All Chapters of คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Chapter 261 - Chapter 270

บรรยากาศภายในห้องหนังสืออันแสนจะกว้างใหญ่ไพศาลและโอ่อ่าตระการตาของจวนอ๋องเจ็ดในยามค่ำคืนนี้ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความชั่วร้ายทางการค้าที่เข้มข้นจนแทบจะจับตัวเป็นก้อนหยดลงมาบนพื้นหินอ่อน แสงสว่างจากโคมไฟน้ำมันปลาวาฬชั้นเลิศนับสิบดวงสาดส่องลงมากระทบแผ่นกระดาษเซวียนจื่อเนื้อหนาพิเศษที่ถูกกางแผ่หลาอยู่บนโต๊ะไม้สักทองคำ ตรงหน้าโต๊ะตัวนั้นคือ ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้ซึ่งเพิ่งจะได้รับการอัปเกรดสถานะให้ก้าวขึ้นสู่ระดับสูงสุดแห่งสายอาชีพเจ้าสัวผูกขาด นางกำลังประทับนั่งหลังตรงดิกด้วยท่วงท่าที่สง่างามและแผ่รังสีอำนาจการกดขี่ข่มเหงระดับทะลุชั้นบรรยากาศโลกเรือนร่างอันบอบบางของยอดเซลส์มือทองสวมใส่ชุดเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงเพลิงที่ปักลวดลายก้อนทองคำด้วยดิ้นเงินแท้บริสุทธิ์ทั้งชุด น้ำหนักของดิ้นเงินที่ประดับอยู่บนเรือนร่างไม่ได้ทำให้นางรู้สึกหนักอึ้ง ทว่ามันกลับเพิ่มพูนความน่าเกรงขามและความหน้าหนาจนถึงขีดสุด ดวงตากลมโตที่เคยหวานซึ้งบัดนี้เบิกกว้างและทอประกายเรืองรองไปด้วยความโลภและความเจ้าเล่ห์ขั้นสูงสุด ริมฝีปากบางเฉียบที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีชาดแดงสดขยับยิ้มแสยะที่ชวนให้ผู้พบเห็นต้องขนลุกซู่ไป

แสงแดดอันแผดเผาของยามสายสาดส่องลงมากระทบผืนดินที่เต็มไปด้วยฝุ่นเกลือสีขาวโพลนจนเกิดแสงสะท้อนระยิบระยับบาดตา บรรยากาศหน้าทางเข้าเหมืองเกลือทางตอนเหนือที่ควรจะเต็มไปด้วยเสียงสิ่วเจาะหินและเสียงตะโกนสั่งงานของบรรดานายทหารผู้คุม บัดนี้กลับตกอยู่ในความเงียบงันที่แสนจะน่าอึดอัดและน่าสมเพชเวทนาอย่างถึงที่สุด กองกำลังทหารยามนับร้อยชีวิตขององค์ชายหกต่างพากันทิ้งอาวุธลงบนพื้นหินเสียงดังกราวรูด พวกเขาทรุดตัวลงคุกเข่าศิโรราบต่อหน้าม้วนกระดาษแผ่นเดียวที่ถูกชูขึ้นเหนือศีรษะโดยสตรีผู้มีใบหน้างดงามทว่าแผ่รังสีอำมหิตทางการค้าจนทะลุชั้นบรรยากาศภายในเต็นท์ผ้าไหมสีทองอร่ามที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล องค์ชายหกผู้ซึ่งเพิ่งจะถูกกระชากความฝันอันแสนหวานให้แหลกสลายลงในพริบตา ไม่อาจทนรับสภาพการถูกปล้นชิงทรัพย์สินกลางแดดเปรี้ยงๆ ได้อีกต่อไป ชายผู้มีรูปร่างอวบอ้วนและเต็มไปด้วยไขมันส่วนเกินจากการเสวยสุขในหอนางโลม ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกตกใจสุดขีด เขาสะบัดชายเสื้อคลุมที่หลุดลุ่ยและวิ่งถลันทะลุบานประตูเต็นท์ที่ฉีกขาดออกมาเบื้องนอกด้วยท่วงท่าที่ทุลักทุเลประดุจสุกรที่กำลังหนีตายจากโรงฆ่าสัตว์"ห

แสงแดดยามสายแผดเผาลงมากระทบผืนหินชนวนบนถนนสายหลักของเมืองหลวงแห่งแคว้นต้าจง ความร้อนระอุทำเอาฝูงสุนัขจรจัดยังต้องวิ่งหลบเข้าใต้ร่มไม้ ทว่าท่ามกลางความร้อนที่แทบจะละลายไขมันได้นั้น กลับมีร่างอันแสนจะน่าสมเพชเวทนาสองร่างกำลังเดินโซเซ กอดคอกันประคับประคองพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงก้าวเดินไปตามท้องถนนด้วยท่วงท่าที่ทุลักทุเลประดุจซอมบี้ที่เพิ่งจะคลานขึ้นมาจากหลุมศพบุรุษผู้หนึ่งทางด้านซ้ายคือ องค์ชายสี่ อดีตชายชาติทหารผู้เคยหยิ่งยโสจองหอง ทว่าบัดนี้สภาพของเขาไม่ต่างอันใดกับขอทานชั้นต่ำ ร่างกายที่เคยกำยำถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยกระสอบป่านใส่ข้าวสารที่เจาะรูตรงกลางเพื่อสวมหัวและเจาะรูด้านข้างเพื่อสอดแขนออกมา เนื่องจากเสื้อผ้าชุดเดิมถูกกองกำลังของไป๋ลี่ถิงยึดไปจนหมดสิ้นเมื่อคราวถูกไล่ตะเพิดออกจากคฤหาสน์ลับ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยคราบเขม่าควัน คราบน้ำตา และรอยขีดข่วนจากการหกล้มคลุกฝุ่นส่วนบุรุษอีกผู้หนึ่งทางด้านขวาคือ องค์ชายหก อดีตผู้ทรงอิทธิพลในย่านโคมแดงที่เพิ่งจะถูกยึดเหมืองเกลือไปหมาดๆ สภาพของเขาก็พินาศย่อยยับไม่แพ้กัน เสื้อผ้าไหมราคาแพงที่เคยสวมใส่บัดนี้ขาดหลุดลุ่ยและเปรอะเปื้อนไ

บรรยากาศภายในกระโจมบัญชาการลับขององค์ชายสามซึ่งตั้งอยู่ซุกซ่อนกลางหุบเขาลึกในยามวิกาล อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความหวังอันแสนจะริบหรี่ที่กำลังถูกจุดให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง แสงสลัวจากคบเพลิงที่ปักอยู่ตามมุมกระโจมสาดส่องกระทบใบหน้าอันแสนจะซูบผอมและอิดโรยของบุรุษสามคนผู้เคยเป็นถึงโอรสสวรรค์ องค์ชายสาม องค์ชายสี่ และองค์ชายหก กำลังยืนสุมหัวรวมตัวกันอยู่รอบโต๊ะไม้ตัวใหญ่เบื้องหน้า ท่วงท่าของพวกเขาในยามนี้ปราศจากซึ่งความสง่างามของเชื้อพระวงศ์โดยสิ้นเชิง ร่างกายขององค์ชายสี่และองค์ชายหกยังคงสวมใส่กระสอบป่านที่ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยว ทว่าดวงตาของพวกเขาทั้งสามคนกลับเบิกกว้างและทอประกายความโลภโมโทสันอย่างบ้าคลั่งประดุจฝูงหมาป่าหิวโซที่เพิ่งจะได้กลิ่นคาวเลือดของเหยื่ออันโอชะเบื้องหน้าของพวกเขา บนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน มีกล่องไม้จันทน์หอมที่ถูกแกะสลักลวดลายอย่างวิจิตรบรรจงและฝังด้วยอัญมณีล้ำค่าวางตระหง่านอยู่ เงาจิ้งจอกไร้ร่องรอย ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งวงการนักย่องเบา ผู้ซึ่งเพิ่งจะกลับมาจากการทำภารกิจเสี่ยงตาย ลอบเร้นกายฝ่าด่านองครักษ์เงาเข้าไปในจวนอ๋องเจ็ด กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นดินด

บรรยากาศยามเช้าตรู่เหนือผืนฟ้าของเมืองหลวงแห่งแคว้นต้าจงในวันนี้ หาได้มีความสดใสเจิดจ้าประดุจวันที่ผ่านพ้นมาไม่ เมฆหมอกสีเทาหม่นลอยอ้อยอิ่งบดบังแสงตะวัน ราวกับสวรรค์เบื้องบนกำลังร่วมไว้อาลัยให้แก่ชะตากรรมอันแสนจะน่ารันทดของประชาชนตาดำๆ ที่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตข้าวยากหมากแพงขั้นวิกฤต เสียงท้องร้องจ๊อกๆ ด้วยความหิวโหยของชาวบ้านร้านตลาดดังระงมประสานกันประดุจวงมโหรีแห่งความอดอยาก ทุกหัวระแหงเต็มไปด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวและดวงตาที่ลึกโบ๋ของผู้คนที่ไร้ซึ่งข้าวสารจะกรอกหม้อทว่าท่ามกลางความโศกเศร้าและความโกลาหลที่แผ่ขยายไปทั่วทุกหย่อมหญ้านั้น ณ ภายในศาลาชมวิวกลางสระบัวมรกตอันแสนจะหรูหราฟู่ฟ่าของจวนอ๋องเจ็ด บรรยากาศกลับแตกต่างออกไปราวกับอยู่กันคนละโลกใบนี้ ไป๋ลี่ถิง ยอดคหบดีหญิงผู้มีจิตวิญญาณหน้าหนาทะลุชั้นบรรยากาศโลกและรั้งตำแหน่งเจ้าสัวผูกขาดแต่เพียงผู้เดียวในแผ่นดิน กำลังเอนกายพักผ่อนอยู่บนตั่งไม้แกะสลักที่บุนวมด้วยผ้าไหมสวรรค์เนื้อนุ่มที่สุด นางกำลังยื่นมืออันเรียวยาวให้บรรดานางกำนัลช่วยกันทาเล็บด้วยผงไข่มุกบดละเอียดผสมทองคำเปลว ท่วงท่าของนางช่างดูผ่อนคลาย เบิกบานใจ และไร้ซึ่งความ