All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 31 - Chapter 40

"ตอนนี้ยูรู้ถึงความแตกต่างระหว่าง จูบ กับ การปิดปากด้วยปาก หรือยังริสกี้"เสียงห้าวเอ่ยถาม ใช้ปลายนิ้วไล้แผ่วเบาไปบนกลีบปากที่บวมและแดงเรื่อขึ้นเพราะถูกเขาสาธิตสอนบทเรียนแรกให้ ไอริสกระพริบตาปริบๆ สมองยังไม่อาจสั่งการให้สร้างประโยคมาโต้ตอบเขาได้ในเวลานี้ เจฟิโอจุดยิ้มออกมากับท่าทางของเด็กดื้อที่มึนงงกับรสจูบราวกับปลาถูกทุบหัว"ไอ้...ปล่อยเดี๋ยวนี้เจฟิโอ" หล่อนได้สติในนาทีต่อมาก็ตวาดเสียงขุ่นเต็มไปด้วยความโมโห เจฟิโอยิ้มมากขึ้น เขาเท้าแขนคร่อมใบหน้าเล็กนอนทับหล่อนทิ้งน้ำหนักไปทั้งร่างอย่างไม่กลัวว่าหล่อนจะหายใจไม่ออก"จูบแรกของยู...เป็นไง ชอบไหมริส... ต่อไปจะเป็นการสาธิตมากกว่าจูบละนะ ไอใจดี จะแถมบทเรียนพิเศษให้ ยูจะได้เอาไปใช้ได้ในอนาคตตอนจะจับคนที่ยูรักไง" เขาเอ่ยเสียงประชดเหน็บแนมก่อนจะก้มหน้าลงมาหาอีกครั้ง..."อื้อ...ปล่อยนะเจฟ...ยูจะบ้ารึไง...ไอไม่ต้องการให้ยูมายุ่งด้วย ได้ยินไหม" หล่อนเอ่ยเสียงห้วนสะบัดเมื่อได้สติ"ก็ยูจะไปยุ่งกับคนอื่นอยู่ดี ให้ไอสอนเสียเลยจะเป็นไรไป"เสียงห้าวเอ่ยพร้อมจุดยิ้มมุมปากหยันคนที่ริอ่านจะโบยบินออกไปจากใต้ปีกของเขา ชายหนุ่มก้มมองไประหว่างรอยแยกของเสื้อ

“ถ้าขืนยูทำอะไรบุ่มบ่าม ไม่คิดหน้าคิดหลังหนีออกมาเหมือนเมื่อคืน แล้วศัตรูมันจับได้ ไอไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะทำอะไรกับยูบ้างเพื่อให้ไอ...เจ็บ”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง สีหน้าไม่ได้มีแววล้อเล่น ไอริสถอนใจคลายหน้างอแล้วซบศีรษะไปกับไหล่ของเขา“ริสขอโทษ เจฟจะให้ริสทำไงถึงจะหายโกรธหายโมโหน่ะฮึ”“สัญญากับไอมาก่อนว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก” เขาเอ่ย“ทำอะไร หนียูน่ะเหรอ”“หนีไอน่ะ ยูไม่มีวันหนีพ้นอยู่แล้วริสกี้ ยกเว้นไอจะเลิกทำหน้าที่พี่ชายของยู แต่คุณลุงกับคุณพ่อท่านยังไม่ได้สั่งลงมา”เขาเอ่ย เริ่มมองเห็นถึงช่องทางที่จะไม่ยอมปล่อยมือจากหล่อนไอริสถอนหายใจ... เขาทำหน้าที่พี่ชายเท่านั้นเอง ตามที่เขาได้รับคำสั่งมา หล่อนจะต้องอยู่ห่างจากเขาเพื่อให้ความรู้สึกบ้าบอนั่นหายไปและกลับไปรู้สึกกับเขาเพียงแค่พี่ชายอีกครั้ง แต่รสสัมผัสและรอยจุมพิตที่เขาเพิ่งประทับลงไปในหัวใจของหล่อนนั้น มันยิ่งทำให้ทุกอย่างยากขึ้นไปอีกหลายเท่านักสำหรับหล่อน“ถ้าริสไปเมืองไทย อยู่ห่างจากยู นั่นก็น่าจะช่วยแก้ปัญหาทุกอย่างได้ ศัตรูของยูคงไม่ตามไปยุ่งกับริสถึงที่โน่นหรอก”หล่อนเอ่ยออกมา นั่นเป็นหนทางเดียวที่หล่อนจะปรับใจแ

ไอริสโทรหาอาแซมกับอาโซเฟีย ซึ่งเห็นว่าคืนนี้ท่านมีเลี้ยงต่อที่โรงแรมจะไม่กลับมา ซารีน่าเลิกเรียนก็มีคนรถไปรับกลับจากโรงเรียน สาวน้อยวัยสิบเจ็ดปีกำลังเรียนอยู่ไฮสกูล หลังเรียนมีซ้อมขี่ม้าหลังคฤหาสน์ สาวน้อยรักกีฬาชนิดนี้เพราะเกิดมาคุณปู่กับพาเล่นกับม้าตั้งแต่จำความได้“พี่ริสจะเลิกร้องเพลง งือๆ ซ่าไม่ยอมนะ”หล่อนโวยวายทันทีเมื่อไอริสเอ่ยเล่าถึงแพลน ซารีน่าเป็นแฟนคลับตัวยงของพี่สาวคนเก่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว“พี่แค่จะลองพักเบรกดูน่ะ อะไรมันก็ไม่แน่หรอกซ่า แต่ตอนนี้พี่บอกตรงๆ ว่ารู้สึกเบื่อ อยากไปเปิดหูเปิดตาบ้าง ก็เท่านั้นเอง”“ฮั่นแน่...ซ่ารู้นะว่าทำไมพี่ริสถึงจะไปเมืองไทย ไปทางเหนือด้วยใช่มั้ยละ”สาวน้อยเอ่ยแซว เพราะท่ามกลางพี่น้องผู้หญิงด้วยกัน เวลานอนคุยกันก็หนีไม่พ้นเรื่องหนุ่มๆ ที่ตนแอบปิ๊งและสนใจอยู่ ไอริสหัวเราะ“พี่ยังไม่รู้เหมือนกัน อาจจะไป เพราะอากาศที่ไร่รังสิมันต์โอโซนติดอันดับต้นๆ ของโลกนี่นะ”ไอริสกล่าวพร้อมแกล้งหลิ่วตาให้ ซารีน่าหัวเราะชอบใจ“ดีค่ะ ซ่าจะฝากของไปให้พี่เชย์ด้วย” สาวน้อยเอ่ยพร้อมกับยิ้มเขิน“พี่เชย์ หรือพี่เชนทร์จ๊ะ”ไอริสเอ่ยถามทบทวน ชายหนุ่มฝาแฝดสุดหล่อลูกชาย

“ผมจะไปส่งคุณที่โรงแรมนะลอเรนซ์” เขาเอ่ยกับหล่อนแล้วเปิดประตูด้านหน้าให้ลอเรนซ์ ลอเรนซ์หันไปมองไอริสแล้วยิ้มให้อย่างเสียไม่ได้ หล่อนจำไอริสได้ สมัยอยู่ไฮสกูลนั้นเคยเห็นเจฟิโอดูแลเด็กคนนี้ ต้องเดินไปส่งเจ้าหล่อนที่ห้องเรียนเหมือนเป็นคุณหนูลูกแหง่ และเรียนเสร็จก็คอยรอกลับบ้านพร้อมกัน เด็กคนนี้ทำให้เจฟิโอสูญเสียเวลาที่ควรใช้กับลอเรนซ์ไปมากในสมัยโน้นรถพุ่งออกไปด้วยความเร็วตามอารมณ์โกรธของคนขับ“แล้วผมจะโทรหานะ” เขาเอ่ยกับลอเรนซ์สั้นๆ เมื่อจอดรถที่หน้าโรงแรมที่หล่อนพัก“เรนซ์คิดว่าคุณจะค้างด้วยเสียอีก” ลอเรนซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงผิดหวัง“ผมมีเรื่องของจัดการ กู๊ดไนท์เรนซ์” เสียงจริงจังเอ่ย ใบหน้าคมเข้มเคร่งเครียดทำให้ลอเรนซ์จำต้องเงียบ หล่อนยื่นหน้าไปหอมแก้มเขาแล้วลงจากรถไป เจฟิโอเหยียบคันเร่งจนกระทั่งถึงบ้าน เขาจอดรถแล้วเปิดประตูหลังดึงแขนเล็กออกมา“ดึงทำไมเล่า ริสเดินเองได้”ไอริสเอ่ยเสียงขุ่นห้วนเมื่อเขาเอาแต่ใช้กำลังกับหล่อน“ไอบอกยูว่ายังไงฮึริส... เมื่อไหร่ยูจะจำ!”เขาเค้นเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความโกรธ ก้าวยาวขึ้นบันไดไปจนถึงห้องของหล่อน เวลาเที่ยงคืนครึ่ง ทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว เจฟิโอผลัก

จากนั้นคนเจนประสบการณ์ก็เล้าโลมหลอกล่อจนร่างกายสาวน้อยร้อนระอุไปด้วยไฟปรารถนาร้อนแรง เจฟิโอแกะกระดุมเสื้อนอนของหล่อนออกจนหมด เขาตะลึงจ้องมองความบริสุทธิ์ผุดผ่องแห่งผิวขาวลออ ไล้สายตาดื่มด่ำกับความงามของดอกบัวคู่สวยสล้างตั้งชูช่อ เม็ดยอดทับทิมสีเรื่อกลมสวยจนเขาต้องก้มไปใช้ลิ้นแตะทักทายแผ่วเบาร่างเล็กสะดุ้งเฮือกกับสัมผัสแห่งปลายลิ้นนุ่มที่ไล้ตวัดเลียยอดถันสลับไปมาทั้งสองของ เจฟิโอรู้สึกถึงร่างกายที่ร้อนเกรียมไหม้จนแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาบ้าไปแล้วตอนนี้ ฤทธิ์แอลกอฮอลล์ทำให้เขาเลือดร้อนเดือดพล่านด้วยความต้องการหล่อนอย่างไม่อาจควบคุมตัวเองได้ เขาเชื่อว่าหล่อนดื้อมากพอที่จะได้รับการลงโทษด้วยบทลงโทษที่หนักที่สุดเขาอ้าปากดูดดึงเม็ดทับทิม มือส่งไปลูบไล้โลมเล้าความนุ่มกลางกาย ไอริสสะดุ้งอีกครั้งกับสัมผัสของเขา หล่อนจิกเล็บไปบนบ่ากว้างเปลือยเปล่าอย่างลืมตัว ไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายตัวเองที่ต้องการให้เขาสัมผัสจนถึงที่สุด“อื้อ...เจฟ”เสียงเล็กร้องครางพร่ำเรียกหาครั้งแล้วครั้งเล่า เจฟิโอรู้สึกว่ามันเป็นความไพเราะอย่างที่สุดเวลาหล่อนเรียกชื่อเขาเสียงพลิ้วอ่อนหวานเช่นนี้“...ริสกี้...เ