พ่ายรักวิศวะปากหมา의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

บทที่21 ค่ายอาสา2 NCบรรยากาศยามเย็นที่เกาะช้าง (เกาะสมมุติ) ช่างแสนสดชื่น แต่สำหรับลิลลี่มันคือความกดดันขั้นสุด หลังจากแยกย้ายกันเอาของไปเก็บ (แบบที่เธอจำใจทิ้งกระเป๋าไว้ในบ้านพักหลังที่ 12 ด้วยความแค้น) สามสาวก็รีบพุ่งตัวออกมาที่ร้านอาหารทะเลชื่อดังริมหาดทันที"มึง!! วันนี้กูจะกินให้เรียบ กุ้งเผา ปูม้า หมึกไข่นึ่งมะนาว ต้องเข้าท้องกู!"แตงโมประกาศก้องพลางสะบัดผ้าคลุมไหล่ลายเสือดาว "ใครจะไปอาสาก็รอวันมะรืนโน่น วันนี้กูขอ 'แรด' ให้สมกับที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาหน่อยเถอะ!""เออ กูก็หิวจนจะกินหัวคนได้อยู่ละ" ลูกพีชเสริมพลางเดินนำเข้าไปจองโต๊ะริมทะเลทว่า...ทันทีที่ก้นสัมผัสเก้าอี้ เงาร่างสูงใหญ่สามเงาก็พุ่งเข้ามาทับซ้อนทันที"ที่เต็มหมดแล้ว ขอนั่งด้วยคนดิ" นิก พูดพลางแทรกตัวลงข้างแตงโมแบบเนียนๆ โดยมี เพลิง ตามมาติดๆและแน่นอน...คินทร์ ในเสื้อเชิ้ตลายฮาวายปลดกระดุมบนสามเม็ดโชว์แผงอกขาวๆ ก้าวเข้ามานั่งลงข้างลิลลี่อย่างถือวิสาสะ"นี่พวกนาย! โต๊ะว่างเยอะแยะจะมาเบียดพวกฉันทำไม" ลิลลี่แหวใส่พลางขยับหนี"โหยลี่ โต๊ะโน้นบรรยากาศไม่ได้อ่ะ โต๊ะนี้ลมดี แถมอาหารตาก็ดีด้วย" นิกหยอดคำหวานใส่แตงโมจนเจ้าตัว

บทที่23 ค่ายอาสา4แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาสลัวๆ ลิลลี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่ช่วงเอว และความเจ็บแปลบที่ระบมไปทั่วร่างกาย โดยเฉพาะกึ่งกลางกายสาวที่เตือนให้รู้ว่าคืนที่ผ่านมาไม่ใช่แค่ความฝัน เธอพยายามจะพลิกตัวแต่ก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บจนเผลอครางออกมาก๊อก ก๊อก ก๊อก!"อีลี่! อีลี่ตื่นยังมึง! สายแล้วนะเว้ย!" เสียงแหลมอันเป็นเอกลักษณ์ของ แตงโม ดังขึ้นหน้าประตูห้องลิลลี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามจะลุกขึ้นแต่ร่างกายกลับไม่รักดี เธอรีบหันไปมองคนข้างกายที่ยังนอนหลับตาพริ้ม คินทร์ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นนั่งในสภาพเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกที่มีรอยข่วนจางๆ"คินทร์! อีโมมา ไปบอกมันหน่อย" ลิลลี่กระซิบบอกพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงคอคินทร์ยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้ดูทุกข์ร้อนอะไร ลุกขึ้นสวมกางเกงขาสั้นเพียงตัวเดียวแล้วเดินไปเปิดประตูแง้มออกไป"อ้าว อีคินทร์!" แตงโมที่ยืนรออยู่หน้าเหวอไปถนัดตา "เอ่อ ลิลลี่ล่ะ?""ลิลลี่นอนยังไม่ตื่นน่ะ เมื่อคืนคง เหนื่อย มากไปหน่อย" คินทร์จงใจเน้นคำว่าเหนื่อยพลางพิงขอบประตูด้วยท่าทางสบายๆ "พวกมึงไปกันก่อนเลย อีกสัก 2

บทที่25 ค่ายอาสา6 NCสายตาของ วิน ที่มองมาด้วยความเจ็บปวดและไม่ยอมลดละกลับทำให้บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง วินตัดสินใจเดินตรงเข้ามาหาทั้งคู่ในจังหวะที่คินทร์กำลังจะพาลิลลี่ไปนั่งพัก"คินทร์ กูขอคุยกับลี่เป็นการส่วนตัวสักครู่ได้ไหม?" วินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาแฝงความตัดพ้อคินทร์ชะงักฝีเท้าทันที รอยยิ้มเมื่อครู่หายวับไปเปลี่ยนเป็นใบหน้าเรียบเฉยที่ดูน่ากลัว "มีอะไรก็พูดตรงนี้ ลี่ไม่มีความลับอะไรกับกู""แต่กูมีและกูอยากถามลี่ว่า ที่ทำอยู่ตอนนี้คือถูกบังคับเพราะเรื่อง หนี้ หรือเปล่า?" วินโพล่งออกมา ทำเอาเพื่อนๆ ที่อยู่แถวนั้นถึงกับเงียบกริบลิลลี่หน้าซีดลงเล็กน้อย เธออึกอักเพราะลึกๆ แล้วจุดเริ่มต้นมันมาจากเรื่องนั้นจริงๆ แต่ความรู้สึกตอนนี้มันไปไกลกว่านั้นมากแล้ว คินทร์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน มือหนาบีบไหล่ลิลลี่แรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว"ถ้าใช่แล้วจะทำไม?" คินทร์ถามเสียงต่ำ"มึงจะทำอะไรได้?""ถ้าลี่ไม่ได้รักมึงจริงๆ มึงก็ไม่ควรใช้เรื่องเงินมาผูกมัดเขาแบบนี้!"วินเถียงกลับอย่างไม่กลัวตาย"หยุดเถอะวิน!" ลิลลี่โพล่งขึ้นมา เธอสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่จะระเบิดของคินทร์"มันไม่ใช่แบบที่วินคิ

บทที่27 จกส้มตำต่อพอกลิ่นปลาร้าหอมนัวฟุ้งกระจายตัดกับเครื่องปรับอากาศระบบฝังฝ้าสุดหรู บรรยากาศในเพนท์เฮาส์ห้าสิบล้านก็กลายเป็นร้านส้มตำปากซอยทันที แตงโมกับลูกพีชไม่ได้มาเปล่าๆ แต่พวกนางแวะตลาดนัดก่อนมา ได้ทั้งหมูยอทอด กากหมูเจียวถุงใหญ่ และขนมจีนอีกสองโลมาสมทบ"ดีนะที่กูซื้อมาเพิ่ม มาๆ อีลี่ ขยับไปอีคินทร์! กิ๊กกั๊กกันมาทั้งคืนแล้ว ขอพื้นที่ให้เพื่อนฝูงกินของอร่อยหน่อย" แตงโมจัดการแกะถุงหมูยอเทลงบนจานที่ลิลลี่เตรียมไว้"นี่กูอุตส่าห์ซื้อเจ้าเด็ดมาให้เลยนะเนี่ย เห็นว่าเมื่อคืนเสียพลังงานเยอะ""อีโม! พล่ามไรของมึงเนี่ย กินๆ ไปเลยไป" ลิลลี่หน้าแดงแปร๊ดรีบเอาขนมจีนยัดปากเพื่อนรักเพื่อปิดปาก"โห...ดูดิพีช ดูมันปกป้องผัว" แตงโมหันไปฟ้องลูกพีชที่กำลังโซ้ยตำซั่วอย่างเมามัน "เมื่อก่อนล่ะด่าเขาปานจะฆ่ากันตาย เดี๋ยวนี้เหรอ 'คินทร์คะ คินทร์ขา' มดขึ้นคอนโดใหม่แล้วมั้งเนี่ย"คินทร์ที่ตอนนี้ถกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นถึงศอก นั่งจิ้มข้าวเหนียวคำโตแล้วจุ่มน้ำส้มตำที่พริกแดงเถือก"ลี่ไอ้หมูยอนี่จิ้มกับน้ำปลาร้าอร่อยนะ ลองดิ" คินทร์ไม่พูดเปล่า เขายังป้อนหมูยอชิ้นโตเข้าปากลิลลี่จนแก้มตุ่ย"อื้อออ อ่อย (อร่อย)..

บทที่29 หึงNCบรรยากาศแสนหวานในคาเฟ่เริ่มเปลี่ยนเป็นมาคุทันที เมื่อร่างสูงโปร่งของ "โอ" หนุ่มฮอตจากคณะวิศวะที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อรวยระดับเบอร์ต้นๆ ของมหาลัย เดินเข้ามาในร้านพร้อมกลุ่มเพื่อนพอดิบพอดี เขาเลือกนั่งที่โต๊ะข้างๆ กลุ่มของคินทร์ และตั้งแต่วินาทีแรกที่นั่งลง สายตาของโอก็จับจ้องไปที่ลิลลี่แบบตาไม่กะพริบ ราวกับในร้านนี้มีเธออยู่เพียงคนเดียวคินทร์ที่นั่งโอบไหล่ลิลลี่อยู่รับรู้ได้ถึงรังสีคุกคามทันที เขาจ้องหน้าโอตอบด้วยสายตาคมกริบ แขนแกร่งกระชับไหล่บางของลี่ให้เข้ามาชิดตัวมากขึ้นเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของอย่างออกนอกหน้า"ลี่... คินทร์ว่าเรากินเสร็จแล้วรีบไปดีกว่า คินทร์ไม่ค่อยชอบบรรยากาศแถวนี้" คินทร์กระซิบเสียงต่ำ แววตาฉายความหึงหวงออกมาอย่างปิดไม่มิด"เดี๋ยวสิคินทร์ ลี่สั่งโกโก้ปั่นไว้อีกแก้วพนักงานยังไม่เรียกเลย... เดี๋ยวลี่เดินไปดูที่เคาน์เตอร์ให้นะ" ลิลลี่ที่พยายามจะไม่คิดมาก รีบลุกขึ้นเดินตรงไปที่หน้าเคาน์เตอร์เพื่อเลี่ยงบรรยากาศตึงเครียดแต่ทว่า... ทันทีที่ลิลลี่ขยับตัว โอก็ลุกพรวดตามไปติดๆ เขาเดินไปยืนข้างเธอที่หน้าเคาน์เตอร์แล้วโปรยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ทำเอาสาวๆ ทั้งร้านใจล