ตอนพิเศษ 1 : อาคันตุกะจากแดนเหนือ และองค์ชายน้อยจอมแสบณ อุทยานหลวง วังต้าเยี่ย (5 ปีต่อมา)เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กน้อยดังลอดออกมาจากพุ่มดอกโบตั๋น ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของเหล่าขันทีและนางกำนัลที่วิ่งหน้าตั้งตามหาตัวคน“องค์ชาย! องค์ชายเยี่ยเหริน! ออกมาเถิดพะย่ะค่ะ! ได้เวลาเรียนอักษรแล้ว!”พุ่มไม้ขยับไหวๆ ก่อนที่ศีรษะเล็กๆ จะโผล่ออกมา เด็กชายวัยสี่ขวบ หน้าตาหล่อเหลาถอดแบบ เยี่ยจวิน มาเปี๊ยบ แต่ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์ซุกซนเหมือน มู่หรงเสวี่ย ไม่มีผิด“ไม่เรียน! อาจารย์ปู่น่าเบื่อจะตาย สอนแต่วิชาคัดลายมือ ข้าอยากไปปรุงยากับท่านแม่!”องค์ชายเยี่ยเหริน แลบลิ้นปลิ้นตา แล้วเตรียมจะวิ่งหนีต่อ แต่ทว่า...หมับ!มือหนาแข็งแรงคว้าเข้าที่คอเสื้อด้านหลังขององค์ชายน้อย แล้วหิ้วตัวลอยขึ้นจากพื้นราวกับลูกแมว“จะหนีไปไหนเจ้าตัวแสบ?”เสียงทุ้มลึกที่เปี่ยมด้วยอำนาจบารมีดังขึ้น เยี่ยเ
Read more