Todos los capítulos de คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Capítulo 271 - Capítulo 280

แสงอรุณรุ่งแห่งเช้าวันใหม่สาดส่องลงมากระทบผืนดินเมืองหลวงแห่งแคว้นต้าจง ทว่ามันกลับไม่อาจขับไล่เมฆหมอกแห่งความหิวโหยและความสิ้นหวังที่ปกคลุมไปทั่วทุกหย่อมหญ้าได้เลยแม้แต่น้อย ท้องถนนที่เคยคึกคักพลุกพล่านไปด้วยรอยยิ้มของชาวบ้านร้านตลาด บัดนี้กลับเงียบเหงาและเต็มไปด้วยเสียงร้องครวญครางของกระเพาะอาหารที่ว่างเปล่า ฝูงชนนับหมื่นชีวิตที่ใบหน้าซูบผอมจนโหนกแก้มปูดโปน ดวงตาลึกโบ๋ไร้แววแห่งความสุข และร่างกายที่ผอมโซจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก กำลังพากันเดินลากขาลากเท้า มารวมตัวกันอย่างเนืองแน่นที่บริเวณลานกว้างหน้าโกดังลับชานเมือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ข่าวลืออันแสนจะโหดร้ายได้แพร่สะพัดออกไปว่า มีเศรษฐีลึกลับจะนำข้าวสารมาเปิดโต๊ะขายเพื่อต่อลมหายใจให้แก่ประชาชนณ เบื้องหน้าของฝูงชนที่กำลังหิวโหยจนตาลาย โต๊ะไม้กระดานผุพังตัวหนึ่งถูกตั้งขึ้นอย่างลวกๆ และหลังโต๊ะตัวนั้นก็คือร่างของอดีตเชื้อพระวงศ์ผู้เคยเย่อหยิ่งจองหองที่สุดในแผ่นดิน องค์ชายสี่และองค์ชายหก ผู้ซึ่งเพิ่งจะรอดตายจากการกินเศษอาหารประทังชีวิต บัดนี้พวกเขากำลังฝืนทำตัวให้ดูสง่าผ่าเผยและทรงอำนาจ แม้ว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่จะเป็นเพียงชุดกระสอ

ฝุ่นควันและเศษซากความพินาศจากการถูกมวลชนรุมประชาทัณฑ์เพิ่งจะจางหายไปจากลานกว้างหน้าโกดังลับชานเมือง ทว่ากลิ่นอายแห่งความอัปยศอดสูและกลิ่นเหม็นเปรี้ยวของข้าวสารเน่าที่คลุกเคล้ากับโคลนตม ยังคงลอยตลบอบอวลทำลายโสตนาสิกของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา องค์ชายสี่และองค์ชายหก อดีตโอรสสวรรค์ผู้เคยหยิ่งยโสจองหองและบ้าอำนาจ บัดนี้มีสภาพไม่ต่างอันใดกับสุนัขขี้เรื้อนที่เพิ่งจะถูกชาวบ้านรุมตีจนกระดูกแทบแหลกละเอียด ร่างกายที่เคยอวบอิ่มและกำยำ บัดนี้เต็มไปด้วยรอยเขียวช้ำ บาดแผลแตกเลือดไหลซิบ และเศษผักกาดเน่าที่ติดหนึบอยู่ตามเส้นผมที่หลุดลุ่ยชี้ฟูประดุจรังนกกระจอกเทศ"โอ๊ย... แผ่นหลังข้า... กระดูกซี่โครงข้าเหมือนจะหักไปแล้วสามท่อน"องค์ชายสี่นอนร้องโอดครวญพลางกลิ้งตัวไปมาบนพื้นดินที่สกปรกโสมม เขายกมืออันสั่นเทาและเต็มไปด้วยบาดแผลขึ้นกุมบาดแผลที่หน้าผาก น้ำตาลูกผู้ชายไหลพรากอาบสองแก้มที่เปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นและน้ำมูก"พี่สี่ พวกเราจบสิ้นแล้วจริงๆ นังมารร้ายไป๋ลี่ถิงมันแย่งชิงความศรัทธาของชาวบ้านไปจนหมด มันปล่อยให้พวกเราถูกรุมปาหิน ข้าเจ็บปวดเหลือเกิน ข้าอยากกลับวัง ข้าอยากนอนเตียงนุ่มๆ"

แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลงมากระทบกำแพงเมืองหลวงอันสูงตระหง่านในวันนี้ ช่างดูสว่างไสวและเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังใหม่สำหรับประชาชนชาวแคว้นต้าจง ทว่าสำหรับบุรุษสองคนที่กำลังถูกทหารองครักษ์หลวงลากถูลู่ถูกังไปตามพื้นถนนหินชนวน แสงแดดนั้นกลับเปรียบเสมือนไฟนรกที่แผดเผาความอัปยศอดสูให้ประจักษ์แก่สายตาชาวโลก บรรยากาศบริเวณประตูเมืองทิศใต้เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนนับหมื่นชีวิตที่มารวมตัวกัน ไม่ใช่เพื่อมาส่งเสด็จโอรสสวรรค์ด้วยความอาลัยอาวรณ์ แต่พวกเขามารวมตัวกันเพื่อเหยียบย่ำและขับไล่สวะสังคมให้พ้นไปจากแผ่นดินเกิดองค์ชายสี่และองค์ชายหก ผู้ซึ่งบัดนี้ถูกริบราชทินนามและปลดสถานะลงเป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดา กำลังอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเวทนาจนแม้แต่สุนัขจรจัดยังต้องเบือนหน้าหนี ร่างกายที่เคยอวบอิ่มและเต็มไปด้วยมัดกล้าม ซูบผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เสื้อผ้าที่สวมใส่มีเพียงกางเกงซับในสีขาวที่เปื้อนโคลนตมและขาดวิ่นจนแทบจะปิดบังสิ่งสงวนเอาไว้ไม่อยู่ แผ่นหลังของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยเฆี่ยนตีจากหวายหลวงอันเป็นบทลงโทษฐานกบฏทางเศรษฐกิจ ขาทั้งสองข้างถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนเหล็กเส้นเขื่องที่ส่งเสียงดังกราวกร้าวทุกครั

บรรยากาศภายในท้องพระโรงอันแสนจะกว้างใหญ่ไพศาลและเคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของราชสำนักต้าจง บัดนี้กลับตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งและกลิ่นอายของความโกลาหลที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ร่างของฮ่องเต้ชราผู้เป็นเจ้าชีวิตของแผ่นดินนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนแท่นบรรทม พระพักตร์ซีดเผือดไร้สีเลือดประดุจกระดาษเซวียนจื่อแผ่นเก่า ลมหายใจรวยรินแผ่วเบาจนแทบจะสัมผัสไม่ได้ หยดเลือดสีแดงฉานที่สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนพื้นหินอ่อนและปกสมุดบัญชีทองคำ กลายเป็นประจักษ์พยานแห่งความวิปลาสที่เกิดขึ้นในจังหวะที่นรกแตกที่สุดเท่าที่สวรรค์จะสรรค์สร้างมาได้ท่ามกลางความตื่นตระหนกของบรรดาหมอหลวงที่กำลังวิ่งวุ่นพยายามจะยื้อชีวิตของมังกรชรา ขุนนางเฒ่ากลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่ทางฝั่งขวาของท้องพระโรง ซึ่งเป็นกลุ่มขุนนางที่แอบรับสินบนและสนับสนุนฝักใฝ่ในตัวขององค์ชายสามมาอย่างยาวนาน พลันลอบสบตากันด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ้าเล่ห์และเล่ห์เหลี่ยมทางการเมืองที่สกปรกโสมมที่สุด สมองอันเต็มไปด้วยขี้เลื่อยของพวกเขาประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ในเมื่อราชโองการแต่งตั้งรัชทายาทยังไม่ถูกประกาศออกมา และตรา

สายลมแห่งฤดูหนาวที่พัดผ่านแคว้นต้าจงในปีนี้ไม่ได้นำพามาเพียงแค่ความหนาวเหน็บที่เสียดแทงทะลุเสื้อผ้าเครื่องนุ่มห่ม ทว่ามันยังหอบเอาความตึงเครียดอันแสนจะหนักอึ้งและกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งจางๆ ลอยปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของแผ่นดิน ภายหลังจากเหตุการณ์ที่ฮ่องเต้ชราทรงกระอักเลือดจนหมดสติไปกลางท้องพระโรงอย่างไร้จังหวะจะโคน แผ่นดินที่เคยเป็นปึกแผ่นบัดนี้ได้ถูกฉีกกระชากออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจนและไม่อาจประสานรอยร้าวได้อีกต่อไปทางฝั่งทิศใต้และใจกลางเมืองหลวงอันเป็นศูนย์กลางของความเจริญรุ่งเรือง ตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดของฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและแผ่รังสีมัจจุราชหน้าตาย เคียงคู่กับไป๋ลี่ถิง พระชายาเอกผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลมและมีวิญญาณของนายทุนหน้าเลือดสิงสถิตอยู่ทุกอณูขุมขน พวกเขาไม่ได้ใช้กำลังทหารเข้ายึดครองแต่อย่างใด ทว่าพวกเขาใช้ตั๋วแลกเงิน ก้อนทองคำ และการผูกขาดทางการค้าทุกแขนงเป็นสายใยที่พันธนาการเมืองหลวงเอาไว้อย่างแน่นหนา กิจการทุกแห่ง โรงสีทุกโรง โกดังเสบียงทุกคลัง ล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของจวนอ๋องเจ็ด ผู้ใดที่คิดจะแข็งข้อ เพียงแค