เจฟิโอรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงขึ้นมาเมื่อเห็นหล่อนโยนเสื้อคลุมขนนุ่มพาดไปบนฉาก จินตนาการว่าเวลานี้เนื้อตัวของหล่อนเปลือยเปล่า ชายหนุ่มสลัดศีรษะโดยเร็วกับความคิดที่ไม่เคยมีมาก่อน คงเป็นเพราะลูกปืนนั่นมีเชื้อไวรัสหรืออย่างไร ทำให้เขาคิดอะไรเหลวไหลออกนอกลู่นอกทางเช่นนี้ ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นยืน“ไอไปรอข้างนอกนะริส” เสียงห้าวเอ่ยบอกแล้วเดินออกไปจากห้องทันทีไอริสแต่งตัวเสร็จก็หยิบแจ็คเก็ตมาสวมทับพร้อมกับหมวกแก๊ป เอาแว่นตาเสียบไว้ที่คอเสื้อยืด ร่างสูงยืนรออยู่ มือขวาจับเสื้อสูทพาดไหล่ คิ้วเข้มขมวดชนกันทำให้ไอริสรู้ว่าเขากำลังเจ็บและข่มอาการเอาไว้ แขนซ้ายปล่อยห้อยแบบนั้นมันไม่ถูกต้อง ไอริสขมวดหน้าบ้าง“ไอว่ายูน่าจะใช้ผ้าคล้องแขนหน่อยนะเจฟ ห้อยแบบนั้นมันอาจจะยิ่งเจ็บ ความจริงน่าจะไปหาหมอ เผื่อมันโดนอะไรข้างในที่ยูไม่รู้ หรือไม่ก็อาจมีเศษอะไรตกค้างอยู่ในแผลที่ไอไม่เห็น”คนที่เป็นผู้ทำความสะอาดแผลให้เอ่ยออกมา“พูดงี่เง่าจริงริสกี้ ห้อยผ้า คนเขาก็ต้องรู้ว่าไอเจ็บ ไม่เอา อย่ามาทำตัวเป็นแม่ไอน่า ไปกันเถอะ”เขาเอ่ยเสียงรำคาญ ไอริสยักไหล่“ก็แล้วแต่ยูละกัน ไออุตส่าห์หวังดี”หญิงสาวเอ่ยพร้อมยักไหล่
Last Updated : 2026-03-28 Read more