Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

@โกดังเก็บสินค้าแถบชานเมืองตุบ!“ประวัติของลูกค้ารายใหญ่ ถ้าได้มาเป็นหุ้นส่วนเราจะขยายแหล่งค้าใหม่ทางแถบญี่ปุ่นได้” หลี่หยางเอ่ยขึ้นหลังจากโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าแล้วหยิบมวนบุหรี่ยี่ห้อดังเข้าปากแล้วใช้ไฟแช็กจุดลนปลายจนเกิดประกายไฟเล็ก ๆ พร้อมควันคละคลุ้ง“อธิราช ทำไมชื่อไทย?” เหนือเกล้าที่หยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดูรายละเอียดคร่าว ๆ ก็เอ่ยขึ้น ชื่อไทย หน้าไทย แต่ชื่อตามหลังเป็นญี่ปุ่น“เป็นลูกบุญธรรมของผู้นำตระกูลอากิที่จะขึ้นเป็นผู้สืบทอดเพราะท่านอิซามุไม่มีลูกชาย ถ้าได้ซื้อขายกันเราจะตีตลาดทางญี่ปุ่นได้ไม่ยาก”“ขอโทษที่มาช้าว่ะ สินค้าเป็นไงบ้างวะ?” เสียงของใต้ภพที่เดินเข้ามาดังขึ้นทำให้เหนือเกล้าที่กำลังจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบต้องเก็บลงที่เดิมเช่นเดียวกับหลี่หยางที่รีบดับมวนบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือเมื่อเพื่อนรักไม่ได้เดินเข้ามาเพียงคนเดียว“ไอ้เวรมึงพาขวัญมาด้วยทำไมวะ” หลี่หยางบ่นให้เพื่อนเพราะแก้วขวัญตั้งท้องอยู่จึงไม่ใช่เรื่องที่สมควรนักหากจะให้หญิงสาวมาสูดดมกลิ่นนิโคตินจำพวกนี้“พอดีเฮียภพไปรับขวัญที่ร้านน่ะค่ะ ขวัญเลยขอมาเองเห็นว่ามึงานด่วนเลยไม่อยากให้เฮียภพขับรถวนไปมาค่ะ” แก้ว

@G-Room Pub“อื้ออ~ ยัยโซหายไปนานชะมัดเลย” เชอรีลเอ่ยเสียงยานคางด้วยความเมาหลังจากนั่งรอโซลินที่หายไปเข้าห้องน้ำมาสักพักแต่ทว่ายังไม่กลับมาก็อดเป็นห่วงไม่ได้เพราะเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายมาที่นี่ร่างเล็กค่อย ๆ ลุกยืนขึ้นพร้อมกระเป๋าใบโปรดเพื่อจะเดินไปยังห้องน้ำ“จะกลับแล้วเหรอ?” ทว่าในจังหวะนั้นสายลมที่เดินเข้ามาก็เอ่ยถามขึ้นเพราะเพิ่งจะมาถึงแต่กลับเห็นน้องรหัสตัวเองเริ่มเมาได้ที่“จะไปเข้าห้องน้ำหน่อยค่ะ ยัยโซหายไปนานแล้วเชอเป็นห่วง”“แล้วเราไหวเหรอ เดี๋ยวพี่พาไป”“ลมคะ…ทำไมมาช้าจังฉันรอตั้งนาน” ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบพี่รหัสเสียงจริตจะก้านของหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินเข้ามาควงแขนสายลมก็เอ่ยขึ้นพลางมองมาที่เธออย่างไม่ชอบใจ“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าล้ำเส้น” เสียงเข้มเอ่ยบอกกับหญิงสาวข้าง ๆ พร้อมกับสะบัดแขนออก“เดี๋ยวเชอไปเองดีกว่าค่ะ แค่มึน ๆ ไม่ได้เมามาก ขอตัวก่อนนะคะ” เชอรีลตอบเพียงแค่นั้นก่อนจะเดินแยกออกไปทันทีเพราะรู้สึกอยากล้างหน้าล้างตาเพื่อคลายความร้อนที่ใบหน้าเต็มที“เชอ” แต่เมื่อเดินออกมาจากด้านในได้ไม่นานเสียงทุ้มที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังก็ทำให้เธอหมุนหน้ากลับไป“พี่หมอ…มาดื่มเหร

ในขณะที่เชอรีลเองก็อ่อนโอนไปกับสัมผัสของเขาอย่างว่าง่าย มันเป็นธรรมชาติของร่างกายเมื่อชายหญิงสัมผัสกัน ไม่รู้ว่าเธอจะต่อต้านไปทำไมเพราะเรื่องแบบนี้มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว และมันไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรถ้าจะเกิดขึ้นอีกมือหนาลูบไล้ตามสัดส่วนของร่างสมส่วนจนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่เอวคอดบางที่เปิดเว้าก็พลางขบกรามแน่น ไม่รู้ว่าโมโหเพราะเรื่องชุดรัด ๆ สั้น ๆ นี่หรือเพราะเรื่องคำพูดประชดประชันยั่วโมโหของเธอกันแน่รู้เพียงแค่ว่าเขาไม่พอใจอย่างถึงที่สุดและต้องการสั่งสอนให้เธอรับรู้ผลการกระทำกับการที่กล้าท้าทายความอดทนของเขาในวันนี้“วันนี้ทำเพราะเมาหรือตั้งใจคะ?” เชอรีลเอ่ยขึ้นทำให้ใบหน้าคมคายที่ซุกไซ้ซอกคอระหงหยุดนิ่งก่อนจะค่อย ๆ ผละขึ้นมาสบตากับเธอ“แล้วเธอล่ะ ยอมเฮียเพราะเมาหรืออยาก”“เพราะอะไรก็ไม่สำคัญหรอกค่ะ เพราะมันเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ ถึงไม่เกิดขึ้นกับเฮียก็ต้องเกิดขึ้นกับคนอื่นอยู่ดี” เธอไม่ใช่หุ่นไม่ใช่ตุ๊กตายางที่ถูกเล้าโลมปลุกอารมณ์ขนาดนี้แล้วยังนิ่งเฉยต่อไปได้หมับ!“หมายความว่ายังไง?!” มือหนาบีบเข้าที่ต้นแขนหนุ่มพร้อมพ่นถ้อยคำที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงดุดัน นัยน์ตาคมฉายแวววาวโรจน์ขึ้น

ปึก!!“อ๊ายยย!!” เชอรีลกรีดร้องดังลั่นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกจุกหน่วงแฝงไปด้วยความเจ็บแสบจากร่องสวาทเมื่อถูกท่อนเอ็นใหญ่แข็งอัดกระแทกเข้ามาอย่างไม่บอกกล่าว ท่อนแขนเรียวผวาโอบรัดร่างกำยำไว้แน่นพลางหอบหายใจถี่รัวนัยน์ตาเหลือกลาน“โอ้วว! ผ่อนคลายมันจะไม่เจ็บ” ร่างสูงขยับตัวขึ้นเล็กน้อยในขณะที่สายตาอ่อนลงมองใบหน้าแดงก่ำของเธอด้วยความรู้สึกผิดก่อนจะเลื่อนริมฝีปากไปกดจูบที่ขมับชุ่มเหงื่อหนัก ๆ แล้วเลื่อนมาประกบจูบกลีบปากสั่นระริกอีกครั้งพร้อมกับใช้มือบีบเคล้นเต้าใหญ่ทั้งสองข้างเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ“อ๊ะอืมม” ริมฝีปากร้อนป้อนจูบให้คนใต้ร่างอย่างร้อนแรงจนเกิดเสียงเฉอะแฉะของน้ำลายที่เปรอะเปื้อนขอบปาก ทั้งคู่ป้อนจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่ม การกระทำเงอะงะของเธอยิ่งทำให้เขาตบะแตกเป็นฝ่ายนำพาราวกับสอนให้เธอได้เรียนรู้ตับบ! ตรับ! ตรั่บ!เอวสอบออกแรงขยับด้วยจังหวะเนิบนาบก่อนจะรู้ตัวว่าเขาสอดใส่ตัวตนเข้าใส่ร่องอ่อนนุ่มโดยไร้ซึ่งเครื่องป้องกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่มีของจำพวกนั้นติดตัวเพราะไม่ได้ใช้และไม่ได้นอนกับใคร ส่วนครั้งที่แล้วที่นอนกับเธอก็เพราะของกันต์ธีร์ที่ยัดให้ไว้“ตอดโคตรแน่น” เ

“เฮียแน่ใจเหรอคะที่พูด?” ครานี้ริมฝีปากสวยเอ่ยถาม แน่ใจแล้วใช่ไหมที่พูดออกมา โดยมีโฬมยืนทำตัวไม่ถูกที่ต้องฟังบทสนทนาที่คาดว่าน่าจะกลายเป็นสงครามย่อม ๆ เกิดขึ้นแน่ ๆ“แล้วทำไมต้องไม่แน่ใจในเมื่อพูดออกมาแล้ว เธอก็รู้ว่าเฮียไม่เคยผิดคำพูดโดยเฉพาะเรื่องพวกนี้ ใช่ไหมไอ้โฬม” ยิ่งเห็นท่าทางของร่างเล็กที่แสดงออกว่าเขาจะทำไม่ได้ก็ยิ่งไม่ยอมแพ้ ทว่าคำพูดของเขาทำให้เธอกลอกตามองบนพลางเบ้ปากน้อย ๆ“คะ…ครับนาย” โฬมที่ยืนเป็นคนกลางอยู่กลางสนามรบขนาดย่อมถึงกลับสะดุ้งเมื่อถูกโยนคำถามมาให้ เขาได้แต่เงยหน้าขึ้นตอบรับอย่างอึกอัก มองซ้ายทีขวาทีเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่ยอมให้กัน“งั้นก็ดีค่ะ ให้โฬมเป็นพยานตรงนี้เลยว่าถ้าเฮียแตะต้องเชอเมื่อไหร่ เชอจะคิดน้ำละ 1 ล้าน” คนอย่างเธออะไรที่เสียไปแล้วไม่คิดจะเสียใจแต่ในเมื่อเสียไปแล้วก็ต้องได้อะไรตอบแทนกลับมาบ้าง ในเมื่อเขายืนกรานหมายมั่นขนาดนี้แล้วเธอเองก็ต้องหาหลักประกันเพื่อไม่ให้เสียเปรียบเขารวยมากขนาดนี้เงินแค่นี้ไม่ทำให้ขนหน้าแข้งร่วงหล่นอยู่แล้ว“หรือจะให้ทำสัญญาเลยดี?” ไม่พูดเปล่าหญิงสาวจัดการเปิดลิ้นชักหากระดาษออกมา“พูดบ้าอะไรของเธอ?!” น้ำเสียงของเหนือเกล้าทำ