Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

17สิ่งที่สำคัญกว่าวันต่อมา…@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง“เชอขอไปดูชุดแบรนด์นั้นได้ไหมคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามในขณะที่เดินควงแขนร่างสูงในชุดสูทเรียบหรูที่ทำหน้าที่ถือถุงชอปปิงหลายแบรนด์ในมือ ซึ่งทุกอย่างล้วนเป็นของเธอทั้งหมดหลังจากเรียนเสร็จเหนือเกล้าไปรับเธอจากมหาวิทยาลัยแล้วก็ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ในวันนั้นโดยการพาเธอมาชอปปิงแล้วก็ทานข้าวข้างนอก ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบจะหนึ่งทุ่มแล้ว“อืม” มาเฟียหนุ่มรับคำในลำคอเรียกรอยยิ้มจากใบหน้าเรียวสวยได้ไม่ยาก เธอเดินควงแขนร่างสูงเข้าไปในห้องเสื้อแบรนด์ดังโดยมีพนักงานเข้ามาต้อนรับอย่างมีมารยาท“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าอยากได้คอลเลกชันไหนเป็นพิเศษไหมคะ?” เสียงของพนักงานเอ่ยขึ้นในขณะที่ร่างเล็กเดินเลือกดูแบบชุดหลากหลายคอลเลกชันที่ห้อยอยู่โดยที่เหนือเกล้าเดินไปนั่งรอที่โซฟารับรองแทน“คอลเลกชันนี้เป็นคอลเลกชันล่าสุดของทางแบรนด์ค่ะคุณลูกค้า มีให้เลือกทั้งหมดสองสี สีขาวจะให้ความเรียบหรูเป็นผู้ดี ส่วนสีชมพูจะดูสวยหวานลูกคุณหนู” พนักงานเอ่ยขึ้นตามหน้าที่ในขณะที่เชอรีลหยิบทั้งสีขาวและสีชมพูขึ้นมาดูพร้อมฟังคำอธิบายจากพนักงานไปด้วยโดยมีสายตาของเหนือเกล้ามองอยู่นิ่ง

19แค่น้องสาว@ห้องเสื้อกีรณา“สวัสดีค่ะเฮียเหนือ วันนี้มีอะไรให้ณารับใช้คะ?” ทันทีที่เดินเข้ามาในร้านเสียงหวานของ กีรณา ซึ่งเป็นเจ้าของห้องเสื้อและลูกพี่ลูกน้องของใต้ภพก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม“พาคนมาน่ะ ช่วยหาชุดที่เหมาะสำหรับงานเลี้ยงวันเกิดของผู้ใหญ่ให้เฮียหน่อยนะ”“ได้ค่ะ ว่าแต่พาสาวคนไหนมาคะเนี่ย อ้าวคุณเชอนี่เอง” กีรณาเอ่ยแซวพอเบนสายตามองไปที่ร่างเล็กที่เดินตามหลังเข้ามาก็ร้องอ๋อเพราะเชอรีลถือว่าเป็นลูกค้าระดับวีไอพีของห้องเสื้อเธอเช่นกัน“สวัสดีค่ะพี่ณา”“สวัสดีค่ะ คุณเชอมีแบบไหนที่อยากได้เป็นพิเศษไหมคะ?”“ขอไปเลือกด้านในนะคะ อยากเซอร์ไพรส์คนแถวนี้ค่ะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มทำให้กีรณายิ้มตามก่อนจะพากันเดินเข้าไปด้านใน“ได้เลยค่ะ”คล้อยหลังที่สองสาวหายไปในห้องด้านในร่างสูงก็เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟารับรองก่อนจะมีพนักงานนำน้ำเปล่ามาเสิร์ฟ นั่งได้สักพักมาก็ลุกเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดใหม่ที่สั่งตัดไว้ที่ห้องลองชุดด้านหลังก่อนจะเดินกลับออกมาในเวลาต่อมา“เรามาซื้อเสื้อเหรอครับ?”“มาเอาชุดที่พาซันซันมาตัดครั้งที่แล้วไงครับ”“ไอ้เซทท์” เหนือเกล้าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรุ่นน้องที่สนิทสนมเดินเข้

21ความรู้สึกที่ยากจะเข้าใจมันก็จริงอย่างที่โรสิตาบอกหากแต่งงานกับเขาไปก็ไม่ต่างจากชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาก็จะพลอยมีอันตรายไปด้วย ความรู้สึกของผู้หญิงสองคนที่ต่างกันสุดขั้วที่ผ่านมากับโรสิตาเขาไม่เคยตามติดชีวิตเธอ ไม่เคยบังคับให้ต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ ไม่เคยห้ามในหน้าที่การงานของเธอที่ต้องร่วมงานกับนายแบบมากหน้าหลายตา ไม่เคยรู้สึกหึงหวงเช่นเดียวกับหญิงสาวที่ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับหน้าที่การงานของเขา ไม่เคยจู้จี้ตามหึงหวงอย่างไร้เหตุผล เป็นความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ที่ให้เกียรติและไม่ก้าวก่ายกันแต่กับเชอรีลเธอตามหึงตามหวง ตามแสดงความเป็นเจ้าของจนรู้สึกเบื่อหน่าย แต่ทว่าพอได้ยินคำว่าจะไม่มึงานหมั้นหมายกันออกมาจากปากเธอก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบใจทั้ง ๆ ที่ผ่านมาเขาเองที่เป็นฝ่ายที่อยากปฏิเสธมาโดยตลอด“กูเป็นบ้าอะไรวะ?!” เสียงเข้มสบถออกมากับความคิดความสับสนในหัวที่ตีกันวุ่นวายไปหมดอาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมาเชอรีลอยู่ในโอวาทของเขามาโดยตลอด จะไปไหนทำอะไรก็มักจะคอยรายงานเขาตลอดเวลา แต่จู่ ๆ เธอกลับมาปฏิเสธงานหมั้นโดยไม่มีท่าทีอาการใด ๆ ล่วงหน้าแบบนี้มันทำให้เขาตั้งตัวไม่ทัน…ม

เหนือเกล้าไม่รีรอจัดการฉีกกระชากชุดเดรสที่คาอยู่เอวบางจนขาดวิ่นก่อนจะดึงออกโยนทิ้งลงพื้นทำให้เหลือเพียงร่างกายสมส่วนเปลือยเปล่าที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า“อึก! ฮะ…เฮีย” ความรู้สึกสับสนตีกันวุ่นในหัวอย่างไม่รู้จะไปทางไหน จะถอยกลับหรือจะปล่อยให้ทุกอย่างมันดำเนินต่อไปตามที่แรงพายุสวาทที่เริ่มก่อตัวขึ้น“ฮึ่ม!” เหนือเกล้าคำรามเสียงต่ำในลำคอเมื่อแก่นกายที่เคยหลับใหลอยู่ภายใต้กางเกงเนื้อดีแข็งผงาดดุนดันจนรู้สึกอึดอัด มาเฟียหนุ่มไม่รอช้าจัดการกับอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายบนร่างกายออกจนกระทั่งเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างกันเชอรีลนิ่งชะงักเมื่อเห็นแก่นกายใหญ่ผงาดตรงหน้า ความรู้สึกมากมายตีกันอยู่ในหัวแต่ทว่ายังไม่ทันตัดสินใจกางเกงชั้นในตัวสุดท้ายก็ถูกมือหนาถอดออกก่อนที่ร่างกำยำจะเคลื่อนเข้ามาอยู่กลางหว่างขา“ยะ…อย่าเพิ่ง” เธอประท้วงเสียงแผ่วอย่างไม่ทันตั้งตัวเมื่อจู่ ๆ เหนือเกล้าก็เคลื่อนตัวลงไปหยิบเสื้อสูทที่ถูกถอดทิ้งอยู่บนพื้นแล้วหยิบซองเล็ก ๆ สีเงินออกมามาเฟียหนุ่มไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น จัดการฉีกซองเล็ก ๆ ออกแล้วหยิบถุงยางอนามัยสีอ่อนออกมาสวมใส่แก่นกายที่แข็งตัวแม้ไม่ต้องเล้าโลม“อ้าขากว้าง ๆ” มีเพีย

24เซอร์ไพรส์ใหญ่หลังจากพูดคุยกับทางผู้ใหญ่เสร็จเธอกับเหนือเกล้าก็กราบขอขมาท่านทั้งสาม ก่อนที่ทุกคนจะเห็นตรงกันว่าให้เธอกับเหนือเกล้าจดทะเบียนสมรสกันเอาไว้ก่อนค่อยจัดงานหมั้นกับงานแต่งแต่เธอเป็นฝ่ายปฏิเสธไปว่ายังไม่พร้อม‘เชอยังไม่พร้อมค่ะท่านย่า’‘ทำไมล่ะลูก ถ้าเป็นเหตุผลที่หนูบอกเมื่อคืนเดี๋ยวใช้เวลาอยู่ด้วยกันไปย่าว่ามันไม่ยากหรอกที่จะรักกัน’‘ที่ผ่านมาทั้งสองคนยังไม่เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในฐานะคู่รักก็เลยอาจจะยังไม่เข้าใจ ย่าอยากให้ลองอยู่ด้วยกันในระหว่างนี้ถ้าภายใน 2-3 เดือนนี้ยืนยันว่าไม่ได้รักไม่รู้สึกอะไรต่อกันจริง ๆ ย่าจะเคารพการตัดสินใจของทั้งสองคน’‘…ถ้าอย่างนั้นเชอขอแค่จดทะเบียนไว้ก่อนก็พอค่ะ เพราะถ้าเราสองคนลองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแล้วมันไปกันไม่ได้จริง ๆ จะได้ไม่กระทบต่อชื่อเสียงของเราทั้งสองครอบครัว’สุดท้ายผู้ใหญ่ก็ยอมตามที่เธอขอซึ่งสำหรับเธอคิดว่าทางนี้เป็นทางออกที่ดีที่สุด ในเมื่อปฏิเสธการจดทะเบียนสมรสไม่ได้อย่างน้อยก็ไม่ต้องมึงานหมั้นงานแต่งเพราะถ้าหากสุดท้ายเธอกับเหนือเกล้าไปไม่รอดทางผู้ใหญ่เองก็จะได้ไม่กระทบกับเรื่องนี้อีกทั้งท่านหญิงอัปสรออกหน้าขอร้องขนาดนี้แล้วเ