบจนโหนกแก้มปูดโปน ขอบตาดำคล้ำลึกโบ๋ประดุจคนที่ไม่ได้นอนหลับพักผ่อนมานับศตวรรษ เขากำลังคุกเข่าคลานอยู่บนพื้นหินอ่อนภายในคลังสมบัติส่วนตัวที่ว่างเปล่ากลวงโบ๋ ว่างเปล่าเสียจนหากตะโกนออกไป เสียงจะดังก้องสะท้อนกลับมาเยาะเย้ยตนเองมืออันหยาบกร้านที่เคยใช้กวั

สายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อยๆ นำพากลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาที่เบ่งบานอยู่เต็มสวนหลังจวนอ๋องเจ็ดลอยมาเตะจมูก ทว่าสำหรับไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้เพิ่งจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทางการค้า กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าหรือจะสู้กลิ่นหอมของกระดาษตั๋วแลกเงินและกลิ่นคาวทองแดงที่กองสุมอยู่เต็มคลังสมบัติ นางกำลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไม้แกะสลักที่บุนวมด้วยผ้าไหมเนื้อนุ่มที่สุดในแคว้นต้าจง สองขาไขว่ห้างกระดิกปลายเท้าไปมาตามจังหวะอารมณ์ที่เบิกบานใจขั้นสูงสุด หลังจากที่เพิ่งจะถอนรากถอนโคนอิทธิพลและยึดครองกิจการท่าเรือขององค์ชายสี่มาได้ด้วยกลยุทธ์การเทคโอเวอร์แบบไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่อีแปะเดียว ตอนนี้นางรู้สึกประดุจตนเองเป็นเทพธิดาแห่งความมั่งคั่งที่สามารถชี้เป็นชี้ตายเศรษฐกิจของเมืองหลวงได้เพียงแค่พลิกฝ่ามือทว่าในขณะที่ประธานบริษัทหน้าเงินกำลังหลับตาพริ้มและจินตนาการถึงภาพที่ตนเองนำโฉนดที่ดินไปปาใส่หน้าบรรดาขุนนางเฒ่าในท้องพระโรงอยู่นั้นเอง ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่คุ้นเคยก็บังเกิดขึ้นภายในก้นบึ้งของจิตวิญญาณอันแสนจะวิปลาสของนาง เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่เคยดังกังวานกวนประสาท บัดนี้ได้ถูกยกระดั