All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 11 - Chapter 20

ไม่น่าเชื่อว่าวันเวลาจะผ่านไปรวดเร็วเช่นนี้ ไอริสรู้สึกเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตนั้น มันเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เอง ไอริสหัวเราะออกมาเมื่อเห็นภาพที่หน้าของเขาเต็มไปด้วยเค้กนอนอยู่บนพื้นโดยมีซัมเมอร์แลบลิ้นเลียหน้าแผลบเพื่อกินเค้กนั้นเขาเป็นเด็กชายร่างสูงในภาพ ไอริสนึกถึงภาพร่างสูงสง่าที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันตัว ร่างสูงนั้นเต็มไปด้วยความแข็งแรงและกล้ามเนื้อที่หล่อนเห็นผู้หญิงทั้งหลายลงความเห็นว่า...เซ็กซี่พี่ชายของหล่อนเนื้อหอมท่ามกลางเหล่าผู้หญิงที่มีโอกาสได้สมาคมกับเขา แต่เท่าที่ไอริสได้ยินมา เสียงกระซิบ ก๊อตซิปจากพวกเจ้าหล่อนว่า เจฟิโอ แม็คเคนซี่ นั้นเปรียวเหมือนม้าพยศ พวกหล่อนอยากจะเป็นคนที่ปราบม้าหนุ่มผู้สง่างามนามเจฟิโอให้เชื่องและตกอยู่ในอำนาจสักวันหนึ่งไอริสยิ้มขำกับเรื่องราวที่ได้ยิน นึกภาพไม่ออกเอาเสียเลยว่าใครกันจะมาปราบพี่ชายคนนี้ของไอริสให้อยู่หมัดได้ เจฟิโอจะยอมก็ต่อเมื่อเขาต้องการจะยอมเองเท่านั้น ไม่มีใครบังคับเขาได้หากเขาไม่ต้องการให้บังคับไอริสมองดูภาพทุกภาพบนผนังแล้วบอกกู๊ดไนท์กับซัมเมอร์และก้มไปหอมเจ้าวินเทอร์น้อย ก่อนจะเดินกลับไปยังห้องนอนของตัวเอง**

“เจฟ...เอามันไปนอน นี่มันตีไหนแล้ว กวนทั้งคนกวนทั้งหมาแบบนี้ ตายไปเกิดเป็นหมาห้าร้อยชาตินะจะบอกให้” หล่อนสาปแช่ง เจฟิโอจับผมหล่อนเขี่ยจมูกเล็กจนไอริสจามเสียงดังออกมา“ฮัดเช้ย!...ไอ้...พี่เกเร แกล้งริสทำไม บ้าที่สุด...”หล่อนตื่นเต็มที่ในเวลานี้แล้วตะแคงหันไปเผชิญหน้ากับเขา จับเจ้าวินเทอร์มาวางบนหัวของเขาบ้าง“ใครอยากนอนสบายแล้วเราไม่ได้นอนล่ะ นี่หมายูนะ ไอจะต้องลุกเอานมให้มันกิน ส่วนยูนอนหลับสบาย มีอย่างที่ไหน”เขาเอ่ยพร้อมกับนอนหงาย เอาเจ้าวินเทอร์นอนไปบนหน้าอก มันซบหน้ากับอกของเขาเหมือนจะเริ่มง่วงอีกครั้ง“ไง หนังท้องตึง หนังตาก็หย่อนเหรอตัวเล็ก”เสียงห้าวเอ่ยหยอกเจ้าวินเทอร์อย่างอารมณ์ดี ไอริสเอาคางเกยไปบนไหล่ของเขา ยิ้มกับท่าที่เจ้าวินเทอร์มันทำตาปริบๆ ออเซาะเจฟิโอก่อนจะหลับไปจริงๆ เพียงเวลาไม่กี่นาที“น่ารักที่สุด”“ฮื่อ...ไอก็น่ารักอย่างนี้แหละ ใครๆ ถึงได้รักไอกันทุกคนไงล่ะ” เสียงห้าวเอ่ยด้วยความภาคภูมิใจ“ริสหมายถึงวินเทอร์ต่างหากเล่า” หล่อนเอ่ยพร้อมหัวเราะคิก“อ้าว แล้วยูว่าไอไม่น่ารักเหรอริส ไหนพูดมาตรงๆ ซิว่าไอน่ารักหรือเปล่า”เขาเอามือจิ้มหน้าผากเล็กให้เงยสบตา ทำท่าคาดคั้นเ

ไอริสขยับตัวบิดขี้เกียจก่อนจะค่อยคลี่เปลือกตาขึ้น แสงแดดจ้าส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างกรุกระจกบานใหญ่ด้านตะวันออกที่ผ้าม่านถูกเปิดออกมัดไว้ตรงด้านข้าง เหลือเพียงผ้าโปร่งเบาสีขาวกั้นแสง“อืม...กี่โมงกันเนี่ย”เสียงงัวเงียพึมพำกับตัวเองแล้วขยับลุกขึ้นนั่ง ใช้หลังมือขยี้ตาและปิดปากหาว จากนั้นก็ก้าวลงจากเตียงบิดขี้เกียจสองที ไอริสมองนาฬิกาบนผนัง บ่งเวลาสิบโมง“หา! สิบโมงแล้วเหรอ ตายจริง” หญิงสาวอุทานไม่คิดว่าตัวเองจะนอนเพลินขนาดนั้น จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าเจฟิโอตื่นตอนแปดโมง ป่านนี้คงจะลงไปที่ออฟฟิศข้างล่างแล้ว“วินเทอร์!”ไอริสนึกถึงเจ้าหมากระเป๋าตัวจิ๋วที่เจฟิโอหามาให้ ร่างบางรีบวิ่งออกไปยังห้องที่มันนอนอยู่ทันที แต่กลับไม่เห็นเจ้าหมาน้อยอยู่ในนั้น“อ้าว...ไปไหนเนี่ย”หญิงสาวพึมพำ ต่อมาคิดว่าเจฟิโออาจจะพามันไปไว้ที่สวนลอย ซึ่งมีกรงสี่เหลี่ยมขนาดหนึ่งเมตรคูณหนึ่งเมตรตั้งอยู่ตรงมุมเทอร์เรส ไอริสเดินออกไปสวนลอยที่กว้างขวางสวนลอยแห่งนี้มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ มีน้ำตกเทียมตรงมุมหนึ่ง ใกล้กันเป็นสวนหย่อมที่มีกระถางดอกไม้เรียงรายสวยสดงดงามอย่างที่ไอริสจำได้ตั้งแต่เด็ก มีชุดโต๊ะเก

“ฮื่อ...ความจริงริสก็รักงานนี้ แต่บางทีมันถึงจุดอิ่มตัวก็อยากจะลองทำอย่างอื่นมั่ง อยากรู้ว่าริสจะมีความสามารถด้านไหนอีกบ้าง”“ยูเป็นครูสอนดนตรีก็ได้นี่ ยูเก่งเปียโนออก” เขาแนะนำ“หือ ไม่เอาหรอก ถ้าจะเปลี่ยนไอก็จะเปลี่ยนงานไปเลยเจฟ เอาไอ้ที่ยังไม่เคยลองน่ะ”“ก็ทำงานที่กาสิโนสิ หรือจะมาเป็นเลขาให้ไอก็ได้”“เลขายูเหรอ...ไม่เอาหรอก ได้เถียงกันทั้งวัน ไอต้องอยู่ห่างๆ จากยูเข้าไว้ ชีวิตถึงจะเวิร์ก”หล่อนพูดพร้อมกับยักคิ้วให้ เจฟิโอเลิกคิ้ว“ทำไมถึงชอบพูดเหมือนไอเป็นตัวยุ่งในชีวิตยูตลอดฮึริส ถามจริงเถอะ ยูรำคาญไอขนาดนั้นเลยเหรอ”เขาเอ่ยถามเสียงขรึม ดวงตาสีน้ำเงินไม่มีแววล้อเล่น แสดงว่าเขาต้องการรู้คำตอบจริงๆ ไอริสทำตาโต“เฮ้ย...เอาอีกแล้ว...ยูเป็นอะไรฮึเจฟ ช่วงนี้ทำไมชอบทำงอน ทำท่าน้อยใจเก่งจริง ไอพูดเล่น...ยูน่าจะรู้นิสัยไอดี”ไอริสรีบกล่าว หล่อนเห็นเขาทำหน้าเคร่งขรึม หญิงสาวจึงยื่นหน้าไปหอมแก้มเป็นการขอโทษและเอาใจ“ก็ยูพูดแบบนี้ประจำทำไมล่ะ ไอคิดว่าไอแค่ต้องการปกป้องดูแลยูให้ดีที่สุด ก็เท่านั้นเอง ถ้ายูคิดว่ามันมากเกินไป ไอก็จะถอยออกมา ถ้ายูต้องการแบบนั้นจริงๆ ก็ขอแค่ให้บอก เอาตามที่ยูรู้ส

“แค่ถาก” เขาพึมพำ ดึงขวดวอดก้าไปยกดื่มอึกหนึ่งแล้วราดมันไปบนแผล“โอย...ฟัค!” เขาสบถแล้ววางขวดวอดก้าลง กลั้นความเจ็บปวดยกแขนดึงเสื้อยืดออกทางศีรษะ ท่อนบนเปลือยเปล่าตรงแขนซ้ายมีเลือดไหล ไอริสขยับเปิดกล่องแล้วหยิบสำลีออกมา“ริสจะเช็ดเลือดทำแผลให้”หญิงสาวเอ่ยเมื่อควบคุมสติได้แล้ว เจฟิโอไปทำอะไรมาถึงมีแผลจากกระสุนปืนแบบนี้ หญิงสาวหัวใจเต้นแรงด้วยความเป็นห่วงเขาและความกังขาสงสัย เขาเอนตัวไปพิงพนักโซฟาแล้วหลับตาลงไอริสจัดการทำแผลแล้วพันผ้าก๊อซให้จนเรียบร้อย หล่อนเช็ดหน้าให้เขาด้วยผ้าชุบน้ำบิดหมาด ไอริสจับมือใหญ่บีบเบาๆ เขาลืมตาขึ้น“เจฟไปทำอะไรมา ทำไมถึงเป็นแบบนี้” หญิงสาวเอ่ยถามเบาๆ เจฟิโอจ้องมองหล่อนนิดหนึ่ง“ไม่มีอะไร แค่หมาลอบกัดเท่านั้นเอง ริสมาได้ยังไง”เขาเอ่ยถาม มองดูใบหน้าเล็กที่แววตาของหล่อนเต็มไปด้วยความกังวลและเป็นห่วง เขาถอนใจเอื้อมมือไปลูบผมหล่อนให้เข้าที่ ไอริสไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน สภาพที่เขาเจ็บตัวเยอะแบบนี้ทำให้หล่อนรู้สึกเจ็บไปกับเขาด้วย“คุณพ่อมาส่ง ริสคิดว่าเจฟไม่สบาย ริสเลยขอพ่อมาดู”หล่อนเอ่ยบอก เจฟิโอพยักหน้านิดหนึ่งเป็นการรับรู้“ยูไปนอนเถอะ มันดึกแล้ว ไอไม่เ